Pages

Tuesday, November 10, 2026

ഷാറൂഖ് ഖാൻ്റെ വീട്ടിൽ (സഹ്യാദ്രി യാത്ര - 6 )

സഹ്യാദ്രി യാത്ര - 5

മുംബൈയിലെ പ്രധാന കാഴ്ചകളിൽ പലരും എണ്ണിപ്പറയുന്ന ഒന്നാണ് ഹാജി അലി ദർഗ. എനിക്കാണെങ്കിൽ പോകാനും കാണാനും ഒട്ടും ഇഷ്‌ടമില്ലാത്ത ഇടമാണ് ദർഗ്ഗകൾ. അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുടെയും ചൂഷണങ്ങളുടെയും  ഈറ്റില്ലങ്ങളായത് കൊണ്ടും ആദ്യമായി ഹസ്രത്ത് നിസാമുദ്ദീൻ ദർഗയിൽ പോയ അനുഭവം കൊണ്ടും ആയിരിക്കാം ഈ  അനിഷ്‌ടം. ബട്ട്, കടലിലാണ് ഹാജി അലി ദർഗ എന്നും വേലിയിറക്കത്തിൻ്റെ സമയത്ത് അങ്ങോട്ട് നടന്ന് പോകാമെന്നും കേട്ടപ്പോൾ അതൊന്ന് കാണണമെന്ന് മനസ്സിൽ ആഗ്രഹമുദിച്ചു. കടൽ തുരങ്കം കടന്ന് കഴിഞ്ഞാൽ ഉടൻ തന്നെയാണ് ഹാജി അലി ദർഗ എന്ന് ഡ്രൈവർ മുരുകവേൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു ലഡു പൊട്ടി.

പന്ത്രണ്ട് മണിയോടെ ഞങ്ങളെ ഹാജി അലി ദർഗയുടെ സമീപത്തെ റോഡിൽ ഇറക്കി. അണ്ടർ പാസ് വഴി റോഡ് ക്രോസ് ചെയ്ത് മറുഭാഗത്ത് എത്തി അല്പം മുന്നോട്ട് നടന്നാൽ ദർഗയിൽ എത്താം എന്ന് മുരുകവേൽ പറഞ്ഞുവെങ്കിലും എനിക്കത് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മുന്നിൽ പോകുന്ന ഒരു കൂട്ടത്തെ പിന്തുടർന്ന് ഞങ്ങളും ദർഗ്ഗയിലേക്ക് നടന്നു. കേട്ടത് പോലെ കടലിനുള്ളിലേക്ക് അൽപം തള്ളി നിൽക്കുന്ന ദർഗ്ഗയിലേക്കുള്ള പാതയുടെ ഇരുവശവും തിരകൾ തല തല്ലുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചില തിരകൾ പാതയുടെ ഉയരവും കടന്ന് സന്ദർശകരുടെ പാദങ്ങളെ തഴുകി ഒഴുകി.

ഉസ്ബകിസ്ഥാനിലെ ബുഖാറയിൽ നിന്നുള്ള പീർ ഹാജി അലി ഷായുടെ ശവകുടീരവും പള്ളിയുമാണ് ഹാജി അലി ദർഗയിലുള്ളത്. ധനികനായ വ്യാപാരിയും സൂഫി വര്യനുമായ ഹാജി അലി സ്വത്ത് മുഴുവൻ ഉപേക്ഷിച്ച് ലോക സഞ്ചാരം നടത്തി അവസാനം മുംബൈ വർളിയിൽ താമസമാക്കി എന്നും ഇസ്‌ലാം മതപ്രചാരണത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. തൻ്റെ മരണ ശേഷം തന്നെ ഖബറടക്കരുത് എന്നും മൃതശരീരം കടലിൽ ഒഴുക്കി അത് എത്തിച്ചേരുന്നിടത്ത് ഖബറടക്കണം എന്നും അദ്ദേഹം അനുയായികളോട് പറഞ്ഞു എന്നും അത് പ്രകാരമാണ് ഇന്ന് ദർഗ്ഗ കാണുന്ന സ്ഥലത്ത് ഖബറടക്കിയത് എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.

ജാതി മത ലിംഗ ഭേദമന്യേ ആർക്കും ദർഗ്ഗയിൽ പ്രവേശിക്കാം. ചുവപ്പും മഞ്ഞയും നിറത്തിലുള്ള നിരവധി ചരടുകൾ ദർഗ്ഗക്ക് ചുറ്റുമുള്ള കൈവരികളിൽ കെട്ടിയിട്ടതായി കണ്ടു. ആഗ്രഹ പൂർത്തീകരണത്തിനായി വന്നവർ പ്രാർത്ഥന നടത്തി ചരട് കെട്ടിയിട്ട് പോകുന്നതാണ്. ആഗ്രഹം പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ടാൽ താൻ കെട്ടിയ ചരട് അഴിക്കണം. ഈ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് തൻ്റെ ചരട്  എങ്ങനെയാണാവോ തിരിച്ചറിയുക എന്നായിരുന്നു എൻ്റെ ചിന്ത. ളുഹർ നമസ്‌കാര സമയമായതിനാൽ അത് നിർവ്വഹിക്കാൻ സൗകര്യം കിട്ടി എന്നതാണ് ദർഗ സന്ദർശിച്ചത് കൊണ്ട് എനിക്ക് ലഭിച്ച ഗുണം.

ദർഗ കണ്ട ശേഷം വർളിയിൽ നിന്ന് സീ ലിങ്ക് പാലം വഴി ഞങ്ങൾ ബാന്ദ്രയിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങി. മുംബൈയിൽ എത്തുന്ന സഞ്ചാരികളെ ടാക്സിക്കാർ മൂന്ന് വീടുകൾ കാണിക്കാറുണ്ട്. അതിൽ ഒന്നാമത്തേത് അംബാനിയുടെ വീടാണ്. ഒരു ഫ്ലാറ്റ് കണക്കെ ദൂരെ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഒരു കെട്ടിടം അംബാനിയുടെ വീടാണെന്ന് അവർ പറയുന്നത് വിശ്വസിക്കാനേ നമുക്ക് സാധിക്കൂ.

രണ്ടാമത്തെ വീട് ബോളിവുഡ് നടൻ സൽമാൻ ഖാൻ്റെ വീടാണ്. വണ്ടി നിർത്തുക പോലും ചെയ്യാതെ ഡ്രൈവർ മുരുകവേൽ ആ വീട് പാസ് ചെയ്തപ്പോൾ അതിൻ്റെ പ്രാധാന്യത്തിൻ്റെ നിലവാരം മനസ്സിലായി.മുരുകവേലിൻ്റെ ബോണസായി നടി രേഖയുടെ വീട് കൂടി ഞങ്ങൾക്ക് കാണിച്ച് തന്നു. അതാരാണെന്ന് എനിക്ക് ഒരു നിശ്ചയവുമില്ലാത്തതിനാൽ ഞാനൊന്ന് മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു. ഫൈനലി, ഞങ്ങൾ ഹിന്ദി സിനിമയിലെ മെഗാ സ്റ്റാറും എക്കാലത്തും യുവതീ യുവാക്കളുടെ ആവേശവുമായ ഷാരൂഖ് ഖാൻ്റെ വീടായ "മന്നത്ത്" ൻ്റെ മുന്നിലെത്തി വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തു.

"മന്നത്തി"ന് മുമ്പിൽ ഞങ്ങൾ എത്തുമ്പോൾ ചെറിയ ഒരാൾക്കൂട്ടം അവിടെ കൂടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഷാറൂഖ് ഖാൻ്റെ വീട് എന്നതല്ലാതെ ഒരു അസാധാരണ കാഴ്ചയായി എനിക്കത് അനുഭവപ്പെട്ടില്ല; സാധാരണ പോലെയുള്ള ഒരു ഗേറ്റും  ഉയരം കൂടിയ ചുറ്റുമതിലും. ചുറ്റുമതിലിന് മുകളിൽ വീണ്ടും ഒരാൾ പൊക്കത്തിൽ കമ്പിവേലിയും സ്ഥാപിച്ചിരുന്നു. ഗേറ്റിന് സമീപം അല്പം ഉയർത്തി നിർമ്മിച്ച ബാൽക്കണി പോലെയുള്ള ചെറിയ ഒരിടം കാണാം. പെരുന്നാളിനും തൻ്റെ പിറന്നാളിനും ഷാറൂഖ് ഖാൻ ഇവിടെ വന്ന് ജനങ്ങളെ അഭിവാദ്യം ചെയ്യാറുണ്ട്. മറ്റ് ദിവസങ്ങളിൽ ഇങ്ങനെ ചെയ്യാറുണ്ടോ എന്നറിയില്ല. ജനം അദ്ദേഹത്തെയും പ്രതീക്ഷിച്ച് അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, കാഴ്ചബംഗ്ലാവിൽ ചില മൃഗങ്ങൾ കൂട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങാൻ വേണ്ടി കാത്ത് നിൽക്കുന്നതാണ് പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മ വന്നത്.

"മന്നത്തി"ൻ്റെ മുൻ ഭാഗത്തെ റോഡിനപ്പുറം അറബിക്കടലാണ്. അൽപനേരം കാറ്റുകൊള്ളാനായി ഞങ്ങൾ കടലിലേക്കിറങ്ങി. പക്ഷേ, എവിടെ നിന്നോ ഓടിയെത്തിയ പോലീസ് എല്ലാവരെയും ആട്ടിത്തെളിച്ച് എങ്ങോട്ടോ പോയി. പിന്നാലെ വന്ന സഞ്ചാരികൾ വീണ്ടും കടലിലേക്ക് ഇറങ്ങി. ചെങ്കല്ല് പോലെയുള്ള പാറ നിറഞ്ഞ പ്രദേശമായതിനാൽ അപായ സാദ്ധ്യത ഉള്ളത് കൊണ്ടാകാം ഈ പോലീസ് നിയന്ത്രണം. താമസിയാതെ ഞങ്ങളും തിരിച്ച് വണ്ടിയിൽ കയറി.

ഈ ടീമിൻ്റെ കഴിഞ്ഞ കാശ്മീർ യാത്രയിൽ ഷോപ്പിംഗിന് അവസരം കുറവായിരുന്നു എന്ന പരാതി ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ഇത്തവണ എല്ലാ ദിവസവും ഷോപ്പിംഗിന് സമയം നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. അത് പ്രകാരം മുംബൈയിൽ ഷോപ്പിംഗിന് തീരുമാനിച്ചത് മൂന്ന് കിലോമീറ്ററിലധികം നീളത്തിൽ കിടക്കുന്ന ഓപ്പൺ മാർക്കറ്റ് ആയ ഫാഷൻ സ്ട്രീറ്റ് ആയിരുന്നു.ടാക്സി ഡ്രൈവർ മുരുകവേൽ ഞങ്ങളെ ഫാഷൻ സ്ട്രീറ്റിൽ എത്തിച്ചു.

മുതിർന്നവരുടെ വിവിധ തരം ഡ്രസ് ഐറ്റങ്ങളും പാദരക്ഷകളും ബാഗുകളും ആണ് ഫാഷൻ മാർക്കറ്റിൽ പ്രധാനമായും ഉള്ളത്. ഒന്നര മണിക്കൂറോളം ഷോപ്പിംഗ് നടത്തിയ ശേഷം മുരുകവേൽ ഞങ്ങളെ ഛത്രപതി ശിവജി ടെർമിനസിനടുത്ത് ഡ്രോപ് ചെയ്യാനായി തിരിച്ചു. അപ്പോഴാണ് ജുഹു ബീച്ച് കാണണമെന്ന ആഗ്രഹം ഫൈസൽ പ്രകടിപ്പിച്ചത്. ജുഹു ബീച്ച് കാണാൻ അന്ധേരിയിൽ പോകണമെന്നും മെട്രോ ട്രെയിനിൽ പോകുന്നതാണ് നല്ലത് എന്നും മുരുകവേൽ പറഞ്ഞു. അതനുസരിച്ച് ഞങ്ങൾ സി എസ് ടി മെട്രോ സ്റ്റേഷന് സമീപം വണ്ടിയിറങ്ങി.

(തുടരും...)

Wednesday, November 04, 2026

കടൽ തുരങ്കം കടന്ന് മ്യൂസിക്കൽ റോഡിൽ (സഹ്യാദ്രി യാത്ര - 5)

 സഹ്യാദ്രി യാത്ര - 4

മുംബൈ കാഴ്ചകൾ കാണാൻ പലരും ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നത് മുംബൈ ദർശൻ ബസ് പാക്കേജാണ്. ഇരുന്നൂറ് രൂപ മുതലാണ് ഒരാൾക്ക് നോൺ എ.സി ചാർജ്ജ് വരുന്നത്. നമ്മുടെ ഇഷ്‌ടത്തിനനുസരിച്ച് ഒരു സ്പോട്ടിലും സമയം ചെലവഴിക്കാൻ സാധിക്കില്ല എന്നതും നമുക്കു കാണാൻ താല്പര്യമില്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങൾ കാണാനും താല്പര്യമുള്ളത് കാണാതിരിക്കാനും സാദ്ധ്യതയുണ്ട് എന്നതിനാലും ദില്ലി ദർശൻ അനുഭവം ഉള്ളതിനാലും ബസ് പാക്കേജ് വേണ്ട എന്ന് ആദ്യമേ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. 

ടാക്സി പാക്കേജും വേണ്ട എന്നായിരുന്നു ഉദ്ദേശിച്ചതെങ്കിലും മുംബൈയുടെ ജീവനാഡികളായ കറുപ്പും മഞ്ഞയും നിറമുള്ള ടാക്സികൾ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തീരുമാനം മാറി. അങ്ങനെയാണ് ഏഴു പേർക്കും കയറാൻ പറ്റുന്ന ഒരു ടാക്സിയിൽ യാത്ര ആരംഭിച്ചത്. മുംബൈയിൽ എത്തിയിട്ട് ഒരിക്കലെങ്കിലും ഈ ടാക്സിയിൽ കയറിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നീട് ഒരു നഷ്‌ടബോധം തോന്നും.

ടാക്സിവാല ഞങ്ങളെ ആദ്യം എത്തിച്ചത് മറൈൻ ഡ്രൈവിലാണ്. പൊരിയുന്ന വെയിലിൽ സ്നേഹത്തിൻ്റെ തണുപ്പ് നുകരുന്ന ഇണക്കുരുവികൾ മാത്രമേ അന്നേരം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതിനാൽ മറൈൻ ഡ്രൈവിൻ്റെ അറ്റത്തുള്ള നരിമാൻ പോയിൻ്റിലാണ് ഞങ്ങളിറങ്ങിയത്.

എൻ്റെ മനസ്സിൽ ബോംബെയുടെ ഒരു ചിത്രമുണ്ട്. അരീക്കോട്ടെ ഏറ്റവും പഴയ ബാർബറായിരുന്ന അബുറാക്കയുടെ (അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ശരിയായ പേരറിയില്ല) കടയിൽ തൂക്കിയിട്ടിരുന്ന വർണ്ണക്കലണ്ടറിൽ കാണുന്ന, നീല സാഗര തീരത്തെ അംബര ചുംബികളായ കെട്ടിടങ്ങൾ ബോംബെയാണ് എന്നാരോ അന്ന് പറഞ്ഞ് തന്നിരുന്നു. കുഞ്ഞു നാളിൽ മനസ്സിൽ വേരോടിയ ആ ചിത്രമാണ് എന്റെ ബോംബെ.നരിമാൻ പോയിൻ്റാണ് അന്ന് ആ കലണ്ടറിൽ കണ്ടത് എന്ന് ഇന്ന് മനസ്സിലായി.

മുംബൈ നഗരത്തിന്റെ തെക്കേ അറ്റത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലമാണ് നരിമാൻ പോയിന്റ്. ഒരു കാലത്ത് ഇന്ത്യൻ വാണിജ്യ രംഗത്തെ നരികളായിരുന്ന പല പ്രമുഖ സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും ആസ്ഥാനം ഇവിടെയായിരുന്നു. ഖുർശിദ് നരിമാൻ എന്ന മുൻ ബോംബെ മേയറുടെ ബഹുമാനാർത്ഥം നൽകിയ പേരാണ് നരിമാൻ പോയിൻ്റ്.മുംബൈയിലെ പല പഞ്ചനക്ഷത്ര ഹോട്ടലുകളും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് നരിമാൻ പോയിൻ്റിലാണ്.

മുംബൈയിലെ ഏറ്റവും പുതിയ എഞ്ചിനീയറിംഗ് വിസ്മയമാണ് ബാന്ദ്രക്കും വർളിക്കും മധ്യേയുള്ള കടൽ തുരങ്കം. ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ കടലിനടിയിലുടെയുള്ള ഈ തുരങ്കം 2024 ൽ ആണ് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. 2.07 കിലോമീറ്റർ നീളമുള്ള തുരങ്കത്തിൻ്റെ ഒരു കിലോമീറ്റർ ദൂരം പൂർണ്ണമായും അറബിക്കടലിനടിയിൽ കൂടിയാണ്. ധർമ്മവീർ സ്വരാജ്യ രക്ഷക് ഛത്രപതി സംഭാജി മഹാരാജ് മുംബൈ തീരദേശ പാത എന്നാണ് 29.2 കിലോമീറ്റർ നീളമുള്ള ഈ എക്സ്പ്രസ് പാതയുടെ ഔദ്യോഗിക പേര്. പ്രിൻസസ് സ്ട്രീറ്റ് ഫ്ലൈ ഓവർ മുതൽ വർളി വരെയുള്ള 10.58 കി.മീ ആണ് നിലവിൽ തുറന്നിരിക്കുന്നത്. 

ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും നീളമുള്ള റോഡ് തുരങ്കം, എൻ്റെ ആദ്യ കാശ്മീർ യാത്രയിൽ കണ്ട  ശ്യാമപ്രസാദ് മുഖർജി തുരങ്കമാണ്. ചെനാനിക്കും നശ്‌രിക്കും ഇടയിലുള്ള ഇതിൻ്റെ നീളം 9.28 കിലോമീറ്ററാണ്. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും നീളം കൂടിയ റെയിൽ തുരങ്കമായ കാശ്മീരിലെ ഖാരിക്കും സുംബറിനും മധ്യേയുള്ള T-50 യിലൂടെയും കഴിഞ്ഞ വർഷം ഞാൻ സഞ്ചരിച്ചിരുന്നു.

കടൽ തുരങ്കത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് കടന്ന ഉടനെ ഡ്രൈവർ മുരുകവേൽ എല്ലാവരോടും ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദമാകാൻ പറഞ്ഞു. ശേഷം കാറിൻ്റെ വേഗത അല്പം കുറച്ചു. തുടർച്ചയായ ഹമ്പുകൾ കയറുന്നത് പോലെ കാറിൻ്റെ ചലനം ഒരു തരംഗ രൂപത്തിലായി.പതിയെ കാറിലെ സ്റ്റീരിയോ സ്പീക്കറിൽ നിന്ന് ഒരു ഗാനം ഉയരാൻ തുടങ്ങി. മുരുകവേൽ ഞങ്ങളെല്ലാവരോടും കാതോർക്കാൻ പറഞ്ഞു. മുംബൈ പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ള കഥ പറയുന്ന സ്ലം ഡോഗ് മില്യണയർ എന്ന ചിത്രത്തിലെ ജയ് ഹോ എന്ന ഗാനമായിരുന്നു അത്. 

ഏകദേശം അഞ്ഞൂറ് മീറ്റർ നീളത്തിലുള്ള ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ മ്യൂസിക്കൽ റോഡിലൂടെയാണ് ഞങ്ങളപ്പോൾ പോയിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന് മുരുകവേൽ പറഞ്ഞു. വേഗത നിയന്ത്രിക്കാൻ റോഡിൽ ഉറപ്പിച്ച റംബിൾ സ്ട്രിപ്പുകളിലൂടെ വാഹനത്തിൻ്റെ ടയറുകൾ ഒരു പ്രത്യേക വേഗതയിൽ ( 70 - 80 KMpH ) കടന്നു പോകുമ്പോൾ മാത്രമേ ഈ സംഗീതം ശ്രവിക്കൂ !! ഇക്കഴിഞ്ഞ ഫെബ്രുവരിയിലാണ് ഇതിൻ്റെ ഉത്ഘാടനം കഴിഞ്ഞത്.

കാഴ്ചകൾ കണ്ട് തിരിച്ച് വരുമ്പോൾ ബാന്ദ്ര വർളി സീ ലിങ്ക് പാലത്തിലൂടെയും ഞങ്ങൾ കടന്നു പോയി. കേബിൾ ഉപയോഗിച്ച് വലിച്ചു കെട്ടിയ, കോൺക്രീറ്റ് അടിത്തറയോട് കൂടിയ എട്ട് വരിപ്പാലമാണ് ഇത്. രാജീവ് ഗാന്ധി സീ ലിങ്ക് എന്ന ഔദ്യോഗിക നാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന  മനോഹരമായ ഈ പാലത്തിൻ്റെ നീളം 5.6 കിലോമീറ്ററാണ്. മുംബൈ സന്ദർശിക്കുന്നവർ നിശ്ചയമായും ഇതിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്  ഈ എഞ്ചിനീയറിംഗ് വിസ്മയങ്ങൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞിരിക്കണം എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.

Next: ഷാറൂഖ് ഖാൻ്റെ ...

Tuesday, November 03, 2026

മമ്മൂട്ടിയെ കണ്ട നിമിഷങ്ങൾ

ഞാൻ കണ്ട സിനിമകളുടെ എണ്ണമെടുക്കാൻ എന്റെ കൈയിലെയും കാലിലെയും വിരലുകൾ ഒന്നര പ്രാവശ്യം മാത്രം മതിയാകും എന്നാണ് ഞാൻ കരുതുന്നത്.ഇൻ അദർ വേർഡ്‌സ് എന്തുകൊണ്ടോ സിനിമ കാണുന്നത് എനിക്ക് അത്ര പ്രിയപ്പെട്ട സംഗതിയല്ല.ചെറുപ്പത്തിൽ വീട്ടിൽ നിന്നുള്ള എതിർപ്പ് കൊണ്ടായിരുന്നു സിനിമ കാണാതിരുന്നതെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ സ്വതന്ത്രമായി കാണാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നിട്ടും അതിന് താല്പര്യമില്ല.ഫോണിലും ലാപ്ടോപ്പിലും സിനിമകൾ ധാരാളം ലഭ്യമായ ഈ കാലത്തും സമയം കൊന്ന് സിനിമ കാണുന്ന പരിപാടി ഇഷ്ടമില്ലാത്തതിനാൽ എൻ്റെ സിനിമാ ഗ്രാഫ് താഴെ തന്നെയാണ്.

പ്രീഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് ഹോസ്റ്റലിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് സിനിമ കാണാത്തതിന്റെ സൈഡ് എഫക്ട്  ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയത്.സൂപ്പർ സ്റ്റാറുകളായി വിലസിയിരുന്ന മമ്മൂട്ടിയും മോഹൻലാലും മാത്രമായിരുന്നു അന്ന്  എനിക്കറിയാവുന്ന  സിനിമാ നടന്മാർ.അത് തന്നെ വീട്ടിൽ മാതൃഭൂമി പത്രം വരുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് പരിചയമായത്. നടികളിൽ ഒരാളെ പോലും പോസ്റ്റർ നോക്കി പറയാൻ എനിക്കറിയുമായിരുന്നില്ല.അവരുടെ മുൻഗാമികളായ ബ്ലാക് ആൻഡ്‌ വൈറ്റ് കാലത്തെ നടിമാർ എല്ലാം ഒരേ മുഖഛായ ഉള്ളവരാണെന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.

ഞാൻ കണ്ട സിനിമകളിൽ ഏതാനും ചിലത് മമ്മൂട്ടി പടങ്ങളായിരുന്നു. സിനിമാ സ്ക്രീനിന് പുറത്ത് ഞാൻ മമ്മൂട്ടിയെ ആദ്യമായി കണ്ടത് (Click & Read) തിരുവനന്തപുരം മൃഗശാലയിൽ വെച്ചാണ്! അതെ, ശരിക്കും അവിടെ വെച്ച് തന്നെ !!  

പ്രീഡിഗ്രി  പഠനം കഴിഞ്ഞ് ആൾ ഇന്ത്യ മെഡിക്കൽ പ്രവേശന പരീക്ഷ എഴുതാൻ തിരുവനന്തപുരത്ത് എത്തിയതായിരുന്നു ഞാനും എൻ്റെ സഹപാഠികളും.കൂട്ടത്തിൽ രണ്ടു പേർ ഏതോ മമ്മൂട്ടി ഫിലിം കാണാൻ പോയപ്പോൾ ഞാനും മറ്റു മൂന്ന് പേരും തിരുവനന്തപുരം കാഴ്ചകൾ കാണാനിറങ്ങി. 

നടന്ന് നടന്ന് മൃഗശാലയിൽ എത്തിയപ്പോൾ തിരക്കില്ലാത്ത ഒരിടം നോക്കി പോയതായിരുന്നു ഞങ്ങൾ. എത്തിയത് സാക്ഷാൽ മമ്മൂട്ടിയുടെ മുന്നിലേക്കാണ്. സത്യൻ അന്തിക്കാട് സംവിധാനം ചെയ്ത  അർത്ഥം എന്ന പടത്തിന്റെ ഷൂട്ടിംഗ് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു അവിടെ.അന്ന് മമ്മൂട്ടിയുടെ ആരാധകർ ആയിരുന്ന എൻ്റെ രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ അദ്ദേഹത്തെ തിയേറ്ററിലെ സ്ക്രീനിലും ഒരു ആരാധനയും ഇല്ലാത്ത ഞങ്ങൾ നേരിട്ടും കണ്ടു.

വർഷങ്ങൾക്ക് പലതും പിന്നിട്ടു.എനിക്ക് പ്രായം കൂടി, മമ്മൂട്ടിക്കും. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഏതോ ഒരു വാർഷിക പരിപാടിക്ക് മമ്മൂട്ടി എൻ്റെ നാടായ അരീക്കോട് വന്നു.പ്രവേശനം പാസ് മൂലം നിയന്ത്രിച്ച ഒരു പരിപാടി ആയിരുന്നു അത്. പൊന്നുരുക്കുന്നിടത്ത് പൂച്ചക്ക് എന്ത് കാര്യം എന്നതിനാൽ ഞാൻ അതിന് ശ്രദ്ധ കൊടുത്തില്ല.

പരിപാടിയുടെ തലേ ദിവസം, മൂത്താപ്പയുടെ മകൻ ശാക്കിറാക്ക (അദ്ദേഹം മരിച്ചുപോയി) എനിക്കും ഒരു ടിക്കറ്റ് തന്നു.അങ്ങനെ ഞാൻ രണ്ടാം തവണയും മമ്മൂട്ടിയെ കണ്ടു.അന്ന് (ഇന്നും) പ്രസംഗിക്കാനായി മമ്മൂട്ടി എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ കുറെ പേർ കൂകി വിളിച്ചു.ഇനിയും കൂവിയാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങിപ്പോകും എന്ന മമ്മൂട്ടിയുടെ താക്കീത് കേട്ടപ്പോൾ കൂവൽ പൂർവ്വാധികം ശക്തിയിലായി. മമ്മൂട്ടി ഇറങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്തു.കാശ് കൊടുത്ത് പാസ് വാങ്ങി കയറിയവർ എല്ലാവരും ശശിയായി.ഓസി ടിക്കറ്റ് കിട്ടിയ എനിക്ക് എല്ലാം ക്യാഹെ ആയിരുന്നു.

വർഷങ്ങൾ എത്രയോ പിന്നെയും കഴിഞ്ഞു.എനിക്ക് പ്രായം വീണ്ടും കൂടി, മമ്മൂട്ടിക്കും. അപ്പോഴാണ്, സൈബർ തട്ടിപ്പുകളെപ്പറ്റി ജനങ്ങളെ ബോധവത്കരിക്കാനുള്ള സംസ്ഥാന സർക്കാറിന്റെ ഒരു പദ്ധതിയുടെ ഉത്‌ഘാടനം എറണാകുളത്തെ  രാജീവ് ഗാന്ധി ഇൻഡോർ സ്റ്റേഡിയത്തിൽ നടന്നത്.ചടങ്ങിലെ  മുഖ്യാതിഥി ഭരത് മമ്മൂട്ടി ആയിരുന്നു.കമ്പ്യൂട്ടർ രംഗത്ത് ആണെങ്കിലും, എനിക്ക് ഇതിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു റോളും ഇല്ലാത്തതിനാൽ ഞാനത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.സൊ, മുഖ്യാതിഥി ആരായാലും എനിക്ക് എല്ലാം മാത്‍സ് ആയിരുന്നു.

ബട്ട്,കാര്യങ്ങൾ മാറി മറിയാൻ ഒരു സെക്കൻഡ് പോലും വേണ്ടല്ലോ?ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ കോളേജിൽ നിന്നുള്ള കുട്ടികളെ അനുഗമിക്കാൻ ഞാനും സഹപ്രവർത്തകൻ സുമേഷും നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു.ആഭ്യന്തര മന്ത്രി രമേശ് ചെന്നിത്തലക്കൊപ്പം മമ്മൂട്ടിയും അതിഥിയായി എത്തി.ഞാൻ മൂന്നാം തവണയും മമ്മൂട്ടിയെ കണ്ടു. ഇത്തവണയും കൂകി വിളി ഉണ്ടായെങ്കിലും മമ്മൂട്ടി മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല.അതിനാൽ ആ ഘനഗംഭീര ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ഹ്രസ്വപ്രസംഗം കേൾക്കാനായി.

 

എനിക്ക് പ്രായം കൂടിക്കൂടി വരുന്നു,മമ്മൂട്ടിക്കും. ജീവിതത്തിൽ ഇനിയും അദ്ദേഹത്തെ കാണുമോ എന്നറിയില്ല.കണ്ടാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഒരു ചുക്കും സംഭവിക്കാനും ഇല്ല. 

Thursday, October 29, 2026

ശാസ്‌ത്രോത്സവത്തിൽ വീണ്ടും !

കോളേജിൽ എൻ്റെ കമ്പ്യൂട്ടർ ലാബിന് സമീപം കുട്ടികൾ ഉപേക്ഷിച്ച് പോയ ഒരു പ്രൊജക്ടിൻ്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ അലസമായി കിടക്കുന്നുണ്ട്. എന്തോ ഒരു റൊബോട്ടിക് പ്രൊജക്ട് അവതരണത്തിന് ശേഷം ഉപേക്ഷിച്ച് പോയതോ അതല്ലെങ്കിൽ പാതിവഴിയിൽ നിർത്തിയതോ ആണ്. എന്നും അത് കാണുന്നതാണെങ്കിലും കഴിഞ്ഞ തിങ്കളാഴ്ച എൻ്റെ സഹപ്രവർത്തകൻ അത് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു കൊണ്ട് അത്തരം ഒരു വർക്കിൻ്റെ മൂല്യവും ആ സമയത്ത് അനുഭവിക്കുന്ന ടെൻഷനും വെറുതെ ഒന്ന് അയവിറക്കി.

അന്ന് വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ഓഫീസ് റൂമിലെ സോഫയിലും അതാ കിടക്കുന്നു, കോളേജിൽ കണ്ടതിൻ്റെ ഒരു മിനി രൂപം! മക്കളിൽ മൂത്തവർ രണ്ട് പേരും വീട്ടിലില്ല. ഇളയവർ രണ്ട് പേരിൽ ആണായിട്ടുള്ളവൻ അഞ്ചാം ക്ലാസിലാണ് പഠിക്കുന്നത്. അവന് വണ്ടികൾ ഇഷ്‌ടമാണെങ്കിലും ഇത്തരം ഒന്ന് ഉണ്ടാക്കാൻ യാതൊരു സാദ്ധ്യതയുമില്ല. അപ്പോൾ പിന്നെ പ്രതി പ്ലസ് വൺ സയൻസിന് പഠിക്കുന്ന മൂന്നാമത്തവൾ അബിയ്യ ഫാത്തിമ തന്നെ.ശനിയാഴ്ച ഫിസിക്‌സിലെ ചില ഭാഗങ്ങൾ ഞാൻ അവളെ പഠിപ്പിച്ചപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ഒരു വണ്ടിയും(വലിയും) ഉണ്ടാക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി അവൾ സൂചിപ്പിക്കുക പോലും ചെയ്തിരുന്നില്ല. ഏതായാലും അവൾ എൻ്റെ അടുത്ത് വരും എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഞാനെൻ്റെ കർമ്മങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

രാത്രി പത്ത് മണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മേൽ പറഞ്ഞ വണ്ടിക്ക് പുറമെ മറ്റ് ചില സാധനങ്ങളും കൊണ്ട് മോൾ എൻ്റെ അടുത്ത് വന്നു. ഉപജില്ലാ ശാസ്‌ത്രമേളയിൽ അവതരിപ്പിക്കാനായി, നിലം തുടക്കുന്ന റൊബോട്ടിക് മോപ് ഉണ്ടാക്കുകയാണെന്നും മോപ്പും വണ്ടിയും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വഴി പറഞ്ഞു തരണമെന്നുമാണ് അവളുടെ ആവശ്യം. 

മോൾ പറഞ്ഞതിനനുസരിച്ച് ചിന്തിച്ചതിനാൽ ഞാൻ പല മാർഗ്ഗങ്ങളും പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. അതൊന്നും ഉടൻ ചെയ്യാൻ പറ്റാത്തതായതിനാൽ അവൾക്ക് തൃപ്തിയായില്ല. ഞാൻ പിന്നെയും ഓരോ പോം വഴികൾ ആലോചിച്ചു. പലപ്പോഴും ചില നിസ്സാര ചിന്തകൾ, ഇത്തരം അവസരങ്ങളിൽ എനിക്ക് തുണയാവാറുണ്ട്.

അവൾ കൊണ്ടുവന്ന തടിക്കഷ്ണത്തിലെ ചെറിയൊരു ദ്വാരമാണ് ഇത്തവണ എൻ്റെ സഹായത്തിനെത്തിയത്. മോട്ടോറിൻ്റെ ഒരു ഭാഗം അതിലൂടെ കടത്തി ഡബിൾ സൈഡ് ടേപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് ഒട്ടിച്ച് അവൾ ഉദ്ദേശിച്ച പോലെ രണ്ടും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചു. ശേഷം പല തവണ പ്രവർത്തിപ്പിച്ച് ഉറപ്പ് വരുത്തുകയും ചെയ്തു.ചുമരിലെ ക്ലോക്ക് അപ്പോൾ പുതിയ ദിവസത്തിൻ്റെ ഫസ്റ്റ് ലാപ്  ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

ഈ പ്രൊജക്ടിലെ മോളുടെ കൂട്ടുകാരി കഴിഞ്ഞ വർഷം ഉപജില്ലാ സാമൂഹ്യ ശാസ്‌ത്ര മേളയിൽ (Click & Read) ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്ന അഫ്‌ഷിൻ ആയിരുന്നു. അന്ന് സ്വന്തമായി ഡിസൈൻ ചെയ്ത പ്രൊജക്ടുമായി അവർ ഒന്നാം സ്ഥാനം നേടിയിരുന്നു.

പിറ്റേ ദിവസം സ്‌കൂളിൽ ഒരു ഡെമോ നടത്തി ചാർട്ടും പ്രസൻ്റേഷനും തയ്യാറാക്കി മൂന്നാം ദിവസം ശാസ്‌ത്രമേളയിൽ അവതരിപ്പിക്കുക എന്നതായിരുന്നു പദ്ധതി. രാത്രി ഞാൻ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോഴും മോൾ തിരിച്ചു വന്നിരുന്നില്ല. അവൾ അഫ്‌ഷീനിൻ്റെ  വീട്ടിൽ ഫൈനൽ ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നും രാത്രി പത്ത് മണിക്ക് തിരിച്ചെത്തുമെന്നും ഭാര്യ എന്നെ അറിയിച്ചു. 

ഒമ്പത് മണിയായപ്പോൾ മോളുടെ വിളി വന്നു. കണക്ഷനുകൾ കൊടുക്കുന്നത് ശരിയാവുന്നില്ല എന്നും എന്നോട് അത് ശരിയാക്കിക്കൊടുക്കാൻ പറ്റുമോ എന്നുമായിരുന്നു ചോദ്യം. ഒന്ന് കൂടി ശ്രമിച്ച ശേഷം വിളിക്കാം എന്നും മോൾ പറഞ്ഞു. കുട്ടികളുടെ ടെൻഷൻ ആ വിളിയിൽ നിഴലിച്ചിരുന്നു.

പത്ത് മണിയായിട്ടും അടുത്ത വിളി വരാത്തതിനാൽ ഞാൻ ഭാര്യയോട് അങ്ങോട്ട് വിളിച്ച് നോക്കാൻ പറഞ്ഞു. യൂ ട്യൂബിൽ നോക്കി കണക്ഷനുകൾ ശരിയാക്കി കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് എന്നും ഇന്ന് അവിടെ താമസിച്ച് രാവിലെ വരാമെന്നും അവൾ അറിയിച്ചു. അതിനാൽ ഗേറ്റും വാതിലും അടച്ച് ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മോൾ ഓടിക്കിതച്ച് വീട്ടിലെത്തി. മുഴുവനായും റെഡിയായിട്ടില്ല എന്നും കോഡിംഗ് നടത്തിയ സീനിയർ വിദ്യാർത്ഥി രാവിലെ സ്‌കൂളിലെത്തി സഹായിക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നും അറിയിച്ചു. ഉപകരണം വർക്ക് ചെയ്തില്ലെങ്കിലും ടെൻഷൻ വേണ്ട എന്ന് പറയാൻ മാത്രമേ ആ അവസാന നിമിഷത്തിൽ മാതാപിതാക്കൾ എന്ന നിലയിൽ ഞങ്ങൾക്ക് സാധിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ.ആവശ്യമായ മറ്റ് ചില സാധനങ്ങൾ കൂടി എടുത്ത് അവൾ സ്‌കൂളിലേക്ക് തിരിച്ച് പോയി.ഞാൻ കോളജിലേക്കും തിരിച്ചു.

രാത്രി ഞാൻ മടങ്ങി എത്തിയപ്പോഴേക്കും മത്സരം കഴിഞ്ഞ് മോളും തിരിച്ചെത്തിയിരുന്നു.ഹയർ സെക്കൻഡറി വർക്കിംഗ് മോഡൽ വിഭാഗത്തിൽ എ ഗ്രേഡോടെ ഉപജില്ലയിൽ രണ്ടാം സ്ഥാനം നേടി ജില്ലാ ശാസ്‌ത്രമേളയിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അർഹത നേടിയ വിവരം അറിയിച്ചപ്പോൾ ഞാനവളെ അഭിനന്ദിച്ചു ; ഒപ്പം ദൈവത്തിന് സ്തുതിയും അർപ്പിച്ചു, അൽഹംദുലില്ലാഹ്.


ചില സന്തോഷങ്ങൾ അങ്ങനെയാണ്. അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടിച്ച ശേഷമേ അവ കടന്നെത്തൂ. അതിൻ്റെ മധുരം ഇരട്ടിയായിരിക്കും.

Wednesday, October 28, 2026

ഗേറ്റ് വേ ഓഫ് ഇന്ത്യ (സഹ്യാദ്രി യാത്ര - 4)

സഹ്യാദ്രി യാത്ര - 3


ഇന്ന് മുംബൈ മഹാനഗരക്കാഴ്ചകളിലേക്ക് ഇറങ്ങുകയാണ്. ആദ്യമായി ഒരു മഹാ നഗരം കാണാനിറങ്ങുന്ന ഒരു കുട്ടിയുടെ സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു എൻ്റെ മനസ്സ് നിറയെ.പ്ലാൻ ചെയ്തതെല്ലാം കാണണമെങ്കിൽ നേരത്തെ എണീറ്റ് പുറപ്പെടണം എന്ന് ഞാൻ എല്ലാവരെയും ഉണർത്തിയിരുന്നു.ബട്ട്, കാണാൻ പറ്റുന്നത്ര കണ്ടാൽ മതി എന്നായിരുന്നു എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിൽ എന്ന് പുറപ്പെട്ട സമയം വ്യക്തമാക്കി.

തലേ ദിവസം ഗഫൂർക്ക പറഞ്ഞ പോലെ റൂം വെക്കേറ്റ് ചെയ്ത് ലഗേജുകൾ മുഴുവൻ, കയറ്റ് കൂലിയടക്കം 350 രൂപ കൊടുത്ത് സൊസൈറ്റി ഹോട്ടലിൻ്റെ ഡോർമട്രിയിൽ കൊണ്ട് വെച്ചു.

"ഇന്ന് നടക്കാൻ ഞാനില്ല ട്ടോ.." നുസൈബ ആദ്യം തന്നെ നയം വ്യക്തമാക്കി.

"ഞാനും..." നിശീധിനിയും പിന്താങ്ങി.

"ഇന്ന് ബസ് ടാക്സി ഓട്ടോ ട്രെയിൻ മാത്രം , നോ നടത്തം..." ഞാനും വെറുതെയങ്ങ് കാച്ചി.

ഛത്രപതി ശിവജി ടെർമിനസിന് മുമ്പിലുള്ള ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ഞങ്ങൾ ബസ് കാത്ത് നിന്നു. എല്ലാ ബസ്സുകളും ഗേറ്റ് വേ ഓഫ് ഇന്ത്യയിൽ പോകും എന്ന് ബസ് കാത്ത് നിന്ന ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോൾ സമാധാനം തോന്നിയെങ്കിലും അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അത് ഇല്ലാതായി. കാരണം എല്ലാ ബസ്സുകളും ഈ സ്റ്റോപ്പിൽ നിർത്തില്ല എന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായി. 

അവസാനം ഒരു ചുവപ്പ് ബസ് നിർത്തിയതും ആരൊക്കെയോ ഞങ്ങളെ തള്ളി അകത്താക്കിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. മുംബൈയിൽ ബസ്സിലും ട്രെയിനിലും ഒന്നും നമ്മൾ കയറണ്ട , ആരെങ്കിലും ഉന്തിക്കയറ്റിക്കൊള്ളും ! പന്ത്രണ്ട് രൂപക്ക് CST യിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ ഗേറ്റ് വേ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ തൊട്ടടുത്തുള്ള സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തി.അപ്പോഴേക്കും ആ പരിസരം വീണ്ടും ജനനിബിഡമായിരുന്നു.

ബ്രിട്ടീഷ് രാജാവായിരുന്ന ജോർജ്ജ് അഞ്ചാമനും രാജ്ഞി മേരിയും 1911 ൽ മുംബൈ സന്ദർശിച്ചതിൻ്റെ സ്മാരകമായാണ് ഗേറ്റ് വേ ഓഫ് ഇന്ത്യ നിർമ്മിച്ചത്. ഇന്ത്യ സന്ദർശിച്ച ആദ്യത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് രാജാവായിരുന്നു ജോർജ്ജ് അഞ്ചാമൻ. 1948 ൽ അവസാനത്തെ ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം ഇന്ത്യ വിട്ടുപോയതും ഈ ഗേറ്റ് വേയിലൂടെ ആയിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രം പറയുന്നു.

എലഫൻ്റാ ഗുഹകളിലേക്കുള്ള ബോട്ട് സർവീസ് ഗേറ്റ് വേ ഓഫ് ഇന്ത്യയിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. 260 രൂപയാണ് റിട്ടേൺ ടിക്കറ്റ് അടക്കമുള്ള ഫെറി ചാർജ്ജ്. എലഫൻ്റ ദ്വീപ് വരെ പോയി ഗുഹ കണ്ട് തിരിച്ചുവരാൻ ഒരു ദിവസം തന്നെ വേണം എന്നതിനാൽ ഞങ്ങൾ ആ യാത്രക്ക് മുതിർന്നില്ല.ഗേറ്റ് വേ ഓഫ് ഇന്ത്യ രാത്രിയും താജ് ഹോട്ടൽ പകലുമാണ് കാണാൻ മനോഹരമായി എനിക്ക് തോന്നിയത്. ഗേറ്റ് വേ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ മുന്നിൽ നിന്നും താജ് ഹോട്ടലിനെ ബാക്ക് ഗ്രൗണ്ടാക്കിയും ഞങ്ങൾ ധാരാളം ഫോട്ടോകളും വീഡിയോകളും പകർത്തി.

ടാറ്റാ ഗ്രൂപ്പിൻ്റെ കീഴിലുള്ള ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ഹോട്ടലാണ് ഗേറ്റ് വേ ഓഫ് ഇന്ത്യക്ക് സമീപമുള്ള താജ് മഹൽ പാലസ് ഹോട്ടൽ.1903 ലാണ് ഇത് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെട്ടത്. ഹോട്ടലിൻ്റെ ഉത്ഭവത്തിന് പിന്നിൽ രണ്ട് കഥകൾ ഉണ്ട്. വെള്ളക്കാർക്ക് മാത്രമായുള്ള ഹോട്ടലിന് പകരമായി ആരംഭിച്ചതാണെന്നും അതല്ല മുംബൈയുടെ പ്രൗഢിക്കും പ്രശസ്തിക്കും അനുയോജ്യമായ ഒരു ഹോട്ടൽ വേണമെന്ന് ജംഷഡ്ജി ടാറ്റക്ക് തോന്നിയത് കൊണ്ട് അദ്ദേഹം നിർമ്മിച്ചതാണെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. 2008 ലെ മുബൈ ഭീകരാക്രമണത്തിൽ താജ് ഹോട്ടലിനും സാരമായ കേടുപാടുകൾ സംഭവിച്ചിരുന്നു.

വെയില് ചൂടാവാൻ തുടങ്ങി. മുംബൈയിൽ കാഴ്ചകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിയതേയുള്ളൂ.ബാക്കി  സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് ഓട്ടോയിലും ബസ്സിലും പോകുന്നത് സമയം കളയുമെന്നതിനാൽ വൈകിട്ട് വരെയുള്ള സമയത്തിനുള്ളിൽ കാണേണ്ടവയുടെ മുൻഗണനാ ക്രമം പാലിക്കാൻ ടാക്സി വിളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ 2700 രൂപക്ക് വൈകിട്ട് അഞ്ച് മണിക്ക് ഡ്രോപ് ചെയ്യുന്ന വിധത്തിൽ ടാക്സി സെറ്റാക്കി ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടർന്നു.

Next: കടൽ തുരങ്കത്തിലൂടെ