കുട്ടിക്കാലത്ത് നാട്ടിൽ ധാരാളം ആർട്സ് ആൻ്റ് സ്പോർട്സ് ക്ലബ്ബുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. വർഷം തോറും അവ പലതരം മത്സരങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുകയും വാർഷികം ആഘോഷിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു. ക്ലബ് വാർഷിക പരിപാടിയിലെ ജനപ്രിയ ഐറ്റമായിരുന്നു ഗാനമേള അല്ലെങ്കിൽ നാടകം.ഇതിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് ഉണ്ടെങ്കിലേ പാതിരാത്രി വരെ നീളുന്ന കലാപരിപാടികൾക്ക് കാണികളെ കിട്ടുമായിരുന്നുള്ളൂ.
രാത്രി നടക്കുന്ന കലാപരിപാടികൾ കാണാൻ പോകാൻ എനിക്കും അനിയനും അനുവാദം ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഇത്തരം പരിപാടികൾ ഒന്നും തന്നെ ആസ്വദിക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രൊഫഷണൽ ഗാനമേളയുടെയും നാടകത്തിൻ്റെയും രുചി ഞങ്ങൾ ശരിക്കും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. കോളേജ് പഠന കാലത്ത് കാണാൻ സാധിച്ച കാമ്പസ് നാടകങ്ങൾ പലപ്പോഴും "ഉത്തരാധുനികത" കാരണം ഒന്നും മനസ്സിലായതുമില്ല.
അങ്ങനെയിക്കെ ഞാൻ പ്രീഡിഗ്രിക്ക് തിരൂരങ്ങാടി പി. എസ്. എം. ഒ കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ, കലാനിലയത്തിൻ്റെ രക്തരക്ഷസ് എന്ന ഹൊറർ നാടകം ചെമ്മാട് പ്രദർശനത്തിന് എത്തി. കാണാൻ പേടി ഉണ്ടെങ്കിലും ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്ന് എല്ലാവരും പോകുന്ന കൂട്ടത്തിൽ ഞാനും ചേർന്നു. നാടകത്തിൻ്റെ രംഗ സജ്ജീകരണങ്ങളും കലാകാരന്മാരുടെ അഭിനയ മികവും നാടകം എന്ന കലയുടെ മനോഹാരിതയും എല്ലാം അന്നാണ് ഞാൻ നേരിട്ടറിഞ്ഞത്. പിന്നീട് ഒരു പ്രൊഫഷനൽ നാടകം കാണാൻ അവസരം ലഭിച്ചത് നാല്പപത് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഇക്കഴിഞ്ഞ മെയ് മാസത്തിലാണ്.
വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീറിൻ്റെ മുച്ചീട്ടു കളിക്കാരൻ്റെ മകൾ എന്ന കഥയെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു നാടകം.
അരീക്കോട്ടെ ഒരു സാംസ്കാരിക സംഘടനയായ ഓൾഡ് സോംഗ് ലവേഴ്സ് അസോസിയേഷൻ (ഓസ്ല) ആയിരുന്നു പ്രസ്തുത നാടകം സംഘടിപ്പിച്ചത്. കുട്ടിക്കാലത്ത് നാടകം കാണാൻ സാധിക്കാതിരുന്ന ഞാൻ ഭാര്യയെയും മകനെയും കൂട്ടിയാണ് നാടകം കാണാൻ പോയത്.
മൂലകഥ അതേ പോലെ തന്നെയാണ് നാടകമായതെങ്കിലും കഥയിലെ ചിത്രത്തിൽ കണ്ട മണ്ടൻ മുത്തപ്പയും നാടകത്തിലെ മണ്ടൻ മുത്തപ്പയും വേഷത്തിൽ അജഗജാന്തരമുണ്ടായിരുന്നു. നാടകം വളരെ നന്നായിരുന്നു.മോന് പ്രസ്തുത പുസ്തകം വായിക്കാൻ ഈ നാടകം കണ്ടത് ഒരു പ്രചോദനവുമായി.
ഈ മാസം ഓസ്ല തന്നെ സംഘടിപ്പിച്ച കെ. പി. എ. സി യുടെ അശ്വമേധമായിരുന്നു ഞാൻ കണ്ട മൂന്നാമത്തെ നാടകം. കുഷ്ഠരോഗ ബോധവല്കരണമാണ് തോപ്പിൽ ഭാസി സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ നാടകത്തിൻ്റെ പ്രമേയം എന്ന് സത്യത്തിൽ അന്നാണ് ഞാനറിഞ്ഞത്. ഈ നാടകവും ഭാര്യയുടെയും മകൻ്റെയും ഒപ്പമാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. പാമ്പുകൾക്ക് മാളമുണ്ട്, ചില്ലുമേടയിലിരുന്നെന്നെ കല്ലെറിയരുതേ എന്നീ ഹിറ്റ് ഗാനങ്ങൾ ഈ നാടകത്തെ കൂടുതൽ ആകർഷകമാക്കി.
നാടകവും സിനിമയും അഭിനയമാണ്. സിനിമയിൽ ഒരു രംഗം എത്ര തവണ വേണമെങ്കിലും വീണ്ടും എടുക്കാം. എന്നാൽ നാടകം ഒരു സദസ്സിന് മുന്നിൽ നടത്തുന്ന തത്സമയ പ്രകടനമാണ്. അതിന് റീടേക്കില്ല. നന്നായാലും മോശമായാലും കാണികളുടെ പ്രതികരണം ഉടൻ തന്നെ അറിയാൻ കഴിയും. അതിനാൽ ഒരു സിനിമാ നടനെക്കാളും അഭിനയ മികവ് പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ടത് നാടക നടനാണ് എന്നാണ് എൻ്റെ അഭിപ്രായം. അശ്വമേധത്തിലെ കുഷ്ഠരോഗിയെ വളരെ തന്മയത്വത്തോടെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ശ്രീ അസൈനാർക്ക് അഭിനന്ദനങ്ങൾ.












