Pages

Friday, April 16, 2021

മരം നമ്പർ - 25

ഞങ്ങളുടെ ഇപ്രാവശ്യത്തെ വിവാഹ വാർഷിക മരമായ ആയുർജാക്കും ഭാര്യയുടെ ഇക്കഴിഞ്ഞ ജന്മദിന മരമായ മാങ്കോസ്റ്റിനും പിച്ച വച്ച് തുടങ്ങുന്ന മുറ്റത്ത് ഇക്കഴിഞ്ഞ ദിവസം മൂന്ന് തൈകൾ കൂടി സ്ഥാനം പിടിച്ചു. ലിദു മോൻ ഭൂമിയിൽ അഞ്ച് വർഷം പൂർത്തിയാക്കിയതിൻറെ ഓർമ്മക്കായി ഒരു നട്ട് ബട്ടർ ഫ്രൂട്ടിന്റെ തൈ അവൻ തന്നെ നട്ടു. ലൂന മോളുടെ രണ്ടാം ജന്മദിനത്തിൽ നടതും ഇപ്പോൾ കായ്ച്ചു നിൽക്കുന്നതുമായ സീതപ്പഴച്ചെടിയുടെ തൊട്ടടുത്ത് തന്നെയാണ് അവന്റെ മരവും നട്ടത്. അതിനാൽ കൂട്ടുകാരോട് അവൻ ആവേശപൂർവ്വം പറയും - അത് ഇത്തയുടെ മരം , ഇത് എന്റെ കൃഷിയും (അവൻ നട്ട തൈക്ക് കൃഷി എന്നാണ് അവൻ പറയുന്നത് ). 
രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും മക്കളുടെ ജന്മദിനം മാർച്ച് 18 നായിരുന്നു. കഠിനമായ വെയിലായതിനാൽ തൈകൾ പിന്നീട് വയ്ക്കാം എന്നായിരുന്നു ഉദ്ദേശിച്ചത്. അപ്പോഴാണ്  കൃഷിഭവനിൽ നിന്നും പപ്പായ തൈകളും പേരക്ക തൈകളും എത്തിയതായി സന്ദേശം ലഭിച്ചത്. കോളേജിൽ നിന്നും നേരത്തെ എത്തിയ ഒരു ദിവസം വൈകിട്ട് അഞ്ചുമണിയോടെ വെറുതെ ഞാൻ കൃഷിഭവനിൽ ചെന്നു നോക്കി.ഓഫീസ് അടച്ചിട്ടില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല , വളരെ സൗമ്യമായി രണ്ട് തൈകൾ വീതം അനുവദിച്ച് തരികയും ചെയ്തു. അവയും ബർത്ത് ഡേ മരങ്ങളായി മുറ്റത്ത് സ്ഥാനം പിടിച്ചതോടെ വീട്ടുവളപ്പിലെ മരങ്ങളുടെ എണ്ണം മരം നമ്പർ 25 ൽ എത്തി എന്നാണ് എൻ്റെ കണക്കു കൂട്ടൽ. 
നമ്മുടെ വീട്ടിലെ വിശേഷ ദിവസങ്ങളിൽ കുറെ പലഹാരം ഉണ്ടാക്കിയും പടക്കവും പൂത്തിരിയും കത്തിച്ചും പണം ദുർവ്യയം ചെയ്യുന്നതിലും എത്രയോ നല്ലതാണ് തലമുറകൾക്ക് ജീവവായുവും പഴങ്ങളും നൽകുന്ന ഒരു തൈ നടൽ എന്നാണ് എൻ്റെ അഭിപ്രായം. നിങ്ങൾ അനുകൂലിക്കുന്നുവെങ്കിൽ മൈ ബർത്ത്ഡേ ആൻ എർത്ത് ഡേ എന്ന ഈ നിശബ്ദ യജ്ഞത്തിൽ പങ്കാളികളാവുക. നാളെക്കായി നമുക്ക് ഇന്ന് കൈകോർക്കാം.

മാപ്പിളപ്പാട്ടും മലയാള സിനിമയും പിന്നെ ഞാനും

സിനിമയും ഞാനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കൈ-കാൽ വിരലുകളിൽ എണ്ണിത്തീർക്കാവുന്ന അത്രയും ശോഷിച്ചതാണ്.എന്റെ മക്കൾ മാപ്പിളപ്പാട്ട് നന്നായി പാട്ടും എന്നല്ലാതെ ഞാനും മാപ്പിളപ്പാട്ടും തമ്മിൽ യാതൊരു ബന്ധവുമില്ലതാനും. പക്ഷെ , ജീവിതത്തിലെ പല വളവുകളിലും തിരിവുകളിലും ഞാൻ സിനിമയുമായി കൂട്ടിമുട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അതിലെ അവസാനത്തെ കൂട്ടിമുട്ടലായിരുന്നു കോവിഡ് കാല ലോക്ക്ഡൗൺ സമയത്ത് കേരള സർക്കാർ സാംസ്കാരിക വകുപ്പ് നടത്തിയ "മാപ്പിളപ്പാട്ടും മലയാള സിനിമയും"  (Click ചെയ്ത് നോക്കുക) എന്ന പ്രശ്നോത്തരി മത്സരം. ഒരു വർഷം മുമ്പ് നടന്ന മത്സരത്തിന്റെ ഫലപ്രഖ്യാപനം കഴിഞ്ഞ് ഒരു വർഷം ആകാറായിട്ടും, കോവിഡ് ലോകം മുഴുവൻ ചുറ്റി നമ്മുടെ നാട്ടിൽ വീണ്ടും വന്നിട്ടും സമ്മാനദാനം എന്ന ചടങ്ങിനെപ്പറ്റി മാത്രം നാളുകളായി ഒരു വിവരവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ദേ , അടുത്ത ലോക്ക് ഡൗൺ ആകുന്നതിന് മുമ്പ് ലളിതമായ ഒരു ചടങ്ങിലൂടെ ഇപ്പൊ അതും കഴിഞ്ഞു.

കൊണ്ടോട്ടി മോയിൻകുട്ടി വൈദ്യർ സ്മാരകത്തിൽ നടന്ന പരിപാടിയിൽ വച്ച്, ഇന്നത്തെ മാപ്പിളപ്പാട്ടു രംഗത്തെ പ്രശസ്തരിൽ ഒരാളും മോയിൻകുട്ടി വൈദ്യർ മാപ്പിളകലാ അക്കാദമി മെമ്പറും ആയ ശ്രീ ഫൈസൽ എളേറ്റിലിൽ നിന്ന്  സാക്ഷ്യപത്രവും ഫലകവും വെള്ളപ്പൊക്കമാല എന്ന ഓഡിയോ സിഡിയും അക്കാദമി ത്രൈമാസികയായ 'ഇശൽ' ഉം ഞാൻ ഏറ്റുവാങ്ങി.

ഏതാനും മാസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നടന്ന അരീക്കോട് പുസ്തകമേളയിൽ വച്ച് പരിചയപ്പെട്ട ഫൈസൽ മാഷുമായി പരിചയം പുതുക്കിയതിനു പിന്നാലെയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെ സമ്മാനദാനത്തിന് ക്ഷണിച്ചത് എന്നത് ആകസ്മികമായി. വ്യത്യസ്തമാർന്ന മത്സരങ്ങൾക്കായി ഇനിയും ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു.

വിഷുപ്പക്ഷി പാടുന്നു

 ഈ ഭൂമിയിൽ ഭൂജാതനായിട്ട് അമ്പത് വർഷം തികയാറായി. കഴിഞ്ഞ നാല്പത് വർഷത്തോളമായി വിവിധ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്ന വിശേഷാൽ പതിപ്പുകളെപ്പറ്റി അറിയാം. ഓണപ്പതിപ്പും പുതുവത്സരപ്പതിപ്പും ആയിരുന്നു എൻ്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ വിശേഷാൽ പതിപ്പുകൾ. വായനക്കാർക്കിടയിലെ സാമുദായിക സംതുലനം പാലിക്കാൻ ആയിരിക്കാം, പിന്നീട് എല്ലാ മതക്കാരുടെയും ആഘോഷങ്ങളോടനുബന്ധിച്ച് വിശേഷാൽ പതിപ്പുകൾ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. പരസ്യം കുത്തി നിറച്ച് വരുന്ന ഇത്തരം പതിപ്പുകൾ അവരുടെ കീശ നിറക്കാനുള്ളതാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് വന്നതോടെ ഇവ വാങ്ങുന്ന പതിവും നിർത്തി.

എങ്കിലും ഓരോ പതിപ്പുകളിലും എഴുതുന്നത് ആരൊക്കെ എന്ന് വെറുതെ ഒന്ന് കണ്ണോടിക്കും. എന്തോ അതങ്ങനെ ഒരു ശീലമായിപ്പോയി.മിക്കവാറും എല്ലാ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും മലയാളത്തിലെ ഘടാ ഗഡിയൻ എഴുത്തുകാരെ എല്ലാം അണി നിരത്തിക്കൊണ്ടാണ് വിശേഷാൽ പതിപ്പുകൾ ഇറക്കാറുള്ളത്.

ജീവിതത്തിൻറെ അർദ്ധ സെഞ്ച്വറി വർഷത്തിൽ എനിക്കും ഒരു വിഷുപ്പതിപ്പിൽ സ്ഥാനം ലഭിച്ചു. എൻ്റെ 

കുട്ടിക്കാലത്തേ ഞാൻ കേൾക്കുന്ന മലയാളത്തിലെ പ്രമുഖ എഴുത്തുകാരായ എം.ടി വാസുദേവൻ നായർ , ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാട് , പി കെ ഗോപി , പി കെ പാറക്കടവ് തുടങ്ങീ പ്രശസ്തരും ഈ വിഷുപ്പതിപ്പിൽ എഴുത്തുകാരായി ഉണ്ട് എന്നതിനാൽ എൻ്റെ സന്തോഷം ഏറെയാണ്.അങ്ങനെ പേരക്ക ബുക്സിന്റെ 2021 വിഷുപ്പതിപ്പായ "വിഷുപ്പക്ഷി പാടുന്നു "  എന്റെ എഴുത്ത് ജീവിതത്തിൽ ഒരു നാഴികക്കല്ലായി മാറിയ സന്തോഷം പങ്കിടുന്നു.



Tuesday, April 13, 2021

ചിഹ്നം

 രാമേട്ടന്റെ മക്കാനിയിൽ ആവി പറക്കുന്ന ചായക്കൊപ്പം ചൂടേറിയ പോസ്റ്റ് ഇലക്ഷൻ ചർച്ചകളും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അതിനിടയിലാണ് അയമുക്ക അങ്ങോട്ട് കയറി വന്നത്. 

"അല്ല... ഇതെന്താ കഥ ... റഹീമും ദിനേശനും ഒപ്പം ?"

"തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞില്ലേ...ഇനി ഒപ്പം ഇരിക്കാലോ ..." 

"ആ ....ന്നാ ഇനിക്ക് ഇമ്മിണി ബല്ല്യ ഒരു സംശ്യം ണ്ടായിനി... ഇങ്ങള് രണ്ടാളും അതൊന്ന് തീർത്ത് തരി ..."

"ആയിക്കോട്ടെ , ചോദിച്ചോളിൻ അയമുക്കാ.."

"റഹീമേ...അന്റെ ചിഹ്നം എന്തേയ്‌നി?"

"ഫുട്ബാൾ"

"ആ ... പന്ത് ... അയ്‌നെപ്പറ്റി ഞമ്മള് കൊറേ കേട്ട്ക്ക്ണ്..."

"ആ...എന്നിട്ട് ?"

"പക്ഷേങ്കില്....ഇതിക്കൂടെ ഇങ്ങനെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് പോയിനി....ശാന്തിയുടെ സമാധാനത്തിന്റെ ഐക്യത്തിന്റെ പുരോഗതിയുടെ ചിഹ്നമായ ഫുട്ബോൾ അടയാളത്തിൽ..."

"ഈ ഫുട്ബാൾ എങ്ങന്യാ ശാന്തി -സമാധാനം ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കണെ..."

"അയ്‌മുക്കാ... നിങ്ങള് കേട്ടിട്ടില്ലേ..സൗഹൃദ ഫുട്ബാൾ മത്സരം ന്ന് ...വേറെ ഏതെങ്കിലും മത്സരം ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നുണ്ടോ? അപ്പം ഫുട്ബാൾ അല്ലേ ശാന്തി -സമാധാനം-ഐക്യം  ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കണെ ...."

"ഓ...അങ്ങന്യാ ല്ലേ...അപ്പം പുരോഗതിയുടെ ചിഹ്നം ന്ന് പറഞ്ഞതോ ?"

"ഹ അതല്ലേ ഫസ്റ്റ് പറയേണ്ടത്...  ഇന്ത്യൻ സോക്കർ ലീഗ് വന്നപ്പളല്ലേ നമ്മളെ ഈ കൂരാട്ടിലും കൂരാട് സോക്കർ ലീഗ് ഉണ്ടായത്. അതല്ലേ ഫുട്ബാളിലൂടെയുള്ള പുരോഗതി... "

"ങാ ....മനസ്സിലായി ...അപ്പം....മോനേ ദിനേശാ ... അന്റെ ചിഹ്നം എന്തേയ്‌നി?"

"ഗ്ളാസ്"

"അന്റെ പാർട്ടിം വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് പോയിന്യല്ലോ ....ശാന്തിയുടെ സമാധാനത്തിന്റെ ഐക്യത്തിന്റെ പുരോഗതിയുടെ ചിഹ്നമായ ഗ്ളാസ് അടയാളത്തിൽ..."

"ഗ്ളാസ് എങ്ങന്യാ ശാന്തി -സമാധാനം ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കണെ..."

"എന്താ അയമാക്കാ... മനസ്സിന് ശാന്തി-സമാധാനം ഒക്കെ കിട്ടണെങ്കി എല്ലാരും പറയാറില്ലേ..രണ്ട്... "

"പുഗ്ഗ്  അടിക്കണം .."

"പുഗ്ഗ് അല്ല , പെഗ്ഗ് ....അത് ഗ്ളാസ്സില്ലാതെ നടക്കോ ?"

"ഓ ...അങ്ങനെ ....അപ്പം പുരോഗതിയും ക്ലാസും തമ്മിൽ എന്താ ബന്ധം ?"

"നാട് പുരോഗമിക്കണമെങ്കിൽ വികസനം ഉണ്ടാവണം ...അതിന് നികുതിപ്പണം ഉണ്ടാവണം....ഏറ്റവും കൂടുതൽ വരുമാനം നമ്മുടെ നാട്ടിനുണ്ടാവുന്നത് ബീവറേജസിലൂടെയാ... അവിടെയും ഗ്ളാസ് ഒരു പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു..."

"ഓ..കെ.... ഇഞ്ഞി ഇനിക്ക് ഒരു സംശ്യം ഇല്ല... രണ്ടും അയിന്റെ ഒക്കെ ചിഹ്നം തന്നെ..."

"അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഏതിനാ അയമുക്കാ വോട്ട് ചെയ്തത് ?" റഹീമും ദിനേശനും ഒരുമിച്ച് ചോദിച്ചു.

"സംശ്യം ന്താ... ശാന്തിയുടെയും സമാധാനത്തിന്റെയും ഐക്യത്തിന്റെയും പുരോഗതിയുടെയും ചിഹ്നത്തിന് തന്നെ ..."

Monday, April 12, 2021

പ്രിസൈഡിംഗ് ഓഫീസറുടെ തുറന്ന ഡയറി

ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പ് മാമാങ്കം കൂടി കഴിഞ്ഞു പോയി.കോവിഡ് മഹാമാരിക്കിടയിലും ചിലർ ജാഗ്രതയോട് കൂടിയും ഭൂരിപക്ഷം പേരും ജാഗ്രതക്കുറവോടെയും തെരഞ്ഞെടുപ്പിനെ നേരിട്ടു.പരിണിതഫലം നാം പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിലെ പത്ര റിപ്പോർട്ടുകളിലൂടെ അറിഞ്ഞ് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 

ലോകം സാങ്കേതിക വിദ്യയിലൂടെ മുന്നോട്ട് കുതിക്കുന്ന വേളയിൽ ഏത് ടെക്നൊളജിയുടെയും തലപ്പത്തുള്ളത് ഒരു ഇന്ത്യക്കാരനാണെന്ന് അറിയുമ്പോൾ ഒരഭിമാനമുണ്ടായിരുന്നു.ആ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും സാക്ഷരരും സംസ്കാര സമ്പന്നരും ആയവർ മലയാളികളാണ് എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ രക്തത്തിന്റെ ചൂട് സിരകളിൽ നിന്ന് തൊലിപ്പുറത്ത് അറിയാറുണ്ട്. എന്നിട്ടും നമ്മുടെ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയ ഇന്നും എന്തു കൊണ്ട് ജാമ്പവ യുഗത്തിൽ തന്നെ കഴിയുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാവുന്നില്ല.

ബാലറ്റ് പേപ്പറും പെട്ടിയും മാറിയെങ്കിലും അതിനേക്കാളും വലിയ കുറെ മെഷീനുകൾ ബൂത്തിലേക്ക് താങ്ങിപ്പിടിക്കേണ്ട അവസ്ഥയിലാണ് ഇത്തവണത്തെ പോളിങ് നടന്നത്.പുറമെ കോവിഡ് പ്രതിരോധ സാമഗ്രികളുടെ മൂന്നാല് കെട്ടുകളും. 

കോവിഡ് പ്രോട്ടോക്കോൾ പ്രകാരം കൂട്ടം കൂട്ടുന്നത് ഒഴിവാക്കാൻ പോളിങ് ടീമിനോട് കൗണ്ടറിൽ ഒപ്പിട്ട് ഇത്രാം നമ്പർ ബസ്സിൽ കയറി ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞ് എല്ലാ സാമഗ്രികളും ബൂത്തിൽ നേരിട്ട് എത്തിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. എല്ലാ ബൂത്തിലും തെരഞ്ഞെടുപ്പിന്റെ തലേദിവസം സെക്ടർ ഓഫീസർ അടക്കമുള്ള വിവിധ പോളിങ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ ചുരുങ്ങിയത് രണ്ട് തവണയെങ്കിലും സന്ദർശിക്കുന്ന സ്ഥിതിക്ക് ഇത് നടപ്പിൽ വരുത്താൻ വളരെ എളുപ്പവുമായിരുന്നു.പോളിങ് കഴിഞ്ഞ ശേഷവും കൺട്രോൾ യുണിറ്റ് ഒഴികെയുള്ള സാധനങ്ങൾ എല്ലാം സെക്ടർ ഓഫീസർമാർ ബൂത്തിൽ വച്ച് തിരിച്ചെടുക്കുന്ന സംവിധാനം ഉണ്ടായാൽ സ്വീകരണ കേന്ദ്രത്തിലെ അനാവശ്യ തിരക്കും സമയം പാഴാക്കലും ഒഴിവാക്കാവുന്നതായിരുന്നു. പ്രിസൈഡിംഗ് ഓഫീസർ മാത്രം കൗണ്ടറിൽ പോയാൽ മതിയാവുമായിരുന്നു.

ഏതോ കാലത്ത് തുടങ്ങി വച്ച കുറെ കാര്യങ്ങൾ ഇപ്പോഴും നാം വെറുതെ കൊണ്ട് നടക്കുന്നതിന്റെ ഫലമായാണ് ഇലക്ഷൻ പ്രക്രിയ ഇത്രയും സങ്കീർണ്ണമാകുന്നത്.ഇത്രയധികം എഴുത്തുകളും കവറുകളും എന്തിനാണെന്ന് ഇന്നും ഒരു പിടി പാടും ഇല്ല. ഒന്നാം പോളിങ് ഓഫീസർ കുത്തിവരച്ച് കഴിഞ്ഞ മാർക്കഡ് കോപ്പി പിന്നെയും സീൽ ചെയ്ത കവറിലാക്കുന്നത് എന്തിനാണാവോ? അതെ പോലെ കൺട്രോൾ യൂണിറ്റിന്റെയും ബാലറ്റ് യൂണിറ്റിന്റെയും നമ്പറുകൾ പിന്നെയും പിന്നെയും പലയിടത്തും എഴുതേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. പോൾ മാനേജർ പോലെ ഒരു കിടയറ്റ ആപ്പ് ഈ പ്രശ്നങ്ങൾ എല്ലാം പരിഹരിക്കും .ബൂത്തിൽ നല്ലൊരു ഇൻ്റർനെറ്റ് കണക്ഷൻ ഉണ്ടാവണം എന്ന് മാത്രം. 

പല പ്രിസൈഡിങ്ങ് ഓഫീസർമാരും അനുഭവിച്ച ഒരു പ്രശ്നം ഓപണ്‍ വോട്ട് സംബന്ധിച്ചാണ്.എഴുത്തും ചിഹ്നവും കാണിച്ച് കൊടുത്ത് കാഴ്ച പരിശോധിക്കാനേ പ്രിസൈഡിംഗ് ഓഫീസര്‍ക്ക് കഴിയൂ.ശേഷം വോട്ടർ പറയുന്നത് വിശ്വസിക്കുകയേ നിര്‍വ്വാഹമുള്ളൂ.മിക്കവർക്കും "കണ്ണ് കാണുന്നില്ല' എന്നതാണ് "പ്രശ്നം''. ഇത് നേരത്തെ അറിയാവുന്നതായതിനാൽ ഇത്തരം വോട്ടര്‍മാര്‍ ഒരു മാസത്തിനിടക്ക് ഒരു സിവില്‍ സര്‍ജ്ജനില്‍ നിന്നും വാങ്ങിയ കാഴ്ച/അവശത സംബന്ധമായ മെഡിക്കല്‍ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഹാജരാക്കണമെന്ന് നിഷ്കര്‍ഷിക്കാവുന്നതാണ്.അല്ലെങ്കില്‍ എൺപത് വയസ്സ് കഴിഞ്ഞവർക്ക് ഇത്തവണ ഏർപ്പെടുത്തിയ പോലെ വീട്ടിൽ വച്ച് വോട്ട് ചെയ്യാനുള്ള സൗകര്യം ഇവർക്കും ഏർപ്പെടുത്തുകയും നിർബന്ധമായും അവിടെ വച്ച് തന്നെ വോട്ട് ചെയ്യുകയും വേണം. അതുമല്ലെങ്കിൽ ഇത്തരം വോട്ടര്‍മാര്‍ക്ക് പ്രത്യേകം  ബാലറ്റില്‍ വോട്ട് രേഖപ്പെടുത്താന്‍ സൌകര്യം നല്‍കാവുന്നതാണ്.ഓപണ്‍ വോട്ടുകള്‍ക്ക് യഥാര്‍ത്ഥ വോട്ടിന്റെ മൂല്യം നല്‍കുന്നതും ഒഴിവാക്കാവുന്നതാണ്(ടെന്‍‌ണ്ടേഡ് വോട്ടിനെപ്പോലെ).അവരവരുടെ ശക്തികേന്ദ്രങ്ങളില്‍ എല്ലാ രാഷ്ട്രീയപാര്‍ട്ടികളും ഓപണ്‍ വോട്ട് തന്ത്രം പയറ്റും എന്നതിനാല്‍ സ്വതന്ത്രവും സുതാര്യവും നീതിപൂര്‍വ്വകവുമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ജോലി നിര്‍വ്വഹിക്കാന്‍ തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന്‍ ഇക്കാര്യത്തില്‍ ഇടപെടേണ്ടത് എത്രയും അനിവാര്യമാണ്.

             സ്റ്റേഷനറി സാമഗ്രികൾക്കും ശീതീകരിച്ച വണ്ടികളിൽ നാട് ചുറ്റുന്ന നിരീക്ഷകർക്കും വേണ്ടി പൊടി പൊടിക്കുന്ന കോടികള്‍ ഇനിയെങ്കിലും ഓഡിറ്റിന്ന് വിധേയമാക്കണം.  വോട്ടർമാരുമായി യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇടപെടാനായി ബൂത്തിലേക്ക് നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഹോണറേറിയം വളരെ തുച്ഛമാണ്. 8 മണിക്കൂര്‍ ജോലിക്ക് അതിഥി തൊഴിലാളികള്‍ക്ക് പോലും 800 രൂപ വരെ ലഭിക്കുമ്പോള്‍ ഗസറ്റഡ് ഉദ്യോഗസ്ഥരായ പ്രിസൈഡിംഗ് ഓഫീസര്‍ക്ക് 48 മണിക്കൂര്‍ ടെന്‍ഷന്‍ നിറഞ്ഞ ജോലിക്കും രണ്ട് ദിവസത്തെ ഇലക്ഷൻ ക്ലാസിനും കൂടി ഇത്തവണ ലഭിച്ചത് വെറും 2350 രൂപയും മറ്റ് പോളിംഗ് ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ക്ക് 2000 രൂപയുമാണ് എന്നത് പുറത്ത് പറയാന്‍ മടിയുണ്ട്.തെരഞ്ഞെടുപ്പ് കമ്മീഷന്‍ ഇക്കാര്യവും അടിയന്തിരമായി പുന:പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.