കൊല്ലങ്കോട് യാത്ര - 1

പ്രമുഖ വ്യവസായി ആനന്ദ് മഹീന്ദ്ര 2023 ൽ പങ്ക് വെച്ച ഒരു പോസ്റ്റിന് പിന്നാലെയാണ് കൊല്ലങ്കോട് എന്ന പാലക്കാടൻ ഗ്രാമം ജനശ്രദ്ധ നേടിയത്. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ ഗ്രാമങ്ങളിൽ മൂന്നാം സ്ഥാനമാണ് അന്ന് കൊല്ലങ്കോട് നേടി എടുത്തത്. പ്രസ്തുത സമയത്ത് പാലക്കാട് ജോലി ചെയ്തിരുന്ന എനിക്ക് ആ ഗ്രാമം പോയി കാണണമെന്ന് അതിയായ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. ബട്ട്, സമയം അന്ന് അതിനനുവദിച്ചില്ല.

എനിക്ക് നേരിട്ട്പോയി കാണാൻ സാധിച്ചില്ലെങ്കിലും, കേട്ടറിഞ്ഞതും ചിത്രങ്ങളിൽ കണ്ടതുമായ കൊല്ലങ്കോട് എനിക്കിഷ്ടമായി. അതിനാൽ തന്നെ സുഹൃത്തുക്കളിൽ പലരും ഏകദിന ട്രിപ്പിന് അനുയോജ്യമായ സ്ഥലം ചോദിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കൊല്ലങ്കോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. എന്നാൽ പോയി വന്നവരാരും തൃപ്തികരമായ ഒരു മറുപടി തരാത്തതിനാൽ എൻ്റെ യാത്ര വീണ്ടും നീണ്ടുപോയി. 

കുടുംബത്തിൽ കൊല്ലങ്കോട് യാത്രയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ എല്ലാവരും റെഡി ആയി. കാഴ്ചകളുടെ ക്രമമറിയാനായിരുന്നു പിന്നീട് എൻ്റെ അടുത്ത ശ്രമം. യാത്രയിലെ സമയനഷ്‌ടം ഒഴിവാക്കാനും അവശ്യം കാണേണ്ടവ വിട്ടുപോകാതിരിക്കാനും ഇത് നിർബന്ധമാണ്. ഇതിനായി, പാലക്കാട് കോളേജ് ഗ്രൂപ്പിൽ കൊല്ലങ്കോട്ടോ പരിസരത്തോ ഉള്ളവരെ ഞാൻ തിരഞ്ഞു. മുൻ സഹപ്രവർത്തകൻ അനിൽ മാഷ് കൊല്ലങ്കോടിനെപ്പറ്റി മികച്ച അഭിപ്രായം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും കോളേജിലെ ക്ലർക്കും കൊല്ലങ്കോട് സ്വദേശിയുമായ ശമീറിൻ്റെ നമ്പർ തന്ന് സഹായിച്ചു. എനിക്ക് കാണേണ്ട സ്ഥലങ്ങളെപ്പറ്റി പറഞ്ഞപ്പോൾ ശമീറിൻ്റെ മറുപടി ഇങ്ങനെയായിരുന്നു.

"കൊല്ലങ്കോട് പൊള്ളാച്ചി റോഡിൽ കയറി കുരുവിക്കൂട് മരം എന്ന സ്ഥലം എത്തി വലതു വശത്തേക്കുള്ള റോഡിൽ കയറി ആദ്യം ചിങ്ങൻചിറ പ്രകൃതി ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തുക. അവിടെ നിന്നും അതേ വഴിയിൽ സീതാർകുണ്ട് വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലേക്ക് പോവാം. ഒപ്പം താമരപ്പാടം എന്ന സ്ഥലത്തേക്കും അവിടുന്ന് തന്നെ പോവാം. തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ വീണ്ടും കൊല്ലങ്കോട് പൊള്ളാച്ചി റോഡിൽ കയറി കുറച്ച് മുൻപോട്ട് പോയാൽ നെടുമണി എന്ന സ്ഥലത്ത് കുടിലിടം എന്ന സ്പോട്ടിൽ എത്താം. അവിടെ കണ്ട ശേഷം സമയമുണ്ടെങ്കിൽ മുതലമട സ്കൂൾ എത്തി വീണ്ടും വലത് വശത്ത് പോയാൽ ചുള്ളിയാർ ഡാം കാണാം".

ഗൃഹാതുരത്വമുണർത്തുന്ന ചെല്ലപ്പേട്ടൻ്റെ ചായക്കടയെപ്പറ്റി അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ പ്രകൃതി ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ തന്നെ ആ കട കാണാമെന്ന് ശമീർ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ കൊല്ലങ്കോടിലെത്തിയ ശേഷമുള്ള യാത്രാ പ്ലാൻ കൃത്യമായി ഞാൻ മനസ്സിൽ വരച്ചിട്ടു. എന്തെങ്കിലും സംശയം തോന്നിയാൽ സഹായിക്കാൻ സ്ഥലത്ത് ഒരാൾ ഉണ്ട് എന്നത് ഏറെ ആശ്വാസകരവുമായി. യാത്രയിൽ ഇത്തരം കൈത്താങ്ങുകൾ തരുന്ന മനഃസമാധാനം വളരെ വലുതാണ്. മിക്ക യാത്രകളിലും ദൈവം എനിക്കവ കനിഞ്ഞരുളാറുമുണ്ട്.

രാവിലെ ഏഴര മണിക്ക് ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങി. ഏകദേശം പതിനൊന്നര മണിക്ക് ഞങ്ങൾ കൊല്ലങ്കോട് എത്തി.പ്രകൃതിഭംഗി കൊണ്ടും സാംസ്കാരിക പൈതൃകം കൊണ്ടും സഞ്ചാരികളുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു കേന്ദ്രമാണ് കൊല്ലങ്കോട് എന്ന് പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായി.

വേങ്ങനാട് എന്നായിരുന്നു കൊല്ലങ്കോടിന്റെ പഴയ പേര്.ഈ പ്രദേശത്ത് ധാരാളമായി താമസിച്ചിരുന്ന 'കൊല്ലൻ' സമുദായത്തിൽ നിന്നാണ് കൊല്ലങ്കോട് എന്ന പേര് ലഭിച്ചതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. പ്രാചീന കേരളത്തിലെ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിൽ ഒന്നായ ഈ പ്രദേശം കൊല്ലങ്കോട് രാജാക്കന്മാരുടെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു. അന്നത്തെ കൊല്ലങ്കോട് കൊട്ടാരം ഒരു ആയുർവേദ പൈതൃക റിസോർട്ടായി ഇപ്പോഴും പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. രാജഭരണത്തിൻ്റെ പൈതൃക ശേഷിപ്പുകൾ രാത്രിയിലെ മടക്കയാത്രയിൽ ഞങ്ങളുടെ മുന്നിൽ മിന്നി മറഞ്ഞപ്പോഴാണ് കൊട്ടാരത്തെപ്പറ്റി ഓർമ്മ വന്നത്.

ഉച്ചക്ക് പന്ത്രണ്ടേ കാലോടെ ഞങ്ങൾ ആദ്യ കാഴ്ചസ്ഥാനമായ ചിങ്ങംചിറ കറുപ്പുസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലെത്തി.

(തുടരും...)

സിനമൺ തെരുവ്

വീട്ടിൽ നിന്ന് തൊട്ടടുത്ത പഞ്ചായത്തിലെ സ്‌കൂളിലേക്കും , വർഷത്തിലൊരിക്കൽ, ബാല്യകാലം പട്ടം കണക്കെ പറന്നു കളിച്ച സ്വന്തം ജന്മഗ്രാമത്തിലേക്കും മാത്രം യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന ഒരു പിതാവിൻ്റെ പുത്രനാണ് ഞാൻ. യാത്ര ഇഷ്‌ടമില്ലെങ്കിലും, അറബി അദ്ധ്യാപിക ആയതിനാൽ ഇടക്കിടക്ക് പോസ്റ്റ് പോയി മലപ്പുറം ജില്ല ഏകദേശം മുഴുവനും യാത്ര ചെയ്യേണ്ടി വന്ന ഒരു മാതാവിൻ്റെ മകനും കൂടിയാണ് ഞാൻ. അതു കൊണ്ടായിരിക്കും യാത്ര എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ഹോബികളിൽ ഒന്നായത് എന്ന് ഇന്നാണ് എനിക്ക് ബോധോദയം വന്നത്.

യാത്ര ചെയ്യുക മാത്രമല്ല അതിലെ രസകരമായ അനുഭവങ്ങൾ കോർത്തിണക്കി യാത്രാ കഥകൾ എഴുതുന്നതും എൻ്റെ ഒരു ഹോബിയാണ്. എൻ്റെ യാത്രകൾ മിക്കതും കുടുംബത്തോടൊപ്പമോ അല്ലെങ്കിൽ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പമോ ആയതിനാൽ അനുഭവങ്ങളുടെ ഒരു ഭണ്ഡാരം കൂടി എന്നെ ഏല്പിച്ചാണ് ഓരോ യാത്രയും അവസാനിക്കുന്നത്. പ്രസ്തുത അനുഭവങ്ങൾ തന്നെയാണ് അടുത്ത യാത്രക്ക് ബാക്ക് പാക്ക് തയ്യാറാക്കാനുള്ള പ്രചോദനവും.

അനാവശ്യമായ ഹൈപ്പ് നൽകുന്നതിനാൽ യാത്രാ വ്ലോഗുകൾ ഞാൻ അധികം കാണാറില്ല.യാത്രാ വിവരണം വായിക്കാനും എനിക്ക് വലിയ  താല്പര്യമില്ല. എന്നാൽ യാത്രാനുഭവങ്ങൾ കയ്യിൽ കിട്ടിയാൽ അത് പൂർത്തിയാക്കാതെ മിക്കവാറും താഴെ വയ്ക്കാറുമില്ല. അത്തരത്തിൽ വായന പൂർത്തിയാക്കിയ ഒരു പുസ്തകമാണ് മൻസൂർ അഹമ്മദിൻ്റെ സിനമൺ തെരുവ്. മൻസൂറിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ട യാത്രാ വൈറസുകളുടെ കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായ അങ്ങാടിപ്പുറം മുതൽ ആലുവ വരെയും തിരിച്ചുമുള്ള യാത്രയിലാണ് ഞാൻ സിനമൺ തെരുവിൽ കയറിയത്.

വെളുത്ത പുറങ്ങളിലൂടെ അക്ഷരങ്ങൾ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു നീങ്ങുമ്പോൾ, മനസ്സ് ആ വഴിയിലൂടെ ഒരിക്കൽ കൂടി ദേശാടനം നടത്തും. മറവിയിലേക്ക് പൊടിഞ്ഞു വീഴാനിടയുള്ള വിശദാംശങ്ങളെ ഇതിലൂടെ എന്നേക്കുമായി കൊത്തിവെക്കുന്നു എന്നാണ് യാത്രയുടെ എഴുത്തിനെപ്പറ്റി മൻസൂർ അഹമ്മദ് പറയുന്നത്. ജയ്പൂരിലെ കാഴ്ചകൾ കണ്ട് രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അതിനെപ്പറ്റി എഴുതിയപ്പോൾ ഞാനിത് ശരിക്കും അനുഭവിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.

സിനമൺ തെരുവിൻ്റെ പ്രവേശന കവാടം മൊറോക്കോയിലാണ്. ലോക സഞ്ചാരികളുടെ തലതൊട്ടപ്പനായ ഇബ്നു ബത്തൂത്ത പാദുകം അഴിച്ചു വെച്ച് വിശ്രമിക്കുന്നിടത്ത് നിന്ന് മൻസൂർ സ്വന്തം കാലൊപ്പുകൾ ചാർത്താൻ ആരംഭിക്കുന്നു. "മഹാനായ യാത്രികാ , പതിമൂന്ന് നൂറ്റാണ്ട് മുമ്പ് നിങ്ങൾ വന്നെത്തിയ കോഴിക്കോട് നിന്ന് നിങ്ങളെ തേടിയെത്തിയതാണ് ഞാൻ. കുറ്റിച്ചിറയിലെ മിശ്കാൽ പള്ളിയുടെ മുറ്റത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളിവിടെ വന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ എന്നോർത്ത് അത്‌ഭുതപ്പെട്ട കുട്ടി, ഏഴ് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കിപ്പുറവും കാലത്തിൻ്റെ നിശബ്ദ സാക്ഷിയായി ആ പള്ളി അവിടെയുണ്ടെന്ന് നിങ്ങളോട് മന്ത്രിക്കുന്നു" എന്ന് മൻസൂർ ഇബ്നു ബത്തൂത്തയോട് പറയുമ്പോൾ യാത്രയെഴുത്തിൻ്റെ ഹൃദയ ഹാരിത വായനക്കാരെ പിടിച്ചിരുത്തുന്നു.

സഞ്ചാരി കേവലം ഒരു യാത്രക്കാരനാകുമ്പോൾ ഓരോ യാത്രയും പൊട്ടിയ പടക്കം പോലെയാണ്. ഉപകാരമില്ലാത്ത ചില അവശിഷ്ടങ്ങൾ മാത്രമായിരിക്കും അതിൻ്റെ അന്തിമ ഫലം. തൻ്റെ അനുഭവങ്ങൾ അനുവാചകരിലേക്ക് പകരുന്ന രീതിയിൽ എഴുതണമെങ്കിൽ സഞ്ചാരി നല്ല ഒരു വായനക്കാരൻ കൂടിയാകണം. നോവലുകളും കഥകളും പശ്ചാത്തലമാക്കിയ സ്ഥലങ്ങളും അത് ജന്മം കൊണ്ട എഴുത്ത് മുറികളും കാണുമ്പോൾ പ്രസ്തുത രചന മനസ്സിൽ ഒരു ശില്പമായി മാറും. അതിനാൽ തന്നെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരുടെ സങ്കേതങ്ങൾ തേടിയുള്ള യാത്രകൾ സഞ്ചാരികൾക്ക് എന്നും പ്രിയങ്കരമാണ്. അവരുടെ കൃതികളിലെ വരികൾ നിവേദ്യമായി സമർപ്പിച്ചാണ് അവിടെ നിന്ന് തിരിച്ച് നടക്കാറുള്ളത് എന്ന് നോബൽ സമ്മാന ജേതാവായ നജീബ് മഹ്ഫൂസിൻ്റെ എഴുത്ത് മുറി കണ്ടിറങ്ങുന്ന മൻസൂർ പറയുമ്പോൾ വായനക്കാരനും അതംഗീകരിക്കുന്നു.

പുസ്തകങ്ങളിൽ വായിച്ച ചരിത്രം കാഴ്ചയായി മാറുമ്പോൾ, മനുഷ്യൻ സഞ്ചരിക്കുന്നത് സ്ഥലങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ മാത്രമല്ല കാലങ്ങൾക്കിടയിലൂടെയുമാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് ബാക്കിയാകുന്നു.യാത്ര എന്നത് മുന്നോട്ടുള്ള സഞ്ചാരം മാത്രമല്ല പിന്നിട്ട വഴികളിലേക്കുള്ള തിരിഞ്ഞുനോട്ടം കൂടിയാണ്. നരച്ച നഗരത്തിൻ്റെ കഥ പറയുമ്പോൾ എത്ര സുന്ദരമായാണ് മൻസൂർ യാത്രയെ നിർവ്വചിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ദൂരങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ശിലകളെക്കാൾ, സ്ഥലങ്ങൾ മാത്രം അടയാളപ്പെടുത്തിയ ദിശാസൂചികളാണ് എന്നെ പ്രലോഭിപ്പിക്കാറുള്ളത്. അല്ലെങ്കിലും ദൂരങ്ങൾ എന്നത് യാത്രികരുടെ ചിന്തകളിൽ കടന്നുവരേണ്ട ഒന്നല്ല. ഒരിക്കൽ അവിടെയെല്ലാമെത്തും എന്ന കരാറിൽ എപ്പോഴോ സ്വന്തം ഒപ്പുവെച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു സഞ്ചാരിയുടെ മനോഗതം എന്തായിരിക്കണം എന്ന് ഈ വരികളിലൂടെ മൻസൂർ പറയുന്നു.

യാത്രയിലെ എല്ലാ അനുഭവങ്ങളും സന്തോഷകരമാകണമെന്നില്ല.അൽമാറ്റി എയർപോർട്ടിലെ പരിശോധനക്കിടെ ഉദ്യോഗസ്ഥർ തൻ്റെ ബാഗിൽ നിന്ന്, സമ്മാനമായി കിട്ടിയ ജാം കുപ്പി എടുത്തു മാറ്റിയപ്പോൾ ഹൃദയം പിടഞ്ഞതായി മൻസൂർ പറയുന്നു. ഓർമ്മകളുടെ രുചിയെ ആണല്ലോ അവർ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞത് എന്ന ആത്മഗതം വായനക്കാരൻ്റെ ഹൃദയത്തെയും വേദനിപ്പിക്കുന്നു.

"യാത്രയെ ഇത്രയും ആനന്ദകരമാക്കുന്നതിൽ കഥകളും കഥാപാത്രങ്ങളും കാലവും അതു സംഭവിക്കുന്ന ഭൂമികയും ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം അപാരമാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ പുസ്തകങ്ങളിലൂടെ ദേശങ്ങളുടെ പുരാവൃത്തത്തിലേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറുന്ന ഒരു സഞ്ചാരി എപ്പോഴും എൻ്റെയുള്ളിലുണ്ട്". മൻസൂർ പറഞ്ഞത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ശരിയാണെന്ന് സിനമൺ തെരുവിൻ്റെ അവസാനത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ നാം ശരിക്കും തിരിച്ചറിയും.

യാത്ര ഇഷ്‌ടപ്പെടുന്നവർക്ക് സിനമൺ തെരുവും ഇഷ്‌ടപ്പെടും, തീർച്ച.

പുസ്തകം : സിനമൺ തെരുവ്
പ്രസാധനം: മാതൃഭൂമി ബുക്‌സ്
പേജ് : 135
വില: 210 രൂപ

രചയിതാവ് :  മൻസൂർ അഹമ്മദ്

ഒരപ്രതീക്ഷിത ബ്ലോഗ് സംഗമം

2006 മുതൽ ആണ് ഞാൻ ബ്ലോഗിൽ കുറിപ്പുകൾ ഇടാൻ ആരംഭിച്ചത്. അന്ന് മലയാളത്തിൽ ബ്ലോഗ് എഴുതുന്നവർ കൂടുതലും ഗൾഫുകാരായിരുന്നു. കൂടുതൽ ഒഴിവ് സമയം ലഭിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ അതല്ല കഥകളും സംഭവങ്ങളും കൂടുതൽ പറയാൻ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണോ ഈ ഗൾഫ് ആധിപത്യം ഉണ്ടായത് എന്ന് നിശ്ചയമില്ല. ഇന്ന് അവരിൽ മിക്കപേരും ബ്ലോഗിംഗ് രംഗത്ത് ഇല്ല എന്നതാണ് ദുഃഖസത്യം.

അന്നത്തെ പരിചയക്കാരിൽ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു ബ്ലോഗറായിരുന്നു മൻസൂർ ചെറുവാടി എന്ന മൻസൂർ അഹമ്മദ്. സെൻ്റർ കോർട്ട് എന്ന ബ്ലോഗിലൂടെ മൻസൂർ പങ്ക് വെച്ചിരുന്ന മിക്ക വിഭവങ്ങളും ഞാൻ സ്വാദോടെ രുചിച്ചിടുണ്ട്. അതിൻ്റെ രുചി കൂടിക്കൂടി വന്നപ്പോൾ ആ ബന്ധവും ദൃഢമായി. ഒരു തവണ എൻ്റെ ക്ഷണപ്രകാരം മൻസൂർ എൻ്റെ വീട്ടിൽ വരികയും ചെയ്തു. 

ബ്ലോഗെഴുത്ത് നിർത്തി പലരും ഫേസ്‌ബുക്കിൽ സജീവമായി. മൻസൂറും സെൻ്റർ കോർട്ടിൽ നിന്നും വിടവാങ്ങി. മനോഹരമായ യാത്രാ കുറിപ്പുകളുമായി ഫേസ് ബുക്കിൽ മൻസൂറിനെ ഞാൻ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടി. എൻ്റെ നാട്ടിലെ മുറിഞ്ഞമാട് (Click & Read) മുതൽ ലോക സഞ്ചാരി ഇബ്നു ബത്തൂത്ത അന്ത്യവിശ്രമം കൊള്ളുന്ന മൊറോക്കോയിലെ കസ്ബ വരെ മൻസൂറിൻ്റെ എഫ് ബി പോസ്റ്റുകളിലൂടെ ഞാൻ വായിച്ചു. അതിൻ്റെ തുടർച്ചയായി വന്ന കാലൊപ്പുകൾ  (Click & Read) എന്ന കൃതിയും ഞാൻ വായിച്ചു.

അങ്ങനെ ഇരിക്കെയാണ് മൻസൂറിൻ്റെ ലോക സഞ്ചാരങ്ങളുടെ കഥ പറയുന്ന സിനമൺ തെരുവ് എന്ന പുസ്തകത്തിൻ്റെ പ്രകാശനത്തിന് എനിക്ക് ക്ഷണം കിട്ടിയത്.പുസ്തക പ്രകാശനത്തിൻ്റെ രണ്ട് ദിവസം മുമ്പ് മാതൃഭൂമി ബുക്‌സിൽ നിന്ന് പതിനഞ്ചോളം പുസ്തകങ്ങൾ വാങ്ങിയപ്പോൾ ഈ പുസ്തകം ഓർമ്മയിൽ വന്നില്ല എന്ന് മൻസൂറിൻ്റെ ഒരു എഫ് ബി പോസ്റ്റിൽ ഞാൻ  സങ്കടം പറഞ്ഞിരുന്നു. പ്രകാശന ദിവസം ഞാൻ കോഴിക്കോട് ഉള്ളതിനാൽ ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാൻ പിന്നെ മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.  പ്രകാശനച്ചടങ്ങ് വ്യക്തിപരമായി എനിക്ക് ഇത്രയധികം സന്തോഷം തരും എന്ന്  സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ഞാൻ നിനച്ചിരുന്നില്ല.

ബഹുമാന്യനായ മുൻ വിദ്യാഭ്യാസ മന്ത്രിയും എം.പി.യുമായ ശ്രീ. ഇ.ടി മുഹമ്മദ് ബഷീർ പുസ്തകം പ്രകാശനം ചെയ്തു (2013ൽ കുടുംബ സമേതം പാർലിമെന്റ് മന്ദിരം സന്ദർശിക്കാൻ എനിക്ക് അവസരം ലഭിച്ചത് അദ്ദേഹം അനുവദിച്ച സന്ദർശക പാസിലൂടെ ആയിരുന്നു എന്നത് സ്നേഹപൂർവ്വം സ്മരിക്കുന്നു). നിരവധി ജനപ്രിയ പുസ്തകങ്ങളുടെ രചയിതാവായ  ടി.എസ് ദീപ (ദീപാ നിശാന്ത് ) പുസ്തകം ഏറ്റുവാങ്ങി. സഞ്ചാര സാഹിത്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റ് നിരവധി പ്രമുഖരും സ്റ്റേജിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു . ഈ പുസ്തക പ്രകാശന ചടങ്ങ് മൂന്ന് കാരണങ്ങളാൽ എനിക്ക് വളരെയേറെ ഇഷ്‌ടപ്പെട്ടു.

1. സ്റ്റേജിൽ ഇരുന്നവരാരും തന്നെ സദസ്സിനെ മുഷിപ്പിച്ചില്ല. ഓരോരുത്തരുടെയും നാവിൽ നിന്ന് സദസ്സിലേക്ക് വീണത് മുത്തു മണികൾ മാത്രമായിരുന്നു. അതും ഒന്നിനൊന്ന് വ്യത്യസ്തമായ പളുങ്ക് മണികൾ. വായിച്ചിരിക്കേണ്ട നിരവധി യാത്രാ ഗ്രന്ഥങ്ങളെപ്പറ്റിയും യാത്രകളെപ്പറ്റിയും  അറിവ് പകർന്ന ചെറു പ്രസംഗങ്ങൾ ആയിരുന്നു ഓരോരുത്തരുടേതും.

2. ബ്ലോഗ് എന്ന മാധ്യമത്തിൻ്റെ സുവർണ്ണകാലത്ത് പരസ്പരം പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചിരുന്ന നിരവധി പേർ ഈ ചടങ്ങിന് എത്തി. മൻസൂർ നേരിട്ട് ക്ഷണിച്ചവരും അറിഞ്ഞെത്തിയവരും കൂടിയായപ്പോൾ പഴയ ബ്ലോഗ് സംഗമങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള ഒരു മിനി സംഗമം തന്നെയായി അത് മാറി. ആ കാലത്തേക്ക് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കാൻ ഈ വേദി വളരെയധികം ഉപകരിച്ചു.

3. നനഞ്ഞു തീർത്ത മഴകൾ വായിച്ചത് മുതൽ ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതിയതാണ് ടി എസ്.ദീപയെ നേരിൽ പരിചയപ്പെടണം എന്നത് . അതും ഈ വേദിയിലൂടെ സാധ്യമായി (Click & Read)

പുസ്തകം വാങ്ങി മൂന്നാം ദിവസം നടത്തിയ ആലുവ യാത്രയിൽ സിനമൺ തെരുവ് ഞാൻ വായിച്ച് പൂർത്തിയാക്കി. പ്രസ്തുത വായനാനുഭവം മറ്റൊരു പോസ്റ്റിലൂടെ പങ്ക് വെയ്ക്കാം.

ദീപാ നിശാന്തും ഞാനും

പുസ്തകങ്ങളോടുള്ള എൻ്റെ ഇഷ്ടം എന്നാണ് ആരംഭിച്ചത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ കൃത്യമായി ഒരു ഉത്തരം നൽകാൻ എനിക്കറിയില്ല. ചംപക് , പൂമ്പാറ്റ, മലർവാടി തുടങ്ങിയ ബാല പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ വീട്ടിൽ വരാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പക്ഷേ ആ വായനകളും വീട്ടിൽ ബാപ്പ സൃഷ്‌ടിച്ചെടുത്ത ലൈബ്രറിയും ആയിരിക്കാം പുസ്തകങ്ങളോടുള്ള എൻ്റെ ഇഷ്‌കിന് തുടക്കം കുറിച്ചത്. സ്‌കൂൾ അവധിക്കാലത്ത് ബാപ്പയുടെ സ്‌കൂളിലെ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും പുസ്തകമെടുത്ത് വായിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും വായനയുടെ കൂടുതൽ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെല്ലാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. 

വായനക്കൊപ്പം എഴുത്തും വളർത്തണം എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ബാപ്പ എൻ്റെ ഹൈസ്‌കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം മൂർക്കനാട് സുബുലുസ്സലാം ഹൈസ്‌കൂളിലേക്ക് മാറ്റി. രണ്ടാം ഭാഷ അറബി ആയിരുന്നെങ്കിലും അതിൻ്റെ പാർട്ട് 2 മലയാളം  ബി എന്ന പേരിൽ ഈ സ്‌കൂളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു (നാട്ടിലെ സുല്ലമുസ്സലാം ഓറിയൻ്റൽ ഹൈസ്കൂളിൽ ഇത് രണ്ടും അറബിയാണ്). വിവിധ ദേശങ്ങളിലും മതങ്ങളിലും പെട്ട സഹപാഠികളുമായി ഇടപഴകി സംസാര ഭാഷ നന്നാക്കാം എന്നും ഒരു പക്ഷേ പിതാവ് അന്ന് കരുതിയിരിക്കാം. ഏതായാലും എൻ്റെ എഴുത്തിന് ഹരിശ്രീ കുറിച്ചത് ആ കാലഘട്ടത്തിലാണ്.

സ്‌കൂൾ പഠനവും കലാലയ കാലഘട്ടവും കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് വായന ശരിക്കും ഒരു ലഹരിയായത്. വായന ക്രമേണ എന്നെ എഴുത്തിലേക്കും നയിച്ചു. ചന്ദ്രിക, മാധ്യമം തുടങ്ങിയ പത്രങ്ങളിൽ ആക്ഷേപഹാസ്യം നിറഞ്ഞ മിഡ്ൽ പീസുകൾ എഴുതിക്കൊണ്ട് ഞാൻ അച്ചടി മാധ്യമങ്ങളിലും തുടക്കം കുറിച്ചു. പത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് മിഡ്ൽ പീസ് പുറത്തായതോടെ ബ്ലോഗ് എന്ന നവമാധ്യമത്തിലേക്ക് ഞാൻ പ്രവേശിച്ചു. രണ്ടായിരത്തിലധികം പോസ്റ്റുകളോടെ "മനോരാജ്യത്തിലെ തോന്ന്യാക്ഷരങ്ങൾ" ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു.

ഇതിനിടയിൽ എവിടെയോ ഞാൻ എൻ്റെ വായന മറന്നു വെച്ചു. 2010 ൽ പുതിയ വീട് വെച്ചപ്പോൾ വീട്ടിൽ ഒരു ലൈബ്രറി കൂടി സെറ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ട് ഞാൻ വായനയെ തിരിച്ച് പിടിക്കാൻ ശ്രമം തുടങ്ങി. ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള രചനകൾ ഉൾപ്പെടുത്തി 2020 ൽ  ആദ്യത്തെ പുസ്തകമായ "അമ്മാവൻ്റെ കൂളിംഗ് എഫക്ട്" പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തുടർന്ന് എൻ്റെ പഴയ വായനാ ലോകത്തേക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും പറന്നിറങ്ങി. ബ്ലോഗ് രചനകളിൽ നിന്ന് തന്നെ "ഓത്തുപള്ളി" എന്ന നോവലും "പാഠം ഒന്ന് ഉപ്പാങ്ങ" യും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

പഴയതും പുതിയതുമായ എഴുത്തുകാരെ വായിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ദീപാ നിശാന്തും എൻ്റെ വായനയിൽ വന്നത്.ഓർമ്മ എഴുത്തിൻ്റെ രാജകുമാരി ആയിട്ടാണ് ദീപാ നിശാന്തിൻ്റെ നനഞ്ഞു തീർത്ത മഴകൾ വായിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നിയത്. "കുന്നോളമുണ്ടല്ലോ ഭൂതകാലക്കുളിർ" വായിച്ചതോടെ ഓർമ്മ ഭണ്ഡാരം തുറക്കുന്നതിൻ്റെ ഗൃഹാതുരത്വം ശരിക്കും ഞാൻ അനുഭവിച്ചു. അതു കൊണ്ട് തന്നെ എൻ്റെ പത്താം ക്ലാസ്സ് കൂട്ടായ്മ മുപ്പത്തിയേഴ് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം സ്‌കൂൾ ഓർമ്മകളുടെ കഥകളായി "പാഠം ഒന്ന് ഉപ്പാങ്ങ" എന്ന പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ ഒരു കോപ്പി ദീപക്കും ഞാൻ അയച്ചു. 

എൻ്റെ അതേ ഫീൽഡിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനാലും ഒഴിവ് സമയങ്ങൾ സ്വന്തം വിദ്യാർത്ഥികൾക്കൊപ്പമിരുന്ന് ആസ്വദിക്കുന്നത് ഫേസ്ബുക്കിൽ പല തവണ കണ്ടതിനാലും ദീപയെ പരിചയപ്പെടണം എന്ന് ഒരാഗ്രഹം തോന്നി. ഇന്ന് അത് സഫലമായി. ഞാനയച്ച പുസ്തകം കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്ന് , ഇന്ന് നേരിൽ കണ്ടപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്.

സുഹൃത്തും ബ്ലോഗറുമായ മൻസൂർ ചെറുവാടിയുടെ "സിനമൺ തെരുവ്" എന്ന പുസ്തകത്തിൻ്റെ പ്രകാശന ചടങ്ങിൽ വെച്ചാണ് അപ്രതീക്ഷിതമായി ദീപാ നിശാന്തിനെ കണ്ടുമുട്ടിയത്. ബ്ലോഗെഴുത്തിൻ്റെ സുവർണ്ണ കാലത്തെ നിരവധി ബ്ലോഗന്മാരും ബ്ലോഗിനികളും പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുത്തപ്പോൾ അതൊരു അപ്രതീക്ഷിത ബ്ലോഗേഴ്‌സ് സംഗമം കൂടിയായി. മൻസൂറിൻ്റെ പുസ്തകത്തിന് ആശംസകൾ നേരുന്നു.

സ്റ്റാറ്റസ്

1990 കളുടെ മധ്യാഹ്നം. ഞാനും ഏതാനും സുഹൃത്തുക്കളും കൂടി ഒരു സഹപാഠിയുടെ കാറിൽ യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഓല മേഞ്ഞ ഒരു ചായക്കടയുടെ മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും ചായ കുടിക്കാൻ മുട്ടി. പക്ഷേ, കാർ മുതലാളി സമ്മതിച്ചില്ല. അതവൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസിന് ചേരില്ലത്രേ.

വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അതേ സ്ഥലത്ത് കൂടെ പഴയ പോലെ ഒരു യാത്ര. ചായക്കട ഇപ്പോഴും ഓല മേഞ്ഞത് തന്നെ. കാർ മുതലാളി കം ഡ്രൈവർ സെയിം . ബട്ട്, കാർ ഒന്നു കൂടെ ലക്ഷ്വറി ആയിട്ടുണ്ട്. പെട്ടെന്ന്  കാർ സൈഡാക്കി അവൻ പറഞ്ഞു.

"നമുക്ക് ആ കടയുടെ മുമ്പിൽ നിന്ന് ഒരു സെൽഫി എടുക്കാം ... സ്റ്റാറ്റസിടാനാ....."

വാൽ : സ്റ്റാറ്റസ് ൻ്റെ അർത്ഥം ഈ അടുത്ത് എങ്ങാനും മാറിയിട്ടുണ്ടോ?🤔