Pre-Degree - ക്ക് പഠിക്കുന്ന കാലം അഥവാ ഹോസ്റ്റലില് എല്ലാം കടത്തിലോടുന്ന കാലം....ഷൂ , ഷര്ട്ട് , അണ്ടര്വെയര് , സോപ്പ് , പേസ്റ്റ് , ബക്കെറ്റ് ...അങ്ങിനെ സകല സ്ഥാവരജംഗമവസ്തുക്കളും കടം വാങ്ങി ഉപയോഗിക്കുന്നതില് ഒരു ത്രില്ല് ആയിരുന്നു. പൂച്ച പി.ഡി.സി.കളുടെ അടുത്ത് എല്ലാം സുലഭവും...
അങ്ങിനെ മുന്നോട്ട് പോകുന്ന കാലത്ത് ഒരു ദിവസം പൂച്ചകളെല്ലാം ദീര്ഘാവധിയില് നാട്ടില്പോയി. ഹോസ്റ്റലില് ഞങ്ങള് കടുവകള് മാത്രമായി.ഒരുത്തന്റെ അടുത്തും സോപ്പോ എണ്ണയോ പേസ്റ്റോ ഇല്ല.ആദ്യദിനം ആരും അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും പറയാതെ ചില ഒപ്പിക്കല് പരിപാടികള് നടത്തി.രണ്ടാം ദിവസവും തദൈവ.മൂന്നാം ദിവസം മുതല് പലതരം നാറ്റങ്ങള് ഉയരാന് തുടങ്ങി...! പേസ്റ്റില്ലാത്ത പല്ലുതേപ്പും സോപ്പില്ലാത്ത കുളിയും മുന്നോട്ട് പോകാത്തതിനാല് ഞാന് അവ വാങ്ങാന് തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.
അന്ന് വൈകുന്നേരം ഞാന് ഒരു പിയേഴ്സ് സോപ്പും ഒരു ക്ളോസപ്പ് പേസ്റ്റും വാങ്ങി.പിറ്റേന്ന് ആരും കാണാതെ പല്ലുതേപ്പും കുളിയും കഴിച്ചു.മറ്റു പുലികള് അപ്പോഴും വായ-വായു നാറ്റങ്ങളിലൂടെ അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണം തുടര്ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.അടുത്ത ദിവസവും ഞാന് കാര്യം സാധിച്ചു.പക്ഷേ അന്നുരാത്രി ഒരു കഴുതപ്പുലി എന്റെ കയ്യില് സോപ്പും പേസ്റ്റും ഉള്ള വിവരം അറിഞ്ഞു.
അടുത്ത ദിവസത്തെ എന്റെ പിയേഴ്സ് സോപ്പിന്റെയും ക്ളോസപ്പ് പേസ്റ്റിന്റെയും അവസ്ഥ ആലോചിച്ചപ്പോള് മനസ്സ് പിടഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് എന്റെ മെഡുലമണ്ണാങ്കട്ടയില് ഒരു മെഴുകുതിരി കത്തി.ഉടന് ഞാന് ഒരു പോസ്റ്റര് തയ്യാറാക്കി -
"എനിക്ക് എയിഡ്സ് ആണ് ...എണ്റ്റെ സോപ്പും പേസ്റ്റും ഉപയോഗിക്കരുത്".
പോസ്റ്റര് റൂമിന്റെ വാതിലില് ഒട്ടിച്ച ശേഷം വാതില് മലക്കെ തുറന്നിട്ട് ധൈര്യസമേതം ഞാന് ഉറങ്ങി.
പിറ്റേന്ന് എണീറ്റ ഉടനെ എന്റെ ഐഡിയയുടെ ഫലമറിയാന് ഞാന് സോപ്പും പേസ്റ്റും വച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് നോക്കി.
‘ങേ!! അവ കാണാനില്ല !!!‘
ഞാന് ഉടന് റൂമിന്റെ വാതിലില് ഒട്ടിച്ച പോസ്റ്റര് നോക്കി.എന്റെ പോസ്റ്ററിന്റെ താഴെ പുതിയൊരു പോസ്റ്റര് ! അതിലിപ്രകാരം ഒരു എഴുത്തും....
" ക്ഷമിക്കണം - എനിക്കും എയിഡ്സ് ആണ് ... സോപ്പും പേസ്റ്റും ഞാന് എടുക്കുന്നു !!!"
അങ്ങിനെ മുന്നോട്ട് പോകുന്ന കാലത്ത് ഒരു ദിവസം പൂച്ചകളെല്ലാം ദീര്ഘാവധിയില് നാട്ടില്പോയി. ഹോസ്റ്റലില് ഞങ്ങള് കടുവകള് മാത്രമായി.ഒരുത്തന്റെ അടുത്തും സോപ്പോ എണ്ണയോ പേസ്റ്റോ ഇല്ല.ആദ്യദിനം ആരും അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും പറയാതെ ചില ഒപ്പിക്കല് പരിപാടികള് നടത്തി.രണ്ടാം ദിവസവും തദൈവ.മൂന്നാം ദിവസം മുതല് പലതരം നാറ്റങ്ങള് ഉയരാന് തുടങ്ങി...! പേസ്റ്റില്ലാത്ത പല്ലുതേപ്പും സോപ്പില്ലാത്ത കുളിയും മുന്നോട്ട് പോകാത്തതിനാല് ഞാന് അവ വാങ്ങാന് തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.
അന്ന് വൈകുന്നേരം ഞാന് ഒരു പിയേഴ്സ് സോപ്പും ഒരു ക്ളോസപ്പ് പേസ്റ്റും വാങ്ങി.പിറ്റേന്ന് ആരും കാണാതെ പല്ലുതേപ്പും കുളിയും കഴിച്ചു.മറ്റു പുലികള് അപ്പോഴും വായ-വായു നാറ്റങ്ങളിലൂടെ അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണം തുടര്ന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.അടുത്ത ദിവസവും ഞാന് കാര്യം സാധിച്ചു.പക്ഷേ അന്നുരാത്രി ഒരു കഴുതപ്പുലി എന്റെ കയ്യില് സോപ്പും പേസ്റ്റും ഉള്ള വിവരം അറിഞ്ഞു.
അടുത്ത ദിവസത്തെ എന്റെ പിയേഴ്സ് സോപ്പിന്റെയും ക്ളോസപ്പ് പേസ്റ്റിന്റെയും അവസ്ഥ ആലോചിച്ചപ്പോള് മനസ്സ് പിടഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് എന്റെ മെഡുലമണ്ണാങ്കട്ടയില് ഒരു മെഴുകുതിരി കത്തി.ഉടന് ഞാന് ഒരു പോസ്റ്റര് തയ്യാറാക്കി -
"എനിക്ക് എയിഡ്സ് ആണ് ...എണ്റ്റെ സോപ്പും പേസ്റ്റും ഉപയോഗിക്കരുത്".
പോസ്റ്റര് റൂമിന്റെ വാതിലില് ഒട്ടിച്ച ശേഷം വാതില് മലക്കെ തുറന്നിട്ട് ധൈര്യസമേതം ഞാന് ഉറങ്ങി.
പിറ്റേന്ന് എണീറ്റ ഉടനെ എന്റെ ഐഡിയയുടെ ഫലമറിയാന് ഞാന് സോപ്പും പേസ്റ്റും വച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് നോക്കി.
‘ങേ!! അവ കാണാനില്ല !!!‘
ഞാന് ഉടന് റൂമിന്റെ വാതിലില് ഒട്ടിച്ച പോസ്റ്റര് നോക്കി.എന്റെ പോസ്റ്ററിന്റെ താഴെ പുതിയൊരു പോസ്റ്റര് ! അതിലിപ്രകാരം ഒരു എഴുത്തും....
" ക്ഷമിക്കണം - എനിക്കും എയിഡ്സ് ആണ് ... സോപ്പും പേസ്റ്റും ഞാന് എടുക്കുന്നു !!!"
