ഏകദേശം 12 മണിയോടെ ഞങ്ങള് എറണാകുളം ജെട്ടി സ്റ്റോപ്പില് ബസ്സിറങ്ങി. ബിനാലെക്ക് ടിക്കറ്റെടുക്കണമെന്നും അടുത്ത് തന്നെയുള്ള ദര്ബാര് ഹാളില് ടിക്കറ്റ് ലഭിക്കുമെന്നും കൊച്ചിയിലെ ഞങ്ങളുടെ ആതിഥേയനും എന്റെ ഡിഗ്രി ക്ലാസ്മേറ്റുമായ ഖൈസില് നിന്നും മനസ്സിലാക്കി (2012ലെ ആദ്യത്തെ ബിനാലെയില് ടിക്കറ്റ് എടുത്തതായി എന്റെ ഓര്മ്മയില് ഇല്ലായിരുന്നു. ഏതോ ചില ദിവസങ്ങളില് സൌജന്യ പ്രവേശനം അനുവദിക്കുന്നതായി പിന്നീട് അറിഞ്ഞു.അന്ന് അത്തരം ഒരു ദിവസത്തിലായിരിക്കാം ഞങ്ങള് അവിടെ എത്തിയത്!!).
ദര്ബാര് ഹാളില് എത്തിയ എനിക്ക് സ്ഥലം മാറിപ്പോയോ എന്ന സംശയമുണ്ടായി.ഞായറാഴ്ച ആയിട്ടും ആരെയും അവിടെ കണ്ടില്ല. വാതിലിനടുത്ത് രണ്ട് മൂന്ന് പയ്യന്മാര് സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ട്. അവിടെ ചെന്നപ്പോഴാണ് അത് തന്നെയാണ് ടിക്കറ്റ് കൌണ്ടര് എന്ന് മനസ്സിലായത്. മുതിര്ന്നവര്ക്ക് 100 രൂപയും കുട്ടികള്ക്ക് 50 രൂപയുമാണ് പ്രവേശന ഫീ. 4 മുതിര്5ന്നവരും 2 കുട്ടികളും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള് എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം 5 ടിക്കറ്റ് തന്നു - 3 മുതിര്ന്നവരും 2 കുട്ടികളും!! 7 വയസ്സു മുതല് 18 വയസ്സുവരെയുള്ളവര് കുട്ടി ഗണത്തില് പെടും പോലും!!!2000 രൂപ കൊടുത്തപ്പോള് അതിന് ചില്ലറ ആയിട്ടില്ല എന്ന് കൂടി പറഞ്ഞപ്പോള് അവിടെ എത്തുന്ന സന്ദര്ശകരുടെ എണ്ണം എന്റെ മനസ്സിലൂടെ ഓടിപ്പോയി.
ദര്ബാര് ഹാളില് തന്നെ ചില ഇന്സ്റ്റലേഷനുകള് ഉള്ളതായി ഖൈസ് പറഞ്ഞിരുന്നു. അത് കാണാനായി ഞങ്ങള് അകത്ത് കയറി.എന്തുകൊണ്ടൊക്കെയോ ഉണ്ടാക്കിയ കുറെ മൊട്ടത്തലകള് ആയിരുന്നു ആദ്യത്തെ കാഴ്ച. അതു കഴിഞ്ഞ് ഒന്നാം നിലയില് കയറിയപ്പോള് കണ്ട ആദ്യത്തെ കാഴ്ച ഇതാണ്.
കാലിഫോര്ണിയക്കാരന് ഗാരി ഹില്ലിന്റെ ഡ്രീം സ്റ്റോപ് ആയിരുന്നു അടുത്ത മുറിയില്. വിശാലമായ ആ മുറിയുടെ ചുമരില് മുഴുവന് കാണികള് ഇന്സ്റ്റലേഷന് ആവുന്ന കാഴ്ച ആയിരുന്നു അവിടെ ഒരുക്കിയത്. ഇതിനായി 31 വീഡിയോ ക്യാമറകളും 31 പ്രൊജക്ടറുകളും ഉപയോഗിച്ചതായി പുറത്തുള്ള കുറിപ്പില് പറയുന്നു.
അല്പ നേരം അവരോടൊപ്പവും ചെലവഴിച്ച് ഖൈസ് തന്നെ ഏര്പ്പാടാക്കിയ ഊബര് ടാക്സിയില് ഞങ്ങള് ബിനാലെയുടെ പ്രധാന വേദിയായ ഫോര്ട്ട് കൊച്ചിയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.
(തുടരും....)
