Pages

Sunday, May 21, 2017

റിഷിരാജ് സിംഗ് ഐ.പി.എസ്-(കേട്ടതും അനുഭവിച്ചതും) - 2

         
 പെട്ടെന്നായിരുന്നു റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറിന്റെ ലാസ്റ്റ് ക്വെസ്റ്റ്യന്‍ പ്രഖ്യാപനം.അത് ഒരു വെറും വാക്കാകും എന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ആ ചോദ്യത്തിനും ഉത്തരം പറഞ്ഞതോടെ അദ്ദേഹം എണീറ്റു. ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞുറപ്പിച്ച പ്രകാരം, കോമ്പിയറായിരുന്ന വളണ്ടിയര്‍ സെക്രട്ടറി ഹന്ന വര്‍ഗ്ഗീസ് മൈക്ക് കയ്യിലെടുത്തു - “ലാസ്റ്റ് ചോദ്യം കഴിഞ്ഞു, ഇനി ഞങ്ങളുടെ ഒരു റിക്വെസ്റ്റ്...”

ഒരു നിമിഷം ! എണീറ്റ് നിന്ന റിഷിരാജ് സിംഗ് സാര്‍ സീറ്റില്‍ തന്നെ ഇരുന്നു.
“സാര്‍ നല്ല പാട്ടുകാരനാണ് എന്നറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.പല സ്റ്റേജുകളിലും പാടിയതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്....ഞങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഒരു പാട്ട്....” ഹന്ന പറഞ്ഞു.

“ശരിയാണ്....പക്ഷെ ഇന്ന് നടക്കില്ല....” ചുമരില്‍ കോട്ടിയടിച്ച പോലെയുള്ള ഉത്തരം കേട്ട് ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും ഹന്ന വിട്ടില്ല.

“സാര്‍...ഇത് ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും അപേക്ഷയാണ്....”

ഈ പണി ഒപ്പിച്ചത് ഞാനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി റിഷിരാജ് സിംഗ് സാര്‍ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു “ഇന്ന് പുസ്തകം എടുത്തിട്ടില്ല...”

“സാര്‍...അറിയുന്ന നാല് വരി പാടിയാല്‍ മതി....” ഞാനും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.

മേശപ്പുറത്ത് കിടന്നിരുന്ന ഒരു ഷീറ്റെടുത്ത് അദ്ദേഹം എന്നോട് പേനയാവശ്യപ്പെട്ടു.പിന്നെ ആ പേപ്പറില്‍ ഇടത് കൈ കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ കുത്തുക്കുറിച്ചു. ഹിന്ദിയിലോ അല്ലെങ്കില്‍ സ്വന്തം മാതൃഭാഷയില്‍ എന്തെങ്കിലും ആയിരിക്കും എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ അത് നോക്കിയില്ല. സദസ്സും ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരുന്നു. നാലഞ്ച് വരി എഴുതി അദ്ദേഹം മുരടൊന്നനക്കി.പിന്നെ പാട്ട് തുടങ്ങി.

“നീ മധു പകരൂ....മലര്‍ ചൊരിയൂ.....
 അനുരാഗ പൌര്‍ണ്ണമിയേ.....!!!”
video
സദസ്സ് ഒന്നടങ്കം അദ്ദേഹത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.പേപ്പറില്‍ എഴുതിയത് മുഴുവന്‍ പാടിയ അദ്ദേഹം എണീറ്റു.ഹര്‍ഷാരവം മുഴക്കി സദസ്സും എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു.പരിപാടികള്‍ അവസാനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചില സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകള്‍ വിതരണം ചെയ്യാന്‍ ഞാന്‍ റിക്വെസ്റ്റ് ചെയ്തു. വിവിധ പരിപാടികളില്‍ പങ്കെടുത്ത എന്‍.എസ്.എസ് വളണ്ടിയര്‍മാര്‍ക്കുള്ള സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് അദ്ദേഹം വിതരണം ചെയ്തു.ഞങ്ങളുടെ കയ്യെഴുത്ത് ത്രൈമാസികയുടെ അഞ്ചാം ലക്കവും അദ്ദേഹം പ്രകാശനം ചെയ്തു.
 എന്‍.എസ്.എസ് യൂണിറ്റ് ആരംഭിക്കാന്‍ പോകുന്ന “വിഷരഹിത വിഷു” പച്ചക്കറി കൃഷി ഒരു തൈ നട്ട് ഉത്ഘാടനം ചെയ്യണമെന്ന അഭ്യര്‍ത്ഥനയും അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചു.പരിവാര സമേതം ഞങ്ങളുടെ കൃഷിയിടത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹം വന്നു.

തൈ നട്ട് തിരിച്ചു പോകാന്‍ വണ്ടിയില്‍ കയറിയപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ വളണ്ടിയര്‍മാരോട് എന്തോ കുശുകുശുക്കുന്നത് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചത്.

“എന്താ....എന്തുപറ്റി?” അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.

“വിസിറ്റേഴ്സ് ഡയറി എടുത്ത് വച്ചിരുന്നു....പക്ഷെ സാറിന് തരാന്‍ പറ്റിയില്ല....അതിലെന്തെങ്കിലും എഴുതിയാല്‍ ഉപകാരമായിരുന്നു...”ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഓ.കെ.....കൊണ്ടു വരൂ....” സ്റ്റാര്‍ട്ടാക്കിയ  വണ്ടി ഓഫാക്കാന്‍ ഡ്രൈവറോട് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം പുറത്തിറങ്ങി.പിന്നെ വളണ്ടിയര്‍മാരുടെ കൂടെ ധാരാളം സെല്‍ഫിക്ക് അദ്ദേഹം നിന്ന് കൊടുത്തു.അപ്പോഴേക്കും ഡയറിയുമായി വളണ്ടിയര്‍ സെക്രട്ടറി എത്തി.അതില്‍ അഭിപ്രായവും രേഖപ്പെടുത്തി ഹസ്തദാനം നല്‍കി അദ്ദേഹം വീണ്ടും വണ്ടിയില്‍ കയറി.

 

“സാര്‍...ഒരിക്കല്‍ കൂടി ആ പുസ്തകവും എടുത്ത് ഒരു ദിവസം മുഴുവനായി ഞങ്ങളുടെ കൂടെ ഉണ്ടാകണം...” ഞാന്‍ ഒന്നുകൂടി ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.

“ശരി....അടുത്തമാസം തന്നെയാവാം....”മറുപടി കേട്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടി.

“അത്ര പെട്ടെന്ന് വേണ്ട സാര്‍...” ഞാന്‍ ഒഴിഞ്ഞ് മാറി.

“ഓകെ...വെന്‍ യൂ വാണ്ട് കാള്‍ മീ...” ലഹരി ഉപയോഗം ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടാല്‍ 9447178000 , 9061178000 എന്നീ നമ്പറുകളില്‍ ഏതിലെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെ നേരിട്ട് വിളിക്കണമെന്നും ഈ നമ്പറുകള്‍ നോട്ടീസ് ബോര്‍ഡില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കണമെന്നും പറഞ്ഞ് എല്ലാവരുടെയും നേരെ കൈ വീശി അദ്ദേഹം യാത്രപറഞ്ഞു.

കറുത്ത പജീറൊ ജീപ്പ് മെല്ലെ ദൃഷ്ടി പഥത്തില്‍ നിന്നും മായുമ്പോള്‍ കേട്ടറിഞ്ഞ റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിന്റെ അമ്പരപ്പിലായിരുന്നു ഞാന്‍.

Saturday, May 20, 2017

റിഷിരാജ് സിംഗ് ഐ.പി.എസ്-(കേട്ടതും അനുഭവിച്ചതും) - 1

               “മാനന്തവാടി ന്യൂമാന്‍സ് കോളേജിന്റെ പുതിയ കെട്ടിടത്തിന്റെ വെഞ്ചെരിപ്പ് ശ്രീ റിഷിരാജ് സിംഗ് ഐ.പി.എസ് നിര്‍വ്വഹിക്കുന്നു” എന്ന ബാനര്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ ഒരു കുമിള പൊട്ടി. ഒന്ന് ശ്രമിച്ചാല്‍ ഞങ്ങളുടെ കോളേജിലേക്കും അദ്ദേഹത്തെ എത്തിക്കാന്‍ സാധിച്ചേക്കും എന്ന് വെറുതെ തോന്നി.ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഫോണിലൂടെ മാത്രം പരിചയപ്പെട്ട എക്സൈസ് സര്‍ക്കിള്‍ ഇന്‍സ്പെക്ടര്‍ അഗസ്റ്റിന്‍ സാറിനെ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കാമെന്ന് കരുതിയപ്പോള്‍ , ‘ദേ...തേടിയ പുലി കാറിന് കൈ കാട്ടുന്നു’!!
              അഗസ്റ്റിന്‍ സാര്‍ ഇങ്ങോട്ട് ഫോണ്‍ വിളിച്ച് ഒരു ചോദ്യം “ കമ്മീഷണര്‍ സാര്‍ വരുന്നുണ്ട്...സാറിന്റെ കോളേജില്‍ ഒരു പരിപാടി പ്ലാന്‍ ചെയ്യാമോ?”
ചോദ്യം കേള്‍ക്കേണ്ട താമസം ഞാന്‍ പ്രിന്‍സിപ്പാളിന്റെ അടുത്തെത്തി സമ്മതം വാങ്ങി പരിപാടി ഉറപ്പിച്ചു.
            പരിപാടിക്ക് പബ്ലിസിറ്റി നല്‍കിത്തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് പല കേന്ദ്രങ്ങളില്‍ നിന്നും പല തരം അഭിപ്രായങ്ങളും ഉയര്‍ന്ന് വരാന്‍ തുടങ്ങിയത്.അഗസ്റ്റിന്‍ സാറിന്റെയും ടീമിന്റെയും തുടര്‍ച്ചയായ കാമ്പസ് സന്ദര്‍ശനങ്ങളും കൂടിയായപ്പോള്‍ കാട്ടിലെ പുലിയെപ്പിടിച്ച് ബെഡ്‌റൂമില്‍ കിടത്തിയ പോലെയായി എന്റെ അവസ്ഥ.
              പ്രസ്തുത ദിവസം രാവിലെ നാട്ടില്‍ നിന്നും കോളേജിലെത്തിയപ്പോഴാണ് , വെഞ്ചെരിപ്പും മാനന്തവാടിയിലെത്തന്നെ മേരിമാതാ കോളേജിലെയും പരിപാടികള്‍ റദ്ദ് ചെയ്തു എന്നറിഞ്ഞത്. പിന്നീടുള്ള ഏക പരിപാടി ഞാന്‍ വിളിച്ചു വരുത്തിയതായതിനാല്‍ അത് കൃത്യസമയത്ത് തന്നെ നടക്കും പോലും! 1 മണിയോടെ സി.ഐയും സംഘവും പരിശോധനക്കും അവസാന‌വട്ട  ഒരുക്കത്തിനുമായി വീണ്ടും എത്തി.ഒരുക്കങ്ങള്‍ വിലയിരുത്തി ”ഇനി എല്ലാം നിങ്ങളുടെ കയ്യില്‍” എന്ന് പറഞ്ഞ് സി.ഐ സ്ഥലം വിട്ടു. സംസ്ഥാനത്തെ തന്നെ ഉന്നത ഉദ്യോഗസ്ഥരില്‍ ഒരാള്‍ ആയതിനാല്‍ സ്വീകരിക്കേണ്ടത് എങ്ങനെ എന്നതിനെപ്പറ്റി എല്ലാവരിലും ആശങ്ക പടര്‍ന്നു.
                 3 മണി കഴിഞ്ഞതും പൈലറ്റ് വാഹനങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ കറുത്ത പജീറൊ ജീപ്പില്‍ റിഷിരാജ് സിംഗ് സാര്‍ എത്തി.ഗാംഭീര്യം നിറഞ്ഞ മുഖത്തെ കൊമ്പന്‍ മീശ ഒന്നുകൂടി എഴുന്നേറ്റ് നില്‍ക്കുന്നതായി ജീപ്പിനടുത്ത് എത്തിയ എനിക്ക് തോന്നി.ഞാനും പ്രിന്‍സിപ്പാള്‍ ഇന്‍ ചാര്‍ജ്ജും അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റീവ് അസിസ്റ്റന്റും ചേര്‍ന്ന് അദ്ദേഹത്തെയും രണ്ട് ഉദ്യോഗസ്ഥരെയും പ്രിന്‍സിപ്പള്‍ റൂമിലേക്ക് ആനയിച്ചു. അപ്രതീക്ഷിത അതിഥിയെ കണ്ട കുട്ടികള്‍ ഞങ്ങളെ ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തി.കട്ടന്‍ ചായയും (അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടത്) ഈത്തപ്പഴവും അണ്ടിപരിപ്പും നല്‍കിയെങ്കിലും ചായ മാത്രം കുടിച്ചു.മറ്റുള്ളവ മറ്റേതോ വയറുകളിലേക്ക് ചേക്കേറി.
            ന്യൂബ്ലോക്കിലെ നാലാം നിലയിലെ സെമിനാര്‍ ഹാളില്‍ എത്തുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും നന്നായി വിയര്‍ത്തിരുന്നു. റിഷിരാജ് സിംഗ് എന്ന വ്യക്തിയെക്കുറിച്ച് അധികം പ്രസംഗിക്കരുത് എന്ന് അദ്ദേഹം തന്നെ പറഞ്ഞിരുന്നതിനാല്‍ സ്വാഗതഭാഷണം ഞാന്‍ വളരെ ചുരുക്കി. അധ്യക്ഷപ്രസംഗവും ചുരുക്കി നേരെ റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറിന്റെ വിഷയാവതരണത്തിലേക്ക് കടന്നു.
            ലഹരിക്കെതിരെയുള്ള ബോധവല്‍ക്കരണത്തിലൂന്നിയുള്ള പ്രസംഗം കഴിഞ്ഞയുടനെ സംശയ നിവാരണത്തിലേക്ക് കടന്നു.വിവാദപരമായ ചോദ്യങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കാന്‍ മുന്‍‌കൂട്ടി സ്ക്രീനിംഗ് നടത്തണമെന്ന് സി.ഐ പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും കുട്ടികള്‍ ഇഷ്ടമുള്ളത് ചോദിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി ഞാനത് മന:പൂര്‍വ്വം മറന്നു.മനസ്സിലാകാത്ത ചോദ്യങ്ങള്‍ എന്നോട് ചോദിച്ച് മനസ്സിലാക്കി കമ്മീഷണര്‍ മറുപടിയും നല്‍കി.ഉരുളക്കുപ്പേരി എന്ന നിലക്കുള്ള ഉത്തരങ്ങള്‍ കുട്ടികളില്‍ ചിരി പടര്‍ത്തി.
 
പെട്ടെന്നായിരുന്നു റിഷിരാജ് സിംഗ് സാറിന്റെ ലാസ്റ്റ് ക്വെസ്റ്റ്യന്‍ പ്രഖ്യാപനം.

(തുടരും....)

Friday, May 19, 2017

ഗൂഡലൂര്‍ - അരീക്കോട് (വഴി) മസിനഗുഡി

    ഗൂഡലൂര്‍ റിസോര്‍ട്ടില്‍ ഒരു രാത്രി തങ്ങി , മസിനഗുഡിയിലെ പ്രണയകാലത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്, മായാറിലെ ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കളുടെ കഥകളും കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ സമയം ഏകദേശം 4 മണിയോട് അടുത്തിരുന്നു. വീട്ടില്‍ നിന്നും 120 കിലോമീറ്റര്‍ അകലെ ഒരു കാട്ടിനുള്ളിലാണ് ഞങ്ങള്‍ നില്‍ക്കുന്നതെന്നും പിന്നിടാനുള്ള ദൂരത്തില്‍ പകുതിയും കാട്ടിലൂടെയാണെന്നതും അതുവരെ മനസ്സ് സമ്മതിച്ചിരുന്നില്ല. പക്ഷെ ഡ്രൈവര്‍ ഞാന്‍ ആയതിനാല്‍ മനസ്സിന്റെ മിന്നലാട്ടത്തില്‍ ആ ഓര്‍മ്മ പതഞ്ഞെത്തി. 
               മായാര്‍ തീരത്തെ അവസാന തെന്നലിന്റെയും മര്‍മ്മരം കേട്ട് ഞാന്‍ കാര്‍ തിരിച്ചു .കടലില്‍ താഴുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ ആകാശത്തില്‍ ചെഞ്ചായം വിതറി മായാറിലെ ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കള്‍ ഒരു പൊട്ടുപോലെ പിന്നില്‍ മറഞ്ഞു. കാട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചെങ്കിലും അങ്ങനെയൊരു ഫീലിംഗ് അനുഭവപ്പെട്ടതേ ഇല്ല.വേനല്‍ കത്തി നില്‍ക്കുന്നതിനാല്‍ കാട് വളരെ ശുഷ്കമായിരുന്നു.മഴയുടെയും വെള്ളത്തിന്റെയും കുറവ് കാടിന്റെ ആകാര ഭംഗിയില്‍ വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങള്‍ പ്രകടമായിരുന്നു. മരുഭൂവല്‍ക്കരണത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളായി പറയപ്പെടുന്ന കള്ളിമുള്‍ ചെടികള്‍ ധാരാളമായി ഉയര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
                                     
             യാത്രക്കിടയിലാണ് മതിലിനപ്പുറത്തെ ഒരു ബോര്‍ഡ് ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത് - മറവക്കണ്ടി ഡാം, മസിനഗുഡിയില്‍ നിന്നും രാമന്‍‌കുട്ട്യേട്ടന്‍ പറഞ്ഞത്. തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഗേറ്റ് ഉണ്ട്.പക്ഷെ ആദ്യം കാണുന്നത് ഒരു ക്ഷേത്രമാണ്.ഒന്ന് ചോദിക്കാന്‍ ആ പരിസരത്തെങ്ങും ആരെയും കണ്ടില്ല. അഹിന്ദുക്കള്‍ കയറി ക്ഷേത്രം അശുദ്ധമാക്കേണ്ട എന്ന് ഞാന്‍ കരുതി.
                  തൊട്ടടുത്ത് തന്നെ ഒരു പവര്‍ ഹൌസും കണ്ടു. അവിടേക്ക് പ്രവേശനം നിരോധിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ കാര്‍ ഗേറ്റിന് മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തി ഞാന്‍ അകത്ത് കയറി (വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ഊട്ടി റൂട്ടില്‍ പൈകാറ പവര്‍ ഹൌസില്‍ വെറുതെ കയറി സമ്മതം ചോദിച്ചതും ഡ്യൂട്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന ആളുടെ കാമുകി കേരളക്കാരി ആയതിനാല്‍ വളരെ ആവേശപൂര്‍വ്വം എല്ലാം കാണിച്ചതും ഓര്‍മ്മയില്‍ വന്നു).
                 കറുത്ത് തടിച്ച ഒരാള്‍ (പേര് മുത്തു എന്ന് പിന്നീട് പറഞ്ഞു) അവിടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എന്നെ കണ്ടതും അയാള്‍ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു! പവര്‍ ഹൌസ് കാണാന്‍ പറ്റുമോ എന്ന് ഞാന്‍ ചോദിച്ചു. ഇത് തന്നെയാണ് കാണാനുള്ളത് എന്നും ഇപ്പോള്‍ സ്റ്റാന്റ് ബൈ ആണെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. കുടുംബത്തെ കൂടി ഒന്ന് കാണിച്ചോട്ടെ എന്ന ചോദ്യത്തിന് അദ്ദേഹം സമ്മതം മൂളി.മറ്റുള്ളവര്‍ പെട്ടെന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാന്‍ കാര്‍ ഗേറ്റിന് മുന്നില്‍ നിന്ന് സൈഡിലേക്ക് മാറ്റിയിടാനും അദ്ദേഹം നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.
                  കാര്‍ മാറ്റി പാര്‍ക്ക് ചെയ്ത് ഞാനും കുടുംബവും ഗേറ്റ് കടന്ന് അകത്തെത്തി.ഉടന്‍ മറ്റൊരാള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ഞങ്ങളെ വിലക്കി.സമ്മതം ചോദിച്ചാണ് അകത്ത് കയറിയത് എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും സുരക്ഷാ ഡ്യൂട്ടിയിലുള്ള പോലീസ്കാരനാണെന്നും പുറത്ത് നിന്നും കണ്ട് വേഗം സ്ഥലം വിടണമെന്നും നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.ഞാന്‍ അത് അംഗീകരിച്ചു.
               പവര്‍ ഹൌസിന്റെ പ്രവേശന കവാടത്തില്‍ എത്തി, അകത്തേക്ക് കയറാന്‍ പോലീസ് അനുവാദം തന്നിട്ടില്ല എന്ന വിവരം ഞാന്‍ മുത്തുവിനെ അറിയിച്ചു. “നിങ്കള്‍ വാ...പോലീസില്‍ ഞാന്‍ ശൊല്ലാം...” എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ അകത്ത് കയറ്റി. ജനറേറ്ററും മറ്റ് യന്ത്ര സാമഗ്രികളും വൈദ്യുതി ഉല്പാദനത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളും ഞാന്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക് വിശദീകരിച്ച് കൊടുത്തു.ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നത് അവര്‍ തടഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഞാന്‍ സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു.
              പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ പോലീസ് കാരന്‍ ഞങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഞാന്‍ നേരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് കേരള സ്റ്റേറ്റ് ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോര്‍ഡിലെ എന്റെ സേവനവും ഇപ്പോഴത്തെ ജോലിയും ധരിപ്പിച്ചു.
“അതിന് അകത്തുകൂടെ തന്നെ ഡാമിലേക്ക് കയറാമായിരുന്നു....”
“ങേ!!” ഞങ്ങളെ വിലക്കിയ അതേ പോലീസുകാരന്റെ വാക്കുകള്‍ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു. തലേ ദിവസം രാത്രി നാല് പേര്‍ വെള്ളത്തില്‍ വീണ് അതില്‍ മൂന്ന് പേരും മരിച്ചതിനാല്‍ ഡാമിന്റെ പരിസരത്ത് വന്‍ പോലീസ് സന്നാഹം ഉണ്ടെന്നും പ്രവേശനം നിരോധിച്ചതിനാലാണ് അങ്ങനെ പറയേണ്ടി വന്നതെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അരുണ്‍ എന്ന ആ പോലീസ്കാരന്  നന്ദി പറഞ്ഞ് തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോള്‍ മസിനഗുഡിയിലെ രാമന്‍‌കുട്ട്യേട്ടന്റെ വാക്കുകല്‍ ഞാന്‍ ഓര്‍മ്മിച്ചു - “പവര്‍ ഹൌസും ഉണ്ട് , ഒരു പക്ഷെ അകത്ത് കയറ്റും”.
               കാട്ടിലൂടെയുള്ള യാത്രയില്‍ വീണ്ടും മാനുകള്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി.തെപ്പക്കാട് എത്തിഅയതും മയിലുകളെയും കാണാന്‍ തുടങ്ങി.സമയം വൈകിയാല്‍ നാടുകാണി ചുരം ഇറങ്ങുന്നത് പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കും എന്നതിനാല്‍ ഞാന്‍ കാറിന് വേഗത കൂട്ടി.പെട്ടെന്ന് റോഡിന് മുകളിലേക്ക് തൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന മരത്തിന് മുകളില്‍ വലിയൊരു അനക്കം ഭാര്യ കണ്ടു- വലിയൊരു വാലും താഴോട്ട് തൂങ്ങിയാടി! ഞാന്‍ കാര്‍ നിര്‍ത്തി.
പുലിയല്ല , ഒരു മലയണ്ണാന്‍ ആയിരുന്നു അത്!
                                     
           ആനയും കടുവയും കാണരുതേ എന്ന കാറിനകത്തെ പ്രാര്‍ത്ഥന പടച്ചവന്‍ കേട്ടു - അവരാരും ഞങ്ങളുടെ വഴി മുടക്കിയില്ല. നീലഗിരിയുടെ മുഖമുദ്രയായ ചായത്തോട്ടങ്ങളും കൂടി ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തിയ ശേഷം ഞങ്ങള്‍ ചുരമിറങ്ങി.

Tuesday, May 16, 2017

മായാറിലെ ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കള്‍

             പണ്ടൊരു കാലത്ത്, മെയ് മാസത്തില്‍ ബത്തേരി-മൈസൂര്‍ റോഡിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാന്‍ ഒരു പ്രത്യേക രസമായിരുന്നു. റോഡിനിരുവശവും പൂത്ത് നില്‍ക്കുന്ന ഗുല്‍മോഹറുകള്‍  മണ്ണിലും വിണ്ണിലും വിരിക്കുന്ന ചുവപ്പ് പരവതാനിയായിരുന്നു ഇതിന് കാരണം. പിന്നിലേക്കോടിമറയുന്ന ഗുല്‍മോഹറുകള്‍ക്കൊപ്പം നമ്മുടെ ചിന്തയും അറിയാതെ എവിടെയൊക്കെയോ കറങ്ങിത്തിരിയും.ഒരു പക്ഷെ നമ്മുടെ കാമ്പസ് ജീവിതത്തിലെ ഒരു മരത്തിന് ചുവട്ടിലായിരിക്കും അത് നമ്മെ കൊണ്ടെത്തിക്കുന്നത്. അല്ലെങ്കില്‍ ശാന്തമായി ഒഴുകുന്ന ഒരു പുഴയുടെ തീരത്ത്.അതുമല്ലെങ്കില്‍ ഒരു കുളിര്‍ക്കാറ്റ് വീശുന്ന പുല്‍മേട്ടില്‍...അങ്ങനെയുള്ള ഒരു തീരമാണ് മായാര്‍. മേയില്‍ മായാറിലേക്കുള്ള വഴി ഊഷരമാണെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ കണ്ടാല്‍ ഏത് കമിതാക്കളും വീണ്ടും എത്തിച്ചേരാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഒരു തീരമായിരിക്കും മായാര്‍ എന്ന് തീര്‍ച്ച.
           തമിഴ്‌നാട്ടിലെ നീലഗിരി ജില്ലയിലെ ഒരു ഉള്‍ഗ്രാമമാണ് മായാര്‍.റോഡ് അവിടെ അവസാനിക്കുന്നതായാണ് എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്.അല്ലെങ്കിലും ആ മനോഹര തീരത്ത് അത് അവസാനിക്കുന്നതാണ് ഒരു കാവ്യഭംഗി. അടര്‍ന്നു വീഴുന്ന ഓരോ ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കളും പറയുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ കഥകള്‍ കാതോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാം. ഈ നാട്ടുവഴിയെ ഇത്രയധികം ഗുല്‍മോഹര്‍ മരങ്ങള്‍ നട്ടതും അറബിക്കഥയിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു അനശ്വര പ്രണയകഥയിലെ  കാമുകനായിരിക്കാം. 
                മായാറിലേക്ക് ഞങ്ങളെ വരവേറ്റത് ഒരു ആട്ടിടയനും കുറെ ചെമ്മരിയാടുകളുമാണ്. നദിക്കരയില്‍ മേയുന്ന കുറെ പശുക്കളും രണ്ട് മൂന്ന് ഇളനീര്‍ കച്ചവടക്കാരും മസാല തേച്ച മാങ്ങ വില്‍ക്കുന്ന മിതേഷ് എന്ന ബാലനും സൈക്കിളില്‍ തലങ്ങും വിലങ്ങും സഞ്ചരിക്കുന്ന രണ്ട് പയ്യന്മാരും ആണ് മായാറിന്റെ തീരത്തെ ജീവന്റെ പെരുമാറ്റം! അല്ലെങ്കിലും പ്രണയ തീരത്ത് ഇത്രയും ഒക്കെ തന്നെ ധാരാളം. ഒരു ഗുല്‍മോഹര്‍ തണലില്‍ അല്പനേരം കണ്ണടച്ചിരുന്നാല്‍ നീലഗിരിയെ തഴുകി വരുന്ന ഒരു കുളിര്‍കാറ്റ് നിങ്ങളുടെ കാതിലും ഒരു പ്രണയഗീതം മന്ത്രിക്കും.
               ഗുണ്ടല്‍‌പേട്ടില്‍ ഏഴാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന മിതേഷ് മസാല മാങ്ങയുമായി വന്നപ്പോള്‍ ആ മുഖത്തെ നിഷ്കളങ്കത ഞങ്ങളെ ആകര്‍ഷിച്ചു. ഇരുപത് രൂപ കൊടുത്ത് രണ്ട് മാങ്ങകള്‍ വാങ്ങിയപ്പോള്‍ അവന് സന്തോഷമായി. എന്റെ വക ഒരു പോക്കറ്റ് മണി കൂടി നല്‍കിയപ്പോള്‍ അവന്‍ വീണ്ടും മാങ്ങ തന്നു.കൂടുതല്‍ നല്‍കിയ സംഖ്യ അവനുള്ള സമ്മാനമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ മുഖത്ത് നിഷ്കളങ്കമായ ഒരു സന്തോഷം പെയ്തിറങ്ങി. ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കളുടെ ചുവന്ന തണലില്‍ മിതേഷിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷത്തിന്റെ മഴവില്ല്  അവനെ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ തന്നെ ഏറെ നേരം പിടിച്ചിരുത്തി. ഇതിനിടയില്‍ ലുലു മോള്‍ ഒരു ‘അപൂര്‍വ്വ ജീവിയെ’ ക്യാമറയില്‍ പകര്‍ത്തി!!
          മിതേഷുമായുള്ള ഞങ്ങളുടെ ചങ്ങാത്തം ഒരു സൈക്കിള്‍ ബാലനെയും അങ്ങോട്ടടുപ്പിച്ചു. അവന്‍ സൈക്കിള്‍ പാര്‍ക്ക് ചെയ്ത് ഞങ്ങളുടെ അടുത്തെത്തി.അവന്റെ അനുവാദത്തോടെ ഞാന്‍ സൈക്കിളില്‍ കയറി ഒരു പരീക്ഷണം നടത്തി.
video
               സൂര്യന്‍ ഒന്ന് കൂടി താഴ്ന്നാല്‍, മായാര്‍ തീരത്ത് കൂടി കുളിര്‍കാറ്റും കൊണ്ട് ഗുല്‍മോഹര്‍ മരങ്ങള്‍ക്കടിയിലൂടെ സൈക്കിളില്‍ ഒരു സവാരി നടത്തിയാല്‍ ലഭിക്കുന്ന അനുഭൂതി അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കണ്ടു.നിലാവുള്ള രാത്രിയിലെ ഈ ഗുല്‍മോഹര്‍ തീരവും ഞാന്‍  മനസ്സില്‍ ഒന്ന് വെറുതെ വരച്ചു നോക്കി.പക്ഷെ സമയം അനുവദിക്കാത്തതിനാല്‍ അവ മായാരൂപങ്ങളായി മനസ്സില്‍ തന്നെ നില്‍ക്കുന്നു.
             ഈ മനോഹര തീരത്ത് ഇനിയും എന്നെങ്കിലും  എന്നെയും കൊണ്ട് എന്റെ മക്കളോ മരുമക്കളോ എത്തിയേക്കാം. അതും ഗുല്‍മോഹര്‍ പൂക്കള്‍ പ്രണയകഥകള്‍ ചൊല്ലുന്ന മെയ് മാസത്തിലായിരിക്കണേ എന്ന് മാത്രമാണ് എന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥന.

(ക്യാമറ : ലുലു മോള്‍ )

Monday, May 15, 2017

എ1 റ്റു എ+

                2015 മെയ് മാസം അവസാനത്തില്‍ സി.ബി.എസ്.ഇ പത്താം തരം റിസള്‍ട്ട് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് വരെ അതിന്റെ വരും വരായ്കളെപ്പറ്റി എനിക്ക് ഒരു ബോധവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ലുലു മോള്‍ ആ ‘ഓവുപാലം’ ഫുള്‍ എ1 വാങ്ങി കടന്നപ്പോഴാണ് +1 പ്രവേശനത്തിന്റെ ഏകജാലകം എന്ന കീറാമുട്ടിയുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ മനസ്സിലായത്.
              പത്താം ക്ലാസ്സില്‍ ഫുള്‍ എ1 നേടിയിട്ടും ഒന്നാം അലോട്ട്മെന്റില്‍ എവിടെയും സീറ്റ് ലഭിക്കാതെ പോയത്  ഒരു പേക്കിനാവ് പോലെ ഇന്നും ഞാന്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു. രണ്ടാം ഘട്ട അലോട്ട്മെന്റില്‍ അവളുടെ രണ്ടാം ഒപ്ഷനായ കാവനൂര്‍ ഹയര്‍ സെക്കണ്ടറി സ്കൂളില്‍ ലഭിക്കുകയും അവിടെ ചേരുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത ഘട്ടത്തില്‍ എന്റെ പിതാവ് ദീര്‍ഘകാലം പഠിപ്പിച്ചിരുന്ന അരീക്കോട് ഹയര്‍ സെക്കണ്ടറി സ്കൂളിലേക്ക് മാറ്റം കിട്ടി.  ഈ തട്ടികളിക്കലുകള്‍ക്ക്  ഇന്ന്  മധുരം നിറഞ്ഞ പ്രതികാരം ചെയ്ത ഒരു സന്തോഷത്തിലാണ് ലുലു മോളും ഞാനും കുടുംബവും.
                ഹയര്‍ സെക്കണ്ടറി പരീക്ഷാഫലം ഇന്ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.ആലപ്പുഴ ടൂര്‍ കഴിഞ്ഞ് വന്നതിന്റെ ആലസ്യത്തില്‍ ആയിട്ടും ഞങ്ങള്‍ കുടുംബ സമേതം തന്നെ റിസള്‍ട്ട് നോക്കി. അല്‍ഹംദുലില്ലാഹ്, എല്ലാ വിഷയത്തിലും എ+ നേടി ലുലു മോള്‍ പ്ലസ് റ്റു എന്ന തൂക്കുപാലവും കടന്നു. പ്രൊഫഷണല്‍ കോഴ്സുകള്‍ക്ക് പോകാന്‍ താല്പര്യമില്ലാത്തതിനാല്‍ JEE (മെയിന്‍സ്) ഒഴികെ ഒരു പ്രവേശന പരീക്ഷയും എഴുതിയിരുന്നില്ല. IISc , IISER തുടങ്ങീ സ്ഥാപനങ്ങളില്‍ സയന്‍സ് ഡിഗ്രി പ്രവേശനത്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു JEE എഴുതിയത്.അത് പാസായില്ല. ഇനി ഏതെങ്കിലും ആര്‍ട്സ് ആന്റ് സയന്‍സ് കോളേജില്‍ ബി.എസ്.സി മാത്‌സിന് ചേരാനാണ് പദ്ധതി. ദൈവം അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.