ദീപാ നിശാന്തും ഞാനും

പുസ്തകങ്ങളോടുള്ള എൻ്റെ ഇഷ്ടം എന്നാണ് ആരംഭിച്ചത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ കൃത്യമായി ഒരു ഉത്തരം നൽകാൻ എനിക്കറിയില്ല. ചംപക് , പൂമ്പാറ്റ, മലർവാടി തുടങ്ങിയ ബാല പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ വീട്ടിൽ വരാറുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പക്ഷേ ആ വായനകളും വീട്ടിൽ ബാപ്പ സൃഷ്‌ടിച്ചെടുത്ത ലൈബ്രറിയും ആയിരിക്കാം പുസ്തകങ്ങളോടുള്ള എൻ്റെ ഇഷ്‌കിന് തുടക്കം കുറിച്ചത്. സ്‌കൂൾ അവധിക്കാലത്ത് ബാപ്പയുടെ സ്‌കൂളിലെ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്നും പുസ്തകമെടുത്ത് വായിക്കാൻ തുടങ്ങിയതും വായനയുടെ കൂടുതൽ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെല്ലാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. 

വായനക്കൊപ്പം എഴുത്തും വളർത്തണം എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ബാപ്പ എൻ്റെ ഹൈസ്‌കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം മൂർക്കനാട് സുബുലുസ്സലാം ഹൈസ്‌കൂളിലേക്ക് മാറ്റി. രണ്ടാം ഭാഷ അറബി ആയിരുന്നെങ്കിലും അതിൻ്റെ പാർട്ട് 2 മലയാളം  ബി എന്ന പേരിൽ ഈ സ്‌കൂളിൽ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു (നാട്ടിലെ സുല്ലമുസ്സലാം ഓറിയൻ്റൽ ഹൈസ്കൂളിൽ ഇത് രണ്ടും അറബിയാണ്). വിവിധ ദേശങ്ങളിലും മതങ്ങളിലും പെട്ട സഹപാഠികളുമായി ഇടപഴകി സംസാര ഭാഷ നന്നാക്കാം എന്നും ഒരു പക്ഷേ പിതാവ് അന്ന് കരുതിയിരിക്കാം. ഏതായാലും എൻ്റെ എഴുത്തിന് ഹരിശ്രീ കുറിച്ചത് ആ കാലഘട്ടത്തിലാണ്.

സ്‌കൂൾ പഠനവും കലാലയ കാലഘട്ടവും കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് വായന ശരിക്കും ഒരു ലഹരിയായത്. വായന ക്രമേണ എന്നെ എഴുത്തിലേക്കും നയിച്ചു. ചന്ദ്രിക, മാധ്യമം തുടങ്ങിയ പത്രങ്ങളിൽ ആക്ഷേപഹാസ്യം നിറഞ്ഞ മിഡ്ൽ പീസുകൾ എഴുതിക്കൊണ്ട് ഞാൻ അച്ചടി മാധ്യമങ്ങളിലും തുടക്കം കുറിച്ചു. പത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് മിഡ്ൽ പീസ് പുറത്തായതോടെ ബ്ലോഗ് എന്ന നവമാധ്യമത്തിലേക്ക് ഞാൻ പ്രവേശിച്ചു. രണ്ടായിരത്തിലധികം പോസ്റ്റുകളോടെ "മനോരാജ്യത്തിലെ തോന്ന്യാക്ഷരങ്ങൾ" ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു.

ഇതിനിടയിൽ എവിടെയോ ഞാൻ എൻ്റെ വായന മറന്നു വെച്ചു. 2010 ൽ പുതിയ വീട് വെച്ചപ്പോൾ വീട്ടിൽ ഒരു ലൈബ്രറി കൂടി സെറ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ട് ഞാൻ വായനയെ തിരിച്ച് പിടിക്കാൻ ശ്രമം തുടങ്ങി. ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള രചനകൾ ഉൾപ്പെടുത്തി 2020 ൽ  ആദ്യത്തെ പുസ്തകമായ "അമ്മാവൻ്റെ കൂളിംഗ് എഫക്ട്" പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തുടർന്ന് എൻ്റെ പഴയ വായനാ ലോകത്തേക്ക് ഞാൻ വീണ്ടും പറന്നിറങ്ങി. ബ്ലോഗ് രചനകളിൽ നിന്ന് തന്നെ "ഓത്തുപള്ളി" എന്ന നോവലും "പാഠം ഒന്ന് ഉപ്പാങ്ങ" യും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

പഴയതും പുതിയതുമായ എഴുത്തുകാരെ വായിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ദീപാ നിശാന്തും എൻ്റെ വായനയിൽ വന്നത്.ഓർമ്മ എഴുത്തിൻ്റെ രാജകുമാരി ആയിട്ടാണ് ദീപാ നിശാന്തിൻ്റെ നനഞ്ഞു തീർത്ത മഴകൾ വായിച്ചപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നിയത്. "കുന്നോളമുണ്ടല്ലോ ഭൂതകാലക്കുളിർ" വായിച്ചതോടെ ഓർമ്മ ഭണ്ഡാരം തുറക്കുന്നതിൻ്റെ ഗൃഹാതുരത്വം ശരിക്കും ഞാൻ അനുഭവിച്ചു. അതു കൊണ്ട് തന്നെ എൻ്റെ പത്താം ക്ലാസ്സ് കൂട്ടായ്മ മുപ്പത്തിയേഴ് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം സ്‌കൂൾ ഓർമ്മകളുടെ കഥകളായി "പാഠം ഒന്ന് ഉപ്പാങ്ങ" എന്ന പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ ഒരു കോപ്പി ദീപക്കും ഞാൻ അയച്ചു. 

എൻ്റെ അതേ ഫീൽഡിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നതിനാലും ഒഴിവ് സമയങ്ങൾ സ്വന്തം വിദ്യാർത്ഥികൾക്കൊപ്പമിരുന്ന് ആസ്വദിക്കുന്നത് ഫേസ്ബുക്കിൽ പല തവണ കണ്ടതിനാലും ദീപയെ പരിചയപ്പെടണം എന്ന് ഒരാഗ്രഹം തോന്നി. ഇന്ന് അത് സഫലമായി. ഞാനയച്ച പുസ്തകം കിട്ടിയിട്ടില്ല എന്ന് , ഇന്ന് നേരിൽ കണ്ടപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്.

സുഹൃത്തും ബ്ലോഗറുമായ മൻസൂർ ചെറുവാടിയുടെ "സിനമൺ തെരുവ്" എന്ന പുസ്തകത്തിൻ്റെ പ്രകാശന ചടങ്ങിൽ വെച്ചാണ് അപ്രതീക്ഷിതമായി ദീപാ നിശാന്തിനെ കണ്ടുമുട്ടിയത്. ബ്ലോഗെഴുത്തിൻ്റെ സുവർണ്ണ കാലത്തെ നിരവധി ബ്ലോഗന്മാരും ബ്ലോഗിനികളും പരിപാടിയിൽ പങ്കെടുത്തപ്പോൾ അതൊരു അപ്രതീക്ഷിത ബ്ലോഗേഴ്‌സ് സംഗമം കൂടിയായി. മൻസൂറിൻ്റെ പുസ്തകത്തിന് ആശംസകൾ നേരുന്നു.