Pages

Saturday, December 09, 2017

ബ്രഹ്മഗിരിയിലേക്ക്...2

            ബ്രഹ്മഗിരിയിലേക്കുള്ള വഴിയില്‍ കാട്ടരുവിയില്‍ നിന്നും ശുദ്ധജലം കൊണ്ടുപോകുന്ന പി.വി.സി പൈപ്പുകള്‍ പല ഇടത്തും പൊട്ടി വെള്ളം ഒഴുകുന്നുണ്ട്. ഒഴുകുന്നത് വീണ്ടും കാട്ടിനകത്തേക്ക് തന്നെയായതിനാല്‍ അത് നന്നാക്കാനോ പരാതിപ്പെടാനോ ആരും ഇല്ല എന്ന് തോന്നിപ്പോയി. പക്ഷെ, ആന ചവിട്ടി പൊട്ടിക്കുന്നതാണ് അത് എന്ന് ഗൈഡ് നാരായണേട്ടന്‍ പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്.
                 കാട്ടിനകത്തെ കാഴ്ചകള്‍ പലതും വിസ്മയം നിറഞ്ഞതാണ്.പച്ച പുതച്ച ഒരു മരം കണ്ട് അടുത്ത് ചെന്നപ്പോഴാണ് മരത്തില്‍ വളരുന്ന കുഞ്ഞുചെടികള്‍ കണ്ടത്. ഒരു കുരങ്ങന്‍ പറ്റിപിടിച്ചിരിക്കുന്ന പോലെ ദൂരെ കണ്ടത് ഉറുമ്പിന്റെ കൂടായിരുന്നു ! മുമ്പ് കാട്ടില്‍ നിന്ന് കടന്നല്‍ കുത്തേറ്റ അനുഭവം ഉള്ളതിനാല്‍ വളരെ അടുത്തേക്ക് പോകാനും തൊടാനും ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചില്ല.
             വഴിയരികിലെ ഗുഹ മഴക്കാലത്ത് കടുവയെക്കാണുന്നതാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അകത്തേക്ക് ഒന്ന് കുനിഞ്ഞ് നോക്കാന്‍ ചെറിയൊരു ഭയം തോന്നി. തൊട്ടടുത്ത് തന്നെയുള്ള പുല്‍ തലപ്പുകള്‍ക്ക് കണ്ട ഭാവമാറ്റം അതിരാവിലെയോ അല്ലെങ്കില്‍ തലേന്ന് രാത്രിയോ “ഒരാശാന്‍” അത് വഴി പോയത് സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി ഗൈഡ് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ അവിടെ നിന്നും വേഗം സ്ഥലം കാലിയാക്കി.
              കാട്ടിലെ മരങ്ങളില്‍ തൊട്ടും തലോടിയും ഞങ്ങള്‍ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അത്യാവശ്യം നന്നായി ശ്വാസം വലിക്കാനും വിടാനും ഞാന്‍ കുട്ടികളെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.ഡല്‍ഹിയിലെപ്പോലെയുള്ള അവസ്ഥ വരുന്നതിന് മുമ്പ് ശുദ്ധവായുവിന്റെ ‘രുചി’ അറിയാനുള്ള അവസരം ആരും നഷ്ടപ്പെടുത്തിയില്ല.
                ഇടക്കിടക്ക് വഴിയില്‍ ആനയുടെ പിണ്ഠം കാണുന്നുണ്ട്.ധാരാളം ആനകള്‍ അവിടെ വസിക്കുന്നതായി അത് ഞങ്ങളെ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കണ്ടവയൊന്നും തന്നെ ആവി പറക്കുന്നത് അല്ലാത്തതിനാല്‍ ചെറിയൊരു സമാധാനം തോന്നി.
               ഇതുവരെ പിന്നിട്ട ദൂരം അല്പം കൂടുതലായതിനാലും മുന്നിലുള്ളവരും പിന്നിലുള്ളവരും തമ്മിലുള്ള അകലം കൂടുതലായതിനാലും കുറച്ച് നേരം വിശ്രമിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. തൊട്ടടുത്ത് കണ്ട അരുവിയില്‍ നിന്നും അധികപേരും വെള്ളം കുടിച്ചു, മുഖം കഴുകി. പാറയില്‍ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പാറയുടെ തന്നെ നിറമുള്ള പാമ്പുകളെ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് വീണ്ടും ഉത്ബോധനം ലഭിച്ചതോടെ സ്ഥലം വിടാനൊരുങ്ങുമ്പോള്‍ പല പെണ്‍കുട്ടികളും ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വരാതെ അലറുന്നത് കണ്ടു. ഏകദേശം എല്ലാവരുടെ ശരീരത്തിലും അട്ട കേറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു!!
               കടുവയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം എല്ലാ കാട്ടുയാത്രകളിലും കേള്‍ക്കാറുണ്ടെങ്കിലും ഇതുവരെ കാണാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. പക്ഷെ ഇത്തവണ ആ സാന്നിദ്ധ്യം ഉറപ്പ് വരുത്തുന്ന ചില അടയാളങ്ങള്‍ ഞങ്ങള്‍ ദര്‍ശിച്ചു. അതില്‍ പ്രധാനം ഈ മരത്തിലെ നഖക്ഷതങ്ങള്‍ തന്നെ. കടുവ സ്വന്തം അധികാര പരിധി മാര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്നതാണിതെന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍  വീണ്ടും ഒരു കൊള്ളിയാന്‍ മിന്നിയോ?
               തൊട്ടടുത്ത് ചെളിയില്‍ ഒരു പദവിന്യാസം പതിഞ്ഞ് കിടന്നിരുന്നു. അതും കടുവയുടേതാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ട്രക്കിംഗ് തുടരണോ വേണ്ടേ എന്ന് ഒരു സംശയം .
               അടുത്ത് തന്നെ കാട്ടുപോത്തുകള്‍ തിരുവാതിര കളിച്ചതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളും കണ്ടു. അത് കുറച്ച് ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പുള്ളതാണെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും ഭയം സൃഷ്ടിക്കാന്‍ അത് തന്നെ ധാരാളം.
                ദേ വീണ്ടും ഒരു പാറയുടെ അടിയില്‍ ഒരു പൊത്ത് ! കരടികളുടെ വാസം ഇത്തരം ഗുഹകളിലാണ് പോലും !! “തോമസുകുട്ടികളേ....വിട്ടോടാ....” എന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു.
 
                കരടികളെ പറ്റി പറഞ്ഞ് വായ അടക്കുന്നതിന് മുമ്പ് വഴിയില്‍ കുറേ കറുത്ത രോമങ്ങള്‍ ചിതറിക്കിടക്കുന്നത് കണ്ടു. ആ കാട്ടിനുള്ളീല്‍ മനുഷ്യന്റെ മുടി ആരും കൊണ്ടിടാന്‍ സാധ്യതയില്ല എന്നതിനാല്‍ നാരായണേട്ടന്‍ വരുന്നത് വരെ ഞങ്ങള്‍ കാത്തിരുന്നു. 
“പുള്ളിപ്പുലി പിടിച്ചതാണ്....ദേ അവന്‍ പതുങ്ങിയിരുന്ന സ്ഥലം...”  നാരായണേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു.
“എന്റമ്മേ....കരടിയും പുള്ളിപ്പുലിയും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടം...” ആരോ അത്ഭുതം പൂണ്ടു.
“കരടിയല്ല....കരിങ്കുരങ്ങിന്റേതാണത്....” നാരായണേട്ടന്‍ തിരുത്തി.
അല്പം മുന്നോട്ട് പോയപ്പോള്‍ മുറിഞ്ഞ വാലും കുറച്ചകലെയായി ‘പരേതനെയും’ കണ്ടെത്തി. നാരായണേട്ടന്‍ പുളുവടിക്കുകയല്ല എന്ന് അതോടെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ബോധ്യമായി.
ഞങ്ങള്‍ക്ക് കാലുകുത്തേണ്ട ‘എവറസ്റ്റ്’ ദേ കണ്ണെത്താ ദൂരത്ത് നിന്നും ഞങ്ങളെ മാടി വിളിക്കുന്നു. 

അല്പം വിശ്രമം കഴിഞ്ഞ് തുടരാം ....

Monday, December 04, 2017

ബ്രഹ്മഗിരിയിലേക്ക്...1

              നവംബര്‍ 23ന് സന്ധ്യക്കാണ് ട്രക്കിംഗിനെപ്പറ്റി എല്ലാ സംഗതികളും ചോദിച്ചറിഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ ഡി.എഫ്.ഒ ബംഗ്ലാവ് വിട്ടത്. അന്ന് വൈകിട്ട് തന്നെ മാനന്തവാടി ടൌണില്‍ അസാധാരണമായ വിധത്തില്‍ പോലീസ് സന്നാഹം ഞാന്‍ ദര്‍ശിച്ചിരുന്നു. എന്നാല്‍ അപ്പോള്‍ അത് ചിന്താമണ്ഠലത്തില്‍ ഒരു തരംഗവും ഉണ്ടാക്കിയില്ല.പിറ്റേന്ന് പത്രം കണ്ടപ്പോഴാണ് ചോദിച്ച് വാങ്ങി കഴുത്തിലിട്ടത് മൂര്‍ഖന്‍ പാമ്പാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.

              2017 നവമ്പര്‍ 24 എന്നാല്‍ മാവോവാദികളായ കുപ്പു ദേവരാജും അനിതയും നിലമ്പൂര്‍ കാടുകളില്‍ വെടിയേറ്റ് വീണതിന്റെ ഒന്നാം വാര്‍ഷികമായിരുന്നു. നിരവധി സ്ഥലങ്ങള്‍ അതീവ ജാഗ്രത പുലര്‍ത്തേണ്ടതായി ഇന്റലിജന്‍സ് റിപ്പോര്‍ട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു - അതില്‍ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് തിരുനെല്ലി പോലീസ് സ്റ്റേഷന്‍ ആയിരുന്നു. മാ‍ത്രമല്ല മാവോവാദി സാന്നിദ്ധ്യം ഉറപ്പ് വരുത്തിയ റെഡ് സ്പോട്ടുകളില്‍ ഒന്നായിരുന്നു ബ്രഹ്മഗിരി.അങ്ങോട്ടാണ് അമ്പതോളം കുട്ടികളെയും കൊണ്ട് ഈ ചരമവാര്‍ഷികപ്പിറ്റേന്ന് തന്നെ പോകുന്നത്.

             കുട്ടികളില്‍ ചിലരോടും സുഹൃത്തുക്കളില്‍ ചിലരോടും ഞാന്‍ ഇത് പങ്ക് വച്ചു.ശാരീരികമായും മാനസികമായും എല്ലാവരും ട്രക്കിംഗിന് ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞതിനാല്‍ ഇനി പിന്മാറാന്‍ ഞാന്‍ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. ഡി.എഫ്.ഒ സാറും ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് തരാത്തതിനാല്‍ വിളിച്ചു ചോദിക്കാന്‍ മനസ്സ് വന്നില്ല - അഥവാ പോകേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞാലോ? നവമ്പര്‍ 25ന് ഞങ്ങളുടെ ബസ് പുറപ്പെട്ട ശേഷമാണ് ഞാന്‍ പിന്നീട് ഡി.എഫ്.ഒയെ വിളിച്ചത്. പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും പറയാത്തതിനാല്‍ ഞങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷയോടെ യാത്ര തുടര്‍ന്നു.

             ബ്രഹ്മഗിരി വന്യജീവി സങ്കേതത്തില്‍  ഞാനും കുടുംബവും കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം എത്തിപ്പെട്ടിരുന്നു!! ബ്രഹ്മഗിരി ട്രക്കിംഗ് പോയിന്റ്റിലേക്ക് പോകുന്നത് ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു. തിരുനെല്ലി ക്ഷേത്രത്തിനടുത്താണ് ഈ ട്രക്കിംഗ് & ക്യാമ്പിംഗ് പോയിന്റ്. ഞങ്ങള്‍ അവിടെ എത്തുമ്പോള്‍ തന്നെ ഒമ്പത് മണിയോടടുത്തിരുന്നു. 9 മണിക്ക് ശേഷം ട്രക്കിംഗ് അനുവദിക്കില്ല എന്ന് മുന്നില്‍ തന്നെ സ്ഥാപിച്ച ബോര്‍ഡ് പറയുന്നു.കൂടാതെ തിങ്കളാഴ്ചയും വെള്ളീയാഴ്ചയും ട്രക്കിംഗ് ഇല്ല എന്നും. വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ക്ക് 45 രൂപയും കൂടെ വരുന്ന അദ്ധ്യാപകര്‍ക്ക് 150 രൂപയും ആണ് പ്രവേശന ഫീസ് (സ്കൂള്‍/കോളേജ് ലെറ്റര്‍ഹെഡില്‍ കത്ത് നല്‍കണം).കൂടാതെ 18% ജി.എസ്.ടിയും. സാധാരണക്കാര്‍ക്ക് 300 രൂപ+ജി.എസ്.ടി. ഗൈഡ് ഫീ 100 രൂപയാണ് അംഗീകൃത റേറ്റ് എങ്കിലും ഒരാള്‍ക്ക് 350 രൂപ നല്‍കണം (അനുഭവമേ ഗുരു).

              ട്രക്കിംഗ് തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പെ ഈ കാടിനെക്കുറിച്ച്  വനം വകുപ്പ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ചെറു വിവരണം നല്‍കി. പുലി,കടുവ,ആന തുടങ്ങീ വന്യമൃഗങ്ങളെ കാണാന്‍ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴേ ചിലരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് പുറത്തേക്ക് കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കാട്ടിലേക്ക് കയറുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ സിംഹവാലന്‍ കുരങ്ങും മലയണ്ണാനും ഞങ്ങള്‍ക്ക് സ്വാഗതമോതി.

                        ബ്രഹ്മഗിരി കുന്നുകള്‍ കയറുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു വാച്ച് ടവര്‍ ഉണ്ട്.കാട്ടിലൂടെ 3 കിലോമീറ്ററോളം നടന്നാലേ അവിടെ എത്തൂ. വീണ്ടും ഒരു 3 കിലോമീറ്റര്‍ താണ്ടണം ബ്രഹ്മഗിരിയുടെ മണ്ടയിലെത്താന്‍. അപ്പോള്‍ ഏകദേശം 5250 അടി ഉയരത്തില്‍ ആയിരിക്കും നാം നില്‍ക്കുന്നത് അല്ലെങ്കില്‍ കിടക്കുന്നത്. ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് തന്നെ മൂന്നര മണിക്കൂര്‍ സമയം നടക്കാനുണ്ട്. ഹൃദ്രോഗം, ശ്വാസം മുട്ടല്‍,ആസ്തമ,പേശിവലിവ്,മുട്ടുവേദന എന്നിവ ഉള്ളവരും അമിതവണ്ണം ഉള്ളവരും കയറാതിരിക്കുന്നതാവും നല്ലത്.

               കയ്യില്‍ കരുതിയിരുന്ന നേന്ത്രപ്പഴം കഴിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങള്‍ ട്രക്കിംഗ് ആരംഭിച്ചത്.ആവശ്യത്തിന് വെള്ളവും കരുതിയിരുന്നെങ്കിലും വാച്ച് ടവര്‍ വരെ ഇടക്കിടക്ക് കാട്ടരുവികള്‍ ഉള്ളതിനാല്‍ അധികം വെള്ളമെടുക്കേണ്ട എന്ന് ഗൈഡുകള്‍ നിര്‍ദ്ദേശിച്ചു.പ്ലാസ്റ്റിക്ക് കുപ്പികളും കവറുകളും അനുവദനീയമല്ലതാനും. എന്നാലും അനുവാദം വാങ്ങി അത്യാവശ്യമായ ഭക്ഷണ സാധനങ്ങള്‍ (അവില്‍,ബ്രഡ്,പഴം) തുടങ്ങിയവ കൊണ്ടുപോകാം. അട്ടയെ അകറ്റാന്‍ ഉപ്പും അത്യാവശ്യം പ്രഥമശുശ്രൂഷാ മരുന്നുകളും എടുക്കുന്നതും എപ്പോഴും നല്ലതാണ്.

 ട്രക്കിംഗ് വിശേഷങ്ങള്‍ തുടരും....

Sunday, December 03, 2017

ഡി.എഫ്.ഒ ബംഗ്ലാവ്

                 എന്റെ മലപ്പുറം സ്ലാങും പ്രസാദ് സാറിന്റെ കോട്ടയം സ്ലാങും ഫോണില്‍ കൂടിയാകുമ്പോള്‍ പറയുന്നതും കേള്‍ക്കുന്നതും തമ്മില്‍ അന്തരമുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പിച്ച് പറയാന്‍ പറ്റാത്തതിനാലാണ് ഡി.എഫ്.ഒ യെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓഫീസില്‍ പോയി നേരിട്ട് കാണാമെന്ന തീരുമാനത്തിലേക്കെത്തിച്ചത്. അങ്ങനെ നവമ്പര്‍ 23ന് വൈകിട്ട് നാലരക്ക് ഞങ്ങള്‍ കോളെജില്‍ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.ഏത് ഓഫീസും അഞ്ച് മണിക്ക് പൂട്ടും എന്ന സാമാന്യ ബോധം അപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

            ഡി.എഫ്.ഒ ഓഫീസില്‍ ഞങ്ങള്‍ എത്തുമ്പോള്‍ സമയം അഞ്ച് മണി കഴിഞ്ഞതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങള്‍ കണ്ടിരുന്നു.  ഓഫീസില്‍ ഡി.എഫ്.ഒ യും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഡ്രൈവറും മാത്രം.

“ഒരു സിവില്‍ സര്‍വീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ വാഹനത്തിലും പോലീസ് വണ്ടിയിലും കയറാന്‍ ഇതുവരെ അവസരം കിട്ടിയിട്ടില്ല”  അസ്‌ലം എന്നോട് പറഞ്ഞു.

              സമ്മതം ചോദിച്ച്  ഞങ്ങള്‍ അകത്ത് കയറി.കൊതുകിനെ അകറ്റാന്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന ബാറ്റും കയ്യിലേന്തി ഫയലുകള്‍ നോക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു ഡി.എഫ്.ഒ.

“ഗുഡ് ഈവനിംഗ് സാര്‍...” ഞാന്‍ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.

“ആ...ഗുഡ് ഈവനിംഗ്....വരൂ,ഇരിക്കൂ സാര്‍...” പ്രത്യഭിവാദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ട് ഡി.എഫ്.ഒ പറഞ്ഞു.

           ഫയലുകള്‍ മടക്കിവച്ച് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളുടെ നേരെത്തിരിഞ്ഞു - “ഇവിടെ കൊതുക് ഇച്ചിരി കൂടുതലാ...കടിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ അല്ലേ?”

“അതെ സര്‍....ബാറ്റ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് സാറിന് ഒരു റിലാക്സേഷന്‍ ഉണ്ടാകും... ചൊറിഞ്ഞ് ചൊറിഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ക്ക് മടുത്തു...പിന്നെ ട്രക്കിംഗിന് വേണ്ടി ആയതിനാല്‍ ഒരു സമാധാനമുണ്ട്...ഇത് മുടങ്ങിപ്പോകുകയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ?”

“ഏയ്....എല്ലാം ഞാന്‍ പറഞ്ഞ് ഏര്‍പ്പാടാക്കിയിട്ടുണ്ട്...”

“സര്‍...ട്രക്കിംഗിന് ഞങ്ങള്‍ രാവിലെ നേരത്തെ എത്തേണ്ടതുണ്ടോ?”

“വേണ്ട...ഒമ്പത് മണി ആകുമ്പോഴേക്കും എത്തിയാല്‍ മതി“.
(ആറ് മണിക്കുള്ള ആദ്യബാച്ചില്‍ പോകുന്നതാണ് വല്ല മൃഗങ്ങളെയും കാണണമെങ്കില്‍ നല്ലത് എന്ന് അനുഭവം)

                 പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ അതിന്റെ  പ്രവേശന ഫീസ്,ഗൈഡ് ഫീസ് അടക്കമുള്ള സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളും മുന്‍‌കരുതലുകളും പാലിക്കേണ്ട നിയമങ്ങളും എല്ലാം സംസാരിച്ചു. ഇതിനിടയില്‍ തന്നെ സോഷ്യല്‍ ഫോറെസ്ട്രി ഡി.എഫ്.ഒ യെ വിളിച്ച് തൈ ലഭ്യമാക്കാനുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുകയും ഒരു പ്രകൃതി പഠനക്യാമ്പിനുള്ള  സാധ്യത ആരായുകയും ചെയ്തു.

“സാര്‍, താമസം എവിടെയാ?”  ഒരു ഫോര്‍മാലിറ്റിക്ക് വേണ്ടി ഞാന്‍ ചോദി ച്ചു.

“ഇതിനു പിന്നില്‍ ക്വാര്‍ടേഴ്സുണ്ട്....കാണണോ ?”

“ഏയ് വേണ്ട...” ഞാന്‍ സ്നേഹപൂര്‍വ്വം നിരസിച്ചു.

“വാ... പോകാം....ഒരു കട്ടന്‍ ഉണ്ടാക്കി കുടിക്കാം...” ഫയലുകള്‍ അടുക്കി ഡി.എഫ്.ഒ സാര്‍ എണീറ്റപ്പോള്‍ പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് വേറെ വഴിയില്ലാതായി. കാറിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു - “വരൂ...കയറൂ...”

“ങേ!!” ഇത്തവണ ഞെട്ടിയത് അസ്‌ലം ആയിരുന്നു. അവിടെ കാല് കുത്തുമ്പോള്‍ അവന്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകള്‍ - “ഒരു സിവില്‍ സര്‍വീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ വാഹനത്തിലും പോലീസ് വണ്ടിയിലും കയറാന്‍ ഇതുവരെ അവസരം കിട്ടിയിട്ടില്ല” എന്റെ മനസ്സിലൂടെ പെട്ടെന്ന് ഓടിമറഞ്ഞു.

                മുന്നില്‍ ഡി.എഫ്.ഒ യും പിന്നില്‍ ഞങ്ങളുമായി ഇന്നോവ കാര്‍ നീങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി. മരങ്ങള്‍ ഇടതൂര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന ഓഫീസ് പരിസരം ഒരു ചെറുകാട് തന്നെയായിരുന്നു.സായിപ്പിന്റെ കാലത്തുള്ള ഒരു കൂറ്റന്‍ ബംഗ്ലാവിന് മുന്നില്‍ വണ്ടി നിന്നു. തലേ ദിവസം വിരുന്നു വന്ന ഡി.എഫ്.ഒ യുടെ മകനും കസിനും കൂടി ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചു. അതി വിശാലമായ ഒരു ഹാളില്‍ ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചിരുത്തി.

               അല്പ സമയത്തെ സംസാരത്തിന് ശേഷം സാര്‍ ഞങ്ങളെ ഓരോ റൂമിലേക്കും നയിച്ചു. മൈതാനം പോലെ വിസ്തൃതമായ മൂന്ന് ബെഡ്‌റൂമുകള്‍, ഒരു സാധാരണ വീടിന്റെ ബെഡ്‌റൂമിന്റെ അത്രയും വലിപ്പമുള്ള ബാത്ത്‌റൂം, അടുക്കള അങ്ങനെ...എല്ലാ റൂമുകളിലും തണുപ്പകറ്റാന്‍ തീ കൂട്ടുന്ന ഫയര്‍ പോയിന്റുകള്‍....എല്ലാം നടന്നു കാണുമ്പോഴേക്കും മക്കള്‍ ഉണ്ടാക്കിയ കാപ്പിയും കൊണ്ട് സാര്‍ വീണ്ടും ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നിലെത്തി.

                അകത്ത് നിന്നും പുറത്ത് നിന്നും സാറിന്റെ കൂടെ കുറച്ച് ഫോട്ടോകളും കൂടി എടുത്ത ശേഷം ഞങ്ങള്‍ ആ ബംഗ്ലാവില്‍ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി.


തിരിച്ച് റൂമിലെത്തിയപ്പോഴാണ് ചോദിച്ചു വാങ്ങിയ ട്രെക്കിംഗിലെ അപകട സാധ്യതകള്‍ തെളിഞ്ഞുവരാന്‍ തുടങ്ങിയത്.

ആശങ്കകള്‍ നിറഞ്ഞ ആ ട്രക്കിംഗ് അടുത്ത പോസ്റ്റില്‍....

Thursday, November 30, 2017

“തിരുത്ത്” എന്ന വഴിത്തിരിവ്

               ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലുകൾ കാരണം (എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്ന) ചില തീരുമാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വഴിത്തിരിവുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഫലങ്ങൾ ഈ വാചകം പോലെ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടാത്തതായിരിക്കും. ഈ നവംബർ ഒന്നിന് കേരളപ്പിറവി ദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നൽകിയ ഒരു സാധാരണ നിർദ്ദേശം അസാധാരണമായ സംഭവ വികാസങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങിയതിന്റെയും നീങ്ങുന്നതിന്റെയും ഒരു ത്രില്ല് ഞാൻ ഇപ്പോൾ അനുഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

                കോളേജ് എൻ.എസ്.എസ് യൂണിറ്റ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് വരുന്ന കയ്യെഴുത്ത് ത്രൈമാസികയായ ‘തിരുത്തി‘ന്റെ പുതിയ ലക്കം കേരളപ്പിറവി ദിനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ഇറക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അതിനായി മാനന്തവാടി ഡി.വൈ.എസ്.പി ശ്രീ.കെ.എ ദേവസ്യ ഐ.പി.എസ് അവർകളെ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒക്റ്റോബർ 30ന് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു,  ഉച്ച സമയത്ത് പ്രിൻസിപ്പാളിന്റെ വിളി - ഉടൻ റൂമിൽ വരണം,ഡി.വൈ.എസ്.പി കാണാൻ വന്നിരിക്കുന്നു (രണ്ട് ദിവസം മുമ്പേ ഡി.വൈ.എസ്.പി യെ ക്ഷണിച്ച് പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പ് വരുത്തിയ ശേഷം പരിപാടിക്ക് പ്രിൻസിപ്പാളുടെ അനുമതി വാങ്ങിയത് അന്ന് രാവിലെയായിരുന്നു). നവംബർ 1ന്റെ പരിപാടിക്ക് വരാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട് എന്ന് നേരിട്ട് പറയാൻ ആയിരുന്നു ഡി.വൈ.എസ്.പി എന്നെ വിളിപ്പിച്ചത്!!

                 അടുത്ത അതിഥിയെത്തപ്പി അന്ന് വൈകിട്ട് തന്നെ മുൻ വളണ്ടിയർ സെക്രട്ടറിയും “തിരുത്ത്” ഇൻ ചാർജ്ജുമായ അസ്‌ലമിനെ ടൌണിലേക്ക് വിട്ടു. അസ്‌ലം ആളെയും തിരക്കി നടക്കുന്നതിനിടക്കാണ് ഡിവിഷണൽ ഫോറെസ്റ്റ് ഓഫീസറെ സന്ദർശിക്കാൻ പറയാൻ എനിക്ക് തോന്നിയത്.ആരെയും കിട്ടാതെ നടന്നിരുന്ന അസ്‌ലം അവസാന ശ്രമം എന്ന നിലയിൽ ഡി.എഫ്.ഒ ശ്രീ.കെ.സി പ്രസാദ് ഐ.എഫ്.എസ് അവർകളെ നേരിൽ പോയി കണ്ടു, ക്ഷണിച്ചു.അദ്ദേഹം സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു.

                   നവംബർ 1ന് നാലു മണിക്ക് കൊടിവച്ച ഇന്നോവ കാർ കോളേജിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് ഞാനടക്കം പലരും ഇത് ഇത്രയും വലിയൊരു ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു എന്നറിഞ്ഞത്.പക്ഷെ പുറത്തിറങ്ങിയത് ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനും !മുമ്പ് ശ്രീ.റിഷിരാജ് സിംഗ് ഐ.പി.എസ് കോളേജിൽ വന്ന അനുഭവം ഞാൻ ഇവിടെ പറഞ്ഞിരുന്നു.ഇത്തരം പരിപാടികളിൽ പങ്കെടുത്ത് പരിചയമില്ലെന്നും പറയേണ്ടത് എന്തെന്ന് അറിയില്ലെന്നും ഡി.എഫ്.ഒ സാർ പറഞ്ഞ തക്കം നോക്കി ഞാൻ ഒരു ചീട്ട് ഇട്ടു. കോളെജിൽ ആരംഭിക്കാനുദ്ദേശിക്കുന്ന ജൈവവൈവിദ്ധ്യ ഉദ്യാനത്തിന് വനം വകുപ്പിൽ നിന്ന് എന്തൊക്കെ ചെയ്യാൻ പറ്റും , കുട്ടികൾക്ക് ഒരു പ്രകൃതി പഠനക്യാമ്പും ട്രെക്കിംഗും അനുവദിച്ച് കിട്ടുമോ തുടങ്ങീ കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ ഞാനാവശ്യപ്പെട്ടു.

                    സ്റ്റേജിൽ കയറിയതോടെ ‘പറയാൻ അറിയാത്ത’ ആ മനുഷ്യൻ ഒരു ഗംഭീര പ്രസംഗം അങ്ങ് കാച്ചി.ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ട കാര്യങ്ങൾ മറന്നു പോവുമോ എന്ന ആശങ്കയിൽ എന്റെ ചെവി കൂർത്ത് തന്നെ നിന്നു. “........നിങ്ങളുടെ സാർ ആവശ്യപ്പെട്ട പോലെ തിരുനെല്ലിയിൽ എല്ലാവർക്കും ട്രക്കിംഗ് അനുവദിച്ച് തരാം, വിവിധ ബാച്ചുകളായി പോയാൽ മതി. ജൈവവൈവിദ്ധ്യ ഉദ്യാനത്തിന് ആവശ്യമായ തൈകൾ സാമൂഹ്യവനവൽക്കരണ വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും ലഭ്യമാക്കാം.കൂടാതെ നിങ്ങൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന പ്രകൃതി പഠനക്യാമ്പും ഫണ്ട് ലഭ്യതക്കനുസരിച്ച് തരാം...” സദസ്സ് ഈ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ ഹർഷാരവത്തോടെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ സ്റ്റേജിൽ സ്തബ്ധനായി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

പ്രോഗ്രാം കഴിഞ്ഞ് പോകുമ്പോൾ ഞാൻ ഡി.എഫ്.ഒ സാറിനോട് ചോദിച്ചു -
“സാർ, ഇവിടെ എത്രകാലം ഉണ്ടാകും ?”

“ചുരുങ്ങിയത് രണ്ട് വർഷം” ഒരു ചിരിയോടെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

                 നവംബർ 24ന് നിശ്ചയിച്ചിരുന്നതും ഞങ്ങൾ മാനസികമായി തയ്യാറെടുത്ത് കഴിഞ്ഞതുമായ ഒരു പ്രകൃതി പഠനക്യാമ്പ് നവമ്പർ 14ന് അപ്രതീക്ഷിതമായി റദ്ദ് ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഡി.എഫ്.ഒയുടെ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ ഓർമ്മ വന്നു. നവമ്പർ 25ന് ഒരു ട്രെക്കിംഗ് സൌകര്യം ലഭിക്കുമോ എന്നറിയാൻ ഞാൻ ആദ്യമായി  ഡി.എഫ്.ഒയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു.

“....അഞ്ച് പേരടങ്ങുന്ന സംഘത്തിന് 1900 രൂപയും ജി.എസ്.ടിയും ആണ് നിരക്ക്.കൂടുതലുള്ള ഓരോ ആൾക്കും 300 രൂപയും ജി.എസ്.ടിയും....”

“കാട്ടിലും ജി.എസ്.ടി ??” ഞാൻ അത്ഭുതം കൊണ്ടു.

“പിന്നെ നിങ്ങൾക്ക് അത് #$ രൂപയാക്കി കുറച്ച് തരാം...”

“ങേ!!” റേറ്റിൽ വന്ന വലിയ അന്തരം കേട്ട് ഞാൻ വീണ്ടും ഞെട്ടി.വെറും ഒരു മണിക്കൂർ നേരത്തെ പരിചയത്തിൽ ഇദ്ദേഹം തന്നതും തരുന്നതുമായ ഓഫറുകൾ സത്യം തന്നെയോ എന്നറിയാൻ അടുത്ത ദിവസം അദ്ദേഹത്തെ നേരിൽ കണ്ട് സംസാരിക്കാൻ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു.

ആ സംഭവം നാളെ... 

Sunday, November 26, 2017

എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കഥകൾ - ബെന്യാമിൻ

            ഒരു എഴുത്തുകാരൻ തന്റെ എഴുത്ത് ജീവിതത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച മനോഹര ലിഖിതങ്ങളായി സ്വയം തെരഞ്ഞെടുത്ത സൃഷ്ടികളുടെ സമാഹാരമാണ് DC Books പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന “എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കഥകൾ” എന്ന ശ്രേണിയിലുള്ള  പുസ്തകങ്ങൾ. ഇതിൽ തന്നെ ഞാൻ ഇത്തവണ തെരഞ്ഞെടുത്തത് വിഖ്യാത എഴുത്തുകാരൻ ശ്രീ ബെന്യാമിൻ എഴുതിയതാണ്.

             “......എങ്കിലും ഇവിടെ സമാഹരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കഥകളോട് എനിക്കൊരു സഹാനുഭൂതിയുണ്ട്.അവ കൂടുതല്‍ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടണമായിരുന്നു എന്നൊരു മോഹം.....” എന്നാണ് ആമുഖത്തില്‍ കഥാകൃത്ത് ഈ പുസ്തകത്തെപ്പറ്റി പറയുന്നത്.

               ശത്രു,അരുന്ധതി-ഒരു ശൈത്യസ്വപ്നം,അവസാനത്തെ ആള്‍, അർജന്റീനയുടെ ജഴ്സി,എന്റെ ചെങ്കടല്‍ യാത്രയില്‍ നിന്ന് ഒരധ്യായം,രണ്ട് പട്ടാളക്കാര്‍ മറ്റൊരു അറബിക്കഥയില്‍, അംബരചുംബികള്‍, പെണ്മാറാട്ടം, വാസ്തുപുരുഷന്‍,ജാവേദ് എന്ന മുജാഹിദ്,നെടുമ്പാശ്ശേരി,ബുക്കാറാമിന്റെ മകന്‍ എന്നീ 12 കഥകളാണ് ഈ സമാഹാരത്തിലുള്ളത്.

                ആമുഖത്തില്‍ കഥാകൃത്ത് പറയുന്ന വരികള്‍ക്കിടയിലൂടെ വായിച്ചാല്‍ ഈ കഥകള്‍ പലതും വേണ്ടത്ര ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടില്ല എന്ന് മനസ്സിലാകും. ഇതിന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്ന രണ്ട് കാരണങ്ങള്‍ ഇവയാണ് - ഒന്ന് ഇതില്‍ മിക്കതിലും ‘ഞാന്‍’ ആണ് കഥാപാത്രം. രണ്ട് മിക്ക കഥകളും നെഗറ്റീവ് ചിന്തകളോ ചെയ്തികളോ ആണ്.

                 ആദ്യ കഥ ശത്രുവും  രണ്ടാമത്തെ കഥ അരുന്ധതി-ഒരു ശൈത്യസ്വപ്നവും അവസാനിക്കുന്നത് ഒരു നെഗറ്റീവ് ബിന്ദുവിലാണ് - അരുന്ധതി ആത്മഹത്യ ചെയ്തതാണെങ്കിലും ബെന്യാമിന്‍ റൊമാരിയോ ജോനാതന്‍ അവളെ കൊന്നതാണെങ്കിലും. ‘അർജന്റീനയുടെ ജഴ്സി‘ എല്ലാ അര്‍ജന്റീനിയന്‍ ആരാധകരെയും പ്രകോപിപ്പിക്കും. തോറ്റവന്റെ അടയാളമായി അതിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നതും അതിലെ കഥാപാത്രമായ ‘ഞാന്‍’ ആത്മഹത്യയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതും വീണ്ടും ഒരു നെഗറ്റീവ് ചിന്തയാണ് എന്ന് പറയാതിരിക്കാന്‍ വയ്യ.

              ഇറാഖ് യുദ്ധത്തിന് ശേഷം അവിടെ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കോവലിന്റെയും എഡ്വേര്‍ഡിന്റെയും സമനില തെറ്റുന്ന കഥയാണ് ‘രണ്ട് പട്ടാളക്കാര്‍ മറ്റൊരു അറബിക്കഥയില്‍‘ എന്ന കഥ. ‘അംബരചുംബികള്‍‘ ഒരു ട്രെയിന്‍യാത്രയില്‍ ചില യുവാക്കള്‍ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന തെണ്ടിത്തരങ്ങള്‍ ആണ് പറയുന്നത്.‘പെണ്മാറാട്ടം’ സ്വവര്‍ഗ്ഗരതിയെപ്പറ്റി പ്രദിപാദിക്കുന്നു.ആ കഥയുടെ തുടക്കം തന്നെ അറപ്പുളവാക്കുന്നതാണ്. ജാവേദ് എന്ന കശ്മീരി യുവാവിനെ തീവ്രവാദിയാക്കുന്നതാണ് ‘ജാവേദ് എന്ന മുജാഹിദ്‘. ‘നെടുമ്പാശ്ശേരി‘ വായനക്കാരന്റെ ചങ്കിടിപ്പ് വര്‍ദ്ധിപ്പിക്കുന്നതാണെങ്കില്‍ ‘ബുക്കാറാമിന്റെ മകന്‍‘ ഒരു പോലീസുകാരന്റെ കള്ളത്തരത്തിന്റെ കഥയാണ്.

             അതായത് ഈ സമാഹാരത്തിലെ 12ല്‍ 10 കഥകളും ഞാന്‍ മേല്പറഞ്ഞ രണ്ട് വിഭാഗത്തില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒന്നില്‍ വരുന്നതാണ്. സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഈ പുസ്തകം വായിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഉടനെ, കുട്ടികള്‍ക്ക് ഇത് വായിക്കാന്‍ നല്‍കരുത് എന്ന ഒരു തീരുമാനം മനസ്സില്‍ നിന്ന് വന്നു.

             പ്രിയപ്പെട്ട ബെന്യാമിന്‍‌ജി, താങ്കളുടെ കഥകളെപ്പറ്റി നിരൂപണം നടത്തുന്ന ഞാന്‍ ഒരു വെറും അശു ആയിരിക്കാം.പക്ഷെ പറയേണ്ടത് തുറന്ന് പറഞ്ഞല്ലേ പറ്റൂ.

പുസ്തകം: എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കഥകൾ 
രചയിതാവ് : ബെന്യാമിൻ
പ്രസാധകര്‍: ഡി സി ബുക്സ്
പേജ്:128
വില:120 രൂപ