Pages

Tuesday, July 18, 2017

ആലപ്പുഴ ബീച്ച്

ആന്റണിയുടെ കാർ ആലപ്പുഴ ബീച്ച് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി.

“ ആലപ്പുഴ മുമ്പ് വന്നിട്ടുണ്ടോ ?” ആന്റണി പിൻസീറ്റിലേക്ക് ഒരു ചോദ്യം എറിഞ്ഞു.

“ഇല്ല...”

“ആ...ആലപ്പുഴയിലെ എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളും പ്രസിദ്ധമാണ്....നാം ഇപ്പോൾ പോകുന്ന ബീച്ച് , മാരാരിക്കുളം ബീച്ച്, തുമ്പോളി കടപ്പുറം , അർത്തുങ്കൽ പള്ളി....ഇതൊന്നും കേട്ടിട്ടില്ലേ...?”

“അർത്തുങ്കൽ പള്ളീലെ പെരുന്നാള് വന്നല്ലോ...
ഒരു നല്ല കോള് താ കടലമ്മേ....” മോൾ ചെമ്മീനിലെ ആ പാട്ട് മൂളി.

“ങാ...അത് തന്നെ. പിന്നെ തകഴി , നെടുമുടി , കാവാലം, കരുമാടി .....”

“അതൊക്കെ വലിയ വലിയ ആൾക്കാരുടെ പേരല്ലേ?”

“അല്ല...അവർ ജനിച്ച സ്ഥലത്തിന്റെ പേരുകളാണ്....”

“കുട്ടനാട് , തണ്ണീർമുക്കം,പുന്നപ്ര-വയലാർ,ചമ്പക്കുളം, കുമരകം....അങ്ങനെ അങ്ങനെ....ആ നമ്മൾ ഇതാ ബീച്ചിൽ എത്തി...”

ഞങ്ങൾ എത്തുമ്പോൾ  ആലപ്പുഴ ബീച്ച് ജന നിബിഡമായിരുന്നു. സൂര്യൻ ഇന്നത്തെ കച്ചവടം മതിയാക്കി ആകാശത്ത് ചുവപ്പ് കൊടി മെല്ലെ ഉയർത്തിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു.ചെഞ്ചായം പൂശിയ ആകാശത്തിന്റെ ബാക്ക് ഗ്രൌണ്ടിൽ ബീച്ചിലെ കടൽ പാലത്തിന്റെ തൂണുകൾ കറുത്ത തലകൾ പോലെ തോന്നി.


“കടലിൽ നിർത്തിയ ചെറുകപ്പലിൽ നിന്ന് ഈ പാലത്തിലൂടെ ചരക്കുകൾ കരയിലേക്ക് എത്തിച്ചത് എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് കണ്ട ഓർമ്മ എനിക്കുണ്ട്....” ആന്റണി പറഞ്ഞു.

“അതായത് 25 വർഷം മുമ്പ് വരെ...:“ ഞാൻ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

“അതെ...പിന്നെ കോഴിക്കോട് ബീച്ച് പോലെ , പല യോഗങ്ങളും പരിപാടികളും നടക്കുന്നത് ഇവിടെയാണ്.  വർഷം തോറും പുതുവത്സര ദിനത്തിൽ നടത്തുന്ന ബീച്ച് ഫെസ്റ്റിവൽ  വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്..”

150 വർഷത്തോളം പഴക്കമുള്ള ആ പാലം ഇന്ന് തൂണുകൾ മാത്രമായി അവശേഷിക്കുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് നിർമ്മിച്ചതിനാൽ തൂണുകളെങ്കിലും ഇന്നും ഒന്നും സംഭവിക്കാതെ നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് സാരം. അല്പ സമയം കടൽ തിരകളുമായി സല്ലപിക്കാൻ ഞാൻ മക്കൾക്ക് അവസരം നൽകി.

“ഇനി നമുക്ക് നാളത്തെ പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്യാം...” ആന്റണി പറഞ്ഞു.

“ങാ...”

“അതിന് മുമ്പ് , ആലപ്പുഴയുടെ മറ്റൊരു പേര് അറിയാമോ?”

“കിഴക്കിന്റെ വെനീസ്...” ലുഅ മോൾ പറഞ്ഞു.

“എന്താ...ആ പേരിന് കാരണം?”

“ അത് അറിയില്ല...”

“ങാ...അത് നാളെ അറിയാം....നാളെ നേരത്തെ എണീറ്റ് എട്ട് മണിയാകുമ്പോഴേക്കും ബോട്ടിംഗ് തുടങ്ങണം....അത് കഴിഞ്ഞ് ഉച്ച ഭക്ഷണ ശേഷം കുട്ടനാട്ടിലൂടെ ഒരു കാർ യാത്ര....സമയമുണ്ടെങ്കിൽ കയർ മ്യൂസിയം , തണ്ണീർമുക്കം ബണ്ട് എന്നിവയും കാണാം...പിന്നെ എന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു ചെറു ചായ സൽക്കാരം...”

“ശരി...” ഞങ്ങൾ സമ്മതിച്ചു.ഇരുട്ട് വ്യാപിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ബീച്ചിൽ നിന്നും മടങ്ങി കാറിൽ കയറി.

“ആലപ്പുഴ എന്ന പേര് എന്തുകൊണ്ട് എന്നറിയോ?” യാത്രക്കിടയിൽ ആന്റണി ചോദിച്ചു.

“ഇല്ല...”

“ഗുണ്ടർട്ട് നിഘണ്ടു പ്രകാരം ആലം എന്നാൽ വെള്ളം , പുഴ പിന്നെ അറിയാലോ....ആലപ്പുഴയിൽ ഇഷ്ടം പോലെ വെള്ളമുണ്ട്...പക്ഷേ കുടിവെള്ളം കിട്ടാൻ ഏറെ പ്രയാസവും....”

“ങേ!! അതെന്താ...?”

“അതും നാളെ നേരിട്ട് അറിയാം...”

ഞങ്ങളെ റൂമിലെത്തിച്ച് ആന്റണി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, നാളെ പുലരാനായി പ്രാർത്ഥിച്ച് ഞങ്ങൾ ഉറങ്ങി.

(തുടരും...)

Friday, July 14, 2017

ആലപ്പുഴയിലേക്ക്...

“അടുത്തത് ഇനി ആലപ്പുഴയിലേക്ക്” - മടക്ക യാത്രക്കിടയില്‍ മക്കള്‍ അവരുടെ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. 

“ഇന്‍ഷാ അല്ലാഹ്” ഞാന്‍ സമ്മതം മൂളി. 

ഫെബ്രുവരി മാസത്തിൽ  കൊച്ചിന്‍-മുസ്‌രിസ് ബിനാലെ കണ്ടു മടങ്ങുമ്പോൾ മക്കൾ പറഞ്ഞതിനെ ഞാൻ ഗൌരവത്തിൽ തന്നെ മനസ്സിലിട്ടു.കാരണം ആലപ്പുഴ വഴി നിരവധി തവണ യാത്ര ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഒന്നിറങ്ങി ആസ്വദിക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. അതിനാൽ തന്നെ ഒരു ദിവസം തങ്ങി മുഴുവൻ  കാണണം എന്നത് എന്റെ കൂടി ഒരാഗ്രഹമായിരുന്നു (ബിനാലെ യാത്ര കഴിഞ്ഞ് രണ്ടാഴ്ചക്കകം തന്നെ അത് സാധിച്ചെങ്കിലും അത് കുടുംബത്തോടൊപ്പം ആയിരുന്നില്ല).

ലക്ഷദ്വീപിലേക്ക് എന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടത്തിയ ഒരു യാത്രക്കുള്ള പ്രത്യുപകാരം എന്ന നിലക്ക്, എന്നെ ആലപ്പുഴ കാണിച്ചേ അടങ്ങൂ എന്ന വാശിയിൽ നിൽക്കുന്ന നെടുമുടി വേണുവിന്റെ നാട്ടുകാരൻ ആന്റണി മാഷ് വീണ്ടും വീണ്ടും നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ യാത്രയുടെ ഡേറ്റും  ഞാൻ  തീരുമാനമാക്കി. അങ്ങനെ അരിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടവും പിന്നെ  മോയാറിലെ ഗുൽമോഹർ പൂക്കളും കണ്ട ശേഷമാണ് ഈ യാത്രക്ക് അവസരം കിട്ടിയത്.

ഉദ്ദേശിച്ചപോലെ യാത്ര ചെയ്യാൻ ഇന്ത്യൻ റെയിൽ‌വെ പലപ്പോഴും സമ്മതിക്കാറില്ല. ഇത്തവണയും അതു തന്നെ സംഭവിച്ചതിനാൽ ആന്റണി മാഷുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം കോഴിക്കോട് നിന്നും ഏറനാട് എക്സ്പ്രെസ്സിൽ ഞങ്ങളുടെ യാത്ര ആരംഭിച്ചു. വൈകിട്ട് ഏകദേശം അഞ്ചര മണിയോടെ ഞങ്ങൾ ആലപ്പുഴ സ്റ്റേഷനിൽ വണ്ടിയിറങ്ങി. യാത്രയിലുടനീളം ആന്റണി മാഷുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തിയതിനാൽ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി അല്പ സമയത്തിനകം തന്നെ അദ്ദേഹം കാറുമായി എത്തി. ഞാനും ഭാര്യയും അഞ്ച് മക്കളും (അതെ, എന്റെ നാലും പിന്നെ എക്സ്ട്ര എനിക്ക് എപ്പോഴും കിട്ടുന്ന എന്റെ പെങ്ങളുടെയോ ഭാര്യയുടെ സഹോദരിയുടെയോ മകൾ/മകൻ) കയറിയതോടെ കാറ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.

“ആബിദ് മാഷേ...റൂം ബുക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ഹോട്ടൽ റെയ്ബാനിലാണ്, ആലപ്പുഴയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന ഹോട്ടലുകളിൽ ഒന്നാണ്. ഇതിലും പഴയതും നല്ല ഭക്ഷണം കിട്ടുന്നതുമായ ബ്രദേഴ്സ് ഹോട്ടലിൽ ആയിരുന്നു ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നത്.പക്ഷെ അവിടെ റൂം കിട്ടാൻ ഒരു മാസം മുമ്പെങ്കിലും ബുക്ക് ചെയ്യണം....” ആന്റണി മാഷ് പറഞ്ഞു.

“റെയ്ബാൻ ?? അത് ഒരു തീയേറ്റർ അല്ലേ?” കുട്ടിക്കാലത്തേ പത്രത്തിൽ സിനിമാ പരസ്യങ്ങളിൽ കാണുന്ന പേര് പെട്ടെന്ന് എന്റെ മനസ്സിൽ ഓർമ്മ വന്നു (സിനിമ കാണാറില്ലെങ്കിലും ഇന്നും പല നാട്ടിലെയും സിനിമാശാലകളുടെ പേര് എന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്.അവയിൽ പലതും പൂട്ടിപ്പോയി).

“അതെ...അതേ മാനേജ്മെന്റിന്റെ കീഴിലുള്ള ഹോട്ടൽ...പേടിക്കേണ്ട മറ്റ് യാതൊരു കുഴപ്പങ്ങളും ഇല്ലാത്ത നല്ല ഹോട്ടലാണ്....”

“ശരി...ശരി...”

“ഇവിടെ അടുത്ത് തന്നെയാണ് ബീച്ച്...ഇന്ന് വിശ്രമിച്ച് നാളെത്തെ കറക്കത്തിന് ശേഷം വൈകിട്ട് നമുക്ക് ബീച്ചിൽ പോകാം...”

“പക്ഷേ...ഇന്ന് സമയം ഉണ്ടെങ്കിൽ ഇന്ന് തന്നെ പോകുന്നതാണ് നല്ലത്...” ഞാൻ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

പത്ത് പതിനഞ്ച് മിനിട്ടിനകം ഞങ്ങൾ ഹോട്ടലിലെത്തി. റിസപ്ഷനിൽ നിന്ന് കീ വാങ്ങി എല്ലാവരും റൂമിലെത്തി. വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഫ്രഷ് ആയി വീണ്ടും താഴെ ലോബിയിൽ തിരിച്ചെത്തി. 
(തുടരും...)

Wednesday, July 12, 2017

തലകീഴായവർ

“ങേ!! ഈ വണ്ടികളെല്ലാം തലകുത്തനെ ഓടുന്നതെന്താ ?”

“ശരിയാണല്ലോ....”

“ആ ഓടിവരുന്ന ആൾക്കാരും തലകീഴായാണല്ലോ വരുന്നത്?”

“ശരിയാ...ഈ നാട്ടിൽ മുഴുവൻ തലതെറിച്ചവരായിരിക്കും”

ഓടിക്കൂടിയ ആൾക്കാർ കാറിന്റെ ഡോർ വെട്ടിപ്പൊളിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഞാനും സഹയാത്രികനും സ്വപ്നത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നു. അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളുടെ കാറ് ഒരു മതിലിൽ ചെന്ന് ഇടിച്ച് നിന്നിരുന്നു.

അൽഹംദുലില്ലാഹ് (ദൈവത്തിന് സ്തുതി) , ഞാനും ഡ്രൈവ് ചെയ്ത  സഹപ്രവർത്തകനും ഒരുമിച്ചൊന്ന് കണ്ണ് മാളിയപ്പോൾ, ഒന്ന് വളഞ്ഞ് പുളഞ്ഞ് ഞങ്ങളുടെ കാർ ഒരു മതിലിൽ ചെന്ന് ഇടിച്ചു.ചുരം റോഡ് ജസ്റ്റ് കഴിഞ്ഞതും എതിരെ മറ്റു വാഹനങ്ങൾ വരാത്തതും കാരണം ഈ പോസ്റ്റ് ഇവിടെ ഇടാൻ സാധിച്ചു. 

Sunday, July 09, 2017

സന്തോഷ മഴ

               കേരളത്തില്‍  കാലവര്‍ഷം പാത്തും പതുങ്ങിയും എത്തി നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞാന്‍ പഠിച്ച ഒരു കാര്യം ഇന്നും എന്റെ മനസ്സില്‍ മായാതെ നില്‍ക്കുന്നു - കേരളത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ മഴ ലഭിക്കുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ പേര്, ലക്കിടി. ആ ലക്കിടി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന വയനാട്ടില്‍ ആണ് ഇതുവരെ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ മഴ ലഭിച്ചത് എന്ന് സ്ഥിതി വിവരക്കണക്കുകള്‍ പറയുന്നു.
               മഴ ഏതോ വഴിയെ പോയെങ്കിലും വ്യക്തി എന്ന നിലയില്‍ ഇക്കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച സന്തോഷ മഴയുടെ ദിനമായിരുന്നു എനിക്കും വയനാട്ടിലെ എന്‍.എസ്.എസ് വളണ്ടിയര്‍മാര്‍ക്കും. സംസ്ഥാന തലത്തില്‍ തന്നെ നാല് എന്‍.എസ്.എസ് അവാര്‍ഡുകള്‍ ഈ ഒരാഴ്ചക്കകം ഞങ്ങളുടെ കോളേജ് ഏറ്റുവാങ്ങി.
               സര്‍ക്കാര്‍ ആശുപതികളിലെ അറ്റകുറ്റപ്പണികള്‍ നടത്തുന്ന പുനര്‍ജ്ജനി പദ്ധതിയിലൂടെ, കേരളത്തില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ആദിവാസികള്‍ ആശ്രയിക്കുന്ന  മാനന്തവാടി ജില്ലാ ആശുപത്രിയില്‍ മുപ്പത്തിരണ്ട് ലക്ഷത്തി ഇരുപത്തി മൂന്നായിരം രൂപയുടെ ഉപകരണങ്ങള്‍ നന്നാക്കി നല്‍കിയതിനായിരുന്നു ഒരാഴ്ച മുമ്പ് “പുനര്‍ജ്ജനി” അപ്രീസിയേഷന്‍ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചത്. എറണാകുളം പത്തടിപ്പാലത്ത് നടന്ന ചടങ്ങില്‍ വച്ച് സംസ്ഥാന ധനകാര്യമന്ത്രി ഡോ.തോമസ് ഐസക്കില്‍ നിന്നും കോളേജിന് വേണ്ടി ഞാന്‍ ആ അവാര്‍ഡ് ഏറ്റുവാങ്ങി. കൊച്ചി മെട്രോയിലെ കന്നിയാത്രയും അന്ന് നടത്തി.
                ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസം തൃശൂരില്‍ നടന്ന ചടങ്ങില്‍ വച്ച് സാങ്കേതിക വിദ്യാഭ്യാസ വകുപ്പിന് കീഴിലെ മികച്ച എന്‍.എസ്.എസ് പ്രോഗ്രാം ഓഫീസര്‍ അവാര്‍ഡ് ബഹു.കൃഷി വകുപ്പ് മന്ത്രി അഡ്വ.വി.എസ്.സുനില്‍കുമാറില്‍ നിന്നും സ്വീകരിച്ചു. എനിക്ക് പുറമെ മികച്ച യൂണിറ്റിനുള്ള അവാര്‍ഡ് കോളേജിന് വേണ്ടി പ്രിന്‍സിപ്പാള്‍ ഡോ. അബ്ദുല്‍ ഹമീദ് സാറും മികച്ച വളണ്ടിയര്‍ക്കുള്ള അവാര്‍ഡ് അബ്ദുല്‍ വാസിഹും ഏറ്റു വാങ്ങി.
                രണ്ട് വര്‍ഷത്തിനിടെ ആറ് സംസ്ഥാന പുരസ്കാരങ്ങളും ഒരു ജില്ലാ പുരസ്കാരവും ഈ യൂണിറ്റിനെ തേടി എത്തിയത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് കൂടുതല്‍ പ്രചോദനം നല്‍കുന്നു. ബന്ധപ്പെട്ട അധികാരികളുടെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെടാതെ പോകുന്നതാണ് മറ്റു യൂണിറ്റുകളെപ്പോലെ പല അംഗീകാരങ്ങളും കിട്ടാതിരിക്കാന്‍ കാരണം. എന്നിരുന്നാലും ഞാന്‍ സംതൃപ്തനാണ് - ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ഒരു യൂണിറ്റിനെ ഉണര്‍ത്താന്‍ കഴിഞ്ഞതിലല്ല, സട കുടഞ്ഞ് എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കാന്‍ സാധിച്ചതില്‍.

Sunday, July 02, 2017

കൊച്ചി മെട്രോയിലെ കന്നി യാത്ര

            ഇക്കഴിഞ്ഞ ജൂൺ 17, എന്ന് വച്ചാൽ കഴിഞ്ഞതിന്റെ മുന്നത്തെ ശനിയാഴ്ച പ്രധാനമന്ത്രി ശ്രീ.നരേന്ദ്ര മോദി കൊച്ചി മെട്രോ രാജ്യത്തിന് സമർപ്പിച്ചു. ഇനി മെട്രോ ട്രെയിനിൽ കയറാൻ ബാംഗ്ലുരോ ഡൽഹിയിലോ പോകേണ്ടതില്ല എന്നായിരുന്നു എന്റെ ആദ്യ ആശ്വാസം. ഒരു സീനിയർ സിറ്റിസൺ ആയ ശേഷമേ കൊച്ചി  മെടോയിൽ കയറാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ എന്നായിരുന്നു കൊച്ചി മെറ്റ്രൊ എന്ന് കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതു മുതല്‍ എന്റെ ധാരണ. എന്നാൽ തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായി 45-ാം വയസ്സിൽ തന്നെ അതിന് സാധിച്ചു എന്ന് മാത്രമല്ല ഉത്ഘാടനം കഴിഞ്ഞ് 15ാം ദിവസം തന്നെ അതിൽ കയറാനുള്ള അവസരം നാഷണൽ സർവീസ് സ്കീമിലൂടെ തന്നെ ലഭിച്ചു. എന്റെ ആദ്യ  മെട്രോ യാത്രയും ആദ്യ വിമാന യാത്രയും എല്ലാം സാധ്യമായത് നാഷണൽ സർവീസ് സ്കീമിലൂടെ  തന്നെയായിരുന്നു.
             ഒരാഴ്ചക്കുള്ളിൽ ഇന്ത്യയിലെ ഏത് മെട്രോയിലും ലഭിച്ച റെക്കാർഡ് കലക്ഷൻ എന്ന വാർത്ത കേട്ടാണ് ഞാൻ മെട്രോ സിറ്റിയിൽ എത്തിയത്.ശനിയാഴ്ച കൂടിയായതിനാൽ നല്ല തിരക്കും പ്രതീക്ഷിച്ചു. പത്തടിപ്പാലത്തിൽ നിന്നാണ് എന്റെ എൻ.എസ്.എസ് വളണ്ടിയർമാരായ അസ്ലമിനെറയും ജിൻഷാദിന്റെയും കൂടെ കൊച്ചി മെട്രോയിലെ കന്നിയാത്ര ആരംഭിച്ചത്.ഇതോടെ കൊച്ചി മെട്രോയിൽ കയറുന്ന ആദ്യത്തെ വയനാട്ടുകാരൻ ആയി ജിൻഷാദ് മാറി !!

              30 രൂപ കൊടുത്ത് ആലുവയിലേക്ക് ടിക്കറ്റെടുത്ത് ഞങ്ങൾ അകത്ത് കയറി. ടിക്കറ്റ് എടുക്കുന്നിടത്തും സ്റ്റേഷനകത്തും പത്തിലധികം ആളെ കണ്ടില്ല.
                    എസ്കലേറ്റർ വഴി പ്ലാറ്റ്ഫോമിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെയും സ്ഥിതി തഥൈവ. 2015ല്‍ ബാംഗ്ലൂര്‍ മെട്രോയില്‍ കുടുംബ സമേതം കയറിയപ്പോഴും ഇതെന്ത് മെട്രോ എന്ന ചോദ്യം മനസ്സില്‍ ഉദിച്ചിരുന്നു.

                ആദ്യം വന്ന വണ്ടിയിൽ ഞങ്ങൾ കയറിയില്ല. ആൾക്കാർ കയറുന്നതും ഇറങ്ങുന്നതും വണ്ടി വരുന്നതും പോവുന്നതും എല്ലാം നോക്കി നിന്ന് മൊബൈലിൽ പകർത്തി. ഡൽഹി മെട്രോയിലും ബാംഗ്ലുർ മെട്രോയിലും ക്യാമറ ഉപയോഗിക്കന്നതിന് നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ഒരു ഉൾഭയത്തോടെയാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്. സ്റ്റേഷനില്‍ ആളില്ലെങ്കിലും വണ്ടിക്കകത്ത് നിറയെ ആള്‍ക്കാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. കൂടുതലും മെട്രോയില്‍ കയറാന്‍ വേണ്ടി കയറിയവര്‍ ആണെന്ന് അവരുടെ മുഖം വ്യക്തമായിരുന്നു.

video

             മെട്രോയുടെ ബോഗികളില്‍ പെയിന്റിംഗ് നടത്താത്തതിനാല്‍ ഞാന്‍ കണ്ട മറ്റു രണ്ട് മെട്രോകളുടെ പോലെ വണ്ടിക്ക് ഒരു ആകര്‍ഷണം തോന്നിയില്ല. പക്ഷേ മുട്ടം യാര്‍ഡില്‍ നിറയെ ചിത്രങ്ങളോട് കൂടിയ ഒരു വണ്ടി നിര്‍ത്തിയിട്ടതും കണ്ടു (ഫോട്ടോ പിടിക്കാന്‍ കിട്ടിയില്ല)
                   25 മിനുട്ട് കൊണ്ട് ആലുവ നിന്നും പാലാരിവട്ടത്ത് എത്തും എന്നാണ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത്. അതായത് 40 രൂപയുടെ ടിക്കറ്റ് എടുത്താല്‍ 25 മിനുട്ട് യാത്ര ചെയ്യാം. മെട്രോയില്‍ ഇതുവരെ കയറാത്തവര്‍ ഒന്ന് കയറി പരിചയപ്പെടുന്നത് നല്ലതാണ്. ഓര്‍മ്മിക്കുക, ടിക്കറ്റെടുത്ത് 90 മിനുട്ടേ അതിനകത്ത് ചുറ്റിപ്പറ്റി നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റുള്ളൂ. ഇല്ലെങ്കില്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് പുറത്ത് കടക്കാനും പൈസ അടക്കേണ്ടി വരും!!
                 14 മിനുട്ട് നേരത്തെ യാത്രയിലൂടെ ഞങ്ങള്‍ ആലുവയില്‍ എത്തി. അവിടെ അല്പമെങ്കിലും ആളെ കണ്ടപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ സന്തോഷമായി. മെട്രോ പൂര്‍ണ്ണമായും സജ്ജമാകുമ്പോള്‍ ഡെല്‍ഹിയെപ്പോലെ നിന്ന് തിരിയാന്‍ ഇടമില്ലാത്ത ഒന്നായി മാറും എന്ന് തന്നെയാണ് പ്രതീക്ഷ.
വാല്‍: മെട്രോ തുടങ്ങിയിട്ടും റോട്ടിലെ തിരക്ക് ഒട്ടും കുറവില്ല എന്നും ഇന്നലെ ബോധ്യമായി.

Sunday, June 25, 2017

ഈദുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍

ഈദുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍ എന്നത് മിക്കവാറും എല്ലാ മതക്കാരും കേട്ടിട്ടെങ്കിലും ഉണ്ടാകും. ചെറിയ പെരുന്നാള്‍ എന്ന് വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ക്കും ഓഫീസുകള്‍ക്കും അവധി കിട്ടുമ്പോഴെങ്കിലും എല്ലാവരും അറിഞ്ഞിരിക്കും.ഈദുല്‍ ഫിത്വ്‌റും ചെറിയ പെരുന്നാളും ഒന്ന് തന്നെയാണ്. ചെറിയ പെരുന്നാള്‍ എന്ന പേര് എവിടെ നിന്ന് വന്നു എന്നത് ഇന്നും എനിക്ക് അജ്ഞാതമാണ്.അറിയുന്നവര്‍ പറഞ്ഞ് തന്നാല്‍ നന്നായിരുന്നു.

ഫിത്വ്‌റ് എന്നാല്‍ വ്രത വിരാമം എന്നാണ് അര്‍ത്ഥം. ഈദ് എന്നാല്‍ ആഘോഷം എന്നും. അപ്പോള്‍ ഈദുല്‍ ഫിത്വ്‌ര്‍ എന്നാല്‍ വ്രതത്തില്‍ നിന്നും  വിരമിച്ച ശേഷമുള്ള ആഘോഷം എന്നര്‍ത്ഥം. ഇന്ന് മുസ്ലികള്‍ ആഘോഷിക്കുന്നതും ഒരു മാസത്തെ വ്രതം കഴിഞ്ഞുള്ള പെരുന്നാള്‍ ആണ്. വ്രതം കഴിഞ്ഞ് അതില്‍ എന്തെങ്കിലും ന്യൂനതകള്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അത് പൊറുത്ത് തര‍ാന്‍ ഫിത്വ്‌റ് സകാത്തും നല്‍കിയ ശേഷമാണ് ഒരു മുസ്ലിം ഈദ് നമസ്കാരത്തിനായി എത്തുന്നത്.

ഈദിന്റെ വരവ് അറിയിച്ച് ശവാലമ്പിളി മാനത്ത് തെളിയുമ്പോള്‍ എന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടിലേക്കാണ് പായുന്നത്. 1998ല്‍ എം.എസ്.സി രണ്ടാം വര്‍ഷത്തിന് പൊന്നാനി എം.ഇ.എസ് കോളേജില്‍ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് ആ വര്‍ഷത്തെ റംസാന്‍ കടന്നു വന്നത്. ഹോസ്റ്റലില്‍ മെസ്സ് നടത്തുന്നത് സംബന്ധിച്ച് ഭിന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും നോമ്പിന് മെസ്സ് നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കാന്‍, മുന്‍ പരിചയം ഉണ്ടോ ഇല്ലേ എന്നു പോലും അറിയാത്ത ഒരാളെ ആ കര്‍മ്മം ഏല്പിച്ചു. അന്നാണ് ആദ്യമായി ഞാന്‍ ചുടുവെള്ളത്തില്‍ ചെറുനാരങ്ങ കലക്കി കുടിച്ചത്. ആരോഗ്യപരമായ കാരണങ്ങളാല്‍ പച്ചവെള്ളം കുടിക്കാന്‍ പേടിയായിരുന്നു.

മേല്‍ പറഞ്ഞ ‘കുക്ക്’ വച്ച് തരുന്ന ഭക്ഷണം എല്ലാവരും കഴിക്കും.പകല്‍ മുഴുവന്‍ വ്രതമായതിനാല്‍ ആ സമയത്ത് എന്ത് കിട്ടിയാലും തിന്നുമായിരുന്നു. അതാണോ അതല്ല ഭക്ഷണത്തിന്റെ രുചിയാണോ അന്നത്തെ ഉത്തേജക ശക്തി എന്ന് ഓര്‍മ്മയില്ല.ഇന്നത്തെ പോലെ രണ്ടും മൂന്നും പൊരികള്‍ ഒന്നും അന്ന് ഇല്ല. പള്ളിയില്‍ നോമ്പ് തുറക്ക് സമൂസ ഉണ്ടാകും എന്നതിനാല്‍ കോമു പള്ളിയില്‍ നോമ്പ് തുറക്കാന്‍ പോകും, മുജാഹിദ് ആദര്‍ശത്തിലുള്ള പള്ളി ആയതിനാല്‍ ജമാ‌അത്ത് നമസ്കാരത്തില്‍ പങ്കെടുക്കില്ല!!

ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് ഇഷാ‌അ് നമസ്കാരത്തിന് മുമ്പായി ഞങ്ങള്‍ “ബീച്ചിലേക്ക്” ഇറങ്ങും.കടലിന്റെ ഇരമ്പം കേള്‍ക്കുന്ന അത്രയും ദൂരത്തായിരുന്നു ഹോസ്റ്റല്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്.അപ്പോള്‍ ഹോസ്റ്റലിന്റെ മുറ്റം എന്നാല്‍ ബീച്ച് തന്നെ.ആ മുറ്റത്തിരുന്ന് ഞങ്ങള്‍ കൂട്ടമായി പാട്ടു പാടും (ഒറ്റക്ക് പാടാന്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും പേടിയാണ് - നാട്ടുകാര്‍ ഇറങ്ങും!!).ആ പാട്ടിലെ ആദ്യത്തെ വരി ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് ശരിക്കോര്‍മ്മയില്ല.പക്ഷെ അടുത്ത വരികള്‍ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു.

........................................................................................
ശവ്വാലിന്‍ പിറ കാണും വരെയും തറാവി നമസ്കാരം
ഇസ്ലാം മത വിശ്വാസമതഞ്ച് നമസ്കാരം
അള്ളാഹിവിനാരാധന നിത്യ നമസ്കാരം.

ബൂലോകര്‍ക്കെല്ലാം ഞങ്ങളുടെ ഈദാശംസകള്‍.

Friday, June 23, 2017

ഫിത്വ്‌ര്‍ സകാത്ത് ഓര്‍മ്മകള്‍

ഒരു മാസക്കാലത്തെ റമദാന്‍ വ്രതാനുഷ്ടാനം പരിസമാപിക്കുകയാണ്. മനസ്സും ശരീരവും നിയന്ത്രിച്ച് നിര്‍ത്താന്‍ ഒരു വിശ്വാസി ഒരു മാസത്തെ പരിശീലനം നേടുകയായിരുന്നു റമദാന്‍ വ്രതാനുഷ്ടാനത്തിലൂടെ. ഇനി ഫിത്വ്‌ര്‍ സകാത്ത് കൂടി നല്‍കി അതിന് പൂര്‍ണ്ണത നല്‍കുകയാണ് ഓരോ വിശ്വാസിയും.

ഓരോ മുസ്ലിമും നിര്‍ബന്ധമായും നിര്‍വ്വഹിക്കേണ്ട ഒന്നാണ് ഫിത്വ്‌ര്‍ സകാത്ത്. ശവ്വാല്‍ പിറ കാണുന്നതിന് മുമ്പ് കുടുംബത്തില്‍ ജീവനോടെയുള്ള ഓരോരുത്തരുടെയും പേരില്‍ ഒരു നിശ്ചിത സംഖ്യ നല്‍കുന്നതാണ് ഫിത്വ്‌ര്‍ സകാത്ത്. പെരുന്നാള്‍ ദിവസം ഒരാളും പട്ടിണി കിടക്കരുത് എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ഒരു കുടുംബത്തിന് ഒരു നേരത്തേക്ക് വേണ്ട സാധന സാമഗ്രികളുടെ വിലയാണ് മേല്‍ പറഞ്ഞ നിശ്ചിത സംഖ്യ. ഇത്തവണ ഇത് 75 രൂപയാണ്.

ഫിത്വ്‌ര്‍ സകാത്ത് എന്റെ ബാല്യകാലത്തെ നിറമുള്ള ചില ഓര്‍മ്മകളാണ്. അവസാനത്തെ നോമ്പ് ദിവസം രണ്ട് സഞ്ചികളിലായി ഉമ്മ അരി തരും. ഞാനും അനിയനും  പഠിച്ച മദ്രസയില്‍ അത് കൊണ്ട് കൊടുക്കണം. വിവിധ വീടുകളില്‍ നിന്നും ഇങ്ങനെ എത്തുന്ന അരി സഞ്ചികള്‍ മുഴുവന്‍ അവിടെ സ്വരൂപിക്കുന്നത് നോക്കി അല്പ സമയം ഇരിക്കും. എത്തിയ അരി മുഴുവന്‍ ഒന്നിച്ച് കൂട്ടും. അന്ന് എല്ലാ വീട്ടില്‍ നിന്നും വന്നത് ഒരേ തരം അരിയായിരുന്നു - റേഷന്‍ അരി. അതിനാല്‍ എല്ലാം കൂടി കൂട്ടിയാലും പ്രശ്നം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

മദ്രസാ പഠനം കഴിഞ്ഞ ശേഷം, എന്റെ ബാപ്പ കൂടി മുന്‍ കൈ എടുത്ത് അരീക്കോട് ഉണ്ടാക്കിയ മസ്ജിദുല്‍ ഹുദായിലെ ഫിത്വ്‌ര്‍ സകാത്ത് വിതരണത്തിലും പങ്കെടുത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍ ഇപ്പോഴും മനസ്സില്‍ തങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ വിഹിതമായി വീട്ടില്‍ നിന്നും തന്ന അരി ഞാനും അനിയനും കൂടി പള്ളിയില്‍ എത്തിക്കും. അത്തരത്തില്‍ അവിടെ എത്തുന്ന  അരി മുഴുവന്‍ കൂട്ടിക്കലര്‍ത്തി വിവിധ കവറുകളിലാക്കി പാക്ക് ചെയ്യും. അര്‍ഹരായവരുടെ ലിസ്റ്റ് നേരത്തെ തയ്യാറാക്കി വച്ചിരിക്കും. പിന്നെ കവറും ഏറ്റി ഓരോ വീടുകളിലും എത്തിക്കും. ഒരു വിഹിതം ഞങ്ങള്‍ക്കും കിട്ടിയതും ഓര്‍മ്മയിലുണ്ട്. സകാത്ത് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക് അതില്‍ വിഹിതമുണ്ട് എന്ന് പണ്ട് ഞങ്ങള്‍ മദ്രസയില്‍ പഠിച്ചിരുന്നത് ഇതാണ് എന്ന് അന്ന് മനസ്സിലായി.

ഇന്ന് വിവിധ തരം അരികളാണ് മാര്‍ക്കറ്റില്‍ നിന്നും ലഭിക്കുന്നത്.റേഷനരി വാങ്ങുന്നവര്‍ വളരെ കുറവും.അതിനാല്‍ തന്നെ ഫിത്വ്‌ര്‍ സകാത്ത് ആയി അരി സ്വീകരിക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടായി.പകരം കാശ് സ്വീകരിച്ച് അരി ഒന്നിച്ച് വാങ്ങുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഔദ്യോഗിക തിരക്കുകള്‍ കാരണം അതിന്റെ വിതരണത്തില്‍ ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് പങ്കെടുക്കാന്‍ സാധിക്കാറില്ല. സഹജീവികളുടെ വിശപ്പകറ്റാന്‍ ചെയ്യുന്ന ഈ മഹത് പ്രവര്‍ത്തനത്തില്‍ എല്ലാവരും സജീവമായാല്‍ അത് മാതൃകാപരമായ ഒരു പ്രവര്‍ത്തനമായി മാറും എന്ന് തീര്‍ച്ച.

Sunday, June 18, 2017

ഒരു വട്ടം കൂടിയെന്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ മേയുന്ന....

“ഒരു വട്ടം കൂടിയെന്‍ ഓര്‍മ്മകള്‍ മേയുന്ന
തിരുമുറ്റത്തെത്തുവാന്‍ മോഹം...
തിരുമുറ്റത്തൊരുകോണില്‍ നില്‍ക്കുന്നൊരാ നെല്ലി
മരമൊന്നുലുത്തുവാന്‍ മോഹം....
മരമൊന്നുലുത്തുവാന്‍ മോഹം....“

ചില്ല്‌ എന്ന ചിത്രത്തിന് വേണ്ടി ശ്രീ.ഒ.എന്‍.വി കുറുപ്പ് എഴുതിയ ഗാനം മനസ്സില്‍ തട്ടിയ ചില നിമിഷങ്ങളിലൂടെ ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞാന്‍ കടന്നു പോയി.
                 മൂത്തമോള്‍ ലുലു പ്ലസ് ടു വിജയകരമായി പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ ശേഷം ഡിഗ്രി പഠനത്തിനായി ഫാറൂഖ് കോളേജില്‍ ചേര്‍ന്നു.ഇക്കഴിഞ്ഞ വ്യാഴാഴ്ച അവള്‍ക്ക് ക്ലാസ് തുടങ്ങി. കോളേജ് കുമാരിയായി അരങ്ങേറ്റം നടത്തുന്ന ദിവസം ഞാനും അവളെ അനുഗമിച്ചു.
               28 വര്‍ഷം മുമ്പ് ഡിഗ്രി പ്രവേശനത്തിനുള്ള സാധ്യതാലിസ്റ്റില്‍ ഉള്‍പെട്ട് പ്രവേശനം കാത്ത് ഞാന്‍ ഇരുന്ന അതേ യൂസഫ് സാഗര്‍ ഓഡിറ്റോറിയത്തില്‍ ഒരു പിതാവിന്റെ റോളില്‍ ഞാന്‍ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ കണ്ണ് ആ വരാന്തയിലൂടെ മേഞ്ഞു. ഫിസിക്സ് ഡിപാര്‍ട്ട്മെന്റ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ആ പഴയ കെട്ടിടത്തിന്റെ ഓരോ തൂണും എന്നെ മാടി വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഓര്‍മ്മകളുടെ തിരമാലകള്‍ സുനാമി കണക്കെ എന്റെ മനോമുകുരത്തിലൂടെ ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി.
           തൂണുകള്‍ പറയുന്ന കഥകള്‍ കേട്ട് ഞാന്‍ എന്റെ ക്ലാസ്സിന്റെ വാതിലില്‍ എത്തി. 1992 മാര്‍ച്ച് 31ന് ഈ ക്ലാസ്സില്‍ നിന്നാണ് ഞാന്‍ പടി ഇറങ്ങിയത്. അന്ന് അത് ബി.എസ്.സി ഫൈനല്‍ ഇയര്‍ എന്ന ലേബലില്‍ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് ഇന്ന് ബി.എസ്.സി ആറാം സെമസ്റ്റര്‍ എന്ന ലേബലില്‍ അറിയപ്പെടുന്നു.
           ഞാന്‍ എന്റെ ആ ക്ലാസ്സിനകത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.മധ്യ നിരയിലെ ആദ്യ ബെഞ്ചിലെ ഒരറ്റത്ത് അതാ ഞാന്‍ ഇപ്പോഴും ഇരിക്കുന്നു !!ഖൈസും , രജീഷും,ഹാരിസും , സുധീറും,ബഷീറും,ഹസീനയും,റഹ്മത്തുന്നീസയും, സിന്ധുമേനോനും,രാധയും, ലതയും,ജമാലും,ഷിഹാബും,നജീബും, ബുഷ്രയും, മറിയംബിയും,റബീബയും,ശ്രീജയും,ഷീബയും എല്ലാം എന്റെ തൊട്ടപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തും ഇരിക്കുന്നു!ശുഭ മിസിന്റെ ഒപ്റ്റിക്സ് ക്ലാസ് ആണ് നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
              പിരിയേഡിന് അന്ത്യം കുറിക്കുന്ന ബെല്ല് മുഴങ്ങി. ടീച്ചര്‍ പുറത്തിറങ്ങി ഡിപ്പാര്‍ട്മെന്റിനകത്തേക്ക് നടന്നു പോയി. പക്ഷെ അവിടെ ശുഭ മിസ് ഒഴികെ എന്റെ അന്നത്തെ അധ്യാപകര്‍ ആരും തന്നെയില്ല. എല്ലാവരും റിട്ടയര്‍ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞു, ചിലര്‍ ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും.
             പെട്ടെന്ന് എന്റെ ചെവിയില്‍ ഒരു ഗാനം കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.ഞാന്‍ ആ പാട്ടിന്റെ ഉറവിടം തേടി ഇറങ്ങി. രാജാ ഗേറ്റിലിരുന്ന് ഒരു കുയില്‍ ആണ് ആ പാട്ടു പാടുന്നത്.

മധുരിക്കും ഓര്‍മ്മകളെ...
മലര്‍ മഞ്ചല്‍ കൊണ്ടു വരൂ...
കൊണ്ടു പോകൂ ഞങ്ങളെയാ
ക്ലാസുമുറിയില്‍....ആ
ക്ലാസുമുറിയില്‍....

ഒരിക്കല്‍ കൂടി ആ ഗേറ്റിലൂടെ എന്റെ പ്രിയ കലാലയത്തെ നോക്കി ഞാന്‍ ടൌണിലേക്കുള്ള പച്ച ബസ്സില്‍ കയറി.

Saturday, June 10, 2017

നടുവടി

             എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് നടുവടി എന്ന ഈ കളി ഏറെ വാശിയേറിയ ഒന്നായിരുന്നു. അന്ന് ഇതിന്റെ പേര് മറ്റെന്തോ ആയിരുന്നു. കളിസ്ഥലത്തിന്റെ മധ്യത്തിലായി ഒരു വടി വയ്ക്കുന്നതിനാലാവും ന്യൂ ജെന്‍ ഈ കളിക്ക് ഈ പേരിട്ടത്.
                 കുട്ടികള്‍ രണ്ട് ടീമായി ഇരു ഭാഗത്തും നിലയുറപ്പിക്കുന്നു. ഓരോ ടീമിലെയും അംഗങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്ന്, രണ്ട്,മൂന്ന് .....എന്നിങ്ങനെ നമ്പറുകള്‍ തീരുമാനിക്കുന്നു.എതിര്‍ടീമിലെ നമ്പര്‍ വണ്‍ അല്ലെങ്കില്‍ റ്റു ആരാണെന്ന് നമ്പര്‍ വിളിക്കുന്നത് വരെ മറ്റേ ടീമിന് അറിയാന്‍ സാധിക്കില്ല. നമ്പര്‍ വിളിക്കാന്‍ ഒരു റഫറിയെയും നിര്‍ത്തുന്നു.
                 റഫറി മൂന്ന് എന്നാണ് വിളിക്കുന്നതെങ്കില്‍ ഇരു ടീമിലെയും മൂന്നാം നമ്പറുകാര്‍ ഓടി വടിയുടെ അടുത്തെത്തും. വടി റാഞ്ചി സ്വന്തം ടീമിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചെത്തിയാല്‍ ഒരു പോയിന്റ്. ഈ ശ്രമത്തിനിടക്ക് മറ്റേ ആള്‍ തൊട്ടാല്‍ ഇരു ടീമിനും പോയിന്റില്ല. വീണ്ടും അടുത്ത ആളെ വിളിക്കും.
 
video
                     മധ്യഭാഗത്ത് ഒരു മണ്‍കൂന കൂട്ടി അതില്‍ വടി കുത്തി വച്ചായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഈ കളി. മാത്രമല്ല വടി റാഞ്ചുന്നതിന് മുമ്പ് അതില്‍ തൊട്ടാല്‍ എതിര്‍ടീം അംഗം അവനെ തൊട്ട് പുറത്താക്കും. അങ്ങനെ മുഴുവന്‍ പേരെയും പുറത്താക്കണം.അന്ന് ഒരു ടീമില്‍ തന്നെ ഏഴോ എട്ടോ പേരുണ്ടാകും.
                   ന്യൂ ജെന്‍ കളിയില്‍ വടി നിലത്ത് കിടക്കുകയാണ്. അതിനാല്‍ തന്നെ റാഞ്ചാന്‍ പ്രയാസമാണ്. വടിയില്‍ തൊട്ടാലും പ്രശ്നമില്ലാതാകുന്നത് ഈ കാരണത്താല്‍ തന്നെയാകും. മാത്രമല്ല വടി റാഞ്ചിയ ശേഷം എതിര്‍ ടീം തൊട്ടാലും ടീമില്‍ തുടരുന്നതിനാല്‍ കളിക്ക് വാശി ഇല്ലാതാകുന്നു -  വെറുതെ റാഞ്ചി തൊടാന്‍ നിന്നു കൊടുക്കുന്ന പോലെ.
                  ഞാന്‍ നേതൃത്വം നല്‍കിയ മൂന്നാമത്തെ എന്‍.എസ്.എസ് സപ്തദിന ക്യാമ്പില്‍ ഒരു ടൈം പാസ് ഐറ്റമായി ഈ കളി ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അന്ന് വളരെ ആവേശത്തോടെ കോളേജ് കുമാരീ-കുമാരന്മാര്‍ കളിച്ച് സ്വന്തം കുട്ടിക്കാലത്തേക്ക് അല്പ നേരം തിരിച്ചു പോയി.
                   അന്യം നിന്നു പോകുന്ന ഇത്തരം ഗ്രാമീണ കളികള്‍ നമ്മുടെ കുട്ടികളിലേക്ക് പകര്‍ന്ന് നല്‍കിയാലേ അവ നിലനില്‍ക്കുകയുള്ളൂ. കുട്ടികളില്‍ മത്സരബുദ്ധി വളര്‍ത്താനും അവസരം ഉപയോഗിക്കുന്നത് പരിശീലിപ്പിക്കാനും സര്‍വ്വോപരി ആരോഗ്യം പരിപോഷിപ്പിക്കാനും ഉത്തമമായ ഒരു കളിയാണ് നടുവടി.

Sunday, June 04, 2017

കടുവകളും അപചയം നേരിടുന്ന ആവാസ വ്യവസ്ഥയും

            ഒരു പ്രദേശത്തെ ജൈവ വസ്തുക്കളും (ചെടികള്‍, മൃഗങ്ങള്‍, സൂക്ഷ്മജീവികള്‍) അജൈവ വസ്തുക്കളും (മണ്ണ്. പ്രകാശം, കാലാവസ്ഥ) അടങ്ങിയ വ്യൂഹമാണ് ആവാസ വ്യവസ്ഥ എന്ന് വളരെ ലളിതമായി നിര്‍വചിക്കാം.ഒരു ആവാസ വ്യവസ്ഥയിലെ ജൈവ ഘടകങ്ങളും അജൈവ ഘടകങ്ങളും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കും.  അതിനാല്‍ തന്നെ ഒരു ആവാസ വ്യവസ്ഥയില്‍ ജൈവ ഘടകങ്ങള്‍ക്കോ അജൈവ ഘടകങ്ങള്‍ക്കോ മാറ്റം സംഭവിച്ചാല്‍ ആവാസ വ്യവസ്ഥക്കും മാറ്റം സംഭവിക്കും.
          ഏതൊരു ആവാസ വ്യവസ്ഥയിലും ഒരു ഭക്ഷ്യശൃംഖല ഉണ്ടായിരിക്കും. ഉല്പാദകരും ഉപഭോക്താക്കളും സൂക്ഷ്മജീവികളും അടങ്ങിയ , ഒന്ന് മറ്റൊന്നിന്റെ ഭക്ഷണമായിത്തീരുന്ന ഒരു ശൃംഖലയാണ് ഭക്ഷ്യശൃംഖല എന്ന് പറയുന്നത്.ഉല്പാദകരായ സസ്യങ്ങള്‍ സസ്യഭുക്കുകളുടെ ആഹാരമാകുന്നു. സസ്യഭുക്കുകളെ മാംസഭുക്കുകള്‍ ഭക്ഷിക്കുന്നു. മാംസഭുക്കുകള്‍ ചത്തുപോകുമ്പോള്‍ സൂക്ഷ്മജീവികളുടെ പ്രവര്‍ത്തനം മൂലം ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ് മണ്ണോട് ചേര്‍ന്ന് സസ്യങ്ങള്‍ക്ക് വളമായി മാറുന്നു.ഈ ശൃംഖല ഇങ്ങനെ തുടരുന്നു.
                   മേല്‍ പറഞ്ഞ ഭക്ഷ്യശൃംഖലയിലെ ഉന്നതശ്രേണിയിലാണ് കടുവകളുടെ സ്ഥാനം. അതിനാല്‍ തന്നെ ആവാസ വ്യവസ്ഥയുടെ സംതുലനത്തില്‍ കടുവകള്‍ക്ക് ഗണനീയമായ ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്. സസ്യങ്ങളുടെ ക്രമാതീതമായ വളര്‍ച്ച മാന്‍, മുയല്‍ പോലെയുള്ള സസ്യഭുക്കുകള്‍ തടയുന്നു. സസ്യഭുക്കുകള്‍ ക്രമാതീതമായാല്‍ ഭൂമിയിലെ സസ്യവംശം നാശം നേരിടും.അതിനാല്‍ അവയെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ കടുവയും സിംഹവും പോലുള്ള ജന്തുക്കള്‍ അവയെ ഭക്ഷണമാക്കുന്നു. ഈ ജന്തുക്കളെ നിയന്ത്രിക്കാന്‍ അവ തന്നെ പരസ്പരം ഭക്ഷിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ചത്ത് മണ്ണടിയുന്ന അവയ്ക്ക് മേല്‍ ബാക്ടീരിയയും വൈറസും പ്രവര്‍ത്തിച്ച് അതിനെ മണ്ണിനോട് അലിയിച്ച് ചേര്‍ക്കുന്നു. ഈ വിധം ഒരു ആവാസ വ്യവസ്ഥ ഭക്ഷ്യശൃംഖലയിലൂടെ നില നിന്ന് പോകുന്നു.
                   സാധാരണ ഗതിയില്‍ കടുവകള്‍ ഒറ്റക്ക് ജീവിക്കുന്നവരാണ്.ഓരോ കടുവയും സ്വന്തം അധീനപ്രദേശം കാത്ത് സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.അതിനാല്‍ തന്നെ സ്വന്തം ആവാസ വ്യവസ്ഥയിലെ സംതുലനം അത് വഴി നടക്കുന്നു. ഒരു കടുവ ഒരു വര്‍ഷത്തില്‍ ഏകദേശം 50 മാനുകളുടെ വലുപ്പമുള്ള മൃഗങ്ങളെ ഭക്ഷണമാക്കുന്നു എന്നാണ് കണക്ക്.ഇത് ആ ആവാസ വ്യവസ്ഥയെ നിലനിര്‍ത്താന്‍ സഹായിക്കുന്നു.
                 കടുവയുള്ള ഒരു ആവാസ വ്യവസ്ഥ മനുഷ്യന് നിരവധി സേവനങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നുണ്ട്. ഉഷ്ണമേഖലാ മഴക്കാടുകളിലാണ് കടുവകളെ കൂടുതലായും കണ്ടുവരുന്നത്.അവയാകട്ടെ ജൈവ വൈവിധ്യം കൊണ്ട് സമ്പുഷ്ടമായതും.പ്രകൃതിയിലെ കാര്‍ബണിനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതും , ജലസംതുലനം നടത്തുന്നതും മണ്ണ് സംരക്ഷിച്ച് നിര്‍ത്തുന്നതും എന്തിനേറെ നിരവധി പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങള്‍ തടയുന്നതും ഇത്തരം മഴക്കാടുകളാണ്. അതിനാല്‍ തന്നെ ഈ ആവാസ വ്യവസ്ഥയുടെ അപചയം തടയേണ്ടതാണ്.
                ആവാസ വ്യവസ്ഥകളുടെ അപചയത്തിന് മുഖ്യകാരണക്കാരന്‍ മനുഷ്യന്‍ തന്നെയാണ്.പ്രകൃതി ഭക്ഷ്യശൃംഖല വഴി ആവാസ വ്യവസ്ഥയില്‍ സംതുലനം നടത്തുമ്പോള്‍ മനുഷ്യന്‍ തന്റെ ആര്‍ത്തി മൂത്ത പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ കാരണം അതിന് കോട്ടം വരുത്തി വയ്ക്കുന്നു.
            വനവിഭവങ്ങളുടെ അമിതമായ ചൂഷണവും വനത്തിലെ കന്നുകാലി മേക്കലും മൃഗവേട്ടയും മനുഷ്യന്‍ സൃഷ്ടിക്കുന്ന കാട്ടു തീയും കാട്ടിലെ ആവാസ വ്യവസ്ഥയെ സാരമായി ബാധിക്കുന്നു.ഇന്ത്യയിലെ കടുവാ സങ്കേതങ്ങള്‍ക്കടുത്ത് നിന്നും മനുഷ്യരെ മാറ്റിപ്പാര്‍പ്പിച്ചപ്പോള്‍ കടുവകളുടെ എണ്ണത്തില്‍ വര്‍ധന കണ്ടു.ജിം കോര്‍ബറ്റ് നാഷണല്‍ പാര്‍ക്കില്‍ 1984 മുതല്‍ 2012 വരെയുള്ള കാലയളവില്‍ 52% വരെ കടുവകളുടെ എണ്ണത്തില്‍ വര്‍ധന , മനുഷ്യന്റെ മാറ്റിപ്പാര്‍പ്പിക്കലിലൂടെ സാധിച്ചു എന്ന് പഠനങ്ങള്‍ പറയുന്നു.
               ഇര ജന്തുക്കളും വെള്ളവും ധാരാളമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലാണ് സാധാരണ ഗതിയില്‍ കടുവകളെ കണ്ടുവരുന്നത്.അതിനാല്‍ തന്നെ കടുവാ സാന്നിദ്ധ്യം ഒരു ആവാസ വ്യവസ്ഥയുടെ ക്ഷേമത്തിന്റെയും സൌഖ്യത്തിന്റെയും കൊടിയടയാളം കൂടിയാണ്.ഒരു കാടിന്റെ വന്യതയും കടുവയുടെ ആവാസത്തിലൂടെ തെളിയിക്കപ്പെടുന്നു.അതിനാല്‍ തന്നെ കടുവകളുടെ കാടൊഴിഞ്ഞ് പോക്ക് ആവാസ വ്യവസ്ഥക്ക് അപചയം സംഭവിക്കുന്നതിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് കൂടിയാണ്.
                ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഔന്നത്യം അതിലെ മൃഗങ്ങളോടുള്ള പെരുമാറ്റ രീതിയിലൂടെ മനസ്സിലാകും എന്ന് നമ്മുടെ രാഷ്ട്രപിതാവ് ഗാന്ധിജി പറയുന്നു.മേല്പറഞ്ഞതില്‍ നിന്നും മനസ്സിലാകുന്നതും അതില്‍ നിന്ന് അല്പം കൂടി ഗൌരവമേറിയ ഒരു കാര്യമാണ്.ഈ ഭൂമി തന്നെ നിലനില്‍ക്കണോ എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരസൂചികയാണ് നമ്മുടെ കാട്ടിലെ കടുവകളുടെ സാന്നിദ്ധ്യം.അതിനാല്‍ ഭൂമി നിലനില്‍ക്കാന്‍ കടുവകളെ സംരക്ഷിക്കുക. കടുവകളെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ആവാസ വ്യവസ്ഥയെ സംരക്ഷിക്കുക. 

Friday, June 02, 2017

ചട്ടിപ്പന്ത്

              ചട്ടിപ്പന്ത് എന്ന് പേരുള്ള ഒരു കളിയായിരുന്നു ഈ വേനലവധിയില്‍ കൂടുതലും എന്റെ മുറ്റത്ത്   അരങ്ങേറിയത്. ഗെയിം എന്നായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ കളിക്കുന്ന കാലത്ത് ഈ കളിയുടെ പേര്. കുട്ടികള്‍ രണ്ട് ടീമുകളായി തിരിഞ്ഞാണ് കളിക്കുന്നത്. മൊത്തം കളിക്കാരുടെ എണ്ണത്തിനനുസരിച്ച് ഒരു ടീമില്‍ നാലൊ അഞ്ചൊ പേരുണ്ടാവും.
              പൊട്ടിയ ചട്ടിയുടെയോ ഓടിന്റെയോ ടൈത്സിന്റെയോ 15 മുതല്‍ 20 വരെ എണ്ണം കഷ്ണങ്ങള്‍ അടുക്കി അടുക്കിവച്ച് ഒരു ഗോപുരം പോലെ വയ്ക്കും. ഒരു ടീം ഈ ഗോപുരത്തിന്റെ  പിന്നില്‍ നില്‍ക്കും.മറ്റേ ടീം ഒരു നിശ്ചിത അകലത്തില്‍ എതിര്‍ ഭാഗത്തും. ഈ ടീം ഗോപുരം എറിഞ്ഞ് ഉടക്കണം. ടീം അംഗങ്ങള്‍ക്ക് മൂന്ന് വീതം ഏറ് ഉണ്ട്. എല്ലാവരും എറിഞ്ഞിട്ടും ഉന്നത്തില്‍ കൊണ്ടില്ലെങ്കില്‍ എതിര്‍ ടീം എറിയാന്‍ തുടങ്ങും.ഒരു തരത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ക്രിക്കറ്റിന്റെ ഗ്രാമീണ പ്രാകൃത രൂപം.

           ഗോപുരം ഉടഞ്ഞാല്‍ ആ ടീം അത് പുനര്‍നിര്‍മ്മിക്കണം. എതിര്‍ ടീം പന്തു കൊണ്ട് എറിഞ്ഞ് അവരെ പുറത്താക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും. ഒരു ഏറും ദേഹത്തില്‍ കൊള്ളാതെ ഗോപുരം പുനര്‍ നിര്‍മ്മിച്ച് ‘ഗെയിം’ എന്ന് വിളിച്ചാല്‍ ഒരു പോയിന്റ് ആയി.
               ഞങ്ങള്‍ കളിക്കുന്ന കാലത്ത് എറിയാനുള്ള പന്ത് കടലാസും ചാക്കുനൂലും ഉപയോഗിച്ച് ഞങ്ങള്‍ തന്നെ ഉണ്ടാക്കാറായിരുന്നു പതിവ്. ഇന്ന് അത് മാര്‍ക്കറ്റില്‍ നിന്നും വാങ്ങുന്നു. ഗോപുരം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നത് ചട്ടിപ്പൊട്ടു കൊണ്ടായതിനാലാവാം ഈ കളിക്ക് ചട്ടിപ്പന്ത് കളി എന്ന് പേര് കിട്ടിയത്. അത് അടുക്കി വയ്ക്കാന്‍ പ്രയാസവുമായിരുന്നു. ഇന്ന് നല്ല പരന്ന ടൈത്സ് കഷ്ണങ്ങള്‍ കിട്ടുന്നതിനാല്‍ അടുക്കി വയ്ക്കാന്‍ പ്രയാസമില്ല, എണ്ണവും കുറവ്. ഞങ്ങളുടെ കാലത്തെ കളിയില്‍ പന്തുമായി പിന്നാലെ ഓടാന്‍ പറ്റില്ല,പകരം പാസ് ചെയ്യണം.എതിര്‍ ടീമിന് അതിനിടക്ക് കയറി തലകൊണ്ട് പന്ത് അടിച്ചകറ്റാം!നിലത്ത് വീണ പന്ത് കാലു കൊണ്ടും തട്ടിക്കൊണ്ടു പോകാം. ന്യൂ ജന്‍ കളിയില്‍ പന്തുമായി പിന്നാലെ ഓടാം എന്നായി മാറി. അതുപോലെ ഒരാള്‍ക്ക് ആറ് ഏറ് ഉണ്ട്. അതില്‍ മിക്കവാറും ഒന്നാമത്തെ ആള്‍ തന്നെ ഗോപുരം എറിഞ്ഞ് തകര്‍ക്കും. ന്യൂ ജന്‍ പന്ത് ഉരുട്ടി എറിഞ്ഞ് അത് തകര്‍ക്കാന്‍ ശ്രമിച്ച് പരാജയപ്പെടുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ അവരുടെ ഉന്നത്തിന്റെ കൃത്യത ബോധ്യമാകുന്നു.
video

video
                  ഞാന്‍ ഏഴാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് സ്കൂളിലും ഈ കളി കളിച്ചിരുന്നു.അന്ന് കളി തീരാതിരിക്കാന്‍ ഗോപുരത്തിന്റെ ഉയരം 30ല്‍ അധികം ഓടിന്റെ കഷ്ണങ്ങളായിരുന്നു!കല്ലിട്ട് കെട്ടുന്ന പന്തായതിനാല്‍ കിട്ടുന്ന ഏറിന്റെ ചൂട് സ്കൂള്‍ വിടും വരെപുറത്ത് അനുഭവപ്പെടുമായിരുന്നു. എങ്കിലും അടുത്ത ദിവസം വീണ്ടും ഈ കളിക്ക് ഇറങ്ങി പുറപ്പെടും.
                 ഗോപുരം ഇല്ലാതെയും ടീം ഇല്ലാതെയും കളിക്കുന്ന  “മേപ്പട്ടേറ്‌“ എന്ന മറ്റൊരു കളിയും ഇതേ പോലെ ഞങ്ങള്‍ കളിച്ചിരുന്നു. കെട്ടു പന്തോ ചെറിയ റബ്ബര്‍ പന്തോ ഉപയോഗിച്ച് ആയിരുന്നു ആ കളി.പന്ത് കിട്ടുന്നവന്‍ അടുത്തുള്ളവനെ എറിയുക എന്നതായിരുന്നു ആ കളി.യു.പി സ്കൂളില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ കളി കണ്ട ഹെഡ്മാസ്റ്റര്‍ വേലായുധന്‍ മാസ്റ്റര്‍ ഏറെ നേരം അത് നോക്കി നിന്നതും ഞങ്ങള്‍ക്കായി പന്ത് കെട്ടിത്തന്നതും ‘അബ്ദുള്ളയുടെ പുറത്ത് ഏറ് കിട്ടിയപ്പോള്‍ പഴംചക്ക വീഴുന്ന ശബ്ദം പോലെ’ എന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടതും ഇന്നും മനസ്സിലേക്ക് ഓടി വരുന്നു.
                കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം മക്കളുടെ പ്രധാന കളി ‘നടുവടി’ ആയിരുന്നു.അത് അടുത്ത പോസ്റ്റില്‍.

Monday, May 29, 2017

വേനലവധിക്കാലവും എന്റെ ബാല്യവും

             പത്ത്' പതിനഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് വരെ കുട്ടികൾക്ക് കളിച്ച് തീർക്കാനുള്ള കാലമായിരുന്നു വേനലവധിക്കാലം. എന്നാൽ മത്സരങ്ങളുടെ ലോകത്ത് സ്വന്തം മക്കൾ എന്നും ഉയർന്ന് നിന്നാലെ സമൂഹത്തിൽ തങ്ങൾക്കും തല ഉയർത്തി നടക്കാനാവൂ എന്ന മാതാപിതാക്കളുടെ തെറ്റിദ്ധാരണ പല ബാല്യങ്ങൾക്കും വേനലവധി കനൽ കാലമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. ക്ലാസിൽ ഒന്നാമതാകാൻ നേരത്തെ തന്നെ ട്യൂഷൻ ക്ലാസുകൾക്ക് ചേർത്ത് ഒരിക്കലും തിരിച്ച് കിട്ടാത്ത അവരുടെ ബാല്യത്തെ മാതാപിതാക്കൾ കവർന്നെടുക്കുന്നു. പകരം അതേ മക്കൾ ഈ മാതാപിതാക്കൾക്ക് വൃദ്ധസദനങ്ങളും നൽകുന്നു.
              അവധിക്കാലം നന്നായി ആഘോഷിച്ചിരുന്ന ഒരു ബാല്യമാണ് എന്റെ ഓർമ്മയിൽ നിറഞ്ഞ് നില്ക്കുന്നത്.ബാപ്പയുടെ നാട്ടിലേക്കുള്ള വിരുന്നു പോക്കും മൂന്ന് ദിവസം അവിടെ തങ്ങി ബന്ധുക്കളെ മുഴുവൻ സന്ദർശിച്ച് തിരിച്ച് വരുമ്പോഴുള്ള ദു:ഖവും അടുത്ത വർഷത്തെ അവധിക്കാലത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പും ഇന്നും മനസ്സിൽ മായാതെ നില്ക്കുന്നു. അതോടൊപ്പം പറമ്പിലൂടെ ഓടിക്കളിച്ചിരുന്നതും വീണ് മുട്ടിൻ കാലിൽ എന്നും മുറിവ് പറ്റിയിരുന്നതും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് അപ്പ കയ്യിൽ തിരുമ്മി മുറിവിൽ വച്ചിരുന്നതും മനസ്സിൽ കൊത്തിവച്ച ഓർമ്മകളാണ്.
                 അരീക്കോടൻ ബാല്യത്തിന്റെ ഏറ്റവുo നിറമുള്ള ഓർമ്മകളായി അയവിറക്കാനുള്ളത് അന്നത്തെ  വൈകുന്നേരങ്ങളാണ്. ചാലിയാർ എന്ന മനോഹരി മന്ദം മന്ദം ഒഴുകുന്ന ഒരു കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു.വേനൽക്കാലത്ത് മെലിഞ്ഞുണങ്ങി സ്ലിം ബ്യൂട്ടി ആകുമെങ്കിലും ആ മണൽ തിട്ടയിൽ വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അരങ്ങേറുന്ന വാശിയേറിയ ഫുട്ബാൾ കളികൾ ഇന്നും മനസ്സിൽ കുളിര് കോരിയിടുന്നു. ആ മണൽ പരപ്പ് ഇല്ലാതായതിന് ശേഷം ഞാൻ ഫുട്ബാൾ കളിച്ചത് വളരെ കുറച്ച് ദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമാണ്.  കളി ഇല്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ മണൽ പരപ്പിൽ ഇരുന്ന് ചാലിയാറിനെ തഴുകി വരുന്ന കുളിർകാറ്റ് ഏറ്റ് ഇരുന്നിരുന്ന കാലം.എല്ലാം മനസ്സിൽ ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമായി മാറി.
                നിലമ്പൂരിൽ നിന്നും മരത്തടികൾ കല്ലായിലേക്കോ ഫെറോക്കിലേക്കോ മറ്റോ ചാലിയാറിലൂടെ കൊണ്ടുപോകാറുണ്ടായിരുന്നു. ചങ്ങാടം പോലെ പരസ്പരം കെട്ടി രണ്ടോ മൂന്നോ പേർ തുഴഞ്ഞ് (കഴുക്കോൽ കൊണ്ട് കുത്തി) ആണ് അവ കൊണ്ടു പോയിരുന്നത്.വല്ലപ്പോഴും വരുന്ന ആ അത്ഭുത വസ്തുവിനെതെരപ്പം എന്നായിരുന്നു ഞങ്ങൾ വിളിച്ചിരുന്നത്. മറ്റെന്തെങ്കിലും പേര് അതിനുണ്ടോ എന്നെനിക്കറിയില്ല.അവക്കും, ഇടക്കിടെ കടന്നു പോകുന്ന തോണികൾക്കും വേനൽക്കാല യാത്ര സുഗമമാക്കാൻ പുഴയിൽ തോണിച്ചാലുകൾ ഉണ്ടാക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. തോണിക്കാർ തന്നെ മണൽ മാന്തി മാറ്റി ആഴം കൂട്ടുന്നതാണ് തോണിച്ചാൽ. അവിടെ ആഴവും ഒഴുക്കും കൂടുതലായതിനാൽ വേനൽക്കാലത്ത് ശരിക്കും മുങ്ങിക്കുളിക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നു.
                ഇന്ന് പുഴ കെട്ടികിടക്കുന്ന വെള്ളത്താൽ സ‌മൃദ്ധമാണ്.മണലെടുത്ത കുഴികൾ ഉള്ളതിനാൽ ധൈര്യപൂർവ്വം വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങാൻ പറ്റില്ല. മാത്രമല്ല മാലിന്യങ്ങൾ നിക്ഷേപിച്ച് വെള്ളം മലിനമാക്കുകയും ചെയ്തു. അതോടെ ഞാൻ പുഴയിൽ പോക്കും നിർത്തി.
                എന്റെ മക്കൾക്ക് നഷ്ടമായ എനിക്ക് രസകരമായ ആ ബാല്യം തിരിച്ച് പിടിക്കാൻ ആവുന്നതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്ത് കൊടുക്കാറുണ്ട്. ഈ വേനലവധിയിൽ എന്റെ വീടും പരിസരവും വിവിധ കളികളാലും ഹോബികളാലും പ്രവർത്തനങ്ങളാലും സമ്പന്നമായിരുന്നു. അവയിൽ ചിലത് അടുത്ത പോസ്റ്റുകളിൽ വായിക്കാം...

Sunday, May 21, 2017

റിഷിരാജ് സിംഗ് ഐ.പി.എസ്-(കേട്ടതും അനുഭവിച്ചതും) - 2

         
 പെട്ടെന്നായിരുന്നു റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറിന്റെ ലാസ്റ്റ് ക്വെസ്റ്റ്യന്‍ പ്രഖ്യാപനം.അത് ഒരു വെറും വാക്കാകും എന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ആ ചോദ്യത്തിനും ഉത്തരം പറഞ്ഞതോടെ അദ്ദേഹം എണീറ്റു. ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞുറപ്പിച്ച പ്രകാരം, കോമ്പിയറായിരുന്ന വളണ്ടിയര്‍ സെക്രട്ടറി ഹന്ന വര്‍ഗ്ഗീസ് മൈക്ക് കയ്യിലെടുത്തു - “ലാസ്റ്റ് ചോദ്യം കഴിഞ്ഞു, ഇനി ഞങ്ങളുടെ ഒരു റിക്വെസ്റ്റ്...”

ഒരു നിമിഷം ! എണീറ്റ് നിന്ന റിഷിരാജ് സിംഗ് സാര്‍ സീറ്റില്‍ തന്നെ ഇരുന്നു.
“സാര്‍ നല്ല പാട്ടുകാരനാണ് എന്നറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.പല സ്റ്റേജുകളിലും പാടിയതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്....ഞങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഒരു പാട്ട്....” ഹന്ന പറഞ്ഞു.

“ശരിയാണ്....പക്ഷെ ഇന്ന് നടക്കില്ല....” ചുമരില്‍ കോട്ടിയടിച്ച പോലെയുള്ള ഉത്തരം കേട്ട് ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും ഹന്ന വിട്ടില്ല.

“സാര്‍...ഇത് ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും അപേക്ഷയാണ്....”

ഈ പണി ഒപ്പിച്ചത് ഞാനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി റിഷിരാജ് സിംഗ് സാര്‍ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു “ഇന്ന് പുസ്തകം എടുത്തിട്ടില്ല...”

“സാര്‍...അറിയുന്ന നാല് വരി പാടിയാല്‍ മതി....” ഞാനും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

മേശപ്പുറത്ത് കിടന്നിരുന്ന ഒരു ഷീറ്റെടുത്ത് അദ്ദേഹം എന്നോട് പേനയാവശ്യപ്പെട്ടു.പിന്നെ ആ പേപ്പറില്‍ ഇടത് കൈ കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ കുത്തുക്കുറിച്ചു. ഹിന്ദിയിലോ അല്ലെങ്കില്‍ സ്വന്തം മാതൃഭാഷയില്‍ എന്തെങ്കിലും ആയിരിക്കും എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ അത് നോക്കിയില്ല. സദസ്സും ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു. നാലഞ്ച് വരി എഴുതി അദ്ദേഹം മുരടൊന്നനക്കി.പിന്നെ പാട്ട് തുടങ്ങി.

“നീ മധു പകരൂ....മലര്‍ ചൊരിയൂ.....
 അനുരാഗ പൌര്‍ണ്ണമിയേ.....!!!”
video
സദസ്സ് ഒന്നടങ്കം അദ്ദേഹത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.പേപ്പറില്‍ എഴുതിയത് മുഴുവന്‍ പാടിയ അദ്ദേഹം എണീറ്റു.ഹര്‍ഷാരവം മുഴക്കി സദസ്സും എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.പരിപാടികള്‍ അവസാനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചില സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകള്‍ വിതരണം ചെയ്യാന്‍ ഞാന്‍ റിക്വെസ്റ്റ് ചെയ്തു. വിവിധ പരിപാടികളില്‍ പങ്കെടുത്ത എന്‍.എസ്.എസ് വളണ്ടിയര്‍മാര്‍ക്കുള്ള സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് അദ്ദേഹം വിതരണം ചെയ്തു.ഞങ്ങളുടെ കയ്യെഴുത്ത് ത്രൈമാസികയുടെ അഞ്ചാം ലക്കവും അദ്ദേഹം പ്രകാശനം ചെയ്തു.
 എന്‍.എസ്.എസ് യൂണിറ്റ് ആരംഭിക്കാന്‍ പോകുന്ന “വിഷരഹിത വിഷു” പച്ചക്കറി കൃഷി ഒരു തൈ നട്ട് ഉത്ഘാടനം ചെയ്യണമെന്ന അഭ്യര്‍ത്ഥനയും അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചു.പരിവാര സമേതം ഞങ്ങളുടെ കൃഷിയിടത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹം വന്നു.

തൈ നട്ട് തിരിച്ചു പോകാന്‍ വണ്ടിയില്‍ കയറിയപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ വളണ്ടിയര്‍മാരോട് എന്തോ കുശുകുശുക്കുന്നത് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചത്.

“എന്താ....എന്തുപറ്റി?” അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.

“വിസിറ്റേഴ്സ് ഡയറി എടുത്ത് വച്ചിരുന്നു....പക്ഷെ സാറിന് തരാന്‍ പറ്റിയില്ല....അതിലെന്തെങ്കിലും എഴുതിയാല്‍ ഉപകാരമായിരുന്നു...”ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഓ.കെ.....കൊണ്ടു വരൂ....” സ്റ്റാര്‍ട്ടാക്കിയ  വണ്ടി ഓഫാക്കാന്‍ ഡ്രൈവറോട് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം പുറത്തിറങ്ങി.പിന്നെ വളണ്ടിയര്‍മാരുടെ കൂടെ ധാരാളം സെല്‍ഫിക്ക് അദ്ദേഹം നിന്ന് കൊടുത്തു.അപ്പോഴേക്കും ഡയറിയുമായി വളണ്ടിയര്‍ സെക്രട്ടറി എത്തി.അതില്‍ അഭിപ്രായവും രേഖപ്പെടുത്തി ഹസ്തദാനം നല്‍കി അദ്ദേഹം വീണ്ടും വണ്ടിയില്‍ കയറി.

 

“സാര്‍...ഒരിക്കല്‍ കൂടി ആ പുസ്തകവും എടുത്ത് ഒരു ദിവസം മുഴുവനായി ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടാകണം...” ഞാന്‍ ഒന്നുകൂടി ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.

“ശരി....അടുത്തമാസം തന്നെയാവാം....”മറുപടി കേട്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടി.

“അത്ര പെട്ടെന്ന് വേണ്ട സാര്‍...” ഞാന്‍ ഒഴിഞ്ഞ് മാറി.

“ഓകെ...വെന്‍ യൂ വാണ്ട് കാള്‍ മീ...” ലഹരി ഉപയോഗം ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടാല്‍ 9447178000 , 9061178000 എന്നീ നമ്പറുകളില്‍ ഏതിലെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെ നേരിട്ട് വിളിക്കണമെന്നും ഈ നമ്പറുകള്‍ നോട്ടീസ് ബോര്‍ഡില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കണമെന്നും പറഞ്ഞ് എല്ലാവരുടെയും നേരെ കൈ വീശി അദ്ദേഹം യാത്രപറഞ്ഞു.

കറുത്ത പജീറൊ ജീപ്പ് മെല്ലെ ദൃഷ്ടി പഥത്തില്‍ നിന്നും മായുമ്പോള്‍ കേട്ടറിഞ്ഞ റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിന്റെ അമ്പരപ്പിലായിരുന്നു ഞാന്‍.

Saturday, May 20, 2017

റിഷിരാജ് സിംഗ് ഐ.പി.എസ്-(കേട്ടതും അനുഭവിച്ചതും) - 1

               “മാനന്തവാടി ന്യൂമാന്‍സ് കോളേജിന്റെ പുതിയ കെട്ടിടത്തിന്റെ വെഞ്ചെരിപ്പ് ശ്രീ റിഷിരാജ് സിംഗ് ഐ.പി.എസ് നിര്‍വ്വഹിക്കുന്നു” എന്ന ബാനര്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു കുമിള പൊട്ടി. ഒന്ന് ശ്രമിച്ചാല്‍ ഞങ്ങളുടെ കോളേജിലേക്കും അദ്ദേഹത്തെ എത്തിക്കാന്‍ സാധിച്ചേക്കും എന്ന് വെറുതെ തോന്നി.ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഫോണിലൂടെ മാത്രം പരിചയപ്പെട്ട എക്സൈസ് സര്‍ക്കിള്‍ ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ അഗസ്റ്റിന്‍ സാറിനെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാമെന്ന് കരുതിയപ്പോള്‍ , ‘ദേ...തേടിയ പുലി കാറിന് കൈ കാട്ടുന്നു’!!
              അഗസ്റ്റിന്‍ സാര്‍ ഇങ്ങോട്ട് ഫോണ്‍ വിളിച്ച് ഒരു ചോദ്യം “ കമ്മീഷണര്‍ സാര്‍ വരുന്നുണ്ട്...സാറിന്റെ കോളേജില്‍ ഒരു പരിപാടി പ്ലാന്‍ ചെയ്യാമോ?”
ചോദ്യം കേള്‍ക്കേണ്ട താമസം ഞാന്‍ പ്രിന്‍സിപ്പാളിന്റെ അടുത്തെത്തി സമ്മതം വാങ്ങി പരിപാടി ഉറപ്പിച്ചു.
            പരിപാടിക്ക് പബ്ലിസിറ്റി നല്‍കിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് പല കേന്ദ്രങ്ങളില്‍ നിന്നും പല തരം അഭിപ്രായങ്ങളും ഉയര്‍ന്ന് വരാന്‍ തുടങ്ങിയത്.അഗസ്റ്റിന്‍ സാറിന്റെയും ടീമിന്റെയും തുടര്‍ച്ചയായ കാമ്പസ് സന്ദര്‍ശനങ്ങളും കൂടിയായപ്പോള്‍ കാട്ടിലെ പുലിയെപ്പിടിച്ച് ബെഡ്‌റൂമില്‍ കിടത്തിയ പോലെയായി എന്റെ അവസ്ഥ.
              പ്രസ്തുത ദിവസം രാവിലെ നാട്ടില്‍ നിന്നും കോളേജിലെത്തിയപ്പോഴാണ് , വെഞ്ചെരിപ്പും മാനന്തവാടിയിലെത്തന്നെ മേരിമാതാ കോളേജിലെയും പരിപാടികള്‍ റദ്ദ് ചെയ്തു എന്നറിഞ്ഞത്. പിന്നീടുള്ള ഏക പരിപാടി ഞാന്‍ വിളിച്ചു വരുത്തിയതായതിനാല്‍ അത് കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ നടക്കും പോലും! 1 മണിയോടെ സി.ഐയും സംഘവും പരിശോധനക്കും അവസാന‌വട്ട  ഒരുക്കത്തിനുമായി വീണ്ടും എത്തി.ഒരുക്കങ്ങള്‍ വിലയിരുത്തി ”ഇനി എല്ലാം നിങ്ങളുടെ കയ്യില്‍” എന്ന് പറഞ്ഞ് സി.ഐ സ്ഥലം വിട്ടു. സംസ്ഥാനത്തെ തന്നെ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരില്‍ ഒരാള്‍ ആയതിനാല്‍ സ്വീകരിക്കേണ്ടത് എങ്ങനെ എന്നതിനെപ്പറ്റി എല്ലാവരിലും ആശങ്ക പടര്‍ന്നു.
                 3 മണി കഴിഞ്ഞതും പൈലറ്റ് വാഹനങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ കറുത്ത പജീറൊ ജീപ്പില്‍ റിഷിരാജ് സിംഗ് സാര്‍ എത്തി.ഗാംഭീര്യം നിറഞ്ഞ മുഖത്തെ കൊമ്പന്‍ മീശ ഒന്നുകൂടി എഴുന്നേറ്റ് നില്‍ക്കുന്നതായി ജീപ്പിനടുത്ത് എത്തിയ എനിക്ക് തോന്നി.ഞാനും പ്രിന്‍സിപ്പാള്‍ ഇന്‍ ചാര്‍ജ്ജും അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് അസിസ്റ്റന്റും ചേര്‍ന്ന് അദ്ദേഹത്തെയും രണ്ട് ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും പ്രിന്‍സിപ്പള്‍ റൂമിലേക്ക് ആനയിച്ചു. അപ്രതീക്ഷിത അതിഥിയെ കണ്ട കുട്ടികള്‍ ഞങ്ങളെ ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തി.കട്ടന്‍ ചായയും (അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടത്) ഈത്തപ്പഴവും അണ്ടിപരിപ്പും നല്‍കിയെങ്കിലും ചായ മാത്രം കുടിച്ചു.മറ്റുള്ളവ മറ്റേതോ വയറുകളിലേക്ക് ചേക്കേറി.
            ന്യൂബ്ലോക്കിലെ നാലാം നിലയിലെ സെമിനാര്‍ ഹാളില്‍ എത്തുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും നന്നായി വിയര്‍ത്തിരുന്നു. റിഷിരാജ് സിംഗ് എന്ന വ്യക്തിയെക്കുറിച്ച് അധികം പ്രസംഗിക്കരുത് എന്ന് അദ്ദേഹം തന്നെ പറഞ്ഞിരുന്നതിനാല്‍ സ്വാഗതഭാഷണം ഞാന്‍ വളരെ ചുരുക്കി. അധ്യക്ഷപ്രസംഗവും ചുരുക്കി നേരെ റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറിന്റെ വിഷയാവതരണത്തിലേക്ക് കടന്നു.
            ലഹരിക്കെതിരെയുള്ള ബോധവല്‍ക്കരണത്തിലൂന്നിയുള്ള പ്രസംഗം കഴിഞ്ഞയുടനെ സംശയ നിവാരണത്തിലേക്ക് കടന്നു.വിവാദപരമായ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാന്‍ മുന്‍‌കൂട്ടി സ്ക്രീനിംഗ് നടത്തണമെന്ന് സി.ഐ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും കുട്ടികള്‍ ഇഷ്ടമുള്ളത് ചോദിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി ഞാനത് മന:പൂര്‍വ്വം മറന്നു.മനസ്സിലാകാത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍ എന്നോട് ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കി കമ്മീഷണര്‍ മറുപടിയും നല്‍കി.ഉരുളക്കുപ്പേരി എന്ന നിലക്കുള്ള ഉത്തരങ്ങള്‍ കുട്ടികളില്‍ ചിരി പടര്‍ത്തി.
 
പെട്ടെന്നായിരുന്നു റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറിന്റെ ലാസ്റ്റ് ക്വെസ്റ്റ്യന്‍ പ്രഖ്യാപനം.

(തുടരും....)

Friday, May 19, 2017

ഗൂഡലൂര്‍ - അരീക്കോട് (വഴി) മസിനഗുഡി

    ഗൂഡലൂര്‍ റിസോര്‍ട്ടില്‍ ഒരു രാത്രി തങ്ങി , മസിനഗുഡിയിലെ പ്രണയകാലത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്, മായാറിലെ ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കളുടെ കഥകളും കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സമയം ഏകദേശം 4 മണിയോട് അടുത്തിരുന്നു. വീട്ടില്‍ നിന്നും 120 കിലോമീറ്റര്‍ അകലെ ഒരു കാട്ടിനുള്ളിലാണ് ഞങ്ങള്‍ നില്‍ക്കുന്നതെന്നും പിന്നിടാനുള്ള ദൂരത്തില്‍ പകുതിയും കാട്ടിലൂടെയാണെന്നതും അതുവരെ മനസ്സ് സമ്മതിച്ചിരുന്നില്ല. പക്ഷെ ഡ്രൈവര്‍ ഞാന്‍ ആയതിനാല്‍ മനസ്സിന്റെ മിന്നലാട്ടത്തില്‍ ആ ഓര്‍മ്മ പതഞ്ഞെത്തി. 
               മായാര്‍ തീരത്തെ അവസാന തെന്നലിന്റെയും മര്‍മ്മരം കേട്ട് ഞാന്‍ കാര്‍ തിരിച്ചു .കടലില്‍ താഴുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ ആകാശത്തില്‍ ചെഞ്ചായം വിതറി മായാറിലെ ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കള്‍ ഒരു പൊട്ടുപോലെ പിന്നില്‍ മറഞ്ഞു. കാട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചെങ്കിലും അങ്ങനെയൊരു ഫീലിംഗ് അനുഭവപ്പെട്ടതേ ഇല്ല.വേനല്‍ കത്തി നില്‍ക്കുന്നതിനാല്‍ കാട് വളരെ ശുഷ്കമായിരുന്നു.മഴയുടെയും വെള്ളത്തിന്റെയും കുറവ് കാടിന്റെ ആകാര ഭംഗിയില്‍ വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങള്‍ പ്രകടമായിരുന്നു. മരുഭൂവല്‍ക്കരണത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളായി പറയപ്പെടുന്ന കള്ളിമുള്‍ ചെടികള്‍ ധാരാളമായി ഉയര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
                                     
             യാത്രക്കിടയിലാണ് മതിലിനപ്പുറത്തെ ഒരു ബോര്‍ഡ് ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത് - മറവക്കണ്ടി ഡാം, മസിനഗുഡിയില്‍ നിന്നും രാമന്‍‌കുട്ട്യേട്ടന്‍ പറഞ്ഞത്. തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഗേറ്റ് ഉണ്ട്.പക്ഷെ ആദ്യം കാണുന്നത് ഒരു ക്ഷേത്രമാണ്.ഒന്ന് ചോദിക്കാന്‍ ആ പരിസരത്തെങ്ങും ആരെയും കണ്ടില്ല. അഹിന്ദുക്കള്‍ കയറി ക്ഷേത്രം അശുദ്ധമാക്കേണ്ട എന്ന് ഞാന്‍ കരുതി.
                  തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഒരു പവര്‍ ഹൌസും കണ്ടു. അവിടേക്ക് പ്രവേശനം നിരോധിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ കാര്‍ ഗേറ്റിന് മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തി ഞാന്‍ അകത്ത് കയറി (വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഊട്ടി റൂട്ടില്‍ പൈകാറ പവര്‍ ഹൌസില്‍ വെറുതെ കയറി സമ്മതം ചോദിച്ചതും ഡ്യൂട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന ആളുടെ കാമുകി കേരളക്കാരി ആയതിനാല്‍ വളരെ ആവേശപൂര്‍വ്വം എല്ലാം കാണിച്ചതും ഓര്‍മ്മയില്‍ വന്നു).
                 കറുത്ത് തടിച്ച ഒരാള്‍ (പേര് മുത്തു എന്ന് പിന്നീട് പറഞ്ഞു) അവിടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എന്നെ കണ്ടതും അയാള്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു! പവര്‍ ഹൌസ് കാണാന്‍ പറ്റുമോ എന്ന് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. ഇത് തന്നെയാണ് കാണാനുള്ളത് എന്നും ഇപ്പോള്‍ സ്റ്റാന്റ് ബൈ ആണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. കുടുംബത്തെ കൂടി ഒന്ന് കാണിച്ചോട്ടെ എന്ന ചോദ്യത്തിന് അദ്ദേഹം സമ്മതം മൂളി.മറ്റുള്ളവര്‍ പെട്ടെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാന്‍ കാര്‍ ഗേറ്റിന് മുന്നില്‍ നിന്ന് സൈഡിലേക്ക് മാറ്റിയിടാനും അദ്ദേഹം നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.
                  കാര്‍ മാറ്റി പാര്‍ക്ക് ചെയ്ത് ഞാനും കുടുംബവും ഗേറ്റ് കടന്ന് അകത്തെത്തി.ഉടന്‍ മറ്റൊരാള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ഞങ്ങളെ വിലക്കി.സമ്മതം ചോദിച്ചാണ് അകത്ത് കയറിയത് എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും സുരക്ഷാ ഡ്യൂട്ടിയിലുള്ള പോലീസ്കാരനാണെന്നും പുറത്ത് നിന്നും കണ്ട് വേഗം സ്ഥലം വിടണമെന്നും നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.ഞാന്‍ അത് അംഗീകരിച്ചു.
               പവര്‍ ഹൌസിന്റെ പ്രവേശന കവാടത്തില്‍ എത്തി, അകത്തേക്ക് കയറാന്‍ പോലീസ് അനുവാദം തന്നിട്ടില്ല എന്ന വിവരം ഞാന്‍ മുത്തുവിനെ അറിയിച്ചു. “നിങ്കള്‍ വാ...പോലീസില്‍ ഞാന്‍ ശൊല്ലാം...” എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ അകത്ത് കയറ്റി. ജനറേറ്ററും മറ്റ് യന്ത്ര സാമഗ്രികളും വൈദ്യുതി ഉല്പാദനത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും ഞാന്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് വിശദീകരിച്ച് കൊടുത്തു.ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നത് അവര്‍ തടഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഞാന്‍ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.
              പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ പോലീസ് കാരന്‍ ഞങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഞാന്‍ നേരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് കേരള സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോര്‍ഡിലെ എന്റെ സേവനവും ഇപ്പോഴത്തെ ജോലിയും ധരിപ്പിച്ചു.
“അതിന് അകത്തുകൂടെ തന്നെ ഡാമിലേക്ക് കയറാമായിരുന്നു....”
“ങേ!!” ഞങ്ങളെ വിലക്കിയ അതേ പോലീസുകാരന്റെ വാക്കുകള്‍ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു. തലേ ദിവസം രാത്രി നാല് പേര്‍ വെള്ളത്തില്‍ വീണ് അതില്‍ മൂന്ന് പേരും മരിച്ചതിനാല്‍ ഡാമിന്റെ പരിസരത്ത് വന്‍ പോലീസ് സന്നാഹം ഉണ്ടെന്നും പ്രവേശനം നിരോധിച്ചതിനാലാണ് അങ്ങനെ പറയേണ്ടി വന്നതെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അരുണ്‍ എന്ന ആ പോലീസ്കാരന്  നന്ദി പറഞ്ഞ് തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോള്‍ മസിനഗുഡിയിലെ രാമന്‍‌കുട്ട്യേട്ടന്റെ വാക്കുകല്‍ ഞാന്‍ ഓര്‍മ്മിച്ചു - “പവര്‍ ഹൌസും ഉണ്ട് , ഒരു പക്ഷെ അകത്ത് കയറ്റും”.
               കാട്ടിലൂടെയുള്ള യാത്രയില്‍ വീണ്ടും മാനുകള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി.തെപ്പക്കാട് എത്തിഅയതും മയിലുകളെയും കാണാന്‍ തുടങ്ങി.സമയം വൈകിയാല്‍ നാടുകാണി ചുരം ഇറങ്ങുന്നത് പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കും എന്നതിനാല്‍ ഞാന്‍ കാറിന് വേഗത കൂട്ടി.പെട്ടെന്ന് റോഡിന് മുകളിലേക്ക് തൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന മരത്തിന് മുകളില്‍ വലിയൊരു അനക്കം ഭാര്യ കണ്ടു- വലിയൊരു വാലും താഴോട്ട് തൂങ്ങിയാടി! ഞാന്‍ കാര്‍ നിര്‍ത്തി.
പുലിയല്ല , ഒരു മലയണ്ണാന്‍ ആയിരുന്നു അത്!
                                     
           ആനയും കടുവയും കാണരുതേ എന്ന കാറിനകത്തെ പ്രാര്‍ത്ഥന പടച്ചവന്‍ കേട്ടു - അവരാരും ഞങ്ങളുടെ വഴി മുടക്കിയില്ല. നീലഗിരിയുടെ മുഖമുദ്രയായ ചായത്തോട്ടങ്ങളും കൂടി ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തിയ ശേഷം ഞങ്ങള്‍ ചുരമിറങ്ങി.

Tuesday, May 16, 2017

മായാറിലെ ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കള്‍

             പണ്ടൊരു കാലത്ത്, മെയ് മാസത്തില്‍ ബത്തേരി-മൈസൂര്‍ റോഡിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാന്‍ ഒരു പ്രത്യേക രസമായിരുന്നു. റോഡിനിരുവശവും പൂത്ത് നില്‍ക്കുന്ന ഗുല്‍മോഹറുകള്‍  മണ്ണിലും വിണ്ണിലും വിരിക്കുന്ന ചുവപ്പ് പരവതാനിയായിരുന്നു ഇതിന് കാരണം. പിന്നിലേക്കോടിമറയുന്ന ഗുല്‍മോഹറുകള്‍ക്കൊപ്പം നമ്മുടെ ചിന്തയും അറിയാതെ എവിടെയൊക്കെയോ കറങ്ങിത്തിരിയും.ഒരു പക്ഷെ നമ്മുടെ കാമ്പസ് ജീവിതത്തിലെ ഒരു മരത്തിന് ചുവട്ടിലായിരിക്കും അത് നമ്മെ കൊണ്ടെത്തിക്കുന്നത്. അല്ലെങ്കില്‍ ശാന്തമായി ഒഴുകുന്ന ഒരു പുഴയുടെ തീരത്ത്.അതുമല്ലെങ്കില്‍ ഒരു കുളിര്‍ക്കാറ്റ് വീശുന്ന പുല്‍മേട്ടില്‍...അങ്ങനെയുള്ള ഒരു തീരമാണ് മായാര്‍. മേയില്‍ മായാറിലേക്കുള്ള വഴി ഊഷരമാണെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ കണ്ടാല്‍ ഏത് കമിതാക്കളും വീണ്ടും എത്തിച്ചേരാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു തീരമായിരിക്കും മായാര്‍ എന്ന് തീര്‍ച്ച.
           തമിഴ്‌നാട്ടിലെ നീലഗിരി ജില്ലയിലെ ഒരു ഉള്‍ഗ്രാമമാണ് മായാര്‍.റോഡ് അവിടെ അവസാനിക്കുന്നതായാണ് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്.അല്ലെങ്കിലും ആ മനോഹര തീരത്ത് അത് അവസാനിക്കുന്നതാണ് ഒരു കാവ്യഭംഗി. അടര്‍ന്നു വീഴുന്ന ഓരോ ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കളും പറയുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ കഥകള്‍ കാതോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാം. ഈ നാട്ടുവഴിയെ ഇത്രയധികം ഗുല്‍മോഹര്‍ മരങ്ങള്‍ നട്ടതും അറബിക്കഥയിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു അനശ്വര പ്രണയകഥയിലെ  കാമുകനായിരിക്കാം. 
                മായാറിലേക്ക് ഞങ്ങളെ വരവേറ്റത് ഒരു ആട്ടിടയനും കുറെ ചെമ്മരിയാടുകളുമാണ്. നദിക്കരയില്‍ മേയുന്ന കുറെ പശുക്കളും രണ്ട് മൂന്ന് ഇളനീര്‍ കച്ചവടക്കാരും മസാല തേച്ച മാങ്ങ വില്‍ക്കുന്ന മിതേഷ് എന്ന ബാലനും സൈക്കിളില്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും സഞ്ചരിക്കുന്ന രണ്ട് പയ്യന്മാരും ആണ് മായാറിന്റെ തീരത്തെ ജീവന്റെ പെരുമാറ്റം! അല്ലെങ്കിലും പ്രണയ തീരത്ത് ഇത്രയും ഒക്കെ തന്നെ ധാരാളം. ഒരു ഗുല്‍മോഹര്‍ തണലില്‍ അല്പനേരം കണ്ണടച്ചിരുന്നാല്‍ നീലഗിരിയെ തഴുകി വരുന്ന ഒരു കുളിര്‍കാറ്റ് നിങ്ങളുടെ കാതിലും ഒരു പ്രണയഗീതം മന്ത്രിക്കും.
               ഗുണ്ടല്‍‌പേട്ടില്‍ ഏഴാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന മിതേഷ് മസാല മാങ്ങയുമായി വന്നപ്പോള്‍ ആ മുഖത്തെ നിഷ്കളങ്കത ഞങ്ങളെ ആകര്‍ഷിച്ചു. ഇരുപത് രൂപ കൊടുത്ത് രണ്ട് മാങ്ങകള്‍ വാങ്ങിയപ്പോള്‍ അവന് സന്തോഷമായി. എന്റെ വക ഒരു പോക്കറ്റ് മണി കൂടി നല്‍കിയപ്പോള്‍ അവന്‍ വീണ്ടും മാങ്ങ തന്നു.കൂടുതല്‍ നല്‍കിയ സംഖ്യ അവനുള്ള സമ്മാനമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ മുഖത്ത് നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു സന്തോഷം പെയ്തിറങ്ങി. ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കളുടെ ചുവന്ന തണലില്‍ മിതേഷിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷത്തിന്റെ മഴവില്ല്  അവനെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ തന്നെ ഏറെ നേരം പിടിച്ചിരുത്തി. ഇതിനിടയില്‍ ലുലു മോള്‍ ഒരു ‘അപൂര്‍വ്വ ജീവിയെ’ ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തി!!
          മിതേഷുമായുള്ള ഞങ്ങളുടെ ചങ്ങാത്തം ഒരു സൈക്കിള്‍ ബാലനെയും അങ്ങോട്ടടുപ്പിച്ചു. അവന്‍ സൈക്കിള്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്ത് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തെത്തി.അവന്റെ അനുവാദത്തോടെ ഞാന്‍ സൈക്കിളില്‍ കയറി ഒരു പരീക്ഷണം നടത്തി.
video
               സൂര്യന്‍ ഒന്ന് കൂടി താഴ്ന്നാല്‍, മായാര്‍ തീരത്ത് കൂടി കുളിര്‍കാറ്റും കൊണ്ട് ഗുല്‍മോഹര്‍ മരങ്ങള്‍ക്കടിയിലൂടെ സൈക്കിളില്‍ ഒരു സവാരി നടത്തിയാല്‍ ലഭിക്കുന്ന അനുഭൂതി അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കണ്ടു.നിലാവുള്ള രാത്രിയിലെ ഈ ഗുല്‍മോഹര്‍ തീരവും ഞാന്‍  മനസ്സില്‍ ഒന്ന് വെറുതെ വരച്ചു നോക്കി.പക്ഷെ സമയം അനുവദിക്കാത്തതിനാല്‍ അവ മായാരൂപങ്ങളായി മനസ്സില്‍ തന്നെ നില്‍ക്കുന്നു.
             ഈ മനോഹര തീരത്ത് ഇനിയും എന്നെങ്കിലും  എന്നെയും കൊണ്ട് എന്റെ മക്കളോ മരുമക്കളോ എത്തിയേക്കാം. അതും ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കള്‍ പ്രണയകഥകള്‍ ചൊല്ലുന്ന മെയ് മാസത്തിലായിരിക്കണേ എന്ന് മാത്രമാണ് എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന.

(ക്യാമറ : ലുലു മോള്‍ )

Monday, May 15, 2017

എ1 റ്റു എ+

                2015 മെയ് മാസം അവസാനത്തില്‍ സി.ബി.എസ്.ഇ പത്താം തരം റിസള്‍ട്ട് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് വരെ അതിന്റെ വരും വരായ്കളെപ്പറ്റി എനിക്ക് ഒരു ബോധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ലുലു മോള്‍ ആ ‘ഓവുപാലം’ ഫുള്‍ എ1 വാങ്ങി കടന്നപ്പോഴാണ് +1 പ്രവേശനത്തിന്റെ ഏകജാലകം എന്ന കീറാമുട്ടിയുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ മനസ്സിലായത്.
              പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ ഫുള്‍ എ1 നേടിയിട്ടും ഒന്നാം അലോട്ട്മെന്റില്‍ എവിടെയും സീറ്റ് ലഭിക്കാതെ പോയത്  ഒരു പേക്കിനാവ് പോലെ ഇന്നും ഞാന്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു. രണ്ടാം ഘട്ട അലോട്ട്മെന്റില്‍ അവളുടെ രണ്ടാം ഒപ്ഷനായ കാവനൂര്‍ ഹയര്‍ സെക്കണ്ടറി സ്കൂളില്‍ ലഭിക്കുകയും അവിടെ ചേരുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത ഘട്ടത്തില്‍ എന്റെ പിതാവ് ദീര്‍ഘകാലം പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന അരീക്കോട് ഹയര്‍ സെക്കണ്ടറി സ്കൂളിലേക്ക് മാറ്റം കിട്ടി.  ഈ തട്ടികളിക്കലുകള്‍ക്ക്  ഇന്ന്  മധുരം നിറഞ്ഞ പ്രതികാരം ചെയ്ത ഒരു സന്തോഷത്തിലാണ് ലുലു മോളും ഞാനും കുടുംബവും.
                ഹയര്‍ സെക്കണ്ടറി പരീക്ഷാഫലം ഇന്ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.ആലപ്പുഴ ടൂര്‍ കഴിഞ്ഞ് വന്നതിന്റെ ആലസ്യത്തില്‍ ആയിട്ടും ഞങ്ങള്‍ കുടുംബ സമേതം തന്നെ റിസള്‍ട്ട് നോക്കി. അല്‍ഹംദുലില്ലാഹ്, എല്ലാ വിഷയത്തിലും എ+ നേടി ലുലു മോള്‍ പ്ലസ് റ്റു എന്ന തൂക്കുപാലവും കടന്നു. പ്രൊഫഷണല്‍ കോഴ്സുകള്‍ക്ക് പോകാന്‍ താല്പര്യമില്ലാത്തതിനാല്‍ JEE (മെയിന്‍സ്) ഒഴികെ ഒരു പ്രവേശന പരീക്ഷയും എഴുതിയിരുന്നില്ല. IISc , IISER തുടങ്ങീ സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ സയന്‍സ് ഡിഗ്രി പ്രവേശനത്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു JEE എഴുതിയത്.അത് പാസായില്ല. ഇനി ഏതെങ്കിലും ആര്‍ട്സ് ആന്റ് സയന്‍സ് കോളേജില്‍ ബി.എസ്.സി മാത്‌സിന് ചേരാനാണ് പദ്ധതി. ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

Friday, May 12, 2017

മസിനഗുഡിയില്‍ ഒരു പ്രണയകാലത്ത്...

               ഗൂഡലൂരില്‍ നിന്നും മൈസൂര്‍ റോഡിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചതോടെ തന്നെ കാടിന്റെ കുളിര് അനുഭവിച്ച് തുടങ്ങി. ഇനിയുള്ള  20 കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരത്തിനിടക്ക് തൊറപ്പള്ളി എന്ന ഒരു ചെറിയ അങ്ങാടി കൂടിയുണ്ട്. അങ്ങാടി അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് മുതുമല  കടുവ സംരക്ഷണ കേന്ദ്രത്തിലേക്കു സ്വാഗതമോതുന്ന കൂറ്റന്‍ ഗേറ്റ് കാണാം.

               ഇനി ഒരു 7 കിലോമീറ്റര്‍ കൂടി സഞ്ചരിച്ചാല്‍ മുതുമല വന്യജീവി സങ്കേതത്തിനകത്തേക്ക് സന്ദര്‍ശകര്‍ക്ക് പ്രവേശനം നല്‍കുന്ന തെപ്പക്കാട് എത്തും.ഈ യാത്രയില്‍ വന്യമൃഗങ്ങളെ പലതിനെയും കാണാനും സാധിക്കും. ഞങ്ങളുടെ യാത്ര ഉച്ച സമയത്തായതിനാല്‍ ഒരു മൃഗത്തെയും കാണില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചായിരുന്നു യാത്ര. എങ്കിലും എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകള്‍ ചുറ്റും പരതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മുളം കാടുകള്‍ക്കിടയില്‍ എവിടെയെങ്കിലും ഒരു കൊമ്പന്‍ പതിയിരിക്കുന്നോ?

            കാറ്റില്‍ അപ്പൂപ്പന്താടികള്‍ പറക്കുന്ന പോലെയുള്ള ഒരു കാഴ്ച ഈ യാത്രയില്‍ ഉടനീളം ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു. മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള നീലഗിരി പാപ്പാത്തി ശലഭങ്ങളായിരുന്നു അവ. പാപ്പാത്തികളുടെ പ്രജനന കാലമാണെന്ന് തോന്നുന്നു , അത്രയും അധികം എണ്ണം റോഡിന് കുറുകെ പാറിപ്പറന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
            തെപ്പക്കാട് നിന്നും മസിനഗുഡിയിലേക്ക് ഇനിയും 7 കിലോമീറ്റര്‍ കൂടി സഞ്ചരിക്കണം. മസിനഗുഡി ഡ്രൈ ആണെന്ന് മഹ്‌റൂഫ് പറഞ്ഞതും താരതമ്യേന നല്ല കാടായ ഇതുവരെ സഞ്ചരിച്ച ദൂരത്തില്‍ ഒരു മൃഗത്തെയും കാണാത്തതും മുന്നോട്ട് പോകുന്ന മനസ്സിനെ വിലക്കി.പക്ഷെ മസിനഗുഡിയുടെ മാടിവിളിക്കല്‍ കാരണം വണ്ടി വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു.(മുമ്പ് കൊമ്മാനഗുഡിയില്‍ പോയത് ഇവിടെയുണ്ട്)
            മഹ്‌റൂഫ് പറഞ്ഞ പോലെ കാട് മുഴുവന്‍ വരണ്ടുണങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കാറിനകത്തേക്കും വെയില്‍ കത്തിക്കയറാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ അസഹ്യമായ ചൂടും തുടങ്ങി.മനുഷ്യകരങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനഫലം ശരിക്കും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.മിണ്ടാപ്രാണികളായ കാട്ടിലെ മൃഗങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്നത് അവക്കല്ലേ അറിയൂ.
              മസിനഗുഡി പാത  സാധാരണ നിലയില്‍ മൃഗസ‌മൃദ്ധമാണ്. ഈ റൂട്ടിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ മാന്‍ കൂട്ടങ്ങള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് തുടങ്ങി. കാട് വഴിയുള്ള എല്ലാ യാത്രകളിലും ഇത് ഒരു സ്ഥിരം കാഴ്ച ആയതിനാല്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് അതില്‍ പുതുമ തോന്നിയില്ല. പെട്ടെന്നാണ് ഒരു കയ്യാലപ്പുറത്ത് ഒരു ‘കുടുംബം’ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. സൈലന്റ്‌വാലിയില്‍ കാണപ്പെടുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞതും സൈലന്റ്‌വാലിയില്‍ പോയപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കാണാന്‍ കഴിയാത്തതുമായ  സിംഹവാലന്‍ കുരങ്ങുകള്‍! തൊട്ടടുത്ത മരത്തില്‍ പിന്നെയും കുറെ എണ്ണം.
               ഉച്ചക്ക് പന്ത്രണ്ടര മണിയോടെ ഞങ്ങള്‍ മസിനഗുഡിയില്‍ എത്തി. സൂര്യന്‍ അതിന്റെ മുഴുവന്‍ വ്യക്തിപ്രഭാവവും കാണിച്ചതിനാല്‍ വെള്ളം ഉടന്‍ അകത്താക്കാന്‍ ആശ വന്നു. കാര്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്യാന്‍ സ്ഥലം കിട്ടാതെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയ ഞങ്ങള്‍ ഒരു ഇക്കാക്കയുടെ ചായക്കടയുടെ മുമ്പിലെത്തി. ആ കുഞ്ഞുകട ഞങ്ങളെ അങ്ങോട്ട് ക്ഷണിച്ചു. തലയും താടിയും നരച്ച ഇക്കാക്ക മറ്റൊരു വൃദ്ധനുമായി സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാനും ചായക്ക് ഓര്‍ഡര്‍ കൊടുത്ത് ഒരു പഴയ കസേരയില്‍ ഇരുന്നു.

“മസിനഗുഡിയില്‍ കാണാന്‍ എന്തുണ്ട്?” മടങ്ങിപ്പോകാനിരുന്ന ഞാന്‍
തൊട്ടടുത്തിരുന്ന ആ വൃദ്ധനോട്  വെറുതെ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു.മുമ്പ് ഇതേപോലെ ഒരു ചോദ്യമാണ് ഞങ്ങളെ ഇര്‍പ്പ് വെള്ളച്ചാട്ടത്തില്‍ എത്തിച്ചത്.

“മരവക്കണ്ടി ഡാം ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ കൂടി മുന്നോട്ട് പോകണം...ഒരു പവര്‍ ഹൌസും ഉണ്ട്...ഒരു പക്ഷെ അകത്ത് കയറ്റും...”

“ഇവിടെ നിന്നും ഏത് റൂട്ടില്‍ പോകണം ?”

“നേരെ 200 മീറ്റര്‍ പോയാല്‍ ഒരു ജങ്ക്ഷന്‍....അവിടെ നിന്നും ലെഫ്റ്റ് ഒരു കിലോമീറ്റര്‍...അത് മായാര്‍ റോഡിലെത്തും...” മുത്തങ്ങയില്‍ മുന്‍ ഫോറെസ്റ്റ് ഗാര്‍ഡ് ആയി ജോലി നോക്കിയിരുന്ന രാമങ്കുട്ടി എന്ന ആ മാന്യദേഹം പറഞ്ഞു.

“മായാറില്‍ നല്ല നിഴലിരിക്ക്....ശാപ്പാട് കളിഞ്ച് ശിന്ന വിശ്രമിച്ച് കുളന്തെകളും കൊണ്ട് പോയാല്‍ റൊമ്പ റസമിരിക്ക്....അനിമത്സും വറും...” ചായ തയ്യാറാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഇക്കാക്ക പറഞ്ഞു.

“മായാറിലും ഡാം ഉണ്ട്...റോഡ് സൈഡ് തന്നെയാണ്.ഒരു മാരിയമ്മന്‍ കോവിലും ഉണ്ട്....10 കിലോമീറ്റര്‍ പോയാല്‍ അവിടെ എത്താം...” രാമന്‍‌കുട്ടിയേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു.

അതോടെ മായാറില്‍ പോകാന്‍ തീരുമാനമായി (അത് വളരെ നല്ല തീരുമാനമായിരുന്നു എന്ന് ആ ഗുല്‍മോഹര്‍ തീരം അനുഭവിപ്പിച്ചറിഞ്ഞു) വിവരങ്ങള്‍ തന്ന രാമന്‍‌കുട്ട്യേട്ടനും ഒരു ചായ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത് ഞങ്ങള്‍ മായാറിലെ മായാ കാഴ്ചകളിലേക്ക് നീങ്ങി.

(തുടരും...)

Thursday, May 11, 2017

ഗൂഡല്ലൂര്‍ റിസോര്‍ട്ട്

                   അവധിക്കാലമായാല്‍ എവിടെക്കെങ്കിലും കുടുംബസമേതം ഒരു ട്രിപ് അടിക്കണം എന്നത് മക്കള്‍ക്ക് നിര്‍ബന്ധമാണ്. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം നാലാമത്തെ കുട്ടിയുടെ ജനനം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ വേനലവധിക്കാല ടൂര്‍ നടന്നില്ല. പക്ഷെ പൂജാ അവധിക്കാലത്ത് വയനാട്-ഇര്‍പ്പ്-നാഗര്‍ഹോള ട്രിപ്പിലൂടെ കടം തീര്‍ത്തു. ഈ വര്‍ഷവും ടൂര്‍ നടക്കുമോ എന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്തതിനാല്‍ ചെറിയ ഒരു പിക്നിക്കായി അരിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടം കാണാന്‍ പോയിരുന്നു.
               പിന്നീട്, പെട്ടെന്നാണ് കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ഞാനും പ്രീഡിഗ്രി സുഹൃത്തുക്കളും സംഗമിച്ച മെഹറൂഫിന്റെ ഗൂഡലൂരിലെ റിസോര്‍ട്ടില്‍ ഒരു ദിവസം കുടുംബ സമേതം തങ്ങാനുള്ള ആഗ്രഹമുദിച്ചത്.ഉടന്‍ തന്നെ മെഹ്‌റൂഫിനെ വിളിച്ച് ഡേറ്റും ഉറപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ മെയ് എട്ടാം തീയതി തിങ്കളാഴ്ച ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ഞാനും മെഹ്രൂഫും കുടുംബവും രണ്ട് കാറുകളിലായി പ്രസ്തുത റിസോര്‍ട്ടില്‍ എത്തി.
                രാത്രി ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യാനുള്ള അരിയും ചിക്കനും മറ്റു സാധനങ്ങളും എല്ലാം ഗൂഡലൂരില്‍ നിന്ന് തന്നെ വാങ്ങിയിരുന്നു. ഇതുവരെ പോയ ട്രിപ്പുകളില്‍ ഒന്നിലും തന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരു പരിപാടി ചെയ്തിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കി കൊണ്ടുപോകുകയും വഴിയരികില്‍ ഏതെങ്കിലും തണലില്‍ ഇരുന്ന് ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇത്തവണത്തേത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു പുത്തന്‍ അനുഭവമായി.
        തേയിലത്തോട്ടത്തില്‍ കയറാന്‍ സാധിക്കാത്തതിന്റെ ഒരു സങ്കടം വയനാട് ടൂറ് കഴിഞ്ഞ ശേഷം കുട്ടികള്‍ പങ്കു വച്ചിരുന്നു. അന്ന് ഞങ്ങള്‍ താമസിച്ച ക്വാര്‍ട്ടേഴ്സിനടുത്ത് തന്നെ തോട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നുതാനും. ആ സങ്കടവും ഇത്തവണ തേയിലത്തോട്ടത്തിനകത്തെ റിസോര്‍ട്ടില്‍ താമസിച്ചുകൊണ്ട് തീര്‍ത്തു.
         ചക്കയും മാങ്ങയും പേരക്കയും ബട്ടര്‍ ഫ്രൂട്ടും പപ്പായയും എല്ലാം അവിടെയും ഇവിടെയുമുള്ള മരങ്ങളില്‍ ധാരാളമായി കായ്ച്ചു നിന്നിരുന്നു. പക്ഷെ കഴിഞ്ഞ തവണ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടപോലെ നിറയെ പേരക്ക ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.പേരക്ക പറിക്കാന്‍ പറ്റിയ തരത്തിലും മൂപ്പിലും ആയതിനാല്‍ കുട്ടികള്‍ തന്നെ അത് പറിച്ചെടുത്തു. 
               നിമിഷങ്ങള്‍ കൊണ്ട് തന്നെ കുട്ടികള്‍ പരസ്പരം ഇഴുകിച്ചേര്‍ന്നു. പിന്നെ അവര്‍ അവരുടെ പ്രായത്തിനനുസരിച്ചുള്ള കളികളില്‍ മുഴുകി. തേയിലത്തോട്ടത്തിലൂടെ ചുറ്റി നടന്ന് ആവോളം ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തു. ഞങ്ങള്‍ മാറി നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നതിനിടക്ക് തോട്ടത്തില്‍ മാന്‍ പോലെ ഒരു മൃഗം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മെഹ്രൂഫിന് കാണിച്ചു കൊടുത്തപ്പോഴാണ് അത് കാട്ടാട് ആണെന്ന് മനസ്സിലായത്.കാഴ്ചയില്‍ ശരിക്കും പുള്ളിയില്ലാത്ത മാന്‍. സന്ധ്യയോടടുത്തപ്പോള്‍ കാട്ടുമുയലുകളും കാട്ടു കോഴിയും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇവയെ പിടിച്ചു തിന്നുന്ന പുലി വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പെട്ടതും കണ്ടാല്‍ പുലിയാണെന്ന് തോന്നുന്നതുമായ ഒരു തരം മൃഗവും ഉണ്ടാകാറുണ്ട് എന്ന് മെഹ്രൂഫ് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ചെറിയ ഒരു ഭയം ഉള്ളിലൂടെ പാഞ്ഞു.
            പിറ്റെ ദിവസം, ബിസിനസ് ആവശ്യാര്‍ത്ഥം  മെഹ്‌റൂഫിന് കോഴിക്കോട് പോകേണ്ടതിനാല്‍ താക്കോല്‍ ഞങ്ങളെ ഏല്പിച്ച് അവനും കുടുംബവും യാത്രയായി. അന്ന് വൈകുന്നേരം വരെ സമയമുള്ളതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ മസിനഗുഡി വരെ ഒന്ന് പോകാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.രാവിലെ പത്തര , മണിയോടെ കുട്ടികള്‍ കഥകളിലും മറ്റും മാത്രം കേട്ടിട്ടുള്ള മസിനഗുഡിയിലേക്ക് ഞങ്ങള്‍ യാത്ര തിരിച്ചു.

ഫോട്ടോഗ്രാഫി : ലുലു

(തുടരും...)