Pages

Sunday, May 21, 2017

റിഷിരാജ് സിംഗ് ഐ.പി.എസ്-(കേട്ടതും അനുഭവിച്ചതും) - 2

         
 പെട്ടെന്നായിരുന്നു റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറിന്റെ ലാസ്റ്റ് ക്വെസ്റ്റ്യന്‍ പ്രഖ്യാപനം.അത് ഒരു വെറും വാക്കാകും എന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ആ ചോദ്യത്തിനും ഉത്തരം പറഞ്ഞതോടെ അദ്ദേഹം എണീറ്റു. ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞുറപ്പിച്ച പ്രകാരം, കോമ്പിയറായിരുന്ന വളണ്ടിയര്‍ സെക്രട്ടറി ഹന്ന വര്‍ഗ്ഗീസ് മൈക്ക് കയ്യിലെടുത്തു - “ലാസ്റ്റ് ചോദ്യം കഴിഞ്ഞു, ഇനി ഞങ്ങളുടെ ഒരു റിക്വെസ്റ്റ്...”

ഒരു നിമിഷം ! എണീറ്റ് നിന്ന റിഷിരാജ് സിംഗ് സാര്‍ സീറ്റില്‍ തന്നെ ഇരുന്നു.
“സാര്‍ നല്ല പാട്ടുകാരനാണ് എന്നറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.പല സ്റ്റേജുകളിലും പാടിയതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്....ഞങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഒരു പാട്ട്....” ഹന്ന പറഞ്ഞു.

“ശരിയാണ്....പക്ഷെ ഇന്ന് നടക്കില്ല....” ചുമരില്‍ കോട്ടിയടിച്ച പോലെയുള്ള ഉത്തരം കേട്ട് ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും ഹന്ന വിട്ടില്ല.

“സാര്‍...ഇത് ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും അപേക്ഷയാണ്....”

ഈ പണി ഒപ്പിച്ചത് ഞാനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി റിഷിരാജ് സിംഗ് സാര്‍ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു “ഇന്ന് പുസ്തകം എടുത്തിട്ടില്ല...”

“സാര്‍...അറിയുന്ന നാല് വരി പാടിയാല്‍ മതി....” ഞാനും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

മേശപ്പുറത്ത് കിടന്നിരുന്ന ഒരു ഷീറ്റെടുത്ത് അദ്ദേഹം എന്നോട് പേനയാവശ്യപ്പെട്ടു.പിന്നെ ആ പേപ്പറില്‍ ഇടത് കൈ കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ കുത്തുക്കുറിച്ചു. ഹിന്ദിയിലോ അല്ലെങ്കില്‍ സ്വന്തം മാതൃഭാഷയില്‍ എന്തെങ്കിലും ആയിരിക്കും എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ അത് നോക്കിയില്ല. സദസ്സും ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു. നാലഞ്ച് വരി എഴുതി അദ്ദേഹം മുരടൊന്നനക്കി.പിന്നെ പാട്ട് തുടങ്ങി.

“നീ മധു പകരൂ....മലര്‍ ചൊരിയൂ.....
 അനുരാഗ പൌര്‍ണ്ണമിയേ.....!!!”
video
സദസ്സ് ഒന്നടങ്കം അദ്ദേഹത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.പേപ്പറില്‍ എഴുതിയത് മുഴുവന്‍ പാടിയ അദ്ദേഹം എണീറ്റു.ഹര്‍ഷാരവം മുഴക്കി സദസ്സും എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.പരിപാടികള്‍ അവസാനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചില സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകള്‍ വിതരണം ചെയ്യാന്‍ ഞാന്‍ റിക്വെസ്റ്റ് ചെയ്തു. വിവിധ പരിപാടികളില്‍ പങ്കെടുത്ത എന്‍.എസ്.എസ് വളണ്ടിയര്‍മാര്‍ക്കുള്ള സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് അദ്ദേഹം വിതരണം ചെയ്തു.ഞങ്ങളുടെ കയ്യെഴുത്ത് ത്രൈമാസികയുടെ അഞ്ചാം ലക്കവും അദ്ദേഹം പ്രകാശനം ചെയ്തു.
 എന്‍.എസ്.എസ് യൂണിറ്റ് ആരംഭിക്കാന്‍ പോകുന്ന “വിഷരഹിത വിഷു” പച്ചക്കറി കൃഷി ഒരു തൈ നട്ട് ഉത്ഘാടനം ചെയ്യണമെന്ന അഭ്യര്‍ത്ഥനയും അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചു.പരിവാര സമേതം ഞങ്ങളുടെ കൃഷിയിടത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹം വന്നു.

തൈ നട്ട് തിരിച്ചു പോകാന്‍ വണ്ടിയില്‍ കയറിയപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ വളണ്ടിയര്‍മാരോട് എന്തോ കുശുകുശുക്കുന്നത് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചത്.

“എന്താ....എന്തുപറ്റി?” അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.

“വിസിറ്റേഴ്സ് ഡയറി എടുത്ത് വച്ചിരുന്നു....പക്ഷെ സാറിന് തരാന്‍ പറ്റിയില്ല....അതിലെന്തെങ്കിലും എഴുതിയാല്‍ ഉപകാരമായിരുന്നു...”ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഓ.കെ.....കൊണ്ടു വരൂ....” സ്റ്റാര്‍ട്ടാക്കിയ  വണ്ടി ഓഫാക്കാന്‍ ഡ്രൈവറോട് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം പുറത്തിറങ്ങി.പിന്നെ വളണ്ടിയര്‍മാരുടെ കൂടെ ധാരാളം സെല്‍ഫിക്ക് അദ്ദേഹം നിന്ന് കൊടുത്തു.അപ്പോഴേക്കും ഡയറിയുമായി വളണ്ടിയര്‍ സെക്രട്ടറി എത്തി.അതില്‍ അഭിപ്രായവും രേഖപ്പെടുത്തി ഹസ്തദാനം നല്‍കി അദ്ദേഹം വീണ്ടും വണ്ടിയില്‍ കയറി.

 

“സാര്‍...ഒരിക്കല്‍ കൂടി ആ പുസ്തകവും എടുത്ത് ഒരു ദിവസം മുഴുവനായി ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടാകണം...” ഞാന്‍ ഒന്നുകൂടി ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.

“ശരി....അടുത്തമാസം തന്നെയാവാം....”മറുപടി കേട്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടി.

“അത്ര പെട്ടെന്ന് വേണ്ട സാര്‍...” ഞാന്‍ ഒഴിഞ്ഞ് മാറി.

“ഓകെ...വെന്‍ യൂ വാണ്ട് കാള്‍ മീ...” ലഹരി ഉപയോഗം ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടാല്‍ 9447178000 , 9061178000 എന്നീ നമ്പറുകളില്‍ ഏതിലെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെ നേരിട്ട് വിളിക്കണമെന്നും ഈ നമ്പറുകള്‍ നോട്ടീസ് ബോര്‍ഡില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കണമെന്നും പറഞ്ഞ് എല്ലാവരുടെയും നേരെ കൈ വീശി അദ്ദേഹം യാത്രപറഞ്ഞു.

കറുത്ത പജീറൊ ജീപ്പ് മെല്ലെ ദൃഷ്ടി പഥത്തില്‍ നിന്നും മായുമ്പോള്‍ കേട്ടറിഞ്ഞ റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിന്റെ അമ്പരപ്പിലായിരുന്നു ഞാന്‍.

Saturday, May 20, 2017

റിഷിരാജ് സിംഗ് ഐ.പി.എസ്-(കേട്ടതും അനുഭവിച്ചതും) - 1

               “മാനന്തവാടി ന്യൂമാന്‍സ് കോളേജിന്റെ പുതിയ കെട്ടിടത്തിന്റെ വെഞ്ചെരിപ്പ് ശ്രീ റിഷിരാജ് സിംഗ് ഐ.പി.എസ് നിര്‍വ്വഹിക്കുന്നു” എന്ന ബാനര്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു കുമിള പൊട്ടി. ഒന്ന് ശ്രമിച്ചാല്‍ ഞങ്ങളുടെ കോളേജിലേക്കും അദ്ദേഹത്തെ എത്തിക്കാന്‍ സാധിച്ചേക്കും എന്ന് വെറുതെ തോന്നി.ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഫോണിലൂടെ മാത്രം പരിചയപ്പെട്ട എക്സൈസ് സര്‍ക്കിള്‍ ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ അഗസ്റ്റിന്‍ സാറിനെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാമെന്ന് കരുതിയപ്പോള്‍ , ‘ദേ...തേടിയ പുലി കാറിന് കൈ കാട്ടുന്നു’!!
              അഗസ്റ്റിന്‍ സാര്‍ ഇങ്ങോട്ട് ഫോണ്‍ വിളിച്ച് ഒരു ചോദ്യം “ കമ്മീഷണര്‍ സാര്‍ വരുന്നുണ്ട്...സാറിന്റെ കോളേജില്‍ ഒരു പരിപാടി പ്ലാന്‍ ചെയ്യാമോ?”
ചോദ്യം കേള്‍ക്കേണ്ട താമസം ഞാന്‍ പ്രിന്‍സിപ്പാളിന്റെ അടുത്തെത്തി സമ്മതം വാങ്ങി പരിപാടി ഉറപ്പിച്ചു.
            പരിപാടിക്ക് പബ്ലിസിറ്റി നല്‍കിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് പല കേന്ദ്രങ്ങളില്‍ നിന്നും പല തരം അഭിപ്രായങ്ങളും ഉയര്‍ന്ന് വരാന്‍ തുടങ്ങിയത്.അഗസ്റ്റിന്‍ സാറിന്റെയും ടീമിന്റെയും തുടര്‍ച്ചയായ കാമ്പസ് സന്ദര്‍ശനങ്ങളും കൂടിയായപ്പോള്‍ കാട്ടിലെ പുലിയെപ്പിടിച്ച് ബെഡ്‌റൂമില്‍ കിടത്തിയ പോലെയായി എന്റെ അവസ്ഥ.
              പ്രസ്തുത ദിവസം രാവിലെ നാട്ടില്‍ നിന്നും കോളേജിലെത്തിയപ്പോഴാണ് , വെഞ്ചെരിപ്പും മാനന്തവാടിയിലെത്തന്നെ മേരിമാതാ കോളേജിലെയും പരിപാടികള്‍ റദ്ദ് ചെയ്തു എന്നറിഞ്ഞത്. പിന്നീടുള്ള ഏക പരിപാടി ഞാന്‍ വിളിച്ചു വരുത്തിയതായതിനാല്‍ അത് കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ നടക്കും പോലും! 1 മണിയോടെ സി.ഐയും സംഘവും പരിശോധനക്കും അവസാന‌വട്ട  ഒരുക്കത്തിനുമായി വീണ്ടും എത്തി.ഒരുക്കങ്ങള്‍ വിലയിരുത്തി ”ഇനി എല്ലാം നിങ്ങളുടെ കയ്യില്‍” എന്ന് പറഞ്ഞ് സി.ഐ സ്ഥലം വിട്ടു. സംസ്ഥാനത്തെ തന്നെ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരില്‍ ഒരാള്‍ ആയതിനാല്‍ സ്വീകരിക്കേണ്ടത് എങ്ങനെ എന്നതിനെപ്പറ്റി എല്ലാവരിലും ആശങ്ക പടര്‍ന്നു.
                 3 മണി കഴിഞ്ഞതും പൈലറ്റ് വാഹനങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ കറുത്ത പജീറൊ ജീപ്പില്‍ റിഷിരാജ് സിംഗ് സാര്‍ എത്തി.ഗാംഭീര്യം നിറഞ്ഞ മുഖത്തെ കൊമ്പന്‍ മീശ ഒന്നുകൂടി എഴുന്നേറ്റ് നില്‍ക്കുന്നതായി ജീപ്പിനടുത്ത് എത്തിയ എനിക്ക് തോന്നി.ഞാനും പ്രിന്‍സിപ്പാള്‍ ഇന്‍ ചാര്‍ജ്ജും അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് അസിസ്റ്റന്റും ചേര്‍ന്ന് അദ്ദേഹത്തെയും രണ്ട് ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും പ്രിന്‍സിപ്പള്‍ റൂമിലേക്ക് ആനയിച്ചു. അപ്രതീക്ഷിത അതിഥിയെ കണ്ട കുട്ടികള്‍ ഞങ്ങളെ ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തി.കട്ടന്‍ ചായയും (അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടത്) ഈത്തപ്പഴവും അണ്ടിപരിപ്പും നല്‍കിയെങ്കിലും ചായ മാത്രം കുടിച്ചു.മറ്റുള്ളവ മറ്റേതോ വയറുകളിലേക്ക് ചേക്കേറി.
            ന്യൂബ്ലോക്കിലെ നാലാം നിലയിലെ സെമിനാര്‍ ഹാളില്‍ എത്തുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും നന്നായി വിയര്‍ത്തിരുന്നു. റിഷിരാജ് സിംഗ് എന്ന വ്യക്തിയെക്കുറിച്ച് അധികം പ്രസംഗിക്കരുത് എന്ന് അദ്ദേഹം തന്നെ പറഞ്ഞിരുന്നതിനാല്‍ സ്വാഗതഭാഷണം ഞാന്‍ വളരെ ചുരുക്കി. അധ്യക്ഷപ്രസംഗവും ചുരുക്കി നേരെ റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറിന്റെ വിഷയാവതരണത്തിലേക്ക് കടന്നു.
            ലഹരിക്കെതിരെയുള്ള ബോധവല്‍ക്കരണത്തിലൂന്നിയുള്ള പ്രസംഗം കഴിഞ്ഞയുടനെ സംശയ നിവാരണത്തിലേക്ക് കടന്നു.വിവാദപരമായ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാന്‍ മുന്‍‌കൂട്ടി സ്ക്രീനിംഗ് നടത്തണമെന്ന് സി.ഐ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും കുട്ടികള്‍ ഇഷ്ടമുള്ളത് ചോദിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി ഞാനത് മന:പൂര്‍വ്വം മറന്നു.മനസ്സിലാകാത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍ എന്നോട് ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കി കമ്മീഷണര്‍ മറുപടിയും നല്‍കി.ഉരുളക്കുപ്പേരി എന്ന നിലക്കുള്ള ഉത്തരങ്ങള്‍ കുട്ടികളില്‍ ചിരി പടര്‍ത്തി.
 
പെട്ടെന്നായിരുന്നു റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറിന്റെ ലാസ്റ്റ് ക്വെസ്റ്റ്യന്‍ പ്രഖ്യാപനം.

(തുടരും....)

Friday, May 19, 2017

ഗൂഡലൂര്‍ - അരീക്കോട് (വഴി) മസിനഗുഡി

    ഗൂഡലൂര്‍ റിസോര്‍ട്ടില്‍ ഒരു രാത്രി തങ്ങി , മസിനഗുഡിയിലെ പ്രണയകാലത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്, മായാറിലെ ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കളുടെ കഥകളും കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സമയം ഏകദേശം 4 മണിയോട് അടുത്തിരുന്നു. വീട്ടില്‍ നിന്നും 120 കിലോമീറ്റര്‍ അകലെ ഒരു കാട്ടിനുള്ളിലാണ് ഞങ്ങള്‍ നില്‍ക്കുന്നതെന്നും പിന്നിടാനുള്ള ദൂരത്തില്‍ പകുതിയും കാട്ടിലൂടെയാണെന്നതും അതുവരെ മനസ്സ് സമ്മതിച്ചിരുന്നില്ല. പക്ഷെ ഡ്രൈവര്‍ ഞാന്‍ ആയതിനാല്‍ മനസ്സിന്റെ മിന്നലാട്ടത്തില്‍ ആ ഓര്‍മ്മ പതഞ്ഞെത്തി. 
               മായാര്‍ തീരത്തെ അവസാന തെന്നലിന്റെയും മര്‍മ്മരം കേട്ട് ഞാന്‍ കാര്‍ തിരിച്ചു .കടലില്‍ താഴുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ ആകാശത്തില്‍ ചെഞ്ചായം വിതറി മായാറിലെ ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കള്‍ ഒരു പൊട്ടുപോലെ പിന്നില്‍ മറഞ്ഞു. കാട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചെങ്കിലും അങ്ങനെയൊരു ഫീലിംഗ് അനുഭവപ്പെട്ടതേ ഇല്ല.വേനല്‍ കത്തി നില്‍ക്കുന്നതിനാല്‍ കാട് വളരെ ശുഷ്കമായിരുന്നു.മഴയുടെയും വെള്ളത്തിന്റെയും കുറവ് കാടിന്റെ ആകാര ഭംഗിയില്‍ വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങള്‍ പ്രകടമായിരുന്നു. മരുഭൂവല്‍ക്കരണത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളായി പറയപ്പെടുന്ന കള്ളിമുള്‍ ചെടികള്‍ ധാരാളമായി ഉയര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
                                     
             യാത്രക്കിടയിലാണ് മതിലിനപ്പുറത്തെ ഒരു ബോര്‍ഡ് ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത് - മറവക്കണ്ടി ഡാം, മസിനഗുഡിയില്‍ നിന്നും രാമന്‍‌കുട്ട്യേട്ടന്‍ പറഞ്ഞത്. തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഗേറ്റ് ഉണ്ട്.പക്ഷെ ആദ്യം കാണുന്നത് ഒരു ക്ഷേത്രമാണ്.ഒന്ന് ചോദിക്കാന്‍ ആ പരിസരത്തെങ്ങും ആരെയും കണ്ടില്ല. അഹിന്ദുക്കള്‍ കയറി ക്ഷേത്രം അശുദ്ധമാക്കേണ്ട എന്ന് ഞാന്‍ കരുതി.
                  തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഒരു പവര്‍ ഹൌസും കണ്ടു. അവിടേക്ക് പ്രവേശനം നിരോധിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ കാര്‍ ഗേറ്റിന് മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തി ഞാന്‍ അകത്ത് കയറി (വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഊട്ടി റൂട്ടില്‍ പൈകാറ പവര്‍ ഹൌസില്‍ വെറുതെ കയറി സമ്മതം ചോദിച്ചതും ഡ്യൂട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന ആളുടെ കാമുകി കേരളക്കാരി ആയതിനാല്‍ വളരെ ആവേശപൂര്‍വ്വം എല്ലാം കാണിച്ചതും ഓര്‍മ്മയില്‍ വന്നു).
                 കറുത്ത് തടിച്ച ഒരാള്‍ (പേര് മുത്തു എന്ന് പിന്നീട് പറഞ്ഞു) അവിടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എന്നെ കണ്ടതും അയാള്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു! പവര്‍ ഹൌസ് കാണാന്‍ പറ്റുമോ എന്ന് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. ഇത് തന്നെയാണ് കാണാനുള്ളത് എന്നും ഇപ്പോള്‍ സ്റ്റാന്റ് ബൈ ആണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. കുടുംബത്തെ കൂടി ഒന്ന് കാണിച്ചോട്ടെ എന്ന ചോദ്യത്തിന് അദ്ദേഹം സമ്മതം മൂളി.മറ്റുള്ളവര്‍ പെട്ടെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാന്‍ കാര്‍ ഗേറ്റിന് മുന്നില്‍ നിന്ന് സൈഡിലേക്ക് മാറ്റിയിടാനും അദ്ദേഹം നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.
                  കാര്‍ മാറ്റി പാര്‍ക്ക് ചെയ്ത് ഞാനും കുടുംബവും ഗേറ്റ് കടന്ന് അകത്തെത്തി.ഉടന്‍ മറ്റൊരാള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ഞങ്ങളെ വിലക്കി.സമ്മതം ചോദിച്ചാണ് അകത്ത് കയറിയത് എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും സുരക്ഷാ ഡ്യൂട്ടിയിലുള്ള പോലീസ്കാരനാണെന്നും പുറത്ത് നിന്നും കണ്ട് വേഗം സ്ഥലം വിടണമെന്നും നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.ഞാന്‍ അത് അംഗീകരിച്ചു.
               പവര്‍ ഹൌസിന്റെ പ്രവേശന കവാടത്തില്‍ എത്തി, അകത്തേക്ക് കയറാന്‍ പോലീസ് അനുവാദം തന്നിട്ടില്ല എന്ന വിവരം ഞാന്‍ മുത്തുവിനെ അറിയിച്ചു. “നിങ്കള്‍ വാ...പോലീസില്‍ ഞാന്‍ ശൊല്ലാം...” എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ അകത്ത് കയറ്റി. ജനറേറ്ററും മറ്റ് യന്ത്ര സാമഗ്രികളും വൈദ്യുതി ഉല്പാദനത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും ഞാന്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് വിശദീകരിച്ച് കൊടുത്തു.ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നത് അവര്‍ തടഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഞാന്‍ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.
              പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ പോലീസ് കാരന്‍ ഞങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഞാന്‍ നേരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് കേരള സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോര്‍ഡിലെ എന്റെ സേവനവും ഇപ്പോഴത്തെ ജോലിയും ധരിപ്പിച്ചു.
“അതിന് അകത്തുകൂടെ തന്നെ ഡാമിലേക്ക് കയറാമായിരുന്നു....”
“ങേ!!” ഞങ്ങളെ വിലക്കിയ അതേ പോലീസുകാരന്റെ വാക്കുകള്‍ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു. തലേ ദിവസം രാത്രി നാല് പേര്‍ വെള്ളത്തില്‍ വീണ് അതില്‍ മൂന്ന് പേരും മരിച്ചതിനാല്‍ ഡാമിന്റെ പരിസരത്ത് വന്‍ പോലീസ് സന്നാഹം ഉണ്ടെന്നും പ്രവേശനം നിരോധിച്ചതിനാലാണ് അങ്ങനെ പറയേണ്ടി വന്നതെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അരുണ്‍ എന്ന ആ പോലീസ്കാരന്  നന്ദി പറഞ്ഞ് തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോള്‍ മസിനഗുഡിയിലെ രാമന്‍‌കുട്ട്യേട്ടന്റെ വാക്കുകല്‍ ഞാന്‍ ഓര്‍മ്മിച്ചു - “പവര്‍ ഹൌസും ഉണ്ട് , ഒരു പക്ഷെ അകത്ത് കയറ്റും”.
               കാട്ടിലൂടെയുള്ള യാത്രയില്‍ വീണ്ടും മാനുകള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി.തെപ്പക്കാട് എത്തിഅയതും മയിലുകളെയും കാണാന്‍ തുടങ്ങി.സമയം വൈകിയാല്‍ നാടുകാണി ചുരം ഇറങ്ങുന്നത് പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കും എന്നതിനാല്‍ ഞാന്‍ കാറിന് വേഗത കൂട്ടി.പെട്ടെന്ന് റോഡിന് മുകളിലേക്ക് തൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന മരത്തിന് മുകളില്‍ വലിയൊരു അനക്കം ഭാര്യ കണ്ടു- വലിയൊരു വാലും താഴോട്ട് തൂങ്ങിയാടി! ഞാന്‍ കാര്‍ നിര്‍ത്തി.
പുലിയല്ല , ഒരു മലയണ്ണാന്‍ ആയിരുന്നു അത്!
                                     
           ആനയും കടുവയും കാണരുതേ എന്ന കാറിനകത്തെ പ്രാര്‍ത്ഥന പടച്ചവന്‍ കേട്ടു - അവരാരും ഞങ്ങളുടെ വഴി മുടക്കിയില്ല. നീലഗിരിയുടെ മുഖമുദ്രയായ ചായത്തോട്ടങ്ങളും കൂടി ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തിയ ശേഷം ഞങ്ങള്‍ ചുരമിറങ്ങി.

Tuesday, May 16, 2017

മായാറിലെ ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കള്‍

             പണ്ടൊരു കാലത്ത്, മെയ് മാസത്തില്‍ ബത്തേരി-മൈസൂര്‍ റോഡിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാന്‍ ഒരു പ്രത്യേക രസമായിരുന്നു. റോഡിനിരുവശവും പൂത്ത് നില്‍ക്കുന്ന ഗുല്‍മോഹറുകള്‍  മണ്ണിലും വിണ്ണിലും വിരിക്കുന്ന ചുവപ്പ് പരവതാനിയായിരുന്നു ഇതിന് കാരണം. പിന്നിലേക്കോടിമറയുന്ന ഗുല്‍മോഹറുകള്‍ക്കൊപ്പം നമ്മുടെ ചിന്തയും അറിയാതെ എവിടെയൊക്കെയോ കറങ്ങിത്തിരിയും.ഒരു പക്ഷെ നമ്മുടെ കാമ്പസ് ജീവിതത്തിലെ ഒരു മരത്തിന് ചുവട്ടിലായിരിക്കും അത് നമ്മെ കൊണ്ടെത്തിക്കുന്നത്. അല്ലെങ്കില്‍ ശാന്തമായി ഒഴുകുന്ന ഒരു പുഴയുടെ തീരത്ത്.അതുമല്ലെങ്കില്‍ ഒരു കുളിര്‍ക്കാറ്റ് വീശുന്ന പുല്‍മേട്ടില്‍...അങ്ങനെയുള്ള ഒരു തീരമാണ് മായാര്‍. മേയില്‍ മായാറിലേക്കുള്ള വഴി ഊഷരമാണെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ കണ്ടാല്‍ ഏത് കമിതാക്കളും വീണ്ടും എത്തിച്ചേരാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു തീരമായിരിക്കും മായാര്‍ എന്ന് തീര്‍ച്ച.
           തമിഴ്‌നാട്ടിലെ നീലഗിരി ജില്ലയിലെ ഒരു ഉള്‍ഗ്രാമമാണ് മായാര്‍.റോഡ് അവിടെ അവസാനിക്കുന്നതായാണ് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്.അല്ലെങ്കിലും ആ മനോഹര തീരത്ത് അത് അവസാനിക്കുന്നതാണ് ഒരു കാവ്യഭംഗി. അടര്‍ന്നു വീഴുന്ന ഓരോ ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കളും പറയുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ കഥകള്‍ കാതോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാം. ഈ നാട്ടുവഴിയെ ഇത്രയധികം ഗുല്‍മോഹര്‍ മരങ്ങള്‍ നട്ടതും അറബിക്കഥയിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു അനശ്വര പ്രണയകഥയിലെ  കാമുകനായിരിക്കാം. 
                മായാറിലേക്ക് ഞങ്ങളെ വരവേറ്റത് ഒരു ആട്ടിടയനും കുറെ ചെമ്മരിയാടുകളുമാണ്. നദിക്കരയില്‍ മേയുന്ന കുറെ പശുക്കളും രണ്ട് മൂന്ന് ഇളനീര്‍ കച്ചവടക്കാരും മസാല തേച്ച മാങ്ങ വില്‍ക്കുന്ന മിതേഷ് എന്ന ബാലനും സൈക്കിളില്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും സഞ്ചരിക്കുന്ന രണ്ട് പയ്യന്മാരും ആണ് മായാറിന്റെ തീരത്തെ ജീവന്റെ പെരുമാറ്റം! അല്ലെങ്കിലും പ്രണയ തീരത്ത് ഇത്രയും ഒക്കെ തന്നെ ധാരാളം. ഒരു ഗുല്‍മോഹര്‍ തണലില്‍ അല്പനേരം കണ്ണടച്ചിരുന്നാല്‍ നീലഗിരിയെ തഴുകി വരുന്ന ഒരു കുളിര്‍കാറ്റ് നിങ്ങളുടെ കാതിലും ഒരു പ്രണയഗീതം മന്ത്രിക്കും.
               ഗുണ്ടല്‍‌പേട്ടില്‍ ഏഴാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന മിതേഷ് മസാല മാങ്ങയുമായി വന്നപ്പോള്‍ ആ മുഖത്തെ നിഷ്കളങ്കത ഞങ്ങളെ ആകര്‍ഷിച്ചു. ഇരുപത് രൂപ കൊടുത്ത് രണ്ട് മാങ്ങകള്‍ വാങ്ങിയപ്പോള്‍ അവന് സന്തോഷമായി. എന്റെ വക ഒരു പോക്കറ്റ് മണി കൂടി നല്‍കിയപ്പോള്‍ അവന്‍ വീണ്ടും മാങ്ങ തന്നു.കൂടുതല്‍ നല്‍കിയ സംഖ്യ അവനുള്ള സമ്മാനമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ മുഖത്ത് നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു സന്തോഷം പെയ്തിറങ്ങി. ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കളുടെ ചുവന്ന തണലില്‍ മിതേഷിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷത്തിന്റെ മഴവില്ല്  അവനെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ തന്നെ ഏറെ നേരം പിടിച്ചിരുത്തി. ഇതിനിടയില്‍ ലുലു മോള്‍ ഒരു ‘അപൂര്‍വ്വ ജീവിയെ’ ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തി!!
          മിതേഷുമായുള്ള ഞങ്ങളുടെ ചങ്ങാത്തം ഒരു സൈക്കിള്‍ ബാലനെയും അങ്ങോട്ടടുപ്പിച്ചു. അവന്‍ സൈക്കിള്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്ത് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തെത്തി.അവന്റെ അനുവാദത്തോടെ ഞാന്‍ സൈക്കിളില്‍ കയറി ഒരു പരീക്ഷണം നടത്തി.
video
               സൂര്യന്‍ ഒന്ന് കൂടി താഴ്ന്നാല്‍, മായാര്‍ തീരത്ത് കൂടി കുളിര്‍കാറ്റും കൊണ്ട് ഗുല്‍മോഹര്‍ മരങ്ങള്‍ക്കടിയിലൂടെ സൈക്കിളില്‍ ഒരു സവാരി നടത്തിയാല്‍ ലഭിക്കുന്ന അനുഭൂതി അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കണ്ടു.നിലാവുള്ള രാത്രിയിലെ ഈ ഗുല്‍മോഹര്‍ തീരവും ഞാന്‍  മനസ്സില്‍ ഒന്ന് വെറുതെ വരച്ചു നോക്കി.പക്ഷെ സമയം അനുവദിക്കാത്തതിനാല്‍ അവ മായാരൂപങ്ങളായി മനസ്സില്‍ തന്നെ നില്‍ക്കുന്നു.
             ഈ മനോഹര തീരത്ത് ഇനിയും എന്നെങ്കിലും  എന്നെയും കൊണ്ട് എന്റെ മക്കളോ മരുമക്കളോ എത്തിയേക്കാം. അതും ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കള്‍ പ്രണയകഥകള്‍ ചൊല്ലുന്ന മെയ് മാസത്തിലായിരിക്കണേ എന്ന് മാത്രമാണ് എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന.

(ക്യാമറ : ലുലു മോള്‍ )

Monday, May 15, 2017

എ1 റ്റു എ+

                2015 മെയ് മാസം അവസാനത്തില്‍ സി.ബി.എസ്.ഇ പത്താം തരം റിസള്‍ട്ട് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് വരെ അതിന്റെ വരും വരായ്കളെപ്പറ്റി എനിക്ക് ഒരു ബോധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ലുലു മോള്‍ ആ ‘ഓവുപാലം’ ഫുള്‍ എ1 വാങ്ങി കടന്നപ്പോഴാണ് +1 പ്രവേശനത്തിന്റെ ഏകജാലകം എന്ന കീറാമുട്ടിയുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ മനസ്സിലായത്.
              പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ ഫുള്‍ എ1 നേടിയിട്ടും ഒന്നാം അലോട്ട്മെന്റില്‍ എവിടെയും സീറ്റ് ലഭിക്കാതെ പോയത്  ഒരു പേക്കിനാവ് പോലെ ഇന്നും ഞാന്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു. രണ്ടാം ഘട്ട അലോട്ട്മെന്റില്‍ അവളുടെ രണ്ടാം ഒപ്ഷനായ കാവനൂര്‍ ഹയര്‍ സെക്കണ്ടറി സ്കൂളില്‍ ലഭിക്കുകയും അവിടെ ചേരുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത ഘട്ടത്തില്‍ എന്റെ പിതാവ് ദീര്‍ഘകാലം പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന അരീക്കോട് ഹയര്‍ സെക്കണ്ടറി സ്കൂളിലേക്ക് മാറ്റം കിട്ടി.  ഈ തട്ടികളിക്കലുകള്‍ക്ക്  ഇന്ന്  മധുരം നിറഞ്ഞ പ്രതികാരം ചെയ്ത ഒരു സന്തോഷത്തിലാണ് ലുലു മോളും ഞാനും കുടുംബവും.
                ഹയര്‍ സെക്കണ്ടറി പരീക്ഷാഫലം ഇന്ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.ആലപ്പുഴ ടൂര്‍ കഴിഞ്ഞ് വന്നതിന്റെ ആലസ്യത്തില്‍ ആയിട്ടും ഞങ്ങള്‍ കുടുംബ സമേതം തന്നെ റിസള്‍ട്ട് നോക്കി. അല്‍ഹംദുലില്ലാഹ്, എല്ലാ വിഷയത്തിലും എ+ നേടി ലുലു മോള്‍ പ്ലസ് റ്റു എന്ന തൂക്കുപാലവും കടന്നു. പ്രൊഫഷണല്‍ കോഴ്സുകള്‍ക്ക് പോകാന്‍ താല്പര്യമില്ലാത്തതിനാല്‍ JEE (മെയിന്‍സ്) ഒഴികെ ഒരു പ്രവേശന പരീക്ഷയും എഴുതിയിരുന്നില്ല. IISc , IISER തുടങ്ങീ സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ സയന്‍സ് ഡിഗ്രി പ്രവേശനത്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു JEE എഴുതിയത്.അത് പാസായില്ല. ഇനി ഏതെങ്കിലും ആര്‍ട്സ് ആന്റ് സയന്‍സ് കോളേജില്‍ ബി.എസ്.സി മാത്‌സിന് ചേരാനാണ് പദ്ധതി. ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.

Friday, May 12, 2017

മസിനഗുഡിയില്‍ ഒരു പ്രണയകാലത്ത്...

               ഗൂഡലൂരില്‍ നിന്നും മൈസൂര്‍ റോഡിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചതോടെ തന്നെ കാടിന്റെ കുളിര് അനുഭവിച്ച് തുടങ്ങി. ഇനിയുള്ള  20 കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരത്തിനിടക്ക് തൊറപ്പള്ളി എന്ന ഒരു ചെറിയ അങ്ങാടി കൂടിയുണ്ട്. അങ്ങാടി അവസാനിക്കുന്നിടത്ത് മുതുമല  കടുവ സംരക്ഷണ കേന്ദ്രത്തിലേക്കു സ്വാഗതമോതുന്ന കൂറ്റന്‍ ഗേറ്റ് കാണാം.

               ഇനി ഒരു 7 കിലോമീറ്റര്‍ കൂടി സഞ്ചരിച്ചാല്‍ മുതുമല വന്യജീവി സങ്കേതത്തിനകത്തേക്ക് സന്ദര്‍ശകര്‍ക്ക് പ്രവേശനം നല്‍കുന്ന തെപ്പക്കാട് എത്തും.ഈ യാത്രയില്‍ വന്യമൃഗങ്ങളെ പലതിനെയും കാണാനും സാധിക്കും. ഞങ്ങളുടെ യാത്ര ഉച്ച സമയത്തായതിനാല്‍ ഒരു മൃഗത്തെയും കാണില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചായിരുന്നു യാത്ര. എങ്കിലും എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകള്‍ ചുറ്റും പരതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മുളം കാടുകള്‍ക്കിടയില്‍ എവിടെയെങ്കിലും ഒരു കൊമ്പന്‍ പതിയിരിക്കുന്നോ?

            കാറ്റില്‍ അപ്പൂപ്പന്താടികള്‍ പറക്കുന്ന പോലെയുള്ള ഒരു കാഴ്ച ഈ യാത്രയില്‍ ഉടനീളം ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു. മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള നീലഗിരി പാപ്പാത്തി ശലഭങ്ങളായിരുന്നു അവ. പാപ്പാത്തികളുടെ പ്രജനന കാലമാണെന്ന് തോന്നുന്നു , അത്രയും അധികം എണ്ണം റോഡിന് കുറുകെ പാറിപ്പറന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
            തെപ്പക്കാട് നിന്നും മസിനഗുഡിയിലേക്ക് ഇനിയും 7 കിലോമീറ്റര്‍ കൂടി സഞ്ചരിക്കണം. മസിനഗുഡി ഡ്രൈ ആണെന്ന് മഹ്‌റൂഫ് പറഞ്ഞതും താരതമ്യേന നല്ല കാടായ ഇതുവരെ സഞ്ചരിച്ച ദൂരത്തില്‍ ഒരു മൃഗത്തെയും കാണാത്തതും മുന്നോട്ട് പോകുന്ന മനസ്സിനെ വിലക്കി.പക്ഷെ മസിനഗുഡിയുടെ മാടിവിളിക്കല്‍ കാരണം വണ്ടി വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു.(മുമ്പ് കൊമ്മാനഗുഡിയില്‍ പോയത് ഇവിടെയുണ്ട്)
            മഹ്‌റൂഫ് പറഞ്ഞ പോലെ കാട് മുഴുവന്‍ വരണ്ടുണങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കാറിനകത്തേക്കും വെയില്‍ കത്തിക്കയറാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ അസഹ്യമായ ചൂടും തുടങ്ങി.മനുഷ്യകരങ്ങളുടെ പ്രവര്‍ത്തനഫലം ശരിക്കും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.മിണ്ടാപ്രാണികളായ കാട്ടിലെ മൃഗങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുന്നത് അവക്കല്ലേ അറിയൂ.
              മസിനഗുഡി പാത  സാധാരണ നിലയില്‍ മൃഗസ‌മൃദ്ധമാണ്. ഈ റൂട്ടിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തന്നെ മാന്‍ കൂട്ടങ്ങള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് തുടങ്ങി. കാട് വഴിയുള്ള എല്ലാ യാത്രകളിലും ഇത് ഒരു സ്ഥിരം കാഴ്ച ആയതിനാല്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് അതില്‍ പുതുമ തോന്നിയില്ല. പെട്ടെന്നാണ് ഒരു കയ്യാലപ്പുറത്ത് ഒരു ‘കുടുംബം’ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. സൈലന്റ്‌വാലിയില്‍ കാണപ്പെടുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞതും സൈലന്റ്‌വാലിയില്‍ പോയപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കാണാന്‍ കഴിയാത്തതുമായ  സിംഹവാലന്‍ കുരങ്ങുകള്‍! തൊട്ടടുത്ത മരത്തില്‍ പിന്നെയും കുറെ എണ്ണം.
               ഉച്ചക്ക് പന്ത്രണ്ടര മണിയോടെ ഞങ്ങള്‍ മസിനഗുഡിയില്‍ എത്തി. സൂര്യന്‍ അതിന്റെ മുഴുവന്‍ വ്യക്തിപ്രഭാവവും കാണിച്ചതിനാല്‍ വെള്ളം ഉടന്‍ അകത്താക്കാന്‍ ആശ വന്നു. കാര്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്യാന്‍ സ്ഥലം കിട്ടാതെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയ ഞങ്ങള്‍ ഒരു ഇക്കാക്കയുടെ ചായക്കടയുടെ മുമ്പിലെത്തി. ആ കുഞ്ഞുകട ഞങ്ങളെ അങ്ങോട്ട് ക്ഷണിച്ചു. തലയും താടിയും നരച്ച ഇക്കാക്ക മറ്റൊരു വൃദ്ധനുമായി സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാനും ചായക്ക് ഓര്‍ഡര്‍ കൊടുത്ത് ഒരു പഴയ കസേരയില്‍ ഇരുന്നു.

“മസിനഗുഡിയില്‍ കാണാന്‍ എന്തുണ്ട്?” മടങ്ങിപ്പോകാനിരുന്ന ഞാന്‍
തൊട്ടടുത്തിരുന്ന ആ വൃദ്ധനോട്  വെറുതെ ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു.മുമ്പ് ഇതേപോലെ ഒരു ചോദ്യമാണ് ഞങ്ങളെ ഇര്‍പ്പ് വെള്ളച്ചാട്ടത്തില്‍ എത്തിച്ചത്.

“മരവക്കണ്ടി ഡാം ഒരു കിലോമീറ്റര്‍ കൂടി മുന്നോട്ട് പോകണം...ഒരു പവര്‍ ഹൌസും ഉണ്ട്...ഒരു പക്ഷെ അകത്ത് കയറ്റും...”

“ഇവിടെ നിന്നും ഏത് റൂട്ടില്‍ പോകണം ?”

“നേരെ 200 മീറ്റര്‍ പോയാല്‍ ഒരു ജങ്ക്ഷന്‍....അവിടെ നിന്നും ലെഫ്റ്റ് ഒരു കിലോമീറ്റര്‍...അത് മായാര്‍ റോഡിലെത്തും...” മുത്തങ്ങയില്‍ മുന്‍ ഫോറെസ്റ്റ് ഗാര്‍ഡ് ആയി ജോലി നോക്കിയിരുന്ന രാമങ്കുട്ടി എന്ന ആ മാന്യദേഹം പറഞ്ഞു.

“മായാറില്‍ നല്ല നിഴലിരിക്ക്....ശാപ്പാട് കളിഞ്ച് ശിന്ന വിശ്രമിച്ച് കുളന്തെകളും കൊണ്ട് പോയാല്‍ റൊമ്പ റസമിരിക്ക്....അനിമത്സും വറും...” ചായ തയ്യാറാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഇക്കാക്ക പറഞ്ഞു.

“മായാറിലും ഡാം ഉണ്ട്...റോഡ് സൈഡ് തന്നെയാണ്.ഒരു മാരിയമ്മന്‍ കോവിലും ഉണ്ട്....10 കിലോമീറ്റര്‍ പോയാല്‍ അവിടെ എത്താം...” രാമന്‍‌കുട്ടിയേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു.

അതോടെ മായാറില്‍ പോകാന്‍ തീരുമാനമായി (അത് വളരെ നല്ല തീരുമാനമായിരുന്നു എന്ന് ആ ഗുല്‍മോഹര്‍ തീരം അനുഭവിപ്പിച്ചറിഞ്ഞു) വിവരങ്ങള്‍ തന്ന രാമന്‍‌കുട്ട്യേട്ടനും ഒരു ചായ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത് ഞങ്ങള്‍ മായാറിലെ മായാ കാഴ്ചകളിലേക്ക് നീങ്ങി.

(തുടരും...)

Thursday, May 11, 2017

ഗൂഡല്ലൂര്‍ റിസോര്‍ട്ട്

                   അവധിക്കാലമായാല്‍ എവിടെക്കെങ്കിലും കുടുംബസമേതം ഒരു ട്രിപ് അടിക്കണം എന്നത് മക്കള്‍ക്ക് നിര്‍ബന്ധമാണ്. കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം നാലാമത്തെ കുട്ടിയുടെ ജനനം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ വേനലവധിക്കാല ടൂര്‍ നടന്നില്ല. പക്ഷെ പൂജാ അവധിക്കാലത്ത് വയനാട്-ഇര്‍പ്പ്-നാഗര്‍ഹോള ട്രിപ്പിലൂടെ കടം തീര്‍ത്തു. ഈ വര്‍ഷവും ടൂര്‍ നടക്കുമോ എന്ന് ഉറപ്പില്ലാത്തതിനാല്‍ ചെറിയ ഒരു പിക്നിക്കായി അരിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടം കാണാന്‍ പോയിരുന്നു.
               പിന്നീട്, പെട്ടെന്നാണ് കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ഞാനും പ്രീഡിഗ്രി സുഹൃത്തുക്കളും സംഗമിച്ച മെഹറൂഫിന്റെ ഗൂഡലൂരിലെ റിസോര്‍ട്ടില്‍ ഒരു ദിവസം കുടുംബ സമേതം തങ്ങാനുള്ള ആഗ്രഹമുദിച്ചത്.ഉടന്‍ തന്നെ മെഹ്‌റൂഫിനെ വിളിച്ച് ഡേറ്റും ഉറപ്പിച്ചു. അങ്ങനെ മെയ് എട്ടാം തീയതി തിങ്കളാഴ്ച ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ഞാനും മെഹ്രൂഫും കുടുംബവും രണ്ട് കാറുകളിലായി പ്രസ്തുത റിസോര്‍ട്ടില്‍ എത്തി.
                രാത്രി ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യാനുള്ള അരിയും ചിക്കനും മറ്റു സാധനങ്ങളും എല്ലാം ഗൂഡലൂരില്‍ നിന്ന് തന്നെ വാങ്ങിയിരുന്നു. ഇതുവരെ പോയ ട്രിപ്പുകളില്‍ ഒന്നിലും തന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരു പരിപാടി ചെയ്തിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കി കൊണ്ടുപോകുകയും വഴിയരികില്‍ ഏതെങ്കിലും തണലില്‍ ഇരുന്ന് ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇത്തവണത്തേത് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു പുത്തന്‍ അനുഭവമായി.
        തേയിലത്തോട്ടത്തില്‍ കയറാന്‍ സാധിക്കാത്തതിന്റെ ഒരു സങ്കടം വയനാട് ടൂറ് കഴിഞ്ഞ ശേഷം കുട്ടികള്‍ പങ്കു വച്ചിരുന്നു. അന്ന് ഞങ്ങള്‍ താമസിച്ച ക്വാര്‍ട്ടേഴ്സിനടുത്ത് തന്നെ തോട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നുതാനും. ആ സങ്കടവും ഇത്തവണ തേയിലത്തോട്ടത്തിനകത്തെ റിസോര്‍ട്ടില്‍ താമസിച്ചുകൊണ്ട് തീര്‍ത്തു.
         ചക്കയും മാങ്ങയും പേരക്കയും ബട്ടര്‍ ഫ്രൂട്ടും പപ്പായയും എല്ലാം അവിടെയും ഇവിടെയുമുള്ള മരങ്ങളില്‍ ധാരാളമായി കായ്ച്ചു നിന്നിരുന്നു. പക്ഷെ കഴിഞ്ഞ തവണ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടപോലെ നിറയെ പേരക്ക ആയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.പേരക്ക പറിക്കാന്‍ പറ്റിയ തരത്തിലും മൂപ്പിലും ആയതിനാല്‍ കുട്ടികള്‍ തന്നെ അത് പറിച്ചെടുത്തു. 
               നിമിഷങ്ങള്‍ കൊണ്ട് തന്നെ കുട്ടികള്‍ പരസ്പരം ഇഴുകിച്ചേര്‍ന്നു. പിന്നെ അവര്‍ അവരുടെ പ്രായത്തിനനുസരിച്ചുള്ള കളികളില്‍ മുഴുകി. തേയിലത്തോട്ടത്തിലൂടെ ചുറ്റി നടന്ന് ആവോളം ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്തു. ഞങ്ങള്‍ മാറി നിന്ന് സംസാരിക്കുന്നതിനിടക്ക് തോട്ടത്തില്‍ മാന്‍ പോലെ ഒരു മൃഗം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. മെഹ്രൂഫിന് കാണിച്ചു കൊടുത്തപ്പോഴാണ് അത് കാട്ടാട് ആണെന്ന് മനസ്സിലായത്.കാഴ്ചയില്‍ ശരിക്കും പുള്ളിയില്ലാത്ത മാന്‍. സന്ധ്യയോടടുത്തപ്പോള്‍ കാട്ടുമുയലുകളും കാട്ടു കോഴിയും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇവയെ പിടിച്ചു തിന്നുന്ന പുലി വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ പെട്ടതും കണ്ടാല്‍ പുലിയാണെന്ന് തോന്നുന്നതുമായ ഒരു തരം മൃഗവും ഉണ്ടാകാറുണ്ട് എന്ന് മെഹ്രൂഫ് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ചെറിയ ഒരു ഭയം ഉള്ളിലൂടെ പാഞ്ഞു.
            പിറ്റെ ദിവസം, ബിസിനസ് ആവശ്യാര്‍ത്ഥം  മെഹ്‌റൂഫിന് കോഴിക്കോട് പോകേണ്ടതിനാല്‍ താക്കോല്‍ ഞങ്ങളെ ഏല്പിച്ച് അവനും കുടുംബവും യാത്രയായി. അന്ന് വൈകുന്നേരം വരെ സമയമുള്ളതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ മസിനഗുഡി വരെ ഒന്ന് പോകാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.രാവിലെ പത്തര , മണിയോടെ കുട്ടികള്‍ കഥകളിലും മറ്റും മാത്രം കേട്ടിട്ടുള്ള മസിനഗുഡിയിലേക്ക് ഞങ്ങള്‍ യാത്ര തിരിച്ചു.

ഫോട്ടോഗ്രാഫി : ലുലു

(തുടരും...)

Saturday, May 06, 2017

മാനന്തവാടിയിലെ പണിക്ക് അരീക്കോട്ട് കൂലി

"മാനന്തവാടിയിലെ പണിക്ക് അരീക്കോട്ട് കൂലി” ! എന്നതാണ് വര്‍ത്തമാനകാലത്തെ ‘പഴംചൊല്ല്’. ഇന്ന്, പതിരില്ലാത്ത പഴംചൊല്ലായി ഇത്  മാറുകയും ചെയ്തു.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ശമ്പളവും പെന്‍ഷനും കൊടുത്ത് കൊടുത്ത് സര്‍ക്കാര്‍ മുടിഞ്ഞു പോയി.അങ്ങനെ  ട്രഷറിയില്‍ പണം കെട്ടിക്കിടക്കാന്‍ ആരോ ഒരു കുബുദ്ധി ഓതി. ഇനി മുതല്‍ എല്ലാ ഗസറ്റഡ് ജീവനക്കാരും ട്രഷറിയില്‍ ഒരു സേവിംഗ്‌സ് ബാങ്ക് അക്കൌണ്ട് തുടങ്ങണം.ശമ്പളം എന്‍‌കാഷ് ചെയ്ത് എന്റെ കാശാക്കി മാറ്റാന്‍ അത് നിര്‍ബന്ധമാണ്. അങ്ങനെ ഞാനും തുടങ്ങി അപ്പറഞ്ഞ അക്കൌണ്ട്.

പേര് സേവിംഗ്‌സ് ബാങ്ക് അക്കൌണ്ട് എന്നൊക്കെയാണെങ്കിലും മിനിമം ബാലന്‍സില്‍ കൂടുതല്‍ അതില്‍ ഉണ്ടാകാതിരിക്കാന്‍ എല്ലാ ഉദ്യോഗസ്ഥരും ജാതി-ലിംഗ-മത-രാഷ്ട്രീയ ഭേദമന്യേ മത്സരിച്ചതോടെ ബുദ്ധി ഓതിയവന്‍ മെല്ലെ സ്കൂട്ടായി.പക്ഷെ അന്ന് കോഴിക്കോട് ജില്ലാ ട്രഷറിയില്‍ ആ അക്കൌണ്ട് തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ വെറുതെ ഒന്ന് ചോദിച്ചു-കോഴിക്കോട്ടെ ശമ്പളം അരീക്കോട്ട് വാങ്ങാന്‍ ഇത് വഴി സാധിക്കുമോ?

വര്‍ഷത്തില്‍ വേനലും വേനലില്‍ വര്‍ഷവും ഒക്കെയായി കാലം പിന്നെയും മാറി മറിഞ്ഞു.ഒരു വലം കാലന്‍ അടിയിലൂടെ കോഴിക്കോട്ട് നിന്നും ഞാന്‍ വീണ്ടും വയനാട്ടിലേക്ക് എത്തി.എന്റെ കൂടെത്തന്നെ പാവം എന്റെ ട്രഷറി സേവിംഗ്‌സ് ബാങ്ക് അക്കൌണ്ടിനും സ്ഥലം മാറ്റം കിട്ടി!പക്ഷെ കോഴിക്കോട്ടെ ചൂടില്‍ നിന്നും വയനാട്ടിലെ തണുപ്പിലേക്കുള്ള ആ മാറ്റം എന്റെ സേവിംഗ്‌സ് ബാങ്ക് അക്കൌണ്ടിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. എന്നെപ്പോലെയുള്ള നാല്പത് പേരുടെ കൂടി മിനിമം ബാലന്‍സ് തുക എപ്പോഴും എന്റെ അക്കൌണ്ടില്‍ കെട്ടിക്കിടക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് ട്രഷറിയിലും കോര്‍ ബാങ്കിംഗ് സൌകര്യം ഏര്‍പ്പെടുത്തിയത്.ഈ കലാപരിപാടി നടക്കുന്നതിനാല്‍ ‘ഇടപാടുകള്‍ക്ക് താമസം നേരിട്ടേക്കാം‘ എന്ന മുന്‍‌കൂര്‍ ജാമ്യം എന്നും ട്രഷറിയില്‍ തൂങ്ങി ആടിയിരുന്നു.അപ്പോഴും ഈ സംഗതി എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ 90 ശതമാനം പേരുടെയും ഉത്തരം നാലക്ക അക്കൌണ്ട് നമ്പറ് പത്തക്കമായി മാറ്റുന്ന പരിപാടി എന്നായിരുന്നു.

കാലം പിന്നെയും കൂലം കുത്തി ഒഴുകി.അഞ്ചാം ക്ലാസ്സില്‍ അഞ്ചാം തവണയും തോറ്റ കോയാമുവിന്റെ മലയാളം ടെക്സ്റ്റ് ബുക്കിന്റെ അവസ്ഥയിലായി എന്റെ ട്രഷറി പാസ്ബുക്ക്. അതൊന്ന് മാറ്റിത്തരാന്‍ ട്രഷറിയില്‍ പലതവണ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടും അവര്‍ ചെവികൊണ്ടില്ല.ശമ്പളമായി എത്തിച്ചേരുന്ന സംഖ്യയും പിന്‍‌വലിക്കുന്ന സംഖ്യയും ഒഴിവുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു മൂലയില്‍ കുത്തിക്കൊള്ളിച്ചെഴുതി കാഷ്യര്‍മാര്‍ ശരിക്കും അതിനെ ആദാമിന്റെ കണക്ക് പുസ്തകമാക്കി.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ഒരു ദിവസം എനിക്ക് കല്പറ്റയിലെ വയനാട് ജില്ലാ ടൂറിസം ഓഫീസില്‍ പോകേണ്ടതായി വന്നത്.ആ ഓഫീസിന് തൊട്ടു താഴെയായിരുന്നു വയനാട് ജില്ലാ ട്രഷറി.കോര്‍ ബാങ്കിങ്ങിന്റെ മഹത്വം മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഒരു പരീക്ഷണം നടത്താന്‍ ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. മാനന്തവാടിയിലെ അക്കൌണ്ടിലുള്ള പണം കല്പറ്റയില്‍ നിന്നും പിന്‍‌വലിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ആ പരീക്ഷണം.

ചെക്ക് പൂരിപ്പിച്ച് ഞാന്‍ പാസ്‌ബുക്കിനൊപ്പം നല്‍കി.എന്റെ പാസ്ബുക്കിന്റെ ദയനീയാവസ്ഥ കണ്ട കൌണ്ടറിലെ ചേച്ചി അതും കൊണ്ട് ഒരു ഷെല്‍ഫിനടുത്തേക്ക് പോയി അതില്‍ നിന്നും ഒരു പുതുപുത്തന്‍ പാസ് ബുക്ക് എടുത്തു!ഇത് മാനന്തവാടിയിലെ അക്കൌണ്ട് ആണെന്നൊന്നും ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ല.ആദ്യ പേജിലെ വിവരങ്ങള്‍ എല്ലാം ചേര്‍ത്തി എന്നോട് ഒരു പുസ്തകത്തിലും ഒപ്പിടുവിച്ച് ,പുതിയ പാസ്ബുക്കും മാനന്തവാടിയിലെ അക്കൌണ്ടില്‍ കിടക്കുന്ന പുതുപുത്തന്‍പണവും നല്‍കിയപ്പോള്‍ കോര്‍ ബാങ്കിങ്ങിനെ ഞാന്‍ നമിച്ചു.

എന്നാലും എന്റെ മനസ്സില്‍ ആ പഴയ ചോദ്യം ഉരുണ്ടു കളിച്ചു - കോഴിക്കോട്ടെ ശമ്പളം അരീക്കോട്ട് വാങ്ങാന്‍ ഇത് വഴി സാധിക്കുമോ? ഇന്ന് അതിനും ഉത്തരമായി.മാനന്തവാടിയിലെ അക്കൌണ്ടിലുള്ള പണം കല്പറ്റയിലെ പാസ്ബുക്ക് ഉപയോഗിച്ച് അരീക്കോട്ട് നിന്നുംഞാന്‍  പിന്‍‌വലിച്ചു. അതാണ് ഡാ കോര്‍ ബാങ്കിംഗ്.അല്ലാതെ നാലക്കം പത്തക്കം ആയി മാറ്റുന്നതല്ല.

Sunday, April 30, 2017

പന്തളം എന്ന് കേട്ടാല്‍ ....

ഈ വര്‍ഷത്തെ എന്‍.എസ്.എസ് മാനവീയം അവാര്‍ഡ് സ്വീകരിക്കാനായി ഞാനും എന്റെ കോളേജിലെ എന്‍.എസ്.എസ് വളണ്ടിയര്‍ സെക്രട്ടറിമാരും ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ പാറ്റൂരിലുള്ള ശ്രീബുദ്ധ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജില്‍ പോയിരുന്നു.എനിക്ക് അന്ന് തന്നെ തിരിച്ചുപോരേണ്ടതിനാല്‍ രാത്രി ഏതെങ്കിലും ബസ്സിന് കയറാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. പെട്ടെന്നാണ് വൈകിട്ട് 6 മണിക്ക് തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന “താമരശ്ശേരി സൂപ്പര്‍ഫാസ്റ്റ് “ നിയന്ത്രണം വിട്ട് എന്റെ മനസ്സില്‍ ഓടിക്കയറിയത്.

പ്രസ്തുത ബസ് ആലപ്പുഴ വഴി ആയിരിക്കും എന്ന നിഗമനത്തില്‍, ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് എന്റെ സഹമുറിയന്‍ അലി അക്ബര്‍ സാര്‍ പരിചയപ്പെടുത്തിയ ‘ആനവണ്ടി’ എന്ന ആപ്പില്‍ കയറി ഞാന്‍ സമയം നോക്കി.ബസ് കോട്ടയം വഴിയാണെന്നും രാത്രി 8.30ന് പന്തളത്ത് കൂടി കടന്നു പോകുമെന്നും മനസ്സിലാക്കി.പാറ്റൂര്‍ നിന്നും വെറും അര മണിക്കൂര്‍ ദൂരത്തില്‍ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലമാണ് പന്തളം എന്ന് കൂടി അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ദൈവനിശ്ചയങ്ങള്‍ക്ക് ഞാന്‍ വീണ്ടും സ്തുതി പാടി.

എന്‍.എസ്.എസ് വേദികളില്‍ ആവശ്യത്തിലധികം ബഹുമാനം കിട്ടുന്നു എന്ന് എനിക്ക് പലപ്പോഴും അനുഭവപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.ഇവിടെയും കാറില്‍ എന്നെ പന്തളത്ത് എത്തിക്കാന്‍ ഒരു വളണ്ടിയറെ ഏല്‍പ്പിച്ചിരുന്നു. കാറിലായതിനാല്‍ ഞാന്‍ ബസ് സ്റ്റാന്റില്‍ നേരത്തെ എത്തുകയും ചെയ്തു. നമസ്കാരം നിര്‍വ്വഹിക്കാനുള്ളതിനാല്‍  പള്ളി അന്വേഷിക്കാന്‍ ഞാന്‍ തൊട്ടടുത്ത് കണ്ട കടയില്‍ കയറി. പള്ളി അല്പം കൂടി മുമ്പിലെ മുക്കട(?) സ്റ്റോപ്പിലാണെന്ന് അദ്ദേഹം അറിയിച്ചു. സ്വന്തം സ്കൂട്ടറില്‍ എന്നെ അവിടെ ആക്കാം എന്നും ചെറുപ്പക്കാരനായ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അന്തം വിട്ടു പോയി.

കടയില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നതിനിടക്ക് ഞാന്‍ കീശയില്‍ നിന്നും ഫോണ്‍ എടുത്തു. കീശയില്‍ മടക്കി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന 2000 രൂപയുടെ നോട്ട് ഫോണില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ച് നിലത്ത് വീണത് എന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടില്ല. കടക്കാരനെ കാത്ത് പുറത്ത് നിന്ന എനിക്ക് നേരെ 2000 രൂപയും നീട്ടി അദ്ദേഹം വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും ഞെട്ടി !ആ മനുഷ്യന്റെ നല്ല മനസ്സിനെ ഞാന്‍ നമിച്ചു.എന്നെ സ്കൂട്ടറില്‍ കയറ്റി പള്ളിയിലേക്ക് പോകും വഴി യാത്രയില്‍ പണം സൂക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ പറ്റി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു തന്നു.പള്ളിക്ക് മുമ്പില്‍ എന്നെ ഇറക്കി അദ്ദേഹം തിരിച്ചു പോകുകയും ചെയ്തു.

നമസ്കാരം നിര്‍വ്വഹിച്ച ശേഷം ഒരു ഓട്ടോയില്‍ കയറി ഞാന്‍ വീണ്ടും പന്തളം കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സി സ്റ്റാന്റില്‍ എത്തി.യൂണിഫോമിട്ട ഒരു കണ്ടക്ടറും രണ്ട് യാത്രക്കാരും മറ്റൊരു ഓട്ടോറിക്ഷക്കടുത്ത് എന്തോ സംസാരിക്കുന്നതിനടുത്താണ് ഞാന്‍ ഓട്ടോ ഇറങ്ങിയത്.സ്റ്റാന്റ് അപ്പോഴേക്കും വിജനമായിരുന്നു. എന്റെ ബസ്സിന്റെ സമയം ആവുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ആ കണ്ടക്ടര്‍ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു അല്പം ഉച്ചത്തില്‍ ചോദിച്ചു - “നിങ്ങളെവിടേക്കാ?”

“താമരശ്ശേരി ബസിന് കാത്ത് നില്‍ക്കുകയാണ്?”

“അതിന് ഇവിടെയാണോ നില്‍ക്കുന്നത് ? ബസ് ഒന്നും ഇനി ഇവിടെ വരില്ല!!”

“ങേ!! പിന്നെ എവിടെ പോകണം?”

“ജങ്ക്ഷനില്‍....”

“ഇവിടെ നിന്ന് അധികം പോകാനുണ്ടൊ?”എന്റെ ബസ് കടന്ന് പോകുന്ന സമയം ആയതിനാല്‍ ഞാന്‍ ആകെ പരവശനായി.

“അല്പം കാത്ത് നില്‍ക്കൂ...ഇവരുടെ പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചിട്ട് ഞാന്‍ നിങ്ങളെ കൊണ്ടു വിടാം....!!”
ശേഷം അദ്ദേഹം ബാഗില്‍ നിന്നും ചെറിയ ഒരു പുസ്തകമെടുത്ത് അതില്‍ നിന്നും ഏതോ ഒരു കെ.എസ്.ആര്‍.ടി.സി സ്റ്റേഷനിലെ നമ്പര്‍ മറ്റെ യാത്രക്കാര്‍ക്ക് നല്‍കി.അവര്‍ ആ നമ്പറില്‍ വിളിച്ച് എന്തൊക്കെയോ ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കി.ശേഷം തൊട്ടടുത്ത് നിര്‍ത്തിയിട്ട ഓട്ടോയില്‍ കയറി.ഡ്രൈവറായി ഈ കണ്ടക്ടറും!!എന്നോടും അതില്‍ കയറാന്‍ അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു.

സ്റ്റാന്റില്‍ നിന്നും അര കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരത്തുള്ള ഒരു ജങ്ക്ഷനില്‍ അദ്ദേഹം എന്നെ ഇറക്കി.ബസ് കാത്ത് നില്‍ക്കേണ്ട സ്ഥലവും കാണിച്ച് തന്നു.പ്രതിഫലമായി ഒന്നും വാങ്ങിയില്ല. പിന്നെയും അര മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞ് താമരശ്ശേരി സൂപ്പര്‍ഫാസ്റ്റ്ല്‍ കയറി ഞാന്‍ യാത്ര തുടരുമ്പോള്‍ അല്പം മുമ്പ് സംഭവിച്ചതെല്ലാം എന്റെ മനസ്സിലൂടെ പിന്നെയും പിന്നെയും ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.അത്യുന്നതങ്ങളില്‍ ദൈവത്തിന് വീണ്ടും വീണ്ടും സ്തുതി.

പന്തളം എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ പണ്ട് മുതലേ ഓര്‍മ്മ വന്നിരുന്നത് ‘പട പേടിച്ച് പന്തളത്ത് ചെന്നപ്പോള്‍ പന്തം കൊളുത്തി പട’ എന്ന ചൊല്ലായിരുന്നു.അത് കഴിഞ്ഞ് വണ്ടൂരില്‍ നിന്നും സ്ഥിരം നിയമസഭയില്‍ എത്തിയിരുന്ന പന്തളം സുധാകരന്‍ എന്ന നേതാവും.പിന്നീട് എന്റെ കൂടെ ഡല്‍ഹിയില്‍ അവാര്‍ഡ് വാങ്ങാന്‍ വന്ന ഷിജിന്‍ വര്‍ഗ്ഗീസ് എന്ന എന്‍.എസ്.എസ് വളണ്ടിയര്‍ ആണ് പന്തളം എന്ന പേര് മനസ്സില്‍ സജീവമാക്കിയിരുന്നത്.ഇപ്പോള്‍ ഈ രണ്ട് അനുഭവങ്ങളും എന്നെ പന്തള പ്രിയനാക്കുന്നു.

Saturday, April 29, 2017

ഇ- ഡിസ്ട്രിക്റ്റിലൂടെ ഒരു സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ്

      ഇ-ഗവേണന്‍സ് ഫോര്‍ ഗുഡ് ഗവേണന്‍സ് എന്ന പേരില്‍ എന്‍.എസ്.എസ് ടെക്നിക്കല്‍ സെല്‍,  വിവിധ സര്‍ക്കാര്‍ ഓഫീസുകളില്‍ നിന്ന് പൊതുജനങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്ന സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകള്‍ ഏതൊക്കെയെന്നും അത് ലഭിക്കുന്നത് എങ്ങനെയെന്നും പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ക്യാമ്പയിന്‍ 2-3 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് നടത്തിയിരുന്നു. അതോടനുബന്ധിച്ച് നടത്തിയ ഒരു ട്രെയ്നിംഗ് പ്രോഗ്രാമില്‍ നിന്ന് കിട്ടിയ അറിവിലൂടെ സര്‍ക്കാറിന്റെ ഇ- ഡിസ്ട്രിക്റ്റ് പോര്‍ട്ടലില്‍ (https://edistrict.kerala.gov.in) ഞാനും ഒരു യൂസര്‍ ഐഡി ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു.കൂടുതല്‍ ഉപയോഗിക്കാത്തത് കാരണം അതിന്റെ ബാക്കി കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം ഞാന്‍ മറന്നു പോവുകയും ചെയ്തു.
     ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസം മൂത്ത മോള്‍ ലുലുവിന് ഇന്ത്യന്‍ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സയന്‍സില്‍ ഡിഗ്രിക്ക്  പ്രവേശനത്തിനായുള്ള അപേക്ഷ സമര്‍പ്പിക്കാനായി ജാതി സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ആവശ്യമായി വന്നു. തിങ്കളാഴ്ച തന്നെ അത് ലഭിക്കുന്നതിനായി അവളെയും കൂട്ടി ഞാന്‍ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെത്തി. വില്ലേജ് ഓഫീസര്‍ സ്ഥലത്ത് ഇല്ലായിരുന്നു.ഉച്ചയോടെ എത്തും എന്നറിഞ്ഞു.പക്ഷെ മോളുടെ അപേക്ഷയുടെ കൂടെ എന്റെ വരുമാനം അറിയാനായി സാലറി സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റും വേണം എന്ന് പറഞ്ഞതോടെ അന്നത്തെ ശ്രമം നിര്‍ത്തി വച്ചു.പിറ്റെ ദിവസം ഞാന്‍ കോളേജില്‍ പോയി അത് വാങ്ങാനും തീരുമാനിച്ചു.പക്ഷെ അന്ന് എനിക്ക് കോളേജില്‍ പോകാന്‍ സാധിച്ചില്ല.

     നോണ്‍ ക്രീമിലെയര്‍ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റിന് ശമ്പളവരുമാനം പരിഗണിക്കില്ല എന്ന് അറിഞ്ഞതിനാല്‍, പെട്ടെന്നാണ് എനിക്ക് ഇ-ഡിസ്ട്രിക്റ്റ് പോര്‍ട്ടല്‍ വഴി ഒരു ശ്രമം നടത്താനുള്ള ഉള്‍വിളി വന്നത്.അതു പ്രകാരം ലോഗിന്‍ ചെയ്ത് നോക്കിയപ്പോള്‍ ജാതി സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് അക്കൂട്ടത്തില്‍ കണ്ടു. ഉടന്‍ മകളുടെ വിവരങ്ങള്‍ കൊടുത്ത് രെജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്തു.അടുത്ത സ്റ്റെപ്പില്‍ ചോദിച്ചത് ചില പ്രമാണങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു. ഒന്ന് റേഷന്‍ കാര്‍ഡ് , ജാതി തെളിയിക്കുന്നതിനുള്ള എന്തെങ്കിലും രേഖ (ഞാന്‍ എന്റെ എസ്.എസ്.എല്‍.സി ബുക്കിന്റെ ഒന്നാം പേജ് സ്കാന്‍ ചെയ്ത് വച്ചു). പിന്നെ ഒരു അഫിഡവിറ്റും. ഇത് എന്ത് എന്ന് അറിയാത്തതിനാല്‍ വെള്ളക്കടലാസില്‍ എഴുതി ഉണ്ടാക്കിയ ‘മേല്‍ വിവരങ്ങള്‍ എന്റെ അറിവില്‍ പെട്ടിടത്തോളം സത്യമാണെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു’ എന്ന സത്യവാങ്മൂലവും സ്കാന്‍ ചെയ്തു കയറ്റി.

     ഫീസടക്കാനുള്ള അടുത്ത സ്റ്റേജില്‍ ഞാന്‍ വെറുതെ ഒന്ന് നോക്കി.അപേക്ഷ ഫീസ് 5 രൂപ , സര്‍വീസ് ചാര്‍ജ്ജ് 10 രൂപ! അതെ വാതിലിനെക്കാളും വലിയ ഉമ്മറപ്പടി.15 രൂപ നെറ്റ് ബാങ്കിംഗ് വഴി അടച്ചപ്പോഴാണ് അവിടെയും എന്തോ ചാര്‍ജ്ജ് അധികമെടുത്തതായി മനസ്സിലായത്. ഏതായാലും എല്ലാം അപ്‌ലോഡ് ആയപ്പോള്‍ എനിക്കും ഒരു സംശയം.ഈ ചെയ്തത് തന്നെയോ ഇതിന്റെ രീതി(അത് തന്നെയായിരുന്നു രീതി)!! അധികം ആലോചിക്കാതെ അതിനെ വിട്ട് ഞാന്‍ എന്റെ മറ്റു ജോലികളില്‍ മുഴുകി.

     പിറ്റെ ദിവസം 10 മണിയോടെ ഞാന്‍ കോളേജിലേക്ക് ബസ് കയറി.ചുരം കയറി ബസ് കല്പറ്റ എത്താന്‍ നേരത്ത്, കാസ്റ്റ് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റിനുള്ള അപേക്ഷ അംഗീകരിച്ചതായി ഒരു എസ്.എം.എസ് വന്നു.ഉടന്‍ ഇ-ഡിസ്ട്രിക്ടില്‍ ഞാന്‍ ലോഗിന്‍ ചെയ്തു.അത്ഭുതം - അതാ ലുലുവിന്റെ കാസ്റ്റ് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് !! (നോണ്‍ ക്രീമിലെയര്‍ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് അല്ല). അപേക്ഷയില്‍ തല്‍ക്കാലം അപ്‌ലോഡ് ചെയ്യാനുള്ള സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് കിട്ടിയ സന്തോഷത്തോടെ ഞാന്‍ യാത്ര തുടര്‍ന്നു.

    നമ്മുടെ മിക്ക സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകളും കിട്ടാനുള്ള നടപടിക്രമങ്ങള്‍ മിക്കപ്പോഴും ഇത്രയേ ഉള്ളൂ.നമ്മില്‍ പലര്‍ക്കും അറിയാത്തത് കാരണം അത് നീണ്ടു പോകുന്നു എന്ന് മാത്രം.ഇ-ഡിസ്ട്രിക്റ്റ് പോര്‍ട്ടലില്‍ ഒരാളുടെ രെജിസ്റ്റ്രേഷന്‍ വഴി അയാളുടെ മുഴുവന്‍ കുടുംബാംഗങ്ങള്‍ക്കും മാസത്തില്‍ 10 സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റിന് വരെ അപേക്ഷിക്കാം. ഏതൊക്കെ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകള്‍ ലഭ്യമാകും എന്നത് സൈറ്റില്‍ കയറി നോക്കുക തന്നെ വേണം. 

അപ്പോള്‍ വേഗം ഇ-ഡിസ്ട്രി‌ക്ടില്‍ ഒരു യൂസര്‍ ഐഡി ഉണ്ടാക്കിയിട്ടോളൂ. ആവശ്യമുളപ്പോള്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്താം.


വീണ്ടും എന്‍.എസ്.എസ് അവാര്‍ഡ്

             2012  ഫെബ്രുവരി മാസം... ടെക്നിക്കല്‍ സെല്‍ എന്‍.എസ്.എസ് യൂണിറ്റുകളുടെ അവാര്‍ഡ് പ്രഖ്യാപനം വന്നു.കോഴിക്കോട് ഗവ. എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജ് നാല് അവാര്‍ഡുകളോടെ മികവ് പുലര്‍ത്തിയപ്പോള്‍ അത് അവാര്‍ഡ് പെരുമഴയുടെ ഒരു തുടക്കമായിരുന്നു എന്ന് ആരും നിനച്ചില്ല....പിന്നീട് നടന്നത് ഒരു ചരിത്രപ്രയാണം

             ടെക്നിക്കല്‍ സെല്‍ എന്‍.എസ്.എസ് യൂണിറ്റുകളുടെ ഈ വര്‍ഷത്തെ അവാര്‍ഡ് പ്രഖ്യാപനം രണ്ട് ദിവസം മുമ്പ് നടന്നു.മൂന്ന് അവാര്‍ഡുകളുമായി വയനാട് ഗവ. എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജ് മികവ് കാണിക്കുമ്പോള്‍ മറ്റൊരു യൂണിറ്റിനെയും നല്ലവരായ കുറെ സോഷ്യല്‍ എഞ്ചിനീയര്‍മാരെയും വാര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ സാധിച്ചതില്‍ അഭിമാനിക്കുന്നു.അഞ്ച് വര്‍ഷത്തിന് ശേഷം, കേരളത്തിലെ മികച്ച പ്രോഗ്രാം ഓഫീസര്‍മാരില്‍ ഒരാളായി വീണ്ടും തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതില്‍ സര്‍വ്വശക്തനായ ദൈവത്തിന് സ്തുതി നേരുന്നു.എന്നും പ്രോത്സാഹനം നല്‍കിയ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ നന്ദി.

വാല്‍ : എല്ലാ സ്വീകരണങ്ങളും കഴിഞ്ഞ ശേഷമേ ചെലവ് ചെയ്യൂ (വരുമാനം അറിഞ്ഞിട്ടല്ലേ ചെലവ് തീരുമാനിക്കാന്‍ പറ്റൂ) !!

Monday, April 24, 2017

അരിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടം - 2

             അരിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങുമ്പോള്‍ മഞ്ഞ നിറത്തിലുള്ള ഒരു ബോര്‍ഡില്‍ കറുത്ത അക്ഷരങ്ങളില്‍ ഒരു കുറിപ്പ് കാണാം - "പുഴയില്‍ ഇറങ്ങരുത്.പാറ വഴു വഴുപ്പുള്ളതാണ്.ഏതു സമയ്ത്തും മലവെള്ളം വരാം....പുഴയിലെ പാറയില്‍ അപകടം പതിയിരിക്കുന്നു”. സാധാരണ എല്ലാ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളിലും കാണുന്ന പോലെ പഴകിത്തുരുമ്പിച്ച ആ ബോഡ് വായിച്ചുപോകാനേ ഏതു സഞ്ചാരിയും മിനക്കെടൂ. പക്ഷെ ഈ മാര്‍ച്ച് മാസത്തിലെ കൊടും വേനലില്‍ പോലും ഇവിടെ വീവന്‍ പൊലിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ അശ്രദ്ധയുടെ ആഴം കൂടി അത് വെളിവാക്കുന്നു.

            നീണ്ട് പറന്ന് കിടക്കുന്ന പാറകളും അതില്‍ വെള്ളത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്ക് ഉണ്ടാക്കിയ ചെറിയ കുഴികളും ആണ് ഞങ്ങളെ വരവേറ്റത്. കുഴികളില്‍ എല്ലാം മലിന ജലം തളം കെട്ടി നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. കെട്ടി നില്‍ക്കുന്നത് കാരണം മലിനമായതാണവയില്‍ പലതും.പ്ലാസ്റ്റിക് ഇട്ട് നശിപ്പിച്ചതായി ഒന്നും ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടില്ല. അധികം സന്ദര്‍ശകര്‍ ഇല്ലാത്തതിനാലും പാറയുടെ വലിപ്പവും ഒരു ഭീകരാന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
            മിനുസമേറിയ പാറയിലൂടെ “വെള്ളച്ചാട്ടം” കാണാന്‍ നീങ്ങിയെങ്കിലും ചെറിയ ഒരു നീരൊഴുക്ക് മാത്രമേ അവിടെ കാണാന്‍ സാധിച്ചുള്ളൂ. അത് ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടമാണെന്ന് പറയാന്‍ ഞങ്ങളുടെ ഇക്കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് യാത്രകളിലും കണ്ട വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങള്‍ സമ്മതിച്ചില്ല. 20-25 വയസ്സിനിടക്കുള്ള കുറച്ച് പേര്‍ അല്പം മുകളില്‍ കുളിക്കുന്നത് കണ്ടു. അല്പം താഴെ വെള്ളത്തില്‍ ഇറങ്ങാന്‍ പറ്റുന്ന ഒരു സ്ഥലം നോക്കി ബിന്‍ഷിദ് ഞങ്ങളെ നയിച്ചു. കുളിക്കാന്‍ എനിക്ക് പദ്ധതി ഇല്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ അവിടെ ഇറങ്ങി ഞങ്ങള്‍ ഒന്ന് പോസ് ചെയ്തു.
            2015ലെ വേനലവധിക്ക് കോഴിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടത്തില്‍ പോയപ്പോള്‍ പറ്റിയ അബദ്ധം ഇവിടെയും ഉണ്ടാകരുത് എന്ന് കരുതി കുട്ടികള്‍ എക്സ്ട്ര ഡ്രെസ്സും തോര്‍ത്തും കരുതിയിരുന്നു. കുളിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഇടം കണ്ടതോടെ വെള്ളത്തിലിറങ്ങാന്‍ ഞാന്‍ തന്നെ അവരെ നിര്‍ബന്ധിച്ചു. അവര്‍ അല്പം ഭയം കാണിച്ചപ്പോള്‍ ഞാനും അവരുടെ കൂടെ ഇറങ്ങി. അങ്ങനെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം എന്ന് തന്നെ പറയാം ഞാന്‍ വെള്ളത്തില്‍ മുങ്ങിക്കുളിച്ചു !
             ഞാന്‍ ഇറങ്ങിയതോടെ മക്കള്‍ക്ക് കൂടുതല്‍ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും പോകാനും അനിയന്റെ മക്കള്‍ക്ക് നീന്താനും ഒക്കെ ഉള്‍വിളികള്‍ ഉണ്ടായി. മാക്സിമം എന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ഉയരത്തില്‍ വെള്ളമുള്ള സ്ഥലങ്ങളില്‍ മാത്രം ഞാന്‍ അവരെ  അനുവദിച്ചു (എന്റെ മേല്‍നോട്ടത്തില്‍ തന്നെ).പാറക്ക് മുകളില്‍ നിന്നും ചാടുമ്പോള്‍ വെള്ളത്തിനടിയിലെ പാറ ശ്രദ്ധിച്ചില്ലെങ്കില്‍ പരിക്ക് പറ്റാന്‍ സാധ്യത വളരെക്കൂടുതലാണ്.
             മുങ്ങിക്കുളി തുടങ്ങിയതോടെ ചാലിയാറില്‍ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞങ്ങള്‍ കുളിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് നടത്തിയിരുന്ന ഒരു കുഞ്ഞു മത്സരവും ഞാനും എന്റെ മക്കളും കൂടി നടത്തി.വെള്ളത്തില്‍ ശരിക്കും മുങ്ങാന്‍ പോലും അറിയാത്ത ലൂന മോളും സ്പോര്‍റ്റ്സ്മാന്‍ സ്പിരിറ്റില്‍ അതില്‍ പങ്കെടുത്തു.
video

             വയനാട്ടിലെ എടക്കല്‍ ഗുഹയെ അനുസ്മരിക്കുന്ന ഒരു പാറ ഇവിടെയും ഉണ്ട്. രണ്ട് പാറകള്‍ക്ക് ഇടയില്‍ കുടുങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന പാറ അഥവാ എടക്കല്ല്. വെള്ളത്തില്‍ ഒരു വസ്തുവിന് ഭാരം കുറയും എന്നത് ആ ഭീമന്‍ പാറ ‘തലയിലേറ്റി’ ഞാന്‍ തെളിയിച്ചു.

             അഞ്ചര വരെയാണ് സമയം എന്ന് പ്രവേശിക്കുമ്പോള്‍ സെക്യൂരിറ്റി ജീവനക്കാരന്‍ അറിയിച്ചിരുന്നു.വെറും അര മണിക്കൂറേ ആസ്വദിക്കാന്‍ സാ്ധിക്കുകയുള്ളൂ എന്നായിരുന്നു എന്റെ ധാരണ. പക്ഷെ അഞ്ചരക്കും അവിടെ ആളുകള്‍ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവസാനം ആറേ കാലിനാണ് ആ വിസില്‍ മുഴങ്ങിയത്.ഗൈഡ് ബിന്‍ഷിദിന്റെ കൂടെ ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്ത് ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ച് നടന്നു.

           അരീക്കോട് നിന്നും 30 കിലോമീറ്ററോളം ദൂരമുണ്ട് അരിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലേക്ക്.മുക്കം കഴിഞ്ഞ് അഗസ്ത്യന്‍മുഴിയില്‍ എത്തി വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞ് തിരുവമ്പാടി നിന്ന് പുല്ലൂരാം‌പാറ വഴി ആനക്കാം‌പൊയില്‍ പോകുന്ന വഴിയിലാണ് ഇത്. മാര്‍ച്ച് - ഏപ്രിലില്‍ പോയാല്‍ വെള്ളച്ചാട്ടം കാണില്ല പകരം വെള്ളത്തില്‍ ചാടാം !!പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് അപ്രതീക്ഷിത മഴ മാത്രം.മഴ പെയ്യുമ്പോഴും തൂങ്ങി നില്‍ക്കുമ്പോഴും ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടവും സുരക്ഷിതമല്ല എന്ന് എന്നും ഓര്‍മ്മിക്കുക.
ഫെസിലിറ്റേഷന്‍ സെന്റര്‍ ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ :9447278388

Sunday, April 16, 2017

അരിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടം - 1

              മധ്യവേനല്‍ അവധിക്കാലം തുടങ്ങിയത് മുതല്‍ എന്റെ മക്കളും അയല്പക്കത്തെ കുട്ടികളും പല തരത്തിലുള്ള കളികളില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടു വന്നിരുന്നു. എന്നാല്‍ അവധിക്കാലം ആദ്യത്തെ പത്ത് ദിവസം പിന്നിട്ടതോടെ വിരുന്ന് പോക്ക് തുടങ്ങി , അതോടെ കളിയാരവവും കുറഞ്ഞ് വന്നു.പലരും കുടുംബ സമേതം വിനോദയാത്രക്കും പോകാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ എന്റെ മക്കളും എന്നെ നിര്‍ബന്ധിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.ഫെബ്രുവരി അവസാനമാണ് കൊച്ചിന്‍-മുസ്രിസ് ബിനാലെ കാണാന്‍ കുടുംബ സമേതം പോയതും ആതിരപ്പിള്ളി അടക്കം പല വിനോദ സഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങളും സന്ദര്‍ശിച്ചതും.പക്ഷെ കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു , ഈ അവധിക്കാലത്ത് എന്ത് ചെയ്തു എന്നതാണ് സ്കൂള്‍ തുറക്കുമ്പോഴുള്ള ബില്ല്യണ്‍ ഡോളര്‍ ചോദ്യം പോലും!!

                   കോളേജില്‍ വെക്കേഷന്‍ ഡ്യൂട്ടി ഉള്ളതിനാലാണ് എനിക്ക് യാത്ര പോകാന്‍ തരമാകാതിരുന്നത്. എന്റെ വെക്കേഷന്‍ ഡ്യൂട്ടി കഴിയുമ്പോഴേക്കും ലുഅ മോള്‍ക്ക് ഗിഫ്റ്റഡ് ചില്‍ഡ്രന്‍ പ്രോഗ്രാമിന്റെ ക്യാമ്പ് തുടങ്ങും.പിന്നെ മെയ് മാസത്തിലേ ടൂര്‍ നടക്കൂ.മെയ് ആദ്യവാരത്തില്‍ എം.എസ്.സി സൈക്കോളജി പരീക്ഷയും അവസാ‍ന വാരത്തില്‍ നോമ്പും.ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ മെയ് മാസത്തില്‍ കിട്ടുന്ന ചുരുങ്ങിയ ദിവസത്തില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിലേ ഒരു ടൂര്‍ പോകാന്‍ സാധിക്കൂ.

            അനിയന്മാരുടെ മക്കളും പെങ്ങളുടെ മോനും അവധി ആഘോഷിക്കാനായി എന്റെ വീട്ടില്‍ എത്തിയതോടെ എന്റെ മേലുള്ള ലുഅ മോളുടെ സമര്‍ദ്ദം കൂടി വന്നു - എല്ലാവരും ഓരോ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകുന്നു, നമുക്കും എങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഒന്ന് പോയി വരണം. അത് ആനക്കയം കൃഷിത്തോട്ടത്തിലേക്കായാലും മതി!!

            പെട്ടെന്നാണ്  ബ്ലോഗിണി കൂടിയായ ശബ്‌ന പൊന്നാടിന്റെ അരിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലേക്കുള്ള ഒരു യാത്രാവിവരണം ആഴ്ചകള്‍ക്ക് മുമ്പ് വാരാദ്യമാധ്യമത്തില്‍ വായിച്ചത് ഓര്‍മ്മ വന്നത്.അപ്പോഴേക്കും സമയം രണ്ട് മണിയോട് അടുത്തിരുന്നു. ഞാന്‍ ഉടന്‍ ഗൂഗിളില്‍ കയറി ഒന്ന് അരിച്ച് പെറുക്കി.കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ തിരുവമ്പാടിയില്‍ നിന്നും ആനക്കാം‌പൊയിലിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിലാണ് അരിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടം എന്ന് ഗൂഗിള്‍ വിവരം തന്നു.

                ഉടന്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു ബള്‍ബ് മിന്നി.അതുപ്രകാരം, ഇപ്പോള്‍ എന്റെ കോളേജിലെ എൻ.എസ്.എസ് വളണ്ടിയറും തിരുവമ്പാടി സ്വദേശിയുമായ ബിന്‍ഷിദ് ഉമ്മറിനെ ഞാന്‍ വിളിച്ചു വിവരങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു. അവന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് വഴികാട്ടിയായി വരാം എന്ന് പറഞ്ഞതോടെ, മൂന്ന് മണി കഴിഞ്ഞ് ഞാനും എന്റെ മൂന്ന് മക്കളും,പെങ്ങളും അവളുടെ മകനും,രണ്ട് അനിയന്മാരുടെയും മൂന്ന് മക്കളും അടങ്ങുന്ന ഒമ്പതംഗ സംഘം ഒരു മാരുതി ആൾട്ടോ കാറിൽ അരിപ്പാറ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി.
              അരീക്കോട് നിന്നും മുക്കം അഗസ്ത്യന്മുഴിയിൽ എത്തി വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞ് നാലോ അഞ്ചോ കിലോമീറ്റർ പിന്നിട്ട് ഞങ്ങൾ തിരുവമ്പാടിയില്‍ എത്തി.പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ ബിൻഷിദ് ഒരു സ്കൂട്ടറിൽ അവിടെ കാത്തിരുന്നിരുന്നു. ഇനിയും 12 കിലോമീറ്ററോളം യാത്രയുണ്ട് എന്നും അത്യാവശ്യം നല്ല കയറ്റമാണെന്നും പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് പിൻ സീറ്റിലേക്ക് നോക്കി. പിന്നെ ബിൻഷിദിന്റെ പിന്നാലെ വണ്ടി വിട്ടു.

                    പറഞ്ഞ ദൂരം അത്രയും ഓടിയ ശേഷം ബിൻഷിദ് പെട്ടെന്ന് ഒരു ഇടവഴിപോലെയുള്ള ഒരു ചെമ്മൺ പാതയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. ഇളകിപ്പറിഞ്ഞ കല്ലുകളും കുഴിയും നിറഞ്ഞ ഒരു ഇറക്കത്തിലെത്തി. കാറിന് മുന്നോട്ട് പോകാൻ സാധിക്കുമോ എന്ന സംശയം ഉയർന്നതിനാൽ എല്ലാവരെയും അവിടെ ഇറക്കി. സംശയം തീർക്കാൻ കൃത്യം ഒരു വണ്ടി തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു. താഴെ പാർക്കിംഗ് ഉണ്ടെന്നും വണ്ടി പോകുമെന്നും പറഞ്ഞതോടെ ഞാൻ സൂക്ഷിച്ച് ഇറക്കം ഇറങ്ങി.

                   തിരിച്ച് പോകാൻ നല്ല വഴി ഉണ്ടെന്നും അതു വഴി പോകാമെന്നും ടിക്കറ്റ് കൌണ്ടറിൽ ഇരിക്കുന്നയാൾ പറഞ്ഞു.മുതിർന്നവർക്ക് 10 രൂപ ടിക്കറ്റും കുട്ടികൾക്ക് സൌജന്യമായും അരിപ്പാറയിലേക്ക് പ്രവേശനം നൽകുന്നു. ടിക്കറ്റെടുത്ത് ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. സ്വകാര്യ വ്യക്തികളുടെ സ്ഥലങ്ങളാണ് വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലേക്കുള്ള പാതയുടെ ഇരു വശവും.

(തുടരും...)

Friday, April 14, 2017

എന്റെ വിഷു അനുഭവം

ദു:ഖ വെള്ളിയും വെള്ളിയാഴ്ചയും എല്ലാ വര്‍ഷവും ഒരുമിക്കാറുണ്ട് !! പക്ഷെ വിഷു അതിലേക്ക് എത്തിച്ചേരുന്നത് എന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍ ആദ്യമായാണ് വരുന്നത്. ഇന്നലെ യേശു കൃഷ്ണന്‍ എന്ന് മോളുടെ നാക്ക് പിഴ്ച്ചപ്പോള്‍ കേട്ടത് എനിക്ക് ഏറെ ഹൃദ്യമായി തോന്നുകയും ചെയ്തു.

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഇഹലോകവാസം വെടിഞ്ഞ എന്റെ പ്രിയ പിതാവിന്റെ ഒരു കര്‍മ്മം ഈ ദിനത്തില്‍ ഞാന്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു.

വര്‍ഷങ്ങളായി ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ പറമ്പിലെ പണികള്‍ എടുക്കുന്നത് ഗോപാലേട്ടന്‍ ആയിരുന്നു. കുഞ്ഞന്‍ കാക്ക  മരിച്ചതോടെയാണ് ഗോപാലേട്ടന്‍ ആ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തത്. ഇപ്പോഴും ഒരു സഹായിയെയും കൂട്ടി ഗോപാലേട്ടന്‍ ആ കാര്യങ്ങള്‍ ഭംഗിയായി നിര്‍വ്വഹിക്കുന്നു.

വിഷുപ്പുലരിയില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ തലേ ദിവസം ബാപ്പയുടെ അടുത്ത് ചെറിയ ഒരു പൊതി ഉണ്ടാകും. ഗോപാലേട്ടനുള്ള വിഷുക്കോടി ആണ് അതിനുള്ളില്‍ ഉണ്ടാകുക. ബാപ്പക്ക് ആരോഗ്യമുള്ള കാലത്ത് ബാപ്പ തന്നെയായിരുന്നു അത് വാങ്ങിയിരുന്നത്. പിന്നീട് വിഷുവിന് ഒരാഴ്ച മുമ്പെ ഞങ്ങളോട് ആരോടെങ്കിലും വാങ്ങിപ്പിക്കും.വിഷു ദിനത്തില്‍ ഉപ്പാക്ക് ഒരു വാഴക്കുലയോ പച്ചക്കറികളോ പായസമോ കൊണ്ട് ഗോപാലേട്ടന്‍ എത്തും. ഗോപാലേട്ടനുള്ള ഓണക്കോടി ബാപ്പയും നല്‍കും.

 ബാപ്പ മരിച്ചതിന്റെ തൊട്ടടുത്ത വര്‍ഷത്തില്‍ ഉമ്മ ആ പതിവ് തെറ്റിക്കാതെ തുടര്‍ന്നു.അന്ന് ഗോപാലേട്ടന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞത് ഇന്ന് ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ കണ്ണും നിറയുന്നു. പിന്നീട് എല്ലാ വര്‍ഷവും മുടങ്ങാതെ ആ ചടങ്ങ് ഉമ്മ തുടര്‍ന്നു വരുന്നു. ഇന്ന് രാവിലെയും എന്റെ കുഞ്ഞുമോനും അനിയന്റെ മോനും ഉമ്മയും ചേര്‍ന്ന് ഗോപാലേട്ടനുള്ള ആ സമ്മാനം കൈമാറി.
വിഷു ഞങ്ങള്‍ ആഘോഷിക്കാറില്ല.പക്ഷെ അവരുടെ സന്തോഷത്തില്‍ പങ്കുചേരാറുണ്ട്. വിഷു ആശംസകള്‍ നേരാറുണ്ട്. കുട്ടികളുടെ വാരികയായ ബാലഭൂമി കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം സംഘടിപ്പിച്ച ‘വിഷുക്കണി ഒരുക്കല്‍ ‘ മത്സരത്തില്‍ ഒന്നാം സ്ഥാനം നേടിയത് ഇതുവരെ യഥാര്‍ത്ഥ വിഷുക്കണി ഒരുക്കിയിട്ടില്ലാത്ത എന്റെ രണ്ടാമത്തെ മോള്‍ ആതിഫ ജും‌ല ആയിരുന്നു.

ഹിന്ദു,മുസ്‌ലിം,കൃസ്ത്യന്‍ എന്ന വേര്‍തിരിവില്ലാതെ  കേരളത്തിലെങ്കിലും ജീവിക്കാന്‍ സാധിക്കാന്‍ എല്ലാ മതവിശ്വാസികളും പരസ്പരം ബഹുമാനിക്കട്ടെ.

ശ്രീ വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ വരികള്‍ കൂടി കുറിക്കട്ടെ.
“ഏത് ധൂസര സങ്കല്പങ്ങളില്‍
വളര്‍ന്നാലും
ഏതു യന്ത്രവല്‍കൃത ലോകത്തില്‍
പുലര്‍ന്നാലും
മനസ്സിലുണ്ടാകട്ടെ
ഗ്രാമത്തിന്‍ വിശുദ്ധിയും
മണവും മമതയും
ഇത്തിരി കൊന്നപ്പൂവും....”

എല്ലാവര്‍ക്കും വിഷു ആശംസകള്‍ നേരുന്നു.
(ഒരു പഴയ വിഷു ഓര്‍മ്മ ഇവിടെ)


Thursday, April 06, 2017

ഒരു സക്ഷന്‍ മെഷീനിന്റെ കഥ

2016ലെ എൻ.എസ്.എസ് സപ്തദിന ക്യാമ്പിന്റെ ഭാഗമായി ഞങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്ത വർക്ക് മാനന്തവാടി ജില്ലാ ആശുപത്രിയിലെ ഉപകരണങ്ങളുടെയും ഫർണ്ണീച്ചറുകളുടെയും അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ ആയിരുന്നു. ഇത് ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾക്ക് അറിയുമോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഉത്തരം ഉത്തരത്തിലേക്കുള്ള നോട്ടമാകും. എങ്കിലും ആ വെല്ലുവിളി ഞങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു.

കേടായി കിടക്കുന്ന സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് മുൻ‌കൂട്ടി ഞങ്ങൾ വാങ്ങിയിരുന്നു.പക്ഷെ ക്യാമ്പിന് ചെന്നപ്പോഴാണ് അതിലൊന്നും കൈ വയ്ക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് അനുവാദമില്ല എന്ന് മനസ്സിലായത്.പക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ കപ്പാസിറ്റി മനസ്സിലാക്കിയ ഒരു ഹെഡ് നഴ്സ്  കാഷ്വാലിറ്റിക്ക് മുകളിലെ ഉപകരണങ്ങളുടെ ‘അത്യാഹിത വിഭാഗം’ ഞങ്ങൾക്ക് കാണിച്ചു തന്നു.

“ഇതിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് നന്നാക്കാൻ പറ്റുന്നത് ഏത് നന്നാക്കിയാലും ഏറെ ഉപകാരമായിരിക്കും...” ലക്ഷക്കണക്കിന് രൂപയുടെ കേടായ സാധനങ്ങൾ കാണിച്ചു തന്നു കൊണ്ട് അവർ പറഞ്ഞു.

ആദ്യത്തെ അമ്പരപ്പിൽ നിന്നും മുക്തരായ ഞങ്ങൾ ഓരോ ഉപകരണത്തെയും കൌതുകത്തോടെ നോക്കി.അവയുടെ ഊരും പേരും ഉപയോഗവും അറിയാത്തതിനാൽ കൂടുതൽ ഒന്നും ആലോച്ചില്ല.കഴിയുന്നത് എല്ലാം റിപ്പയർ ചെയ്തിട്ട് തന്നെ കാര്യം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു.

“മാഡം....ആ സാധനം എന്താ ?” നിഷാദിന്റെ കണ്ണ് ഉടക്കിയത് കാണാൻ അത്യാവശ്യം വലിപ്പമുള്ള ഒരു ഉപകരണത്തിൽ ആയിരുന്നു.

“അതാണ് സക്ഷൻ മെഷീൻ...” നഴ്സ് മറുപടി കൊടുത്തു.

“ഓ...ഇതാണ് അത് അല്ലെ...എടാ നമുക്ക് എഞ്ചിനീയറിംഗ് ഗ്രാഫിക്സിൽ പഠിക്കാനുണ്ട്...” അവൻ ആരോടോ പറഞ്ഞു.

“അത്...ഒറിജിനലി കേട് ആയത് തന്നെയാണോ?” നിഷാദിന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം.

“സാധനം ഒറിജിനൽ തന്നെയായിരുന്നു...പക്ഷെ റിപ്പയർ ചെയ്യാൻ ആരെയും കിട്ടിയില്ല...” നഴ്സ് അല്പം വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“മാഡം കരയണ്ട...അത് ഞാൻ ഏറ്റു...ഇപ്പോ ശരിയാക്കിത്തരാ....ടൂൾ കമ്മിറ്റീ... ആ സ്പാനറും സ്ക്രൂ ഡ്രൈവറും വരട്ടെ....” നിഷാദിന്റെ ആവശ്യം കേൾക്കേണ്ട താമസം ആരോ അതെടുക്കാൻ ഓടി.

“ഇതിന് ഏകദേശം എത്ര രൂപ വില വരും...?”  നിഷാദിന്റെ അടുത്ത സംശയം.

“അതെന്തിനാ? നന്നാക്കിയിട്ട് കൊണ്ടു പോകാനോ?”

“ഏയ്...ആബിദ് സാറിന് ലിസ്റ്റ് കൊടുക്കാനാ...”

“പതിനായിരം രൂപക്കടുത്ത്...”

“പതിനാ......യിരം....രൂവാ....!!എങ്കി ഇത് ശര്യാക്കീട്ട് തന്നെ കാര്യം....എന്താ പെങ്കുട്ട്യേളെ....ഇങ്ങൾ എല്ലാരും നോക്കി നിക്ക്ണത്...അഴിക്ക് വേഗം...”

“എന്ത്?”

“സ്ക്രൂ...ഈ മെഷീനിന്റെ ...ഞാൻ പിടിച്ച് തരാം....” നിഷാദ് മെഷീനിന്റെ ചുറ്റും കയ്യിട്ട് പിടിച്ചു. മറ്റുള്ളവർ സ്ക്രൂ ഓരോന്നായി അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.

“എന്താ...ഒരു ഒരു...” നിഷാദിന് ഒരു പന്തികേട് തോന്നി.”ഏയ്...ഒരു പ്രശ്നവും ഇല്ല...കമോൺ...കണ്ടിന്യൂ....”

“സ്ക്ര്യൂ മുഴുവൻ അഴിച്ചു....”

“ഓകെ...ഇനി അതിനകത്തെ ആ കുഞ്ഞിപ്പാത്രം എടുക്കണം...അത് ഞാൻ തന്നെ എടുക്കാം...” നിഷാദ് ഉപകരണത്തിന്റെ മുകളിലത്തെ ടോപ് മാറ്റി.ഉടൻ അവിടെയാകെ ഒരു ദുർഗന്ധം പരന്നു. ചുറ്റും നിന്നവരെല്ലാം ഗന്ധം സഹിക്കാനാകാതെ ഒഴിഞ്ഞ് മാറി. നിഷാദ് ആ പാത്രത്തിൽ തൊട്ടതും കൈ വലിച്ചു - കൊഴുത്ത ഒരു ദ്രാവകം ആയിരുന്നു അതിനകത്ത്.

“ഇങ്ങളെല്ലാരും എന്താ നായ തൊട്ട കലം പോലെ മാറി നിക്ക്ണത്....ആ ചേച്ചിനെ ബേഗം വിളിക്ക്...ഹൊ... ഇതെന്തൊരു ഹലാക്കിലെ മണമാ....” നിഷാദും മൂക്ക് പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. അല്പ സമയത്തിനകം തന്നെ നഴ്സ് സ്ഥലത്തെത്തി.

“ചേഛീ...ഇതെന്താ ഇതിൽ സ്റ്റോക്ക് ചെയ്തു വച്ചത്....മണത്ത്ട്ട് നിക്കാൻ വയ്യ...” നിഷാദ് പറഞ്ഞു.

“അയ്യേ....അതിൽ കയ്യിട്ടോ?” നഴ്സ് ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

“ആ...കൈ ഇട്ടതല്ല...കൈ വിട്ടതാ....എന്താ പ്രശ്നം?”

“അത്....ഈ ഉപകരണം ശരീരത്തിനകത്തെ രക്തം,ചലം,കഫം തുടങ്ങീ അനാവശ്യ ദ്രാവകങ്ങളെ വലിച്ചെടുക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നതാ.... ഗർഭിണികളുടെയും മറ്റും....”

“മതി....മതി....ഇതൊക്കെ ഒന്ന് ആദ്യം പറഞ്ഞ് തന്നൂടെയ്ന്യോ ന്റെ ചേച്ചീ....ഇഞ്ഞി അതല്ല പ്രശ്നം...”

“കൈ നല്ലവണ്ണം സോപ്പും ഡെറ്റോളും ഇട്ട് കഴുകണം...”നഴ്സ് പറഞ്ഞു.

“അത് നമ്മൾ നൂറ്റൊന്ന് വട്ടം കഴുകിട്ടേ ചോറ് തിന്നൂളൂ....അതല്ല പ്രശ്നം...”

“പിന്നെന്താ പ്രശ്നം....ഇനി അതങ്ങ് അടച്ചോളൂ....”

“അത് തന്നെയാ പ്രശ്നം....ആകെ ണ്ടായിന്യ ഒരു സ്ക്രൂ ഡ്രൈവർ ഇതിന്റുള്ളിലെ ആ കുഞ്ഞിപ്പാത്രത്തിലെ ചോരേക്ക് വീണ്...ഇഞ്ഞി അത്‌ട്ക്കാൻ ആര് അയില് കയ്യിടും?”

😌😕😕

Sunday, April 02, 2017

എസ്.ബി.ടി – ചില ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പുകള്‍

       സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവന്‍‌കൂര്‍ 2017 മാര്‍ച്ച് 31 ആം തീയ്യതി ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി. ഞാന്‍ ബാങ്കിംഗ് മേഖലയുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചത് എസ്.ബി.ടിയിലൂടെ ആയതിനാല്‍ അതിന്റെ അകാല വിയോഗം ചില ഓര്‍മ്മകളെ ഉണര്‍ത്തുന്നു.
       അരീക്കോട് പോസ്റ്റ് ഓഫീസിനെ സമീപത്ത് ഇന്ന് കാണുന്ന ഷോപ്പിംഗ് കോം‌പ്ലക്സുകള്‍ നിന്നിടത്ത് ഒരു പഴയ വീടിന്റെ മുമ്പിലെ തെങ്ങില്‍ ഒരു മൂലയും, നിലത്തുറപ്പിച്ച ഒരു മരത്തൂണില്‍ മറ്റേ മൂലയും ഉറപ്പിച്ച ‘റ’ ചിഹ്നമുള നീലയില്‍ വെള്ള എഴുത്തുള്ള ഒരു ബോര്‍ഡ് ഇന്നും എന്റെ മനസ്സില്‍ തെളിയുന്നു - സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവന്‍‌കൂര്‍ , അരീക്കോട്. ഈ ബാങ്ക് ഇതിന് മുമ്പ് എവിടെയായിരുന്നു പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.
       വീടിന്റെ ഏറ്റവും സമീപത്തെ ബാങ്ക് എന്നതും പരിചയമുള്ള ചിലരൊക്കെ അവിടെ ഏതൊക്കെയോ തസ്തികയില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നു എന്നതും പിന്നെ കേരളത്തിലുടനീളം ശാഖകള്‍ ഉണ്ട് എന്നതും, ഒരു സേവിംഗ്സ് ബാങ്ക് അക്കൌണ്ട് തുടങ്ങാനുള ചിന്ത ആരംഭിച്ചതോടെ എന്നെ അങ്ങോട്ട് നയിച്ചു.
      ബിരുദ പഠനം കഴിഞ്ഞ് വിവിധ മത്സര പരീക്ഷകള്‍ക്കും കോളേജ് പ്രവേശനത്തിനും ഡിമാന്റ് ഡ്രാഫ്റ്റ് എടുക്കാന്‍ വേണ്ടിയായിരിക്കും 23/9/1992ന് ഞാന്‍ ഈ അക്കൌണ്ട് തുടങ്ങിയത്. P 5273 എന്ന അക്കൌണ്ട് നമ്പര്‍ കാലക്രമേണ മാറി മാറി ഇന്ന് മനസ്സില്‍ നില്‍ക്കാത്ത ഒരു പത്തക്ക നമ്പറായി. അക്കൌണ്ട് നമ്പറിലെ ഡിജിറ്റ് കൂടുന്നതിനനുസരിച്ച് ബാങ്കിന്റെ വലിപ്പം കൂടി , ജീവനക്കാരുടെ സ്വഭാവവും മാറി.
      മേല്‍ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് നിന്നും ബാങ്ക് ശാഖ അരീക്കോട് ബസ്‌സ്റ്റാന്‍റ്റിലെ കെ.പി.എം ബില്‍ഡിങ്ങിലേക്കും അവിടെ നിന്ന് മുക്കം റോഡിലെ ഗോള്‍ഡന്‍ സ്ക്വയറിലേക്കും മാറിയപ്പോഴേക്കും സാധാരണക്കാര്‍ പലരും ബാങ്കില്‍ നിന്ന് അകന്ന് പോയി. ഒരു ലോണ്‍ ആവശ്യത്തിന് ചെന്ന സുഹൃത്തിനെ മാനേജര്‍ ചില ചോദ്യങ്ങളിലൂടെ വെറുപ്പിച്ചതും ‘ഇനി ഈ ജീവിതത്തില്‍ ആ ബാങ്കിലേക്ക് ഞാന്‍ ഇല്ല’ എന്ന് തീരുമാനം എടുത്തതും എനിക്കറിയാം. എന്നാല്‍ നല്ലൊരു മറുവശം എന്ന് പറയാം ഇവിടെ അക്കൌണ്ട് ഉളത് കാരണം, ബാപ്പയും ഉമ്മയും ഹജ്ജിന് പോകുന്ന സമയത്ത് ദേശസാല്‍കൃത ബാങ്കില്‍ നിന്ന് ഒരു ഡിഡി എടുക്കാന്‍ എനിക്ക് പ്രയാസപ്പെടേണ്ടി വന്നില്ല. ബാപ്പ അതിന് എന്നെ പ്രശംസിച്ചത് ഇപ്പോഴും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു.
       ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ ഉടനെ വിവിധ മത്സരപ്പരീക്ഷകള്‍ എഴുതി നടക്കുന്ന കാലത്ത്, എന്റെ അയല്‍‌വാസിയായിരുന്ന തിരുവനന്തപുരം ഏ.ജീസ് ഓഫീസില്‍ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന എം.പി.ശരീഫിന്റെ തിരുവനന്തപുരത്തെ റൂമില്‍ ഒരു ദിവസം ഞാന്‍ എത്തിയിരുന്നു.അന്ന് അവന്റെ റൂം മേറ്റ് ആയിരുന്ന എസ്.ബി.ടി ക്രിക്കറ്റ് ടീമിലെ സന്ദീപിനെ (ഇന്നും അതേ പേരില്‍ ഒരാളെ കാണുന്നു) പരിചയപ്പെട്ടത് ഓര്‍ക്കുന്നു. കേരള മറഡോണ മലപ്പുറം മമ്പാട് സ്വദേശി ആസിഫ് സഹീറും സഹോദരന്‍ ഷബീറും എസ്.ബി.ടിക്ക് വേണ്ടി കളം നിറഞ്ഞ് കളിച്ച ഫുട്ബാള്‍ മത്സരങ്ങളും, പെട്ടെന്ന് എസ്.ബി.ടി ഇല്ലാതാകുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ പാഞ്ഞ് വരുന്നു.

      ഇന്ന് ഈ ബാങ്കിലേക്ക് ഞാനും പോകുന്നത് വര്‍ഷത്തില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ മാത്രമാണ്. അത്രക്കും തിരക്കേറിയതായി മാറി ഈ ബാങ്ക്. മേല്‍ സൂചിപ്പിച്ച പോലെ ജീവനക്കാര്‍ കൂടുതല്‍ പരുക്കന്‍ സ്വഭാവക്കാരും ആയി. സ്വാഭാവികമായും നല്ല പെരുമാറ്റം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ഫെഡറല്‍ ബാങ്ക് പോലെയുള ബാങ്കുകളില്‍ ഞാന്‍ അടക്കം അക്കൌണ്ട് തുറന്ന് ഇടപാടുകള്‍ അങ്ങോട്ട് മാറ്റി. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാകാം എസ്.ബിടി, എസ്.ബി.ഐ യില്‍ ലയിക്കുമ്പോള്‍ അത് സാധാരണക്കാരില്‍ ഒരു മനോവിഷമവും ചര്‍ച്ചയും സൃഷ്ടിക്കാതെ പോയത്. ഇനി ആ "A Long Tradition of Trust" എന്താകുമോ ആവോ?


Friday, March 31, 2017

കൊച്ചിന്‍-മുസ്‌രിസ് ബിനാലെ 2016

              കൊച്ചിന്‍-മുസ്‌രിസ് ബിനാലെ 2016  ലെ അവസാന കാഴ്ചകള്‍ക്ക് വിരാമമിട്ട് ഞങ്ങള്‍ കായല്‍കരയില്‍ അല്പ നേരം വിശ്രമിച്ചു. ദൂരെ വല്ലാര്‍പ്പാടം കണ്ടൈനര്‍ ടെര്‍മിനല്‍ കാണാമായിരുന്നു. പത്രത്തില്‍ വായിച്ചറിഞ്ഞ വല്ലാര്‍പ്പാടമാണ് കണ്‍‌മുന്നില്‍ കാണുന്നതെന്ന് ഞാന്‍ മക്കള്‍ക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു.
              ഇതിനിടയില്‍ അന്ന് നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ട എന്നും, രാത്രി ഖൈസിന്റെ ഫ്ലാറ്റില്‍ തങ്ങാം എന്നും പ്ലാന്‍ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആ വിവരം ഖൈസിനെ വിളിച്ച് അറിയിക്കുകയും ഞങ്ങള്‍ എത്തേണ്ട സ്ഥലം അവന്‍ കൃത്യമായി പറഞ്ഞ് തരികയും ചെയ്തു.          
           അല്പ നേരത്തെ കാറ്റുകൊള്ളലിനാണ് ഇരുന്നതെങ്കിലും കൂടുതല്‍ കൊതുക് കടിയാണ് കൊള്ളുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലായതോടെ ഞങ്ങള്‍ ആസ്പിന്‍ വാളിന്റെ ഗേറ്റിലേക്ക് നീങ്ങി. വഴിയില്‍ ഒരു ഇന്‍സ്റ്റലേഷന്‍ പോലെ കണ്ട സോഫയില്‍ എല്ലാരും കൂടി ഒന്നുകൂടി വിശ്രമിച്ചു. ഇവിടെയും അധിക നേരം ഇരിക്കാന്‍ ബിനാലെ അധികൃതര്‍ സമ്മതിച്ചില്ല. അല്പമകലെ ഭൂമി കുലുക്കത്തില്‍ വീണ പോലെ ഒരു വലിയ സ്ലാബ് മറിഞ്ഞ് കിടക്കുന്നത് കണ്ടു.അടുത്ത് പോയി നോക്കിയപ്പോള്‍ അതും ഒരു ഇന്‍സ്റ്റലേഷന്‍ ആയിരുന്നു!!!
           മട്ടാഞ്ചേരി സിനഗോഗ് കാണാന്‍ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഞായറാഴ്ച അവധിയാണെന്ന ഊബറ് ഡ്രൈവറുടെ തെറ്റായ വിവരണത്തില്‍ അത് നഷ്ടമായി. വെള്ളി, ശനി ദിവസങ്ങളിലാണ് സിനഗോഗിന് അവധി(കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ ഇവിടെ) . ഇനിയും വൈകിയാല്‍ ബോട്ട് യാത്രയും നഷ്ടമാകും എന്നതിനാല്‍  ഞങ്ങള്‍ ഫെറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടത്തം തുടങ്ങി. പൌരാണികതയുടെ ഗതകാല സ്മരണകള്‍ പേറുന്ന കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെയുള്ള ആ നടത്തം വളരെ ഹൃദ്യമായിത്തോന്നി.
         നാല് രൂപ ബോട്ട് ടിക്കറ്റ് എടുക്കാന്‍ അരമണിക്കൂര്‍ ക്യൂവില്‍ നിന്ന് വീണ്ടും കൊതുകു കടി കൊണ്ടു. അപ്പോഴേക്കും കായലില്‍ സന്ധ്യ പരന്ന് തുടങ്ങിയിരുന്നു. വല്ലാര്‍പാടത്ത് ദീപനാളങ്ങള്‍ കണക്കെ ലൈറ്റുകള്‍ മിന്നിത്തുടങ്ങി.ഇരുട്ടും പ്രകാശവും ചേര്‍ന്ന് കായലില്‍ മനോ‍ഹര ചിത്രങ്ങള്‍ വരക്കാനും തുടങ്ങി.

              ബോട്ടില്‍ കയറിയപ്പോഴേക്കും കായല്‍ ഇരുട്ടില്‍ മുങ്ങി. കായലിന്റെ എല്ലാ ഭാഗത്തും നിയോണ്‍ ബള്‍ബുകള്‍ മഞ്ഞപ്രകാശം പരത്തി. ലിദുമോന്റെ ആദ്യത്തെ ബോട്ട് സവാരിയും ഈ യാത്രയിലൂടെ സാധ്യമായി.
              പത്തോ പതിനഞ്ചോ മിനുട്ട് യാത്രക്ക് ശേഷം ബോട്ട് എറണാകുളം ജെട്ടിയില്‍ എത്തി.ഊബറ് ടാക്സി വിളിച്ച് നേരെ എന്റെ ആതിഥേയന്‍ ഖൈസിനൊപ്പം ചേര്‍ന്നതോടെ ഈ വര്‍ഷത്തെ ഞങ്ങളുടെ ബിനാലെ യാത്രക്കും സമാപനമായി. ഇനിയും കാ‍ണാനുള്ള ബിനാലെ വേദികളില്‍ ഇതേ ടിക്കറ്റ് ഉപയോഗിച്ച് മാര്‍ച്ച് 29 വരെ കയറാമെന്നതിനാല്‍ ടിക്കറ്റുകള്‍ ഖൈസിന് നല്‍കി പിറ്റേ ദിവസം ഞങ്ങള്‍ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. 


             “അടുത്തത് ഇനി ആലപ്പുഴയിലേക്ക്” - മടക്ക യാത്രക്കിടയില്‍ മക്കള്‍ അവരുടെ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു. 
“ഇന്‍ഷാ അല്ലാഹ്” ഞാന്‍ സമ്മതം മൂളി.